หลังจากที่ลีอองขับรถออกมาสู่ถนนใหญ่เพื่อกลับไปยังบริษัทเขาก็คิดเรื่องที่เกี่ยวกับอัยยะขึ้นมาทันที
"ผู้หญิงคนนี้จู่ ๆ อยากจะซื้อของเข้าบ้าน... เธอคิดอะไรอยู่? ... แล้วจะซื้ออะไรยังไงละ? ... ชั่งเถอะปล่อยให้เธอจัดการเรื่องเธอไป...หากเหตุการณ์นี้ทำให้เธอเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีได้ ก็คงจะดี ... "
ลีอองพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดในตอนที่เขากำลังขับรถ
เมื่อไอรดาซื้อของที่จำเป็นเข้าบ้านเสร็จเธอก็เรียกรถบริการเพื่อกลับบ้าน
"ขอบคุณนะคะ"เธอขอบคุณโชเฟอร์ที่ขับรถมาส่งเธอถึงมุขหน้าประตูบ้าน และโชเฟอร์ยังลงมาช่วยเธอยกของลงจากรถเป็นการใหญ่เลยละ
ของที่เธอจัดการซื้อของมาในคราวนี้เรียกได้ว่าจัดหนักจัดเต็ม เหมือนมีแม่บ้านมืออาชีพมาช่วยอย่างไรอย่างงั้น
เมื่อรถบริการรับส่งจากไปไอรดาก็มองดูข้าวของเครื่องใช้ที่เธอซื้อมา
"เอาวะ เราต้องกลายมาเป็นอัยยะถ้าอย่างงั้น อัยยะจะปฏิวัติตัวเองเสียใหม่ ให้กลายเป็นอัยยะผู้น่ารักฉันจะจัดการช่วงเวลาต่อจากนี้ในแบบของฉัน เธอไม่ต้องเป็นห่วงชื่อเสียงเธอจะดีขึ้นแน่นอน จากยายแม่มดจะกลายเป็นนางฟ้า ... ฟ้ารักเด็กนะคะ ฮิ ฮิฮิ ... " ไอรดาพูดทีเล่นทีจริงกับตัวเอง
"แม่ก็ด้วยนะคะ หนูจะดูแลพ่อและไม่ทิ้งคุณยายนาน่าแน่นอนค่ะ" ไอรดาพูดกับตัวเองพร้อมกับแหงนหน้ามองไปยังท้องฟ้าที่กว้างไกลที่ที่เธอคิดว่าส่งใจถึงคนที่เธอกำลังคิดถึงอยู่
ขณะที่เธอคิดถึงแม่และคุณยายของเธอแววตาของเธอก็ดูหม่นหมองลงเล็กน้อยแต่พอพูดเสร็จก็กลับมามีกำลังใจขึ้นอีกครั้ง
ช่วงเวลาที่ไอรดาเก็บของในบ้านเรียบร้อยแล้วมันก็เกือบจะทุ่มหนึ่งพอดี "พรุ่งนี้ พ่อกับ ... นายนั้นจะมาทานข้าวที่บ้านหลังพรุ่งนี้ไปค่อยหาทางไปจัดการเรื่องที่บ้านและคุณยายดีกว่า ...ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณยายจะเป็นไงบ้าง" ไอรดาไม่รู้จะเรียกลีอองในสถานะไหนดีและตอนนี้เธอก็มีเรื่องที่ต้องทำมากมาย ทั้งเรื่องชีวิตส่วนตัวของเธอเรื่องพ่อที่เพิ่มเข้ามา เรื่องสามีในนาม ที่ได้มาจากพี่สาวของเธอและเรื่องเมื่อตอนบ่ายอีก
ช่วงบ่ายของวัน ณ ห้างสรรพสินค้า ขณะที่ไอรดากำลังเลือกซื้อสินค้าในแผนกอาหาร
"ขอโทษ ค่ะ"เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น เมื่อเธอถอยหลังชนกับคนที่เธอไม่รู้จัก
"ไม่เป็นไรค่ะ"ไอรดายิ้มเป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไรจริง ๆ
ในขณะที่หญิงสาวรายนี้กำลังเข็นรถเข็นที่มีชายวัยกลางคนนั่งอยู่ไอรดาก็รู้สึกได้ในทันที "อ๊ะ ... เดียวก่อนค่ะ!"
"มีอะไรหรือเปล่าคะ?" หญิงสาวที่ถูกไอรดาเรียก ถามกลับด้วยความสงสัย
"อือ ...ไม่ทราบว่าคุณลุงฝันร้ายทุกคืนเกี่ยวกับหญิงชราที่พบในฝันบ่อย ๆ หรือเปล่าคะ?"ไอรดาหันมาพูดกับชายที่นั่งอยู่บนรถเข็น
"คุณกำลังทำอะไรนะ!!" หญิงสาวรู้สึกเป็นกังวลกับคนแปลหน้าที่ไม่รู้จัก (ผู้หญิงคนนี้เป็นใครเธอคิดจะทำอะไร?)
"หากคุณต้องการหายจากอาการที่เป็นอยู่และอยากรู้เกี่ยวกับความฝันที่เกิดขึ้นกับคุณ ... ติดต่อฉันได้นะคะ"ไอรดายังไม่สนใจหญิงสาวที่เข็นรถเข็น เธอยังคงคุยกับชายที่นั่งรถเข็น
"นี้คุณ .. ออกไปเลยนะ! อย่ามาก่อกวนพวกเรา ลุงของฉันยิ่งไม่สบายอยู่!!"หญิงสาวแสดงท่าทีปกป้องชายที่เธอเรียกว่าลุง
ไอรดาไม่ได้สนใจหญิงสาวรายนี้สักเท่าไหร่เธอเข้าใจดีว่า เมื่อมีคนแปลกหน้ามาทัก มันก็ถือเป็นเรื่องปกติที่ไม่น่าไว้ใจและเธอก็ถือได้ว่าแปลกหน้าสำหรับพวกเขา
เธอหันไปมองชายที่นั่งรถเข็นไม่เห็นเขาจะพูดอะไรออกมา
"โอเค, อิทส์ อัพ ทู ยู(OK, It's up to you)"[1] สิ้นเสียง ไอรดาก็พร้อมเดินจากไป
"ดะ เดี๋ยวก่อน"เสียงชายที่นั่งตรงรถเข็นดังขึ้น
ไอรดาที่กำลังจะเดินจากไปหันกลับมายังชายที่นั่งรถเข็น เธอยังคงไม่พูดอะไร แค่มองไปยังฝ่ายตรงข้าม
"คุณเป็นใคร?"ชายคนนั้นถามเธอทันที
"ฉันเหรอคะ ... แค่คนหวังดีค่ะ"ไอรดา ตอบพร้อมยิ้มหวานให้เขา
"ค่ะ คุณ รู้ได้ไง!!!" เสียงสั่นเครือจากชายที่นั่งรถเข็นถามเธอ
"อือ ... จะอย่างไรดีล่ะ ...เอาเป็นว่า แค่ถูกชะตากันก็ได้นะคะ ..." ไอรดาตอบตามความรู้สึกของเธอ แต่ไม่ได้บอกว่ารู้ได้อย่างไร
"ให้เบอร์ของคุณกับหลานสาวผมด้วย"ชายที่นั่งบนรถเข็นพูดขึ้น
"อ๊ะ ... คุณลุง!!" หลานสาวรู้สึกไม่ไว้วางใจ
"เบลลูก ... เอาโทรศัพท์ให้เธอ"เสียงลุงของเธอที่เรียกชื่อเธอ เพื่อบอกให้เธอยื่นโทรศัพท์ให้หญิงสาวคนนี้
"ค่ะ" เบลล่าไม่อาจจะปฏิเสธลุงของเธอได้
ไอรดายิ้มหวานให้หญิงสาวและพิมพ์เบอร์ของเธอลงในโทรศัพท์
"หากพร้อมก็ติดต่อมานะคะ ...แต่รีบหน่อยนะคะ เดี๋ยวจะไม่ทันกาล ... งั้นฉันของตัวก่อน" ไอรดากล่าวก่อนจะเดินจากไป
__________
หมายเหตุ
[1] OK, It's up to you แปลว่าแล้วแต่คุณ, ตามใจคุณ, ตามสบาย