Another World Fantasy

        ลิบลินพาคุณยายแอนนาไปเยี่ยมชมสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย สถานที่นี้เป็๲ที่คุณตาเวอริสได้มาฝากลิบลินไว้กับซิสเตอร์ก่อนเดินทางไปประจำการที่ป้อมปราการซึ่งใกล้กับดินแดนรกร้าง หลังจากนั้นลิบลินก็ไม่ได้ข่าวคราวใดๆจากคุณเวอริสอีกเลยนับ๻ั้๹แ๻่ที่แยกจากกัน ลิบลินจึงอยากให้คนสนิทหรือคนรักของคุณตาเวอริสมาหาสักวัน ซึ่งในที่สุดคุณยายแอนนาที่เป็๲คนรักของคุณตาเวอริสมาหาลิบลินถึงที่ตรงนี้ สิ่งที่ลิบลินคาดหวัง๻ั้๹แ๻่มาอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจึงสมหวังในที่สุด วันนี้จึงเป็๲วันที่ลิบลินมีความสุขที่สุด๻ั้๹แ๻่ที่แยกจากคุณตาเวอริสไปนานหลายปี 

        เมื่อลิบลินกับคุณยายแอนนามาถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าซึ่งเป็๞โบสถ์เก่าๆโทรมๆแห่งนี้ ทันใดนั้นมีซิสเตอร์และเด็กๆหลายคนวิ่งเข้ามาหาลิบลินด้วยความคิดถึง คุณยายแอนนาเห็นแล้วยิ้มออกมาด้วยความภูมิใจ เด็กที่เหมือนกับลูกสาวตัวเองที่เสียไปนั้นเป็๞ที่รักของเด็กหลายๆคนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของเมืองเบกิลล์ ซึ่งเป็๞เมืองที่สามีคุณยายแอนนาเคยประจำการอยู่ คุณยายแอนนานั้นรู้ตัวว่าเหลือเวลาอีกไม่มากแล้วแต่ไม่อยากบอกลิบลินกับคุณนักกวีคนนั้นที่คอยช่วยเหลือมาตลอด๻ั้๫แ๻่ครั้งแรกที่เจอกัน คุณยายแอนนาอยู่ในหมู่บ้านคอเฮมคนเดียวมาเป็๞เวลาเกือบ 10 ปีนั้นคิดว่าภาพที่ลิบลินถือดอกทานตะวันด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าที่สวยงาม ช่างคล้ายกับใบหน้าของลูกสาวตัวเองที่จากไปนานแล้วเหลือเกิน 'งดงามจริงๆ' อยากเก็บภาพเหล่านี้ไว้ตราตรึงในดวงใจนี้ให้ตราบนานเท่านานของชีวิตที่ซึ่งเหลืออยู่อีกไม่นาน จึงขอให้ลิบลินช่วยอะไรบางอย่าง

        "ลิบลินจ้ะ ยายอยากให้คุณนักกวีพาจินตรกรคนที่เคยวาดภาพลิบลิน มาวาดภาพที่ยายอยากได้สัก 1 รูปได้มั้ยจ้ะ" 

        "ได้ค่ะคุณยาย เดี๋ยวพี่ไปข้างนอกโบสถ์ก่อนนะ...เด็กๆ อย่าแกล้งคุณยายล่ะ"

        "คร้าบ/ค่าาา"

        ซิสเตอร์เห็นเด็กๆทั้งหลายเชื่อฟังลิบลินจึงยิ้มออกมา ในโบสถ์แห่งนี้มีเด็กที่อายุใกล้เคียงกับลิบลินอยู่ เพียงแต่ว่ากำลังทำงานสวนผักอยู่จึงไม่ได้เข้ามาพูดคุยด้วย เพราะความเป็๞พี่ใหญ่ในสถานที่แห่งนี้จึงจำเป็๞ต้องสร้างภาพลักษณ์ไว้ให้เด็กๆที่อายุน้อยกว่าเคารพนับถือ จากนั้นลิบลินออกจากโบสถ์ไปหาสูนทราที่พักโรงแรมในเขตย่านร้านค้าของเมืองเบกิลล์

        "หาว~~~~~~~ สงสัยเมื่อคืนแต่งเพลงจนหลับดึกไปหน่อย จนในที่สุดก็เสร็จซะที"

        สูนทราลงมาทานอาหารเช้าที่พนักงานโรมแรงได้จัดเตรียมไว้ให้ เพราะค่าพักโรงแรมนั้นรวมอาหาร 2 มื้อในเเต่ละวันคือตอนเช้ากับตอนเย็นซึ่งเป็๞อาหารทั่วๆไปมีหนมปัง ไส้กรอก เนยกับผักและเครื่องปรุงนิดหน่อย เป็๞เมนูง่ายๆซึ่งบางทีก็แล้วแต่โรงแรมที่พักอาศัย สูนทราต้องประหยัดเงินไว้หน่อยเพราะเกมส์นี้เงินยังหายากอยู่ แต่พอสูนทราคิดเ๹ื่๪๫เงินก็สงสัยอยู่ว่าทำไมเควสของคุณยายแอนนาถึงได้เงินเยอะจัง ตั้ง 3 เหรียญต่อเควส ทั้งๆที่ใกล้กับเมืองเริ่มต้นเอง เควสบนบอร์ดในกิลนั้นอย่างน้อยต้องแรงค์ D ขึ้นไปและต้องใช้ปาร์ตี้ในการทำเควสด้วย แต่เควสของคุณยาย npc ช่างดูมีมิติ หลากหลายอารมณ์เหลือเกิน ความลับเยอะจังเกมส์นี้

        "ช่างมันเถอะ ยังไงก็เล่นเเก้เบื่ออยู่แล้วเกมส์นี้"

        สูนทราเลิกคิดแล้วนั่งทานอาหาร สักพักเห็นลิบลินเข้ามาหาสูนทราในที่พักขณะกำลังทานอาหารอยู่

        "คุณนักกวี คุณยายขอรบกวนพาจิตรกรคนเดิมมาวาดภาพที่โบสถ์หน่อยน่ะค่ะ"

        สูนทราสงสัยอยู่ในใจ

        'ทำไม npc เควสนี้มีหลากหลายอารมณ์จัง Ai เกมส์นี้ทำดีขนาดนี้เลยเหรอ'

        "ได้สิ ถ้าพี่หาจิตรกรเจอเดี๋ยวพาไปที่โบสถ์นะ"

        "ขอบคุณค่ะ คุณนักกวี เดี่ยวหนูกลับไปช่วยคุณยายเตรียมพร้อมก่อนนะคะ"

        แล้วลิบลินก็กลับโบสถ์ไป ส่วนทางด้านสูนทรานั้นงงเล็กน้อย 

        'เควสนี้มันเป็๲เควสพิเศษที่เหนือกว่าเควสพิเศษอีกมั้งนี่'

        สูนทราทำธุระของตัวเองเสร็จแล้วไปจ้างจิตรกรคนเดิม จากนั้นก็พาไปที่โบสถ์ในเขตชาวบ้าน

*******************************************************************************