ยามนั้นด้านหลังพลันมีชายฉกรรจ์สวมใส่ชุดรัดรูปสีดำต้นคอรัดด้วยผ้าแดงหนึ่งผืนคล้ายผ้าคลุมไม่คล้ายผ้าคลุมเดินปราดมาท่วงท่าหยิ่งผยองยโสโอหังเป็ที่สุดมันมีใบหน้ายาวราวใบหน้าม้าดวงตาอันลึกกลวงนั้นทั้งใหญ่โตทั้งเป็หลุมลึกลงไปจมูกมันงองุ้มดั่งจะงอยปากเหยี่ยวปากหนาคิ้วห่างหน้าผากกว้างจวนจะหัวล้าน ทว่ายังเตี้ยและผิวออกสีแทนน้ำผึ้งยามสวมใส่ชุดรัดรูปทำให้รัดตึงทั่วร่างกล้ามเนื้อพลันมองเห็นอย่างชัดเจน
แววตานั้นน่าสะพรึงกลัวดั่งสัตว์ร้ายที่คลุ้มคลั่งประกายในดวงตาโเี้ราวจะหลั่งไหลโลหิตทั้งยังกระหายเือย่างสุดแสนจะเปรียบปานเื้ัมันพลางมีคนเดินตามมาอีกหนึ่งคนชายผู้นี้เดินหลังค่อมจนงองุ้มใช้ไม้เท้าพยุงกายอย่างอ่อนระทวยทว่าการเดินและความจริงหาได้เป็เช่นที่มันกระทำไม่มองดูก็ทราบว่าทั้งหมดล้วนแต่ลวงหลอก
ค่ำคืนอันมืดมิดแทนที่จะสงบสุขกลับกลายเป็โศกนาฏกรรมเข่นฆ่าทั้งเมืองเสียงโหยหวนและกรีดร้องนั้นยังคงดังแหลมเล็กอยู่ในประสาทหูตลอดเวลากลิ่นคาวมากมายคละคลุ้งพลิ้วฟุ้งกระจายชายฉกรรจ์ชุดดำผู้เป็โจรโฉดนับหลายสิบคนวิ่งตะบึงปากร่ำร้องะโอย่างร่าเริงเพียงแต่ทั่วร่างของพวกมันล้วนชโลมโลหิตของผู้คนนับไม่ถ้วน
หน้าตึกเ้าเมืองคนสวมใส่ชุดรัดกุมสีดำเดินโดดเด่นสะดุดตามาสองคนหนึ่งคือจอมเลวทรามคือคนตัวเตี้ยหน้ายาวดุจม้าดวงตากลวงลึกสวมใส่ชุดรัดรูปสีดำส่วนคอรัดด้วยผ้าสีแดงหนึ่งผืนมีร่างกายอันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแต่ใบหน้านั้นน่ารังเกียจเสียยิ่งกว่าปีศาจและอสูรส่วนคนข้างกายมันเป็ชายชรามองดูหน้าตาคล้ายอายุราวห้าสิบเศษแต่ลักษณะการกระทำกลับมองดูเกินเกือบแปดสิบหนึ่งมือกุมไม้เท้าเหล็กสีเงินดำยามเคาะพื้นก็บังเกิดเสียงดังตึงตังใช้ไม้เท้าพยุงตัวเดินอย่างเนิบนาบแต่กลับไม่เชื่องช้าเพราะมีพลังภายในอันสูงล้ำหนาแน่น
คนผู้นี้เดินหลังงองุ้มค่อมราวกระดูกสันหลังทั้งโก่งทั้งคดงอ มันมีเส้นผมสีขาวโพลนปนเทามีใบหน้าอันซีดเผือดและสีเทาเย็นเยียบปานคนตายผอมซูบแก้มตอบปากซีดเซียวเล็กเรียวสีเทาดำจนน่ากลัวิัทั่วร่างมีรอยเหี่ยวย่นมองดูอิดโรยไร้เรี่ยวแรงยามก้าวเท้าย่ำพื้นราวกับเศษกระดาษจะปลิดปลิวลอยละลิ่วได้ตลอดเวลา
แถมริมฝีปากยังสีเทาราวประแป้งดวงตาทั้งคู่ไร้ประกายกระทั่งั์ตายังหม่นแสงทึบราวคนเสียชีวิตไปเนิ่นนานแล้วมันกลมโตดั่งเหรียญทองแต่แววตายังสาดทอแววคนโฉดชั่วจอมเสแสร้งออกมาจมูกมันแบนนาบราบเรียบไม่มีสันโด่งคิ้วสูงหน้าผากต่ำขม่อมราวลิงกังมองดูลักษณะผิดแผกแตกต่างจากมนุษย์ปกติธรรมดาที่จริงอยากจะบอกว่ามันมีลักษณะคล้ายคลึงกับลิงเสียมากกว่าเจ็ดส่วนคนผู้นี้คือจอมโฉดจอมเสแสร้ง
ยามนั้นคนทั้งสองเดินมาด้วยท่าทางโอหังหยิ่งผยองกวาดสายตามองรอบหมู่ตึกเ้าเมืองอันมีเปลวเพลิงล้อมรอบด้วยสายตาฉงนสนเท่ห์แววตาประกายวูบวาบเอียงเอนศีรษะเขม้นดวงตามองไปเบื้องหน้าอย่างระย่นระย่อกล่าวน้ำเสียงกังวานว่า
" น้องเราจอมชั่วสามานย์ไปที่ใดแล้วเล่าไฉนข้าพเ้ามองไม่เห็นมันในที่แห่งนี้ ทั้งที่มันสมควรถึงที่นี้นานแล้ว ? "
น้ำเสียงกังวานมันดังก้องราวทุบกลองตวาดหนึ่งเสียงพลันสร้างความตื่นตะลึงแก่ผู้คนหลายสิบคนที่อยู่รอบด้านหลายคนที่ยืนอยู่แต่แรกพลันใบหน้าซีดเผือดเรือนกายสั่นเทิ้มระริกแววตาหวาดกลัวจนแทบพูดไม่ออกขณะนั้นสายตาของจอมเลวทรามพลันจับปฏิกิริยาของโจรโฉดพวกนี้ได้เห็นว่าพวกมันไม่กล้าเอ่ยกล่าวโทสะพลันลุกโหมตวาดเสียงดังก้องปานะเิลมแรงหนึ่งระลอกพลันโชยพอดิบพอดีสร้างความตื่นตะลึงใแก่โจรโฉดที่รู้เื่อย่างสุดเปรียบปาน
ร่างพวกมันสั่นเทิ้มแผ่นหลังและเรือนกายหลั่งรินหยาดเหงื่อเย็นเยียบจนแทบจะเปียกโชกภายในแววตาอันเหี้ยมโหดดุดันฉายแสงกระหายเืของจอมเลวทรามสยบขวัญของคนพวกนี้จนหมดสิ้นมีโจรโฉดผู้หนึ่งก้าวขาอันสั่นระริกมาสองสามก้าวคนผู้นี้คือคนปลิดชีพทหารเกราะดำผู้นั้นแววตามันแทบจะหลั่งน้ำตาแห่งความหวาดกลัวเมื่อมองหน้าของจอมเลวทรามและจอมโฉดจอมเสแสร้งจิตใจความคิดแทบจะปลาสนาการหายไปจนหมดมันอ้าปากที่สั่นเทิ้มและซีดขาวกล่าวด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือว่า
" ท่าน... ท่าน.. จอมชั่วสามานย์... ถูกทหารเกราะดำ... ผู้หนึ่งสังหารตกตายภายใต้อาวุธของทหารผู้.. " ขณะที่กำลังเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวสั่นเครือไม่ปะติดปะต่อนั้นเพียงพริบตาเดียวที่มันเอ่ยว่าจอมชั่วสามานย์ตกตายแล้วแววตาและใบหน้าของจอมเลวทรามและจอมโฉดจอมเสแสร้งก็มืดครึ้มถมึงทึงทอแววเกรี้ยวกราดด้วยจิตสังหารทันทีมันยังไม่ทันได้เอ่ยจบประกายแสงสีดำวูบหนึ่งก็พุ่งปราดออกไปด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
เพียงชั่วอึดใจเดียวเสียงมันก็อึกๆ อักๆ อ้าปากค้างกล่าวคำไม่ออกเพียงรู้สึกเย็นวาบที่ลำคอจนต้องนำมือสองข้างมากุมลูบคลำฉับพลันที่ปลายนิ้วจับัักับต้นคอพลันรู้สึกถึงน้ำอันอบอุ่นแต่เหนียวข้นไหลย่อยทะลักราวสายน้ำออกมาใบหน้ามันซีดขาวจนแทบเทาแววตาค่อยๆ หม่นแสงไร้ประกายเมื่อก้มมองฝ่ามือพลันเห็นโลหิตพุ่งฉีดออกจากต้นคอราวน้ำพุและร่างก็ล้มฟุบได้ตกตายไปโดยทันทีโดยดวงตาสองข้างยังไม่ทันปิดสนิทแววตาสุดท้ายก่อนจะตายคือแววตาของคนหวาดกลัวจนเกินคำกล่าวว่าสิ้นหวังไปแล้ว
ทันทีที่มันตกตายไปเสียงอุทานก็พลันดังเซ็งแซ่หลายคนร่างกายเย็นเฉียบสั่นเทิ้มใบหน้าหวาดกลัวดวงตาทอแววสิ้นหวังวูบหนึ่งกระทั่งโจรโฉดผู้นั้นยังตกตายไปพวกมันเล่าจะเป็เช่นไรพวกมันโดยเฉพาะกลุ่มที่เห็นจอมชั่วสามานย์ตายต่อหน้าต่อตาก็ยิ่งหวาดกลัวหนาวเหน็บจับใจมองเห็นใบหน้าที่มืดครึ้มราวก้นถ่านถมึงทึงโเี้ของจอมเลวทรามและจอมโฉดจอมเสแสร้งทอแววโหดร้ายจิตใจพวกมันก็แทบจะกระดอนออกจนจะสลบเหมือดรัศมีพลังอันเหี้ยมโหดดุจสีแดงฉานของโลหิตพัดโชย
จิตสังหารอันรุนแรงยิ่งกว่าพายุซัดโหมด้วยสภาวะทั้งหมดกดดันโจรโฉดทุกคนให้หวาดกลัวจนสติแทบหลุดจอมเลวทรามตวาดเสียงดังอย่างเกรี้ยวกราดเสียงกู่ร้องคำรามดังก้องลั่นไปทั่วสารทิศเสียงนั้นช่างหนาวเหน็บจับใจโเี้อย่างสุดแสนจะเปรียบปานไม่ว่าผู้ใดได้ยินล้วนเป็ต้องตื่นตระหนกใราวกับว่านั้นเป็เสียงคำรามของสัตว์ร้ายอันไร้สติปัญญาเพียงคิดสังหารเป็อย่างเดียวโจรโฉดที่ยืนเบื้องหน้าจอมเลวทรามเข่าอ่อนระทวยฟุบลงไปทันใดลมแรงหนึ่งระลอกโหมฮือกระหน่ำออกพร้อมกับรัศมีพลังอันเกาะรวมกับจิตสังหาร
เพียงสายลมบรรลุถึงโจรโฉดสิบกว่าคนเบื้องหน้าทุกคนในนั้นเป็ต้องเย็นเยียบร่างแข็งทื่อกล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งขึงบิดตัวผ่านไปเพียงสองชั่วอึดใจสายลมบ้าคลั่งหยุดยั้งหายไปเห็นใบหน้าของโจรโฉดทั้งสิบกว่าคนนั้นแดงก่ำราวมะเขือเทศจากนั้นจึงหลั่งไหลโลหิตจากทหารทั้งเจ็ดบนใบหน้าราวกับน้ำพุประหนึ่งว่าโลหิตและสายเืทั่วเรือนร่างอัดฉีดบีบย้อนขึ้นสูงก็มิปาน เห็นโลหิตแดงฉานพุ่งฉีดจากดวงตาแม้กระทั่งดวงตายังถูกแรงเืฉีดจนหลุดออกเหลือแต่เบ้าตากลวงดำที่ค่อยๆมีมันมีขาวหยดมาเล็กน้อย
ร่างพวกมันชักกระตุกปานไฟดูดโลหิตมากมายพวยพุ่งดุจน้ำพุอันแดงฉานกลิ่นคาวเหม็นฉุนโชยพัดพลิ้วแตะจมูกพลันทำให้โจรโฉดอันยืนอยู่เื้ัหนาวเหน็บและหวาดกลัวไม่มีใครกล้าจะขยับตัวแม้แต่ส่งเสียงยังไม่มีอาณาบริเวณโดยรอบเงียบสงัดเฉียบเสียยิ่งกว่าป่าช้าแม้แต่ระบายเสียงลมหายใจยังแ่เบาจนแทบจะกลั้นลมหายใจก็ปานผ่านไปราวหลายอึดใจจอมโฉดจอมเสแสร้งก็ระบายลมออกจากปากยาวเหยียดแววตามองซากศพของผู้น้องด้วยความเศร้าโศกและสงสาร
เห็นมันส่ายศีรษะกล่าวด้วยเสียงแหบแห้งแต่ทรงพลังว่า
" น้องสามเพราะความทระนงตนจนเสียคนจึงทำให้เ้าเป็เช่นนี้หากแม้นครานั้นเ้าฟังคำกล่าวของข้าและผู้พี่เ้าสักนิดเ้าไหนเลยมานอนตายทอดร่างเป็ซากศพอยู่ตรงนี้ เฮ้อ" มันส่ายศีรษะกล่าวราวกับผู้ใหญ่ติเตียนตำหนิผู้เยาว์แววตาทอแววสงสารและอาลัยอาวรณ์เพียงแต่อารมณ์นั้นปรากฏวูบหนึ่งก็หายไปเมื่อทอดถอนหายใจยาวเหยียดหนึ่งคราก็หันไปมองจอมเลวทรามที่ยืนร่างแข็งทื่อแผ่จิตสังหารข้างๆ กล่าวเสียงอ่อนระทวยว่า
" พี่ใหญ่เราไปกันเถิดในเมื่อทหารของเ้าเมืองบัดซบนั้นสังหารผู้น้องของเรา เราย่อมต้องไปแก้แค้นสังหารคนของมันให้หมดสิ้นสักคราเพื่อผู้น้องเราจะได้ไม่ตายเปล่า " มาตรแม้นว่าน้ำเสียงจะอ่อนระทวยนอบน้อมราวคนอ่อนเปลี้ยเพลียแรงและไร้พิษสงแต่กลับทรงพลังก็ดังใสกังวานคนผู้นี้มีนิสัยแปลกประหลาดที่สุดในหมู่จอมชั่วสามโฉดทั้งสามมันชื่นชอบกระทำตนราวคนอ่อนแอไร้เรี่ยวแรงประหนึ่งคนชราอันอ่อนเปลี้ยเพลียแรงสร้างความประมาทแก่ศัตรูแล้วพลันค่อยลงมือมันแม้จริงหาได้มีสารรูปเช่นนี้ไม่พวกมันทั้งสามที่บุกเมืองแห่งนี้
มีนามอันเลื่องลือลั่นกระเดื่องชื่อว่าจอมชั่วสามโฉดมีผู้พี่เป็จอมเลวทรามอันมีชื่อเสียงว่าโเี้ชื่นชอบการเข่นฆ่าและกลิ่นคาวของโลหิตมีนิสัยดั่งฉายาเลวทรามต่ำช้าโดยเฉพาะเื่อิสตรีคนผู้นี้ยิ่งชั่วช้าเป็พิเศษมักมากในกรามเข่นฆ่าคร่าข่มขืนหญิงสาวไปทั่วไม่ว่าที่ใดที่มันผ่านไปต้องมีคนหลั่งเืตกตายอย่างน้อยสองสามคนหาสนใจไม่ว่าจะเป็คนอายุเท่าใดส่วนใหญ่ชอบจับหญิงสาวหลายคนทำเื่บัดสีทั้งคืนส่วนพี่คนรองมีนามว่าจอมโฉดจอมเสแสร้งคนผู้นี้มีรูปร่างผอมเพรียวจนซูบซีดอ่อนแรงเนื้อหนังมังสาเหี่ยวย่นราวคนชราเดินใช้ไม้เท้าโดยการเสแสร้งว่าอ่อนระทวยไร้แรงและไร้พิษสงอันตราย
มันชื่นชอบทำให้ผู้คนเชื่อใจว่าเป็คนอ่อนแอนิสัยดีแล้วลงมือสังหารคนพวกนั้นอย่างโเี้มันผู้นี้ชื่นชอบในการสังหารไม่แพ้พี่ใหญ่โดยมักชอบทรมานผู้คนโดยการใช้ไม้เท้าเหล็กนั้นทะลวงดวงตาทั้งสองข้างและจมูกของเหยื่อร่ำรอฟังเสียงโหยหวนของผู้ที่ถูกทรมานราวกับฟังเพลงพิณสุดท้ายเมื่อเหยื่ออ่อนแรงเสียงแ่เบาลงก็จะใช้ไม้เท้าทะลวงปากเข้าไปทะลุคอล้วงออกทะลวงตรงแผ่นหลังนับเป็บุคคลที่โฉดและโเี้อำมหิตอย่างสุดเปรียบปาน
ส่วนคนน้องนั้นมีนิสัยแตกต่างจากสองผู้พี่มีนามว่าจอมชั่วสามานย์มีคนผู้นี้มีอายุน้อยที่สุดในบันดาลคนทั้งสามมีนิสัยมักมากในกรามเช่นจอมเลวทรามแต่มันผู้นี้จะมีโลกีย์มากกว่ามีนิสัยหยิ่งผยองยโสชอบทระนงตนว่าไร้เทียมทานจนหลายครั้งประมาทจนพลาดพลั้งและมีนิสัยอีกหนึ่งอย่างก็คือชอบใช้อำนาจบาตรใหญ่กดขี่ข่มเหงผู้คนไปทั่วโดยเฉพาะกับหญิงสาวที่มันคร่ากุมมาข่มขืนมันจะทรมานหญิงสาวด้วยความอำมหิตชมชอบทำกิจกรรมทีเดียวหลายคนแท้จริงมันมิได้มีฝีมือสูงส่งแกร่งกล้าอันใดแต่เพราะอำนาจและความหวาดกลัวต่อสองผู้พี่จอมชั่วสามโฉด
ทำให้ผู้คนในยุทธจักรไม่กล้าลงมือรุนแรงต่อมันและวันนี้เพราะนิสัยทระนงตนเองประเมินค่าตนเองสูงเกินไปเป็เหตุให้มันตกตายไปอย่างทุกทรมานนับว่าเป็กรรมตามสนองจากบ่วงกรรมที่มันกระทำมาทั้งชีวิตนั้นเอง
จอมโฉดจอมเสแสร้งขยับเท้าก้าวโดยใช้ไม้เท้ายันกายเดินท่วงท่าเสมือนเนิบนาบแต่หนึ่งก้าวกลับรวดเร็วจนน่าตระหนกเพียงมันเดินสาวก้าวก็บรรลุถึงหน้าประตูรั้วเห็นเบื้องหน้ามีทหารเกราะดำยืนอยู่สามนายและที่ประตูด้านหลังหมู่ตึกยืนอยู่ห้านายั์ตาก็ประกายแสงวูบหนึ่งทำท่าทางน่าสงสารราวคนป่วยโรคใกล้ตายมองทหารชุดเกราะทั้งสามไม่เอ่ยคำอันใด
ทันใดนั้นเสียงตวาดหนึ่งเสียงพลันดังแว่วออกมาจากเบื้องหน้าเป็ทหารเกราะดำผู้ที่ยืนอยู่ตรงกลางใกล้เคียงกับจอมโฉดจอมเสแสร้งที่สุดมือมันกุมดาบยาวที่เกรอะกรังด้วยโลหิตปากตวาดกล่าวเสียงดังว่า
" เ้าตัวบัดซบคิดหรือว่าข้าจะหลงกลท่าทางแสดงเช่นนี้ของแก" กล่าวจบพลันตั้งท่าร่างเท้าส่งแรงออกลมหนึ่งสายพัดโชยทำให้ชายเสื้อด้านในชุดเกราะดำพลิ้วไสวใบหน้าแม้ดูอ่อนแรงมีคราบโลหิตแต่แววตากลับกล้าแข็งมีจิตประณิธานอันเป็สมบัติของนักรบ
7K
