เหตุของเื่
" พี่ใหญ่วันนี้หนูยิ้มจะกลับดึกนะคะ " ญาดาบอกชายหนุ่มขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งกินอาหารเช้าอยู่บนโต๊ะ
" จะไปไหน " ชายหนุ่มจิบกาแฟแล้วเอ่ยถามเสียงเรียบ
" วันนี้มีเลี้ยงสายรหัสค่ะ "
" เลี้ยงที่ไหน "
" คลับฟองสบู่น่ะค่ะ " ญาดาเอ่ย
" แล้วทำไมจะต้องไปคลับด้วยที่อื่นมีตั้งเยอะเเยะ "
" น้องมันโหวตที่นั่นกัน ก็ต้องไปที่นั่นอ่ะ "
" แล้วจะไปยังไง "
" อ้าวพี่ใหญ่ไม่ว่างไปส่งเหมือนทุกครั้ง เหรอ " ญาดาเอ่ยถามด้วยความสงสัยเพราะปกติหากเธอจะออกไปไหนชายหนุ่มจะเป็คนไปส่งและไปรับเธอกลับตลอด
" ไม่ว่าง วันนี้พี่มีนัดกินเลี้ยงกับลูกค้าน่าจะกลับดึกเหมือนกัน "
" เดี๋ยวนี้พี่ใหญ่กลับดึกทุกวันเลยนะคะ งานยุ่งมากเหรอ " ญาดาเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง
่นี้เขากลับดึกอย่างที่เธอว่าจริงๆ ่วันหยุดที่แต่ก่อนมีเวลาว่างเขาจะพาเธอไปเที่ยวที่นั่นที่นี่บ้าง แต่เดี๋ยวนี้แม้วันหยุดเขายังต้องออกไปทำงาน
" อึ้ม..ไม่มีอะไรหรอกเป็เด็กเป็เล็กอย่าถามมากน่าเรา " ภาคินเอ่ยขึ้น นั่นจึงทำให้ญาดาต่อว่าเขาทันที
" ไม่เด็กแล้วนะคะ หนูยิ้มเรียนปีสี่แล้ว เดือนหน้าออกฝึกงานไม่นานก็จะเรียนจบแล้ว พี่ใหญ่ยังจะหาว่าหนูยิ้มเด็กอยู่อีก "
" โอเคๆ เดี๋ยวพี่ก็รู้เองนั่นแหละว่าเด็กไม่เด็ก " ภาคินเอ่ยตัดบทเพราะไม่อยากทะเลาะกับหญิงสาว
" พี่ใหญ่ว่าอะไรนะคะ "
" เปล่า .. งั้นวันนี้ขับรถไปเองได้มั้ย "
" ค่ะ " ญาดารับคำ หญิงสาวก้มหน้ากินข้าวต่อให้เสร็จ
วันนี้เป็ศุกร์สุดสัปดาห์เธอหวังว่าพอไปกินเลี้ยงกับน้องๆในสายรหัสสักพักก็จะขอตัวกลับ เมื่อภาคินมารับเธอจะขอให้ชายหนุ่มพาขับรถกินลมเที่ยวไปเรื่อยๆเหมือน่สองสามปีแรกที่แต่งงานกัน
จะว่าไป..การแต่งงานระหว่างเธอและเขาก็เป็เพียงแค่ในนามเท่านั้นเพราะตลอดสี่ปีที่แต่งงานกันมา เขาไม่เคยเข้าใกล้เธอในระยะกระชั้นชิดเลย
ห้องนอนของเธอ...เขาก็ไม่เคยย่างกรายเข้าไปเลยสักครั้ง
" นายครับ คุณแพทบอกว่าทางนั้นขอเปลี่ยนสถานที่นัดเป็คอนโด z ครับ " พายัพรายงานเ้านายหนุ่มเมื่อเขาเดินเข้ามานั่งที่ห้องทำงาน
" อึ้ม แล้วเวลาล่ะเปลี่ยนมั้ย "
" ไม่ครับ ยังเป็เวลาเดิม "
" โอเค...นายมีอะไรก็ไปทำเถอะ " เ้านายหนุ่มเอ่ยคนเป็ลูกน้องจึงโค้งตัวและเดินออกจากห้องไป
่นี้ภาคินมีโปรเจคใหม่ๆเข้ามามากมายเขาตั้งใจจะรีบสะสางงานชิ้นใหญ่ๆให้เสร็จก่อนที่ภรรยาในนามของเขาจะเรียนจบ เมื่อถึงวันนั้นเขาจะได้มีเวลาว่างพาเธอเที่ยวไปในที่ที่เธออยากไป
นอกจากนั้นการเป็ภรรยาในนามของเธอจะได้สิ้นสุดและได้เป็ภรรยาจริงๆของเขาซะที ตลอดเวลาที่ใช้ชีวิตร่วมบ้านกันเขาต้องอดทนแค่ไหน เขาอยากให้เธอเรียนจบ ได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นเหมือนกับคนอื่นๆบ้างเพราะหากมีครั้งแรกแล้วเขาก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกันว่าจะอดทนกับครั้งต่อๆไปไหวมั้ย หากเธอท้อง..นั่นก็หมายความว่า ชีวิตวัยรุ่นของเธอต้องจบลงทันที
ทางด้านญาดาหลังจากเลิกเรียนเธอก็กลับบ้านและอาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้านในเวลาสองทุ่ม
วันนี้เธอมีนัดว่าจะไปรับเพื่อนที่คอนโดเพราะทั้งคู่ไม่อยากขับรถไปเองหากดื่มเหล้าแล้วจะขับรถไม่ได้
ลานจอดรถคอนโด z
ปึก..หลังจากขับรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถด้านหน้าคอนโดเพื่อนที่ยืนรออยู่ก็เปิดประตูเข้ามาหาเธอ
" ขอบใจจ้าคนสวยที่แวะมารับแต่รอชินแป็บนึงกลับขึ้นไปเอาของอยู่ " พัชราเพื่อนที่เรียนด้วยกันเอ่ยเธอและชินวุฒิเป็แฟนกันและอาศัยอยู่ที่คอนโดเดียวกัน วันนี้พวกเขาที่เป็เพื่อนสนิทจึงนัดเลี้ยงสายรหัสพร้อมกันเลย
ขณะที่สองสาวนั่งคุยกันรออีกคนอยู่บนรถ ญาดาที่นั่งประจำตำแหน่งคนขับก็พลันมองไปเห็นร่างสูงที่คุ้นเคยเดินเข้าคอนโดไปพร้อมสาวสวยคนหนึ่ง
" พี่ใหญ่ " เสียงหวานเอ่ยเบาๆ ความรู้สึกเจ็บแปล๊บแล่นเข้ามาในอก
~ นี่เหรอที่เขาบอกไม่ว่าง ไม่ว่างไปส่งเธอเพราะมาคอนโดพี่แพทนี่เอง ~
" มาแล้วๆ " เสียงเพื่อนชายะโมาแต่ไกล เมื่อเปิดประตูรถเข้ามานั่งฝั่งด้านข้างคนขับ ชายหนุ่มก็โดนแฟนสาวต่อว่าอย่างหนัก
ญาดาไม่ได้ฟังว่าทั้งสองพูดอะไรกันบ้างเพราะตอนนี้ทั้งหน้าและหูของเธอมันชามึนไปหมด ความน้อยอกน้อยใจประเดประดังเข้ามา
ทางด้านภาคินที่เดินเข้าคอนโดมาเขาเห็นรถของญาดาที่เขาเป็คนซื้อให้หลังจากสอนเธอขับรถได้จอดอยู่ที่ลานจอดรถ เขาไม่แน่ใจว่าเธอจะเห็นเขาหรือเปล่า
แต่ก่อนที่ขาจะก้าวพ้นทางเข้าคอนโด ชายหนุ่มที่เดินสวนเขาไปเมื่อสักครู่ก็เดินตรงไปยังรถของญาดา
ความกระวนกระวายใจก่อเกิดขึ้น เขาอยากรู้ว่าผู้ชายที่เธอมารับเป็ใคร แต่เพราะงานที่นัดหมายไม่สามารถเลื่อนออกไปได้ ภาคินจึงจำใจเดินหน้าต่อไป
23.30 น.
" ญาดาไหนแกบอกจะไม่ดื่มเหล้าไง แล้วนี่ดื่มไปหลายแก้วแล้ว แล้วจะขับรถกลับยังไงเนี้ย " พัชราต่อว่าเพื่อนรัก วันนี้เธออุตส่าห์เตรียมตัวมาดื่มโดยเฉพาะแต่กลายเป็ว่าต้องมานั่งดูแลญาดาแทน
" ไหวๆ ขับไหว ยังไงก็ขับไหว "
" น้ำอัมฤทธิ์ดื่มแล้วสิ้นฤทธิ์เลยเป็ไงล่ะ " เสียงชินวุฒิว่า
" วันนี้พี่ดาเป็อะไรอ่ะ ปกติไม่เห็นดื่ม " รุ่นน้องที่นั่งอยู่ด้วยกันเอ่ยถาม
" เออ..นั่นสิ ปกติมันไม่ดื่มแบบนี้นะ " ชินวุฒิก็ดูจะข้องใจกับเพื่อนคนนี้เหมือนกัน
" ไม่รู้สิ ตอนเจอกันก็ไม่เห็นเป็อะไรเลย " พัชราว่า
" ถ้าไงคงต้องพากลับแล้วล่ะ ดูท่าจะไม่ไหวแล้วพัช " ชินวุฒิเอ่ยพร้อมกับเดินเข้าไปหาญาดาและประคองเธอให้ลุกขึ้น
พรึ่บ...ก่อนที่ชินวุฒิจะได้โอบถูกตัวของหญิงสาวเขาก็ถูกมือหนาปัดออกไปเสียก่อน
" อะ อะไรครับคุณ " ชินวุฒิหันไปหาชายหนุ่มที่มาขวางเขา
" อย่าแตะต้องเมียชั้น " เสียงทุ้มเอ่ยขณะที่แขนแกร่งประคองหญิงสาวอยู่
" ห๊ะ..เมีย?นี่อย่าขี้ตู่นะคุณนี่มันเพื่อนผม "
" หลีกไปชั้นจะพาเธอกลับบ้านแล้ว "
ภาคินที่ไม่อยากสนทนาต่อเอ่ยตัดบท เขาประคองญาดาให้ลุกขึ้นพร้อมกับกระซิบข้างหูของเธอ
" หนูยิ้มเดินไหวมั้ย ดื่มหนักแบบนี้ได้ยังไงกลับไปโดนดีแน่ ๆ "
" พี่ใหญ่ " หญิงสาวตาปรือมองหน้าชายหนุ่ม
" ดาา...แกรู้จักเค้ามั้ย " พัชราเอ่ยถามเพื่อน
" รู้..รู้สิ นี่มันพี่ใหญ่ สามีของชั้นเองแหละ " เมื่อได้ยินเพื่อนรักบอกแบบนั้นทำเอาคนที่นั่งอยู่ทั้งกลุ่มตกตะลึงไปตามๆกันทันที
" กลับบ้านนะหนูยิ้ม " ภาคินกระซิบแนบหูเพราะเสียงเพลงจากเวทีค่อนข้างดังทีเดียว
" กลับ ป่ะ กลับบ้านกัน "
................................................
เอาสิพี่...ทำน้องเข้าใจผิด แต่โอกาสไม่มีให้คุณนะคะเพราะตอนหน้าคุณจะเสียน้องไปตลอดกาลแล้วค่ะ
1K
