เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ตอนที่ 4 : ข้อเสนอ“ไปหาอะไรดื่มย้อมใจข้างล่างไหม เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง” หนุ่มหล่อเอ่ยชวนฉันหมอนี่เป็นใครกันอยู่ดีๆก็เข้ามาชวนฉันไปดื่มเฉยเลย“ไม่ค่ะ ขอบคุณ” ฉันสะอื้นตอบปฏิเสธไป“ไม่เอาน่าคุณ จะกลับบ้านไปนอนร้องไห้แทบเป็นแทบตายในห้องต่อ อย่างกลับนางเอกในละครเหรอ ทำแบบนั้นมันได้อะไรขึ้นมา สองคนนั้นก็ยังมีความสุขต่อบนความทุกข์คุณอยู่ดี” ชายหนุ่มพูดเซ้าซี้ฉันไม่ยอมหยุด“แล้วฉันจะทำอะไรได้อีก นอกจากร้องไห้” ฉันตวาดเขาไปเพราะความรำคาญชายหนุ่มยืนกอดอกจ้องหน้าฉันด้วยสีหน้าจริงจัง“ก็ตอบโต้พวกนั้นกลับไปสิ” เสียงทุ้มต่ำดังออกมาฉันมองหน้าเขาด้วยความประหลาดใจ ทำไมชายแปลกหน้าคนนี้จะต้องสนใจยุ่งเรื่องของผู้หญิงหน้าตาธรรมดาๆอย่างฉันด้วย ทั้งที่เราสองคนไม่เคยรู้จักหรือเจอกันมาก่อน“ที่พูดเมื่อกี้ คุณหมายความว่ายังไงคะ” ฉันเอ่ยถามด้วยความสงสัย“คุณจะยอมนอนร้องไห้เจ็บปวดเสียใจอยู่ฝ่ายเดียวโดยที่เห็นสองคนนั้นมีความสุขอย่างงั้นเหรอ” ชายหนุ่มเอ่ยถามฉัน“แล้วจะให้ฉันทำไงได้ ก็ฉันไม่ได้สวยไม่ได้มีอะไรดีเหมือนคนอื่นนี่” ฉันตอบพร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างน้อยใจ“คุณรู้สึกโกรธแค้นสองคุณนั้นไหมล่ะ” ร่างใหญ่เอ่ยถามพร้อมกับจ้องมองฉันฉันยืนคิดสักพักพยักหน้าตอบเขาทั้งน้ำตา“งั้นผมจะช่วยคุณเอาคืนสองคนนั้น สนใจไหมล่ะ” หนุ่มหล่อยื่นข้อเสนอให้ฉันอย่างหน้าตาเฉยฉันได้แต่มองหน้าเขาแล้วครุ่นคิดว่าเขาทำไมต้องทำแบบนี้ หมอนี่มีเจตนาอะไรแอบแฝงกันแน่ ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่น่าไว้ใจ เห็นที่จะต้องรีบๆถอยออกห่างผู้ชายอันตรายแบบนี้ดีกว่า“ผมไม่ใช่มิจฉาชีพหรือพวกหลอกลวงหรอกน่ะ ไว้ใจผมได้” หนุ่มหล่อพูดราวกับรู้ความคิดของฉัน“แล้วทำไมคุณถึงต้องมายุ่งเรื่องของคนอื่นด้วย ทั้งที่เราสองคนไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ” ฉันพูดพร้อมกับทำหน้าสงสัย“อืมมมมมมม คุณไม่รู้จักผมจริงๆเหรอ” ชายหนุ่มถามย้ำพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วจ้องมองฉัน“ทำไมฉันต้องรู้จักคุณด้วย” ฉันตอบพร้อมกับทำหน้างงๆ“ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าผมรวยและว่างมากกำลังหาอะไรสนุกๆตื่นเต้นๆทำ พอมาเจอสาวน้อยผู้โชคร้ายอย่างคุณเลยรู้สึกสงสารอยากจะช่วยแก้แค้น แบบฟรีๆเลยนะ แล้วก็……ถ้าเกมแก้แค้นนี้ทำให้ผมสนุกและพึงพอใจมาก คุณจะได้เงินก้อนโตเป็นรางวัลจากผมด้วยนะ ทีนี้สนใจจะร่วมมือกับผมไหม” ชายหนุ่มพูดหว่านล้อมฉันพร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้ฉันเริ่มสับสนและไขว้เขวเพราะไอ้เงินรางวัลนี่แหละ $$$$>0< หมอนี่ดูแล้วน่าจะไม่ใช่มิจฉาชีพหรอกน่าจะรวยจริงๆ เพราะดูการแต่งตัวเสื้อผ้าคงจะแพงน่าดู แถมเปย์สาวที่ร้านขายเสื้อผ้าไปหลายแสน สงสัยจะรวยเกินจนเบื่อไม่มีอะไรจะทำมั้ง“ฉันจะเชื่อใจคุณได้ยังไง” ฉันลองดูท่าทีของเขาแต่ในหัวมันตอบตกลงไปแล้ว“จะให้ผมยืนพูดอยู่ตรงนี้เหรอ ไม่กลัวสองคนนั้นออกมาเห็นเหรอ ผมว่าเราไปนั่งดื่มกันที่บาร์ข้างล่างดีกว่านะจะได้คุยกันสะดวก” หนุ่มหล่อเอ่ยชวนฉันอีกครั้ง“อืม” ฉันพยักหน้าตอบตกลง ลองคุยดูก็ไม่เสียหายนะถ้าเกิดมีอะไรไม่ชอบมาพากลก็แค่ชิ่งหนีภายในร้านบาร์ของโรงแรมสุดหรูหนุ่มลูกครึ่งสั่งบาร์เทนเดอร์ชาวฝรั่งเศสเสิร์ฟค็อกเทลให้ฉัน“ผมชื่อเมฆนะ ยินดีที่ได้รู้จัก” ชายหนุ่มยื่นมือทักทายฉัน“ฉันนิชาค่ะ” ฉันยื่นมือไปจับมือหนานุ่มของเขาหนุ่มหล่อจับมือฉันไม่ยอมปล่อยแถมยังส่งยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ให้แล้วมองฉันแทบไม่ละสายตาฉันรีบชักมือออกในทันทีเพราะรู้สึกประหม่าและกลัวสายตาของเขาในเวลาเดียวกัน จากนั้นยกแก้วค็อกเทลขึ้นดื่มแก้เขินอึก!ให้ตายสิอร่อยเป็นบ้า ตั้งแต่เกิดมาก็พึ่งเคยดื่มค็อกเทลเป็นครั้งแรก โดยปกติฉันไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นะเพราะไม่ชอบดื่มอะไรขมๆ แต่คงต้องยกเว้นค็อกเทลเป็นกรณีพิเศษไว้แล้วล่ะสิ แล้วฉันก็เอาแต่นั่งดื่มมันจนหมดไปหลายแก้ว ตอนนี้เริ่มรู้สึกชาๆที่หน้า พอได้ยินเสียงเพลงแล้วมันก็เริ่มเคลิ้มๆสนุกขึ้นมา ความทุกข์ความเสียใจก่อนหน้านี้ก็เริ่มลดลง“เข้าเรื่องเลยแล้วกัน คุณสนใจรับข้อเสนอผมไหม” ชายหนุ่มยิงคำถามมาที่ฉัน“ข้อเสนออะไรคะ” ฉันเริ่มนั่งโยกตัวตามเสียงดนตรีอย่างกับคนไม่มีสติ“คุณดื่มติดต่อกันเยอะเกินไปแล้ว พักก่อน เดี๋ยวก็เมาหรอก” ชายหนุ่มดึงแก้วค็อกเทลออกจากมือฉันเพราะเขาไม่คิดว่าฉันจะเมาเร็วขนาดนี้“ฉ้านนน..ไม่เมาหรอก เห็นไหมฉันยังคุยกับคุณได้” ฉันตาลอยนั่งตัวเอนไปมาชี้หน้าตัวเอง“แล้วคำตอบล่ะ ตกลงจะให้ผมช่วยแก้แค้นสองคนนั้นให้ไหม” หนุ่มลูกครึ่งเอ่ยถาม“ฉ้านตกลง ว่าแต่…คุ คุณจะช่วยฉันยังไง” ฉันเริ่มพูดเหมือนคนเมาเข้าไปทุกที“ช่วยเปลี่ยนแปลงคุณไง คนซื่อๆอย่างคุณตอนนี้คงไม่มีวันเอาคืนพวกนั้นได้หรอก” คุณเมฆพูดพลางยกเหล้าขึ้นดื่มด้วยสีหน้าพอใจ“จะเปลี่ยนแปลงฉันได้ยังไง เฮอะ เฮอะ ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้เปลี่ยนไม่ได้หรอก” ฉันเริ่มตอบพลางขำไปพลางเหมือนกับคนบ้า“ผมจะสอนบทเรียนของผู้ใหญ่ให้คุณเอง แล้วคุณจะกลายเป็นผู้หญิงที่แข็งแกว่ง” คุณเมฆพูดพลางจ้องมองฉันด้วยสายตาหื่นกระหาย“ฉันเนี่ยนะจะแข็งแกร่ง ขนาดจะเดินเข้าไปเผชิญหน้ากับสองคนนั้นฉันยังไม่กล้าเลย ฮือๆ” แล้วฉันก็กลับเข้ามาในโหมดดราม่าต่อ พอนึกถึงหญิงร้ายชายชั่วคู่นั้นแล้วมันก็ยิ่งเจ็บแค้นจนต้องยกแก้วค็อกเทลดื่มรัวๆเพื่อย้อมใจ“แบบนี้สิ เกมถึงจะสนุก” คุณเมฆพูดพร้อมกับแสยะยิ้มออกมาที่มุมปากแล้วอยู่ดีๆภาพทุกอย่างก็เริ่มเลือนราง จากนั้นฉันก็ล้มฟุบหลับลงไปกับโต๊ะด้วยความมึนเมา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่4

นิยายแนะนำ

เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่4

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้