ลวงรักแม่สาวจอมเฉิ่ม

“แสนนึง..เสนอไป..มีลูกแล้วก็ดีคงจะช่ำชองเ๱ื่๵๹แบบนี้ไม่ต้องสอนอะไรมาก”

เหนือเมฆมีอาการฟึดฟัดเล็กน้อยที่โดนปฏิเสธคนอย่างเขาเสียเงินไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้ยังไงวันนี้เขาก็ต้องได้ผู้หญิงที่เขา๻้๪๫๷า๹

“ครับ”

20 นาทีต่อมา

“เธอรออยู่ที่รถครับคุณเหนือ..”

“ดี..”

เมื่อต้องให้นภัสไปจัดการเป็๲ครั้งที่สองเขาก็ได้รับคำตอบเป็๲ที่น่าพอใจพร้อมลุกขึ้นเดินออกจาโต๊ะวีอพีด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มและเดินออกไปที่รถของเขาทันที

...............//..................

“หืม..ลืมกระเป๋าจนได้...ไม่เป็๲ไรไปแปปเดียว”

พาขวัญมานั่งรอลูกค้าอยู่บนรถตู้ที่หนูนกให้เธอมารอหญิงสาวรีบเสียจนเธอลืมกระเป๋าแต่เมื่อมาคิดดูอีกทีเธอเองก็ไปไม่นานไม่ต้องเอาไปก็ได้

เหตุการณ์ก่อนหน้าที่พาขวัญจะมานั่งรออยู่บนรถตู้

“เธอผู้จัดการเรียกพบ”

หญิงสาวที่เป็๲เด็กเสริฟในร้านเหมือนกันกับเธอมาเรียกตัวพาขวัญให้เข้าไปพบผู้จัดการ

“อ๋อ..ค่ะ”

พาขวัญได้ยินเช่นนั้นก็ละจากงานไปหาหนูนกทันที

“มาแล้วหรอขวัญ..คือพี่จะช่วยวานให้ขวัญไปส่งลูกค้าที่โรงแรมหน่อยจ่ะพอดีมันเป็๞เซอร์วิสของเราสำหรับแขกวีไอพีแล้วคนที่เคยส่งก็ดันมาขาดอีกขวัญไปให้พี่หน่อยนะไปกับรถตู้คันสีดำที่จอดอยู่หลังผับน่ะจ่ะโรงแรมอยู่ใกล้ๆไม่กี่นาทีก็ถึง”

“ได้สิคะพี่หนูนก”

“ดีมากจ่ะงั้นขึ้นรถไปรอเลยเดี๋ยวลูกค้าคงจะกลับแล้วล่ะ”

“ค่ะ”

พาขวัญเห็นว่างานแค่นี้เธอก็ทำได้สบายมากอยู่แล้วจึงตกปากรับคำไปอย่างง่ายดาย

5 นาทีต่อมา

“เชิญครับ”

นภัสเปิดประตูรถตู้ที่มีหญิงสาวที่เ๽้านายของเขา๻้๵๹๠า๱นั่งอยู่ด้านในเพื่อให้เ๽้านายของเขาเข้าไปนั่ง

“สวัสดีค่ะ”

พาขวัญเห็นชายหนุ่มร่างสูงทั้งใบหน้าหล่อเหลาอย่างกับนายแบบอย่างไงอย่างงั้นขึ้นมาบนรถเธอก็รู้ว่านี่คือแขกวีไอพีที่หนูนกให้เธอไปส่งแน่นอนจึงยกมือสวัสดีอีกฝ่ายตามมารยาท

“อืมม..”

เหนือเมฆเข้ามานั่งใกล้หญิงสาวในชุดเด็กเสริฟเขาเองก็มีอาการประหม่าเล็กน้อยผิดกับหญิงสาวที่ดูยิ้มแย้มปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เธอชื่ออะไรหรอ??”

เหนือเมฆเห็นหญิงสาวเอาแต่นั่งนิ่งไม่หาเ๱ื่๵๹พูดคุยกับเขาเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆที่เคยบริการเขาชายหนุ่มจึงต้องเป็๲คนหาเ๱ื่๵๹คุยกับเธอเสียเอง

“ฉันชื่อพาขวัญค่ะ”

พาขวัญหันไปตอบอีกฝ่ายพร้อมหันหน้ากลับไปมองข้างทางเหมือนเดิมทันทีเพราะไม่ค่อยชอบสายตาที่อีกฝ่ายมองเธอเท่าไร

“ถึงแล้วลงมาสิ่!!”

เมื่อรถตู้คันหรูมาจอดที่หน้าโรงแรมเหนือเมฆก็ลงจากรถเพื่อที่จะเข้าไปที่ห้องของเขาที่ให้นภัสจองเอาไว้ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีแต่เขาก็ต้องหันหลังกลับไปเรียกหญิงสาวที่นั่งเฉยอยู่บนรถให้เดินตามเขาลงมา

“ค่ะ..”

พาขวัญคิดว่าจะส่งลูกค้าแค่ตรงนี้เสียอีกเมื่อเห็นเขาเรียกเธอจึงรู้ตัวว่าคงจะต้องไปส่งถึงที่หน้าห้องเธอเองก็ลืมถามหนูนกมาด้วยว่าต้องส่งที่ไหน

“ตามฉันมา”

เหนือเมฆสาวเท้ายาวๆอย่างสง่าเดินนำหน้าหญิงสาวเขาไปในโรงแรมหรูหญิงสาวเองก็เดินตามแบบเงอะๆงะๆเพราะไม่เคยเข้ามาในที่แบบนี้เหมือนกัน

“ฉันส่งแค่ตรงนี้นะคะคุณลูกค้า”

พาขวัญเห็นว่าผู้ชาอีกคนกำลังเปิดประตูให้ชายหนุ่มที่เดินนำหน้าเธอเข้าไปเธอจึงเอ่ยปากขออนุญาตเขากลับเสียตอนนี้เลย

“เดี๋ยว”

“เอ่อ..”

เหนือเมฆรั้งแขนของหญิงสาวเอาไว้พร้อมรวบตัวของเธอเข้ามาในห้องพรางปัดมือบอกให้ทุกคนออกไปจากตรงนี้และปิดประตูทันทีพาขวัญรู้สึก๻๷ใ๯กับการกระทำของเขาอย่างมากเธอพยายามไม่โวยวายเพราะกลัวคนอื่นแตกตื่นทำได้เพียงแต่เบียดตัวออกจากอ้อมแขนของเขาก็เท่านั้น

“อะไรของเธอ”

เหนือเมฆไม่เข้าใจว่าหญิงสาวจะทำเป็๞หวงเนื้อหวงตัวทำไมในเมื่อยอมมาถึงที่นี่กับเขาแล้ว

“ผู้จัดการที่ร้านให้ฉันมาส่งคุณลูกค้าเมื่อเรียบร้อยแล้วฉันขอตัวกลับนะคะ”

พาขวัญเห็นท่าไม่ดีเธอจึงผละตัวหันหลังกลับหมายจะเปิดประตูแต่ก็โดนอีกฝ่ายคว้าข้อมือเอาไว้ทำให้เธอต้องหันกลับมาประจันหน้ากับเขาอีกครั้ง

“หึ่..ผู้จัดการเธอบอกอย่างนั้นหรอ”

ฟังจากคำพูดของหญิงสาวแล้วเหนือเมฆก็พอจะเดาออกว่าไอ้อาการกล้าๆกลัวๆเขาที่หญิงสาวเป็๞อยู่ตอนนี้ก็คงเพราะโดนผู้จัดการร้านหน้าเงินหลอกมาเป็๞แน่แต่นั่นมันก็ไม่ใช่เ๹ื่๪๫ของเขายังไงเขาก็ได้จ่ายเงินไปแล้วก็ต้องได้สิ่งที่เขาสมควรจะได้

“ค่ะ..”

“แล้วเธอก็เชื่อ”

เหนือเมฆเหล่สายตาถามหญิงสาวอย่างสงสัยว่าเธอซื่อจริงๆหรือแค่ตบตาเขาเล่นกันแน่

“.....”

พาขวัญหยักหน้าหงึกหงักยืนยันว่าผู้จัดการที่ร้านบอกเธอมาแบบนั้นจริงๆ

“ทำงานที่นี่มานานแล้วหรือยัง”

เหนือเมฆอยากจะรู้นักว่าหญิงสาวมาทำงานที่นี่นานแล้วหรือยังถึงดูรู้ไม่เท่าทันคนเท่าไรคนที่ร้านสั่งให้ไปไหนก็ไปทั้งที่ร้านแบบนี้มันต้องมีบริการเ๱ื่๵๹อย่างว่าอยู่แล้ว

“มาวันนี้วันแรกค่ะ”

พาขวัญตอบคำถามชายหนุ่มตามที่เขาถามเธอเองก็ไม่เข้าใจว่าเขาจะซักประวัติอะไรของเธอนักหนาไม่ยอมปล่อยตัวของเธอกลับเสียที

“อืม..แล้วทำไมถึงเลือกทำงานที่นี่”

เหนือเมฆพยักหน้าเข้าใจแต่ก็อยากรู้อยู่ดีว่าเธอทำไมถึงเลือกที่จะทำงานในสถานที่ที่มันเสี่ยงต่อคนหัวอ่อนแบบนี้

“คือ..ฉันแค่ไม่มีงานทำเลยทำงานนี้เพื่อหารายได้ไปก่อนค่ะฉันต้องหาเงินซื้อนมให้ลูก”

“สามีเธอไม่ทำงานหรือไงถึงปล่อยให้เธอต้องมาทำงานแบบนี้หาเงินซื้อนมให้ลูก”

เขาอยากรู้เหมือนกันว่าสามีของเธอปล่อยให้เธอมาทำงานแบบนี้ได้อย่างไรรูปร่างหน้าตาของเธอก็ดึงดูดผู้คนได้ดีทีเดียวโดยเฉพาะเขา

“เอ่อ.....”

พาขวัญไม่รู้จะตอบคำถามนี้กับอีกฝ่ายอย่างไรเลยอ้ำๆอึ้งๆเล็กน้อย

“ไม่มีสามีงั้นสิ”

เหนือเมฆยิ้มกริ่มอาการแบบนี้ก็เข้าทางเขาแล้วหละ

“ปล่อยฉันค่ะ..ฉันต้องกลับแล้ว”

พาขวัญไม่อยากที่จะตอบคำถามอะไรชายหนุ่มอีกแล้วเธอจึงส่งสายตาขอร้องชายหนุ่มว่าเธอต้องกลับไปทำหน้าที่ของเธอที่ร้านแล้ว

“เธอยังกลับไม่ได้ฉันจ่ายเงินซื้อตัวเธอมาแล้ว”

เหนือเมฆอยากจะหัวเราะออกมาดังๆเขาเสียเงินซื้อตังเธอมาแล้วและก็มาถึงที่แล้วด้วยมีอย่างหรือเขาจะปล่อยให้เธอเดินออกไปง่ายๆ

“ซื้อตัว!!”

พาขวัญถึงกับใจเต้นไม่เป็๞จังหวะเธอไม่เคยคิดจะหาเงินด้วยวิธีนี้เลยสักนิด

“อืมมม..”

เหนือเมฆกดเสียงลงต่ำ

“พี่หนูนก”

เมื่อคิดถึงคำพูดของหนูนกที่ให้เธอมาส่งแขกเธอก็ยิ่งเจ็บใจที่ไม่น่าเสียรู้คนที่พึ่งรู้จักเลยและก็ไม่คิดว่าหนูนกจะทำกับเธอแบบนี้ด้วย

“ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอจะเต็มใจมาหรือว่าโดนหลอกมายังไงเธอก็มาถึงที่นี่แล้วและฉันก็จ่ายเงินให้เธอไปแล้วเพราะฉะนั้นทำหน้าที่ของเธอซะ”

.......................................................................

เค้าไม่เต็มใจก็ปล่อยเค้าไปเถอะ.....