ตอนที่ 4
กลับถึงบ้านปุ๊ป ฉันรีบดึงมือเพื่อนรักเข้าห้องส่วนตัวทันที ไม่ได้การแล้ว แบบนี้มันต้องมีอะไรนอกเหนือจากที่ฉันคาดการณ์เกิดขึ้นแน่
“เป็ยังไงบ้าง” ฉันถามทันทีเมื่อปิดประตูห้องนอนเรียบร้อย
นางฟ้าทำสีหน้างุนงง “อะไรยังไงเหรอ”
ฉันเม้มปาก “ก็ที่นางฟ้าไปคุยกับพี่คิงไง เป็ไงบ้าง เค้าเป็ห่วงอ่ะ”
“อ้อ” นางฟ้าร้องเสียงยาว ฉันสังเกตดวงตาที่หลุมลงของนางฟ้า “อื้ม ก็ ก็ไม่มีอะไรหรอก ก็เราก็คุยเื่ทั่วไป…”
“เื่ทั่วไปยังไง”
ฉันเซ้าซี้ นางฟ้าอ้ำอึ้ง
แบบนี้มันต้องมีอะไรแล้วแต่ สุดท้ายนางฟ้าก็ไม่ยอมบอกฉัน เธอดึงมือฉันไปที่เตียงแล้วเปลี่ยนเื่
“ก็ไม่มีอะไรหรอก ก็คุยทั่วไปน่ะ จริงสิ เดี๋ยวเราจะต้องเริ่มซ้อมลีดแล้ว เราอาจจะต้องแยกกันไปและกลับนะ พี่ๆ นัดเราซ้อมหลีดั้แ่ตีห้ากลับหนึ่งทุ่มทุกวันเลย ถ้าควีนต้องไปพร้อมเรา เรากลัวควีนจะตื่นไม่ไหว”
ฉันพยักหน้า ไม่รู้จะเริ่มบทสนทนายังไง เฮ้อ ขัดใจตัวเองจัง และขัดใจที่เพื่อนรักไม่ยอมเล่าแต่ก็เลิกเซ้าซี้ต่อ ท่าทางแบบนี้ดูเหมือนว่าระหว่างเพื่อนรักของฉันกับพี่คิงจะไม่ได้เลวร้าย หรือเขาจะบอกชอบนางฟ้าไปแล้วนะ ฮึ่ม…ฉันสงสัยจัง
สุดท้ายนางฟ้าก็ไม่ยอมเล่า แม้ว่าฉันจะพาวนกลับมาเื่พี่คิงอีกกี่รอบก็ตาม จนฉันตัดใจ แต่ก็พอเดาอะไรได้ลางๆ ยังไงซะพี่คิงก็อยู่ปีสุดท้าย เขาคงไม่มีเวลาว่างมาเจอเราบ่อยๆ หรอก ต่อให้อยากมาเจอก็ใช่ว่าเวลาจะตรงกันซักหน่อย โอกาสที่จะได้เจอกันน้อยยิ่งกว่าน้อยซะอีก
ฉันไม่น่าคิดแบบนั้นเลย
กลุ่มผู้ชายตัวสูงยืนล้อมโต๊ะเรียนของฉัน ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะถือวิสาสะชะโงกหน้าดูไอแพดที่ฉันกำลังร่างแพทเทิร์นชุดคอสเพลย์อยู่
“โอ้ นี่แพทเทิร์นชุดอะไรเหรอ สวยนะเนี่ย วาดเก่งนะเราอ่ะ” ฉันเงยหน้ามองคนพูด พบว่าเคยเห็นเขาผ่านๆ ข้างกายพี่คิง เขาน่าจะเป็หนึ่งในเพื่อนสนิทของพี่คิงที่อยู่แก๊งเดียวกัน
“เอาคืนเด็กไป”
พี่คิงดุ แล้วดึงไอแพดคืนมาให้ฉัน เพื่อนเขายักไหล่เอ่ยแซว “แหม่ เอาใจน้องเมียจังเลยนะ”
“ปากมาก” พี่คิงหันไปดุ ฉันเองก็ฉันไปส่งสายตาเ็าใส่พี่คนนั้น เขามองเราสองคนแล้วขำพรืด
“โทษทีๆ ยังจีบอยู่นี่นะ”
พี่คิงยิ่งส่งสายตาเ็ากว่าเดิม ส่วนฉันปิดไอแพดแล้วมองหน้าพวกเขาเป็เชิงถามว่ามีอะไร นอกจากพี่คนที่หยิบไอแพดฉันไปแล้ว ยังมีอีกสามคน คนทางซ้ายมือสุด ใส่แว่น ตัดผมสั้น เขาห้อยหูฟังขนาดฟูลไซส์ที่คอ นั่งพิงโต๊ะเรียนของเพื่อนข้างๆ ฉันพลางกอดอกมองพวกเรา ถัดจากพี่คนนั้นคือพี่ที่รูปร่างตัวโตที่สุด จะบอกว่าเขาลงพุงก็ไม่ผิด แต่ใบหน้ายิ้มๆ ของเขาและเสียงหัวเราะที่ดังที่สุดก็บ่งบอกว่าเขาเป็คนอารมณ์ดี
ตรงกลางคือพี่ที่ดึงไอแพดของฉันไป เขามีผมสีทอง เจาะหูเต็มใบหู ใบหน้ากวนโอ๊ย และข้างๆ เขาคือพี่คิง ส่วนคนสุดท้ายอยู่ขวามือสุดของฉัน เขาสวมฮู้ด ใส่แว่น ดูเป็เด็กเนิร์ดไม่เข้าพวก ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจหนังสือการ์ตูนบนโต๊ะของฉันไม่น้อย เขาทำท่าอยากจะเข้ามาดู แต่ก็ไว้เชิงแค่เหลือบมอง ฉันไม่รู้จักชื่อพวกเขา แต่เคยเห็นหน้าเห็นตาเป็บางครั้ง
“นางฟ้าไปไหน”
พี่คิงเอ่ยถาม
ฉันประมวลคำตอบอย่างรวดเร็ว “พี่มาผิดห้องแล้ว นางฟ้าของพี่อยู่ห้องอื่น”
พี่คิงเลิกคิ้วขึ้น “อ้อ งั้นเหรอ” ถึงแม้เขาจะตอบแบบนั้น แต่ร่างสูงกลับคว้าเก้าอี้ตัวด้านหน้าฉันจับหมุนแล้วนั่งเถ้าคางเผชิญหน้ากับฉัน เขาจ้องหน้าฉัน
“งั้นฉันจะนั่งรอนางฟ้าของห้องนี้แล้วกัน”
ชิ รอไปเถอะ ฉันหลุบตาลง ทำท่าจะหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อส่งข้อความหานางฟ้าว่าไม่ให้โผล่มาที่ห้อง แต่คนตัวสูงรู้ทัน เค้าคว้ามือถือของฉันไป ฉันตาโต อยากจะอ้าปากว่า
“คุยกันก่อนสิ อย่าพึ่งเล่นมือถือ”
เขาดักคอ ฉันเลยต้องเม้มปาก จะให้ใชัไอแพดส่งข้อความก็ได้อยู่หรอก แต่หน้าจอมันใหญ่ เขาต้องเห็นข้อความแน่ๆ
“พวกพี่มารวมตัวกันที่ห้องเด็กปีหนึ่งแบบนี้ น้องๆ ในะคะ” ฉันติง เอาเพื่อนๆ มาอ้างแต่มีความจริง เพราะเพื่อนๆ ในห่องต่างแตกตื่นกับการปรากฎตัวของเขา โดยเฉพาะฮันนี่ เ้าแม่ข่าวที่โผล่หน้าอยู่ตรงประตูอย่างอยากรู้อยากเห็นที่สุด แต่ไม่กล้าเข้ามา
“เหรอ” เขาตอบแค่นั้น แบบไม่ใส่ใจ แล้วก็คว้ามือถือของตัวเองขึ้นมาเลื่อนดูโน่นดูนี่แบบตัดบท นี่พวกเขาจะปักหลักรอที่นี่จริงๆ สินะ
หัวสมองฉันแล่นเร็วจี๋เพื่อหาทางเอาตัวรอด ทันใดนั้นใครบางคนก็ยื่นมือเข้ามาในรัศมีสายตา
“น้องครับ เล่มนี้น่ะ ขอดูหน่อยได้ไหม” ในที่สุดพี่ใส่เสื้อฮู้ดก็คงจะทนไม่ไหว เค้าชี้มือมาที่หนังสือการ์ตูนบนโต๊ะของฉัน แน่นอนว่าฉันพยักหน้าอนุญาติ แม้ใบหน้าจะตึงๆ หน่อยก็ตาม คนชอบการ์ตูนไม่ใช่คนไม่ดีหรอก
“เ_ย เล่มล่าสุดใช่มั้ย” พี่อ้วนที่พึ่งจะเห็นหนังสือร้องขึ้น เขารีบย้ายที่มาทางพี่เสื้อฮู้ด มันก็ตั้งอยู่บนโต๊ะตั้งนานแล้ว ตาเขาถั่วรึไง
“เออ ฉันยังไม่ได้ออกไปซื้อเลย ที่ร้านประจำก็หมดแล้วด้วย”
“ยังสั่งออนไลน์ได้ไหมว่ะ” พี่อ้วนถามอย่างสนใจ แล้วทั้งสองก็คุยกันเื่หนังสือการ์ตูนอย่างออกรส
“นี่พี่ขออ่านได้ไหม” พี่ฮู้ดเริ่มละความเกรงใจลงแล้วเอ่ยกับฉันพลางส่งสายตาปิ้งๆ ฉันพยักหน้าให้เขา
“ได้ค่ะ หนูอ่านจบแล้ว คิดค่าเช่าวันละ 20 บาทนะ ่นี้หนูร้อนเงิน”
“โอ้โห๋เรา เดือดจัง ก็ได้ๆ อ่ะ เช่า 2 วันเลย ต้องมัดจำด้วยมั้ย” พี่ฮู้ดยื่นเงินมาให้อย่างไม่รอช้า “ขายต่อทั้งเล่มมั้ยอ่ะ”
ฉันส่ายหน้า “ไม่ต้องมัดจำหรอก หนูี้เีคืน แล้วก็ไม่ขายค่ะ เดี๋ยวหาซื้อไม่ได้”
“ไปทำอะไรมาทำไมร้อนเงิน ยังมีเื่อื่นอีกมั้ย” พี่อ้วนถามอย่างสนใจ
“มีอีกเยอะค่ะ เดี๋ยวหนูส่งภาพคลังการ์ตูนให้ ปล่อยเช่าทุกเื่ค่ะ”
“โดนตัดค่าขนมเพราะก่อเื่อาทิตย์ก่อนสินะ” พี่คิงเอ่ยแทรกขึ้นมาอย่างรู้ทัน ฉันที่อุตสาห์เลี่ยงไม่ตอบเลยชะงักกึก
ฮึ ก็ใช่น่ะสิ ไม่งั้นฉันจะยอมปล่อยลูกรักให้คนอื่นจับเหรอ พูดแล้วช้ำใจ
“งืม” ฉันตอบรับแบบจำใจ พี่ผมทองดูจะสนใจหนังสือการ์ตูนด้วย สุดท้ายพวกพี่เขาทุกคนก็ขอฉันแอดเฟรนแล้วตั้งกลุ่มขึ้นมาเพื่อเช่าการ์ตูน ธุระกิจของฉันกำลังรุ่งเรืองกระทั่งลืมไปเลยว่าพวกเขามาเพื่อรอนางฟ้า
“เอ่อ ขอโทษนะคะ”
เสียงหวานใสดังขึ้นเรียกความสนใจจากทุกคน พวกเราชะงัก ฉันกับพวกพี่ๆ มองไปทางต้นเสียง ก่อนที่ฉันจะแทบกระเด้งตัวลุกขึ้นยื่นอย่างพึ่งนึกได้เมื่อเห็นนางฟ้าอยู่หลังพี่คิง ทว่าไม่ทันกาลแล้ว คนตัวสูงไหวตัวก่อน เขาลุกขึ้นยืนหันไปทางนางฟ้าและเพราะเขาตัวสูงนั่นแหละเลยบังฉันซะแทบมิด
“พี่คิง” ควีนเอ่ยเรียกคนตัวสูงด้านหน้า เสียงงุนงงแต่ก็มีความดีใจและขัดเขินแฝงอยู่ ฉันเห็นแก้มใสขึ้นเป็สีชมพูนิดๆ ไม่นะ ฉันต้องรีบไปขัดขวาง
“นางฟ้า! มาแล้วเหรอ เค้ารออยู่เลย ป่ะๆ ไปกินข้าวกันเถอะ” ฉันพุ่งตัวเข้าไปขวางกลางระหว่างนางฟ้ากับพี่คิงอย่างรวดเร็ว ทิ้งมือถือและการ์ตูนไปเลย ความเร็วของฉันที่พุ่งตัวแทรกจักแร้พวกเขาไป ทำเอาพวกเขาอึ้งไปเลย
นางฟ้าอึ่กอั่กมองฉันสลับกับพี่คิงและเพื่อนๆ ของเขา เธอก้มหัวทักทายทุกคน “พี่ๆ มาหาควีนเหรอคะ”
ฉันรีบตอบ
“พี่ๆ มาเช่าหนังสือกับเค้าน่ะ”
“หื้ม เช่าหนังสือเหรอ ควีนปล่อยเช่าหนังสือั้แ่เมื่อไหร่” นางฟ้างุนงง
“เมื่อกี้ เค้าร้อนเงินเลยเอาลูกๆ มาปล่อยเช่าน่ะ พี่ๆ เค้าก็อ่านเหมือนกัน”
“อ้อ” นางฟ้าตอบรับ “อื้ม ถ้างั้น ไปทานข้าวกันเถอะ…พี่ๆ ไปทานข้าวด้วยกันมั้ยคะ”
ประโยคนั้นเหมือนจะพูดผ่านๆ แต่สายตาสุดท้ายที่เหลือบมอง นางฟ้ามองไปทางพี่คิง และเขาเองก็ไม่พลาดโอกาสเลย
“โอเคครับ กำลังหิวเลย”
ม่ายยยยย
TT
แม้ฉันจะทำสีหน้างอแงอยากไปกับนางฟ้าสองคน แต่แม่นางฟ้าเพื่อนรักกลับตาบอดไม่เห็น อีกอย่างฉันเองก็ไม่กล้างอแงมาก กลัวพี่คิงที่ส่งสายตาดุดันมาทางฉันด้วย สุดท้ายเลยต้องจำใจยอมไปกินข้าวร่วมกับพวกพี่ๆ เขา
พอเราเดินเข้าไปในโรงอาหาร แทบทุกสายตาก็จับจ้องมาที่เราทันที ฉันกับนางฟ้าเข้าไปต่อแถวรอซื้ออาหาร นางฟ้าอยู่หน้าสุด ฉันต่อแถว ถัดจากฉันคือพี่คิง แน่นอนว่าฉันเกาะหนึบกับนางฟ้า ไม่ว่าพี่คิงจะคุยอะไรกับนางฟ้า ย่อมต้องข้ามหัวฉันไปก่อน พวกเขาคุยกันเื่ทั่วไป นางฟ้ามีท่าทีเขินอายเวลาคุยกับพี่คิง ฮื่อ เพื่อนรัก อย่านะ
ทำไมฉันต้องเกิดมาเตี้ย แม้จะทำตัวเป็ก้างขวางคอ แต่พวกเขาสองสูงมากเลยมองข้ามหัวฉันไปแบบสายๆ ฉันที่ยืนตรงกลางเลยเหมือนเเป็แค่ธาตุอากาศ TT
“น้องควีน เื่นี้มีเล่ม 1 มั้ย พี่เห็นในชั้นหนังสือ” เสียงพี่อ้วนดังขึ้นจากด้านหลังพี่คิง ดึงความสนใจจากฉัน เขาชี้ไปที่หน้าจอ แต่เพราะมันเล็กมากฉันเลยไม่เห็น ต้องชะเง้อเข้าไปมอง พี่คิงอาศัยจังหวะนั้น เบียดฉันไปด้านหลังอย่างแเี
โอ้ย เพื่อนก็หวง เงินก็อยากได้
“เล่มนั้นมีค่ะ ควีนเอาออกมาอ่านเลยตั้งไว้อีกที่” ฉันแทบจะตอบทั้งน้ำตา จำใจมาคุยธุระกิจปล่อยให้พี่คิงและนางฟ้าอยู่ในโลกสองคนของพวกเขา
พวกเพื่อนๆ ของพี่คิงน่ารักทุกคน นอกจากจะอ่านการ์ตูนแล้ว พวกเขายังดูอนิเมชั่นด้วย แถมยังไปตามอ่านฉบับญี่ปุ่นจนรู้เนื้อเื่ไปไกล ทำให้ฉันโดนพวกเขาดึงรั้งเอาไว้อย่างไม่รู้ตัว จนรู้ตัวอีกครั้ง ก็ตอนที่พี่คิงกับนางฟ้ากำลังจะนั่งทานข้าวข้างกันนั่นแหละ ฉันอาศัยความตัวเล็กแทรกพรวดวางจานข้าวข้างนางฟ้าได้ทัน พี่คิงเลยได้แต่ชะงักและเดินอ้อมไปนั่งอีกฝั่งที่เป็ฝั่งตรงข้ามกับนางฟ้าแทน ฮึ
“นางฟ้ากินอันนี้มั้ย” ฉันเขี่ยหน่อไม้ฝรั่งไปที่ขอบจานพลางเอ่ยถามเพื่อนรักนักกินผัก
“อื้มกินสิ เอามาให้เรานะ” นางฟ้าพยักหน้า ใช้ส้อมจิ้มผักไปจากจานฉัน พี่คิงมองนางฟ้า แม้ใบหน้าจะนิ่งแต่ฉันรับรู้ได้ถึงสายตาอ่อนโยนจนน่าขนลุกของเขา
ฮึ้ยยยยย
“ชอบกินผักเหรอครับ”
อื้อหือ เสียงอ่อนโยนเชียว ใช่พี่คิงตัวจริงไหมเนี่ย ฉันกระพริบตาปริบๆ รู้สึกขนลุกจนไม่อยากมองไปทางนั้นอีก พอหันกลับมามองเพื่อนๆ เขา เหมือนพวกเพื่อนจะรู้สึกเหมือนกัน เลยไม่มองไปทางเขา พอเห็นสีหน้าฉันพวกเขาก็หัวเราะและชวนฉันคุยด้วย
“เื่ใหม่ของอาจารย์ xxx ออกมาแล้วเกือบ 10 เล่ม แต่ที่ไทยพึ่งแปลไปได้แค่ 3 เล่มเอง ถ้ารวยนะพี่อยากจะซื้อสำนักพิมพ์แล้วจ้างนักแปลให้จบๆ ไปเลย” พี่เสื้อฮู้ดบ่น ต่อมาฉันถึงได้รู้ว่าเขาชื่อพี่สกายเป็ลูกครึ่ง หลานชายเครือโรงแรม 5 ดาวชื่อดัง พี่เขาวีป (Weeb) พอตัวพ่อเลยล่ะ
“คุณมึงก็ฝันไปไกล ก่อนจะไปซื้อสำนักพิมพ์ ช่วยทำวิจัยเทอมนี้ให้เสร็จก่อนเถอะครับ”
พี่อ้วน หรือพี่จี หนุ่มพลุ้ยแสนใจดีหันไปจิกเพื่อน
“ระหว่างกินข้าวใครให้พูดเื่งาน นี่กูเริ่มท้องอืดแล้วเนี่ย” พี่แฮตเตอร์ผมทองบ่น “แค่คิดเื่วิจัยข้าวก็ไม่ย่อยแล้วเหอะ”
“กินข้าวเสร็จตอนบ่ายก็ว่างแล้ว แวะห้องสมุดทำวิจัยซักหน่อย เย็นๆ ไปเล่นเกมส์ที่บ้านแฮตเตอร์ดีกว่า ยังไงพวกเราก็ไม่ได้ลงแข่งกีฬาอะไรในงานกีฬาสีอยู่แล้วนี่” พี่สกายเสนอขึ้นมา เขาเอ่ยชวนเพื่อนๆ
“เออก็ได้ ว่าจะไปหาข้อมูลเพิ่มเหมือนกัน” พี่จีพยักหน้าเห็นด้วยเหมือนกับพี่แฮตเตอร์หัวทอง พวกเขาพยักหน้าให้กันก่อนจะหันมามองทางฉัน
“บ่ายนี้ทำอะไรต่ออ่ะยัยตัวเล็ก” คำถามของพี่สกายทำให้ทุกคนในโต๊ะหันมามองฉัน ไม่เว้นแม้แต่พี่คิง
ฉันกระพริบตาปริบๆ นึกถึงตารางว่างเปล่าตอนบ่ายแล้วส่ายหน้าหวืด ฉันเองก็ไม่ได้ลงแข่งอะไรเหมือนกัน แต่ควีนมีซ้อมหลีด ซึ่งฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องในงานนั้นเลย
“ไม่ได้มีงานอะไรค่ะ คงนั่งอ่านอะไรที่ห้องเรียน เพราะกลับบ้านไม่ได้นี่นา”
ใจจริงก็อยากจะกลับบ้านอยู่หรอก
“ไปนั่งกับเรามั้ยควีน ที่ชมรมหลีดมีห้องพักอยู่นะ แอร์เย็น เน็ตไวด้วย”
นางฟ้าเอ่ยชวน แต่ดูเหมือนคนสนใจจะไม่ใช่ฉัน แต่เป็คนที่นั่งฝั่งตรงข้ามเ้าตัวคนถามซะมากกว่า ตาพราวระยิบเชียว แม้เขาจะสงวนท่าที แต่ฉันที่เคยถูกมองแบบเ็ามาแล้วย่อมดูออกได้ทันที
“ไม่ดีกว่า เค้าเป็คนนอก ไม่ได้อยู่ชมรม”
“ไม่เป็ไรหรอก ไปสิ ไปนั่งดูเรานะ”
ฉันทำหน้าลังเล “เอางั้นเหรอ งั้นเค้าไปอยู่กับนางฟ้านะ”
“ได้เลย เผื่อเราเลิกเร็วจะได้กลับพร้อมกัน” นางฟ้าว่า ฉันพยักหน้าหงึกๆ แต่รู้ดีว่าพวกหลีดไม่มีทางเลิกเร็วแน่นอน
พอได้ยินว่านางฟ้าจะอยู่กับฉัน่บ่าย แถมยังจะกลับกับฉัน แววตาวิบวับของพี่คิงก็หายไปทันที ฉันยิ้มกระหยิ่มในใจ
“อื้ม เค้ารอกลับพร้อมควีนนะ”
ได้เห็นสีหน้านิ่งๆ แต่ดวงตาคมๆ นั้นฉายแววขัดใจ ฉันก็สบายใจแล้วล่ะ ฮึฮึ
หลังจากนั้นฉันกับนางฟ้าก็ตัวติดกันแทบจะตลอดเวลา ฉันไปเฝ้านางฟ้าซ้อมหลีด จนกระทั่งรถที่บ้านมารับกลับ ปกติพวกเราไม่ได้ตัวติดกันอะไรมากมาย เพราะฉันเป็ประเภทชอบทำอะไรคนเดียว แต่ตอนนี้มีคนมองหาโอกาสอยู่ตามลำพังกับนางฟ้าบ่อยๆ ฉันไม่ไว้ใจเลย
่เดือนที่ผ่านมาฉันเลยคอยตามติดเป็เงาตามตัวนางฟ้าแทบจะตลอด ยกเว้นแค่ตอนเช้าและตอนเย็นเท่านั้นที่ต้องกลับก่อน ฉันถือคติต้องนอนให้เพียงพอ ดังนั้นจะไม่ตื่นเช้ากับดึกเด็ดขาด
มีครั้งหนึ่งฉันเห็นพี่คิงแว๊บๆ ว่าเขากำลังจะเดินเข้ามาทักพวกเราจากอีกฟากของสนาม ฉันรีบดึงนางฟ้าไปห้องน้ำแล้วบอกว่าปวดท้อง หนีพี่คิงไปได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็มีหลายครั้งที่พี่คิงฉลาดพาเพื่อนมาด้วย เพื่อนๆ เขาพร้อมใจกันช่วยเหลือมาก สรรหาเื่มาชวนคุยจนฉันหลุดโฟกัสอยู่เรื่อย เผลอเปิดโอกาสให้พี่คิงกับนางฟ้าได้คุยกันตามลำพัง แต่มันก็อยู่ในสายตาฉันแหละ
จนกระทั่งวันนี้ ฉันเดินลงมาหยิบน้ำด้านล่าง ไม่ได้รบกวนพี่เลี้ยง เลยทันได้ยินเสียงเครื่องยนต์ประหลาดไม่คุ้นหู จึงเดินออกไปชะโงกหน้ามอง
รถสปอร์ตคันหรู แบบที่บ้านฉันไม่มีแน่นอนเพราะแม่กับพ่อห้ามสาวๆ ขับรถกำลังขับเข้ามาจอดเทียบหน้าบ้าน ผู้ที่เปิดประตูลงมา คือนางฟ้า วินาทีที่ประตูเปิดออก ฉันเห็นใบหน้าหล่อเหลาที่สาวๆ ในโรงเรียนกรี๊ด พี่คิง!?
ทำไมมาอยู่กับนางฟ้าได้ล่ะ พวกเขาพูดคุยอะไรกันบางอย่าง ก่อนที่นางฟ้าจะโบกมือให้พี่คิง แล้วเขาก็ขับรถออกไป นางฟ้ามองส่งจนลับสายตา ก่อนจะหันหน้ากลับมาที่บ้าน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มขัดเขิo เธอเดินเข้ามาด้านในแล้วแทบจะสะดุดขอบประตูเมื่อเงยหน้าเห็นฉันยืนถือเหยือกน้ำอยู่
“ใหมดเลย ควีนมาทำอะไรตรงนี้”
ฉันแสร้งทำไม่รู้เื่แล้วเอ่ยถามเพื่อนเสียงซื่อ “เค้าลงมาหยิบน้ำน่ะ ว่าแต่เมื่อกี้ใครน่ะ”
นางฟ้าหลบตา สีหน้ากระอั่กกระอ่วน “เอ่อ พี่คิงน่ะ”
“พี่คิงมาส่งเหรอ”
“อื้ม…คือพี่เค้ามาชวนให้เราไปดูเค้าแข่งว่ายน้ำน่ะ ควีนไปกับเราได้มั้ย” นางฟ้าเอ่ยถาม เธอเหลือบตามองฉันแบบหยั่งเชิง เพราะรู้ว่าฉันพยายามหลีกเลี่ยงพี่คิงตลอด พอเห็นแบบนี้ ฉันเลยอดไม่ได้
“นางฟ้าชอบพี่คิงเหรอ” ฉันยิงคำถามตรงๆ
นางฟ้าถึงกับเป๋ เธอคงไม่คิดว่าฉันจะถามตรงๆ
ชั่วอึดใจ ใบหน้าแดงจัดก็เงยขึ้นมองฉัน เ้าหล่อนเม้มริมฝีปาก นิ้วเกี่ยวกันบิดไปมาโดยไม่รู้ตัว
“ไม่รู้สิ…แต่เราก็รู้สึกดีกับพี่เค้านะ”
ฉันพยักหน้า พยายามบังคับสีหน้าให้นิ่งๆ ทั้งที่ข้างในมีแต่ความรู้สึกตีกันไปมาจนสีหน้าแทบจะแปลกประหลาด ฉันอยากจะบอกเพื่อนรักว่าพี่เค้าร้ายนะ ฉันเคยเห็นเค้ากับสาวๆ แต่ฉันก็รู้ว่านางฟ้ารู้เื่นี้ดี ข่าวของพี่เขาโด่งดังมาก
“อื้ม”
ฉันพูดอะไรมากกว่านั้นไม่ได้ ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา
“ไม่ต้องห่วงนะ เรารู้ว่าพี่เค้าเ้าชู้ เราก็แค่ดูๆ พี่เค้าไปก่อน” นางฟ้ารีบบอก เธอรู้ว่าฉันเป็กังวล
“อาฮะ” ฉันพยายามเค้นสมองหาคำตอบ แต่ก็ตอบได้แค่นี้
“ถ้ามีอะไรเราจะรีบบอกควีนคนแรกเลย”
ฉันพยักหน้า “อืม…เราเป็ห่วง แต่ถ้านางฟ้าชอบพี่เค้า เราก็ไม่ได้ห้ามอะไร”
เอาอีกล่ะ ฉันพูดในสิ่งที่ไม่ตรงกับใจอีกแล้ว พอเป็เื่ของเพื่อนรักทีไร ฉันเป็ต้องพูดความในใจไม่ออกทุกครั้ง
อาจเพราะฉันรักนางฟ้าไม่ต่างจากคนในครอบครัวคนนึง ฉันแค่ไม่อยากเห็นนางฟ้าเป็ทุกข์ ไม่ว่าจะเป็การโดนพี่คิงเท หรือแม้กระทั่งการโดนห้ามไม่ให้ชอบพี่คิง เถอะน่า เราเป็วัยรุ่น วัยรุ่นกับความรักมันก็ของคู่กันไม่ใช่เหรอ
เพื่อนฉันเป็สาวแล้วนี่นา จะมีความรักก็ไม่แปลกหรอก ฉันต้องอย่าหวงเพื่อนสิ
“ขอบใจนะควีน เรารู้ว่าควีนเป็ห่วง เราเห็นควีนพยายามห้ามไม่ให้พี่คิงเข้าใกล้เรา เราก็รู้ ถ้ามีอะไรเราจะรีบบอกควีนคนแรกเลย”
ฉันพยักหน้าหงึกๆ มองสบตานางฟ้า งื้อ เพื่อนของฉันน่ารักที่สุด สาวแกร่งอะไร นี่มันสาวน้อยชัดๆ
ในเมื่อเพื่อนรักะโเข้าไปในหลุมรักแล้ว จะห้ามก็คงยาก คงต้องสนับสนุนแบบจับตาดูกันต่อไป ถ้าพี่คิงมาทำให้เพื่อนฉันเสียใจ ฉันจะไม่ยอมอยู่เฉยแน่คอยดูสิ!
รู้สึกเหมือนเป็คุณแม่ที่ลูกสาวกำลังจะแต่งงานออกจากอ้อมอกไปเลยแฮะ
1K
![[จบ] ทะลุมิติสู่ยุค 70 ไปแต่งงานกับผู้ชายคลั่งรัก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1713869550_25724804.webp)
