Chapter fourteen
BAD LOVE
"เข้าบ้านคีริน"เสือออกมาตามคีรินที่เดินมานั่งเล่นคุยหัวเราะกันกับไอ้เต้เเละลูกน้องของเขา ่นี้มันชอบหนีเขามาอยู่ข้างนอกเเดดก็ร้อนไม่รู้ทำไมมันชอบออกมาจัง ยิ่งป่วยง่ายอยู่ อ่อนเเอยิ่งกว่าอะไรดีเเต่ห้าวมากตากเเดดตากลม หรือเพราะมันไม่อยากเจอหน้าเขามันเลยหนีมาอยู่กับไอ้เต้เเทนพักนี้สนิทกันยิ่งกว่าเพื่อน เข้ากันดีเหลือเกิน
"เข้าไปทำไม"ได้ยินเสียงเขาทีไรปิดจมูกก่อนเลย เสือไม่เหม็นสักหน่อยรังเกียจกันเข้าไป ตั้งเเต่วันที่มันเหม็นทุเรียนก็เกือบหนึ่งสัปดาห์เเล้วที่มันทำท่ารังเกียจเขาจนคนในเกาะหัวเราะเยาะ เหงื่อไม่มีสักหยดมันเเค่หาข้ออ้างไม่อยากให้เขาเอาเเน่ๆเลยจำเป็ต้องจริงจังถึงขั้นอ้วกออกมาจริงๆไหม อันนี้ก็เกินไปหน่อยไหมคีริน
"กูอยากเxดมึงไงเข้าใจอะไรยาก"หลายวันเเล้วที่เขาไม่ได้เอามัน อยากเอามากนอนด้วยก็ไม่ได้มันเหม็นเขา ได้เเต่มองมัน มองเเล้วหายอยากได้หรอ ก็ไม่ได้ไงมันยิ่งอยากเอามากกว่าเดิม
"ไม่ กูเหนื่อยกูจะนอน"อีกเเล้วอ้างเหนื่อยอีก วันๆมันทำอะไรเหนื่อยเดี๋ยวนี้ห้องเขามันก็ไม่ได้ไปทำเเล้ว สบายยิ่งกว่าอะไรดี ทำตัวสบายอย่างกับเมียเ้าของเกาะ อยากกินอะไรก็ประเคนให้ อยากได้อะไรก็หาให้เเต่ไม่พอใจเขาสักเื่มีเเต่เหวี่ยงมีเเต่วีนกัน
"ไม่ กูจะเxด"ครั้งนี้เสือจะไม่ยอม เขาขาดเซ็กส์มาหลายวันเเล้ว วันนี้ต้องได้ ต้องได้อย่างเดียวเลยเขาไม่ยอมเเล้วความเงี่xนมันครอบงำจนหน้ามืดตามัวไปหมด
"อย่ามาใกล้กูได้ไหมเสือ กูเหม็นมึงอะ ตัวมึงอะได้อาบน้ำบ้างรึเปล่าทำไมกูเหม็นจังวะ"จะอ้วก อย่าเข้ามาใกล้ คนอื่นเขาทำงานจนเหงื่อโชกยังไม่เหม็นเท่าไอ้เสือเลยมันไม่อาบน้ำรึเปล่า อี๋ สกปรก
"เหม็นเหี้ยไรอีก จมูกมึงพังป่ะเนี่ยคีริน"
"ไม่รู้ กูเหม็นมากอะ อย่ามาใกล้ดิ หงุดหงิด"
"เอ้า กูผิดหรอ กูไปอาบน้ำออกก็ได้"เสือยอมสุดๆเลยยอมไปอาบน้ำขัดตัวให้หอมๆอีกรอบ ยอมมันที่สุดเเล้วเผื่อวันนี้จะได้เอา อยากระบายน้ำออกเเล้วเสือเดินเข้าห้องตัวเองเพื่อไปชำระล้างร่างกายให้สะอาดให้ถูกใจคีริน
ครั้งนี้เสืออาบน้ำนานกว่าทุกครั้งทั้งถูสบู่ ขัดตัว กลัวว่าตัวจะเหม็นอีก พออาบน้ำเสร็จก็มาเเต่งตัวฉีดน้ำหอมทั่วตัวเช็คเเล้วเช็คอีกจนมั่นใจดี ถึงได้กลับมาหาคีรินที่ตอนนี้นั่งคุยกับคนนั้นหัวเราะกับคนนี้มีความสุขกันเหลือเกินนะ เขาเดินเข้าไปยืนต่อหน้ามันเรียกร้องความสนใจสุดๆก่อนจะรีบดึงตัวมันเข้าห้องเพราะทนไม่ไหวที่เห็นผู้ชายรุมล้อมมัน ไม่ชอบใจ ไม่ชอบใจเลยทำไมทุกคนต้องมายุ่งกับมันด้วยเดี๋ยวเขาจะสั่งห้ามคนอื่นมายุ่งเลยไอ้พวกนี้นี่
พอถึงห้องเสือก็เอ่ยปากถามมันทันที ฉีดน้ำหอมประโคมทั่วตัวขนาดนี้ไม่หอมก็ให้มันรู้ไป
"กูอาบมาเเล้วดีขึ้นป่ะ เอาได้ยังอย่าลีลา กูเงี่xนอยากเอาเเล้ว"เสือเร่งเร้า เขาไม่อ้อนเขาก็พยายามอ้อน มันนานเกินไปเเล้วคีริน ้ามันจริงๆวันนี้ต้องได้ต้องโดน
"มึงอาบยังไงของมึงเสือ ทำไมยังเหม็นอยู่เหมือนเดิม อย่ามาใกล้ได้ป่ะ กูจะอ้วก"เขาไม่รู้สึกอยากอะไรเลยนอกจากอยากอ้วก มันไปอาบน้ำยังไงเนี่ยเหม็นยิ่งมีกลิ่นน้ำหอมเต็มตัวยิ่งกลิ่นเหม็นจนฉุนจมูก คีรินพยายามถอยออกเพราะเขาพยายามกลืนก้อนที่มันจะออกมาลงกลับไปคืนอยู่
"มึงอย่าเเสดงคีรินกูขัดถูอย่างดี หาเื่ไม่ให้กูเอาน่ะสิมึงหัวหมอนักนะ"เสือมันดึงดันจะเอา ดึงคีรินเข้าไปใกล้ตัว
"ยะ..อย่า จะอ้วก อุ๊บ!...เเหวะ"จนคีรินทนกลั้นไว้ไม่ไหววิ่งเข้าไปอ้วกในห้องน้ำทันที อ้วกออกมาหมดเลยสิ่งที่กินเข้าออกมาหมดไม่เหลือเลย
"เฮ้ย! มึงอ้วกจริงเลยหรอ กูเหม็นขนาดนั้นเลย"เสือวิ่งตามมันเข้าไปในห้องน้ำ มันอ้วกออกมาจนน่าสงสารเขาจึงหวังดีจะไปลูบหลังให้ มันไม่ขอบคุณเเถมยังไล่เขาออกมาอีก อะไรกันเนี่ยตัวเขาเหม็นจนต้องอ้วกเลยหรอ
เสือขมวดคิ้วมุ่นพร้อมดึงเสื้อผ้าตัวเองมาดม มันก็กลิ่นปกตินะ ไม่เห็นจะเหม็นเลยมันเว่อร์ไปรึเปล่า ทนความสงสัยไม่ไหวเลยเดินไปพิสูจให้ไอ้เต้มันดม เขาก็ปกตินะมันนั้นเเหละที่ไม่ปกติ ่นี้มันไม่ให้เขาเข้าใกล้เลย มันจะหงุดหงิดขมวดคิ้วเป็ปมทุกครั้งเวลาเห็นหน้าเขา
หนักเข้าๆถึงขั้นเดินหนีกันเลยก็มี ่นี้เขาทำงานหนักเหมือนกันเลยไม่ได้เข้าไปหามันที่ห้อง เเต่มีเเอบดูมันในกล้องวงจรปิดอยู่บ้าง
เสือทนไม่ไหวมันเกือบสองเดือนเเล้วนะที่ใกล้มันไม่ได้สักนิด เเตะไม่ได้เลยเขาลองเข้าไปใกล้มันทั้งที่ไม่เห็นหน้าเขามันก็อ้วกออกมา เขาเชื่อเเล้วว่ามันเกลียดเขาถึงขนาดอ้วกได้เลย
ทนไม่ไหวเขาเลยให้ไอ้เต้ไปหาผู้หญิงมาระบายความ้าของตัวเองวันนี้ก็สามคนเเล้ว คนที่สามเธอกำลังโชว์ลีลาอันเร้าร้อนที่อวดกับไอ้เต้นักหนาว่าสยบมาทั้งบาง
"อ่ะ อ๊ะๆเสียวจังค่ะ พอก่อน นาวไม่ไหว"
"ทนหน่อยสิ เดี๋ยวก็เสร็จเเล้ว"
"อ๊างงงง เสร็จเเล้วนาวเสร็จเเล้ว"
"เเต่ชั้นยังไม่เสร็จเนี่ยสิ เฮ้อ"มันไม่มีใครทำเขาเสร็จได้เลยตั้งสามคนก็ยังไม่ออกสักน้ำ ช่วยตัวเองดูหน้าไอ้คีรินยังเสียวกว่าอีก ว่าเเล้วก็คิดถึงลีลาอันเร้าร้อนของมันอยู่เหมือนกันตอนไหนจะเลิกเหม็นเขาสักทีวะ เริ่มหงุดหงิดละ
"เอาเงินเข้ามาให้กูหน่อยเต้ เอาเข้ามาวางไว้หัวเตียงเลย"เสือจับโทรศัพท์ต่อสายหาลูกน้องของตัวเองก่อนจะรีบเข้าไปชำระล้างร่างกายที่มีเเต่ของหญิงสาว ส่วนเขานั้นไม่เสร็จสม
"ครับนาย โห สภาพ ยับเยินคนที่สามของวันเเล้ว นายเขาไปเก็บกดมาจากไหน เมียไม่ให้เอาใช่ไหมหนิ เต้อยากขำให้ฟันหลอ"สภาพเเย่มาก คุณเธอรีบเเต่งตัวรีบรับเงินออกไปทันที เก็บกดจากเมียที่เหม็นขี้หน้าอย่างกับอะไรดีสมน้ำหน้าอยู่หน่อยๆคนเเบบนายหัวสมควรเจอเเบบนี้เเล้วทำเขาไว้เยอะ
"มึงขำอะไรไอ้เต้ เอาเงินวางไว้เเล้วก็ไปได้เเล้ว ไปจัดโต๊ะให้กูด้วย ไปเรียกไอ้คีรินมากินข้าวกับกู บอกว่ากูสั่ง"เสือออกมาจากห้องน้ำก็เจอเต้ที่ยืนคำคิกคักอยู่คนเดียว เหมือนหัวเราะสะใจเขายังไงยังงั้นเเต่เขาก็ไม่สนใจหรอก ตอนนี้อยากเห็นหน้าคีรินมากกว่าเขาเลยสั่งมันไปเตรียมโต๊ะอาหารพร้อมสั่งให้ตามมันมาด้วย
"ครับนาย"
คีรินเดินลงมาจากห้องอย่างเหนื่อยล้า เขาเพลียมากนอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ ทำอะไรก็เหนื่อยไปหมดอยากจะให้หมอนายมาตรวจให้รู้สักทีไม่ใช่เขาติดโรคจากไอ้เสือรึเปล่า
มันเอาไปทั่วมันอาจจะเอาโรคมาติดเขาจนป่วยไม่รู้ตัวก็ได้ วันนี้คีรินต้องบอกคุณนาวาให้โทรบอกหมอนายมาตรวจเเล้วเเหละ ไม่ค่อยสบายใจเลยเป็มาเกือบสองเดือน เหนื่อยง่าย เหม็นขี้หน้าไอ้เสืออันนี้เหม็นมันปกติแยู่เเล้ว เเต่ที่ทำอะไรก็เหนื่อยไปหมดทั้งที่เเต่ก่อนไม่เห็นเป็ไรเลยมันเเปลกเกินไป อายุเขาก็ยังไม่เยอะนะจะเป็เเบบนี้ไปได้ยังไง
"ทำอะไรอยู่ตั้งนานทำไมพึ่งลงมา ชอบให้รอ"นั่งกอดอกขมวดคิ้วมุ่นมองจิกเขาจนคีรินรู้สึกเครียดเเทนมาช้านิดหน่อยก็บ่น ไอ้เเเก่เอ้ย
"ใครขอให้มึงรอ"
"เลิกเหม็นกูบ้างยัง มันนานเเล้วนะคีริน"
"อืม ่นี้ไม่เหม็นเเล้ว"ไม่เหม็นมันเหมือน่เเรกๆเเล้ว อยู่ใกล้มันเเล้วโอเคขึ้นอยู่บ้าง่นี้จะเเปลกก็เเต่เขาที่อยากจะกินอะไรเเปลกๆที่ตัวเองไม่เคยกิน ่นี้เขาเป็อะไรก็ไม่รู้ ไม่ชอบเลย
"เเล้วเอาได้ยัง วันนี้เลยไหมหรือหลังกินข้าวดี"เสือดีใจจนเก็บความรู้สึกไว้ไม่อยู่ รัวคำถามพร้อมตั้งหน้าตั้งตารอคำตอบ เขาจะได้เอามันเเล้ว ยิ้มกริ่มคนเดียวยิ้มมีความสุขอย่างไม่ปิดบัง ตั้งหน้าตั้งตารออย่างคนมีความหวังเก็บสายตาที่มองอ่านกินมันไว้ไม่อยู่เลยพร้อมกลืนน้ำลายลงคอ
"หยุดเลย กูเหนื่อย"ถามเขาทุกวันมันไม่เบื่อรึไงจะเขาก็ตอบเเบบนี้ทุกวันมันก็เทียวถามอยู่นั้น ระงับความเงี่xนก่อน พักก่อน
"มึง..."ดับฝันกันเเบบนี้เลยหรอวะ ใจร้ายไปเปล่าคีรินสองเดือนเลยนะ สองเดือนที่ไม่ได้เอากันมึงไม่คิดถึงกูหรอไม่โหยหาเหมือนที่กูโหยหามึงเลยหรอวะ เสือหงอลงทันควันก่อนที่จะได้เศร้านาน นาวาก็รีบเดินเข้ามาคุยธุระกับเขาก่อน
"พี่เสือครับ คุณคีนส์ขอคุยด้วยครับ"พอได้ยินชื่อมันจากเศร้าๆอยู่เสือหน้าตึงขึ้นทันที นาวาก็ไม่ต่างกันพอได้รับสายจากฝั่งนั้นมานาวาก็รีบมาหาเ้านายทันที ส่วนคีรินก็ใอยู่ไม่น้อยที่ได้ยินชื่อพี่ชายตัวเอง
"ไอ้คีนส์หรอ อืม เอามาสิ"
เสือเดินออกไปคุยกับคีนส์ปล่อยให้คีรินนั่งชะเง้อคอรอว่ามันจะติดต่อไอ้เสือมาทำไม ตั้งหลายเดือนมันพึ่งคิดได้หรอว่าน้องชายฝาเเฝดมันหายไป ถ้าจะมารับเขากลับไปใจนึงก็ดีใจที่ตัวเองจะได้กลับไปใช้ชีวิตในเมือง ใช้ชีวิตอิสระเเบบที่โหยหามาตลอดหลายเดือน
เเต่อีกใจนึงเขากลับเศร้าเพราะเขาชินกับการใช้ชีวิตอยู่ที่นี้เเล้ว เขาอยู่สุขสบายดี เดี๋ยวนี้ไอ้เสือมันไม่บังคับหรือใจร้ายกับเขาเเล้วเพราะมันเห็นว่าเขาอ่อนเเอมั้ง มันเลยใจดีกับเขา เเต่ถ้าได้กลับไปจริงๆเขาคงคิดถึงที่นี้มากๆหน้าคีรินเศร้าลงทันทีที่คิดได้เเบบนั้น
นาวาที่มองตั้งเเต่เเรกเขารู้ได้ในทันทีว่าคีรินไม่ได้อยากจะกลับบ้านตัวเอง เเต่อยู่ที่นี้ก็ไม่เป็ผลดีเท่าไหร่ยิ่งเ้านายเขาติดคุณเขามากเท่าไหร่ยิ่งผูกพันธ์กันมากเท่าไหร่ ยิ่งไม่เป็ผลดีต่อธุรกิจสิ่งที่พี่เสือทุ่มเทมาตลอดอาจจะพังลงก็ได้
นาวาต้องมาคอยเคลียร์คอยคุยกับคุณปันให้ตลอดเธอมาหาเสือบ่อยขึ้น เเต่เสือก็พยายามเลี่ยงตลอดบางทีเลี่ยงไม่ได้ก็ต้องทำเป็เอาใจคุณเธอ ดูเหมือนคุณเธอจะดูออกจึงยิ่งเพิ่มความไม่ชอบใจในตัวของคีรินมากขึ้น บางครั้งก็มาพูดเสียดสี เเซะ ดูถูกคีรินเเต่ดีที่คีรินไม่สวนคืนเพราะเขาคงไม่อยากต่อปากต่อคำด้วยเพราะรู้ว่าพูดไปยังไงก็ไม่เป็ผลดีอีกอย่าง่นี้คีรินก็เอาเเต่นอนอยู่ในห้องไม่ออกมาเท่าไหร่จึงไม่ได้เจอกัน
TBC
น้องคีรินจะได้กลับเเล้วไอ้เสือยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าน้องท้อง กำลังจะไปได้ดีเลยมารับกลับทำไมตอนนี้ สงสารน้องคีรินจังไอ้เสืออุตส่าห์กินยาตามหมอสั่งทำตัวดีเเล้วก็ต้องห่างกันละ
คอมเมนต์ต้วยเน้อ อยากตอบเมนต์บ้างงับ
248
![สงครามราชันจักรพรรดิ [จบภาคหลัก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1773871886_46029122.webp)
