สาเหตุที่ทำให้หลิวฉี่ิกลายเป็หัวหน้าทีมที่สองของแผนกรักษาความปลอดภัยที่เต็มไปด้วยผู้ที่มีความสามารถ และเป็ผู้ช่วยที่ไป๋อวี้เจียวไว้วางใจที่สุดได้นั้น นอกจากจะเป็เพราะประวัติในกองทัพของเขาแล้ว ยังเป็เพราะว่าเขามีความสามารถที่โดดเด่นในด้านการต่อสู้
บ่อยครั้งในยามที่บริษัทเผชิญปัญหา วิธีการรวมไปถึงความสามารถและประสบการณ์ของเขานั้นได้รับความชื่นชมจากไป๋อวี้เจียวไม่น้อย นอกจากนี้เขายังได้รับความนับถือจากเพื่อนร่วมงานในแผนกรักษาความปลอดภัยด้วยกัน จนกลายเป็เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไพ่ตายของแผนก
หลิวฉี่ิไม่ได้แค่มีร่างกายแข็งแรงเท่านั้น เขายังเก่งกาจในเื่การต่อสู้ รูปร่างหน้าตาก็โดดเด่น ดูสุขภาพดี ไม่ต้องพูดถึงในแผนกรักษาความปลอดภัย แม้แต่ในแผนกอื่น ๆ ในซินอ้าวที่มีสาวสวยมากมายราวกับปุยเมฆ เขาก็ถือว่าเป็เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่มีชื่อเสียงโด่งดังเช่นกัน มีพนักงานสาวโสดจำนวนไม่น้อยที่ยอมแบกรับความเสี่ยงจากการถูกลงโทษ แอบพูดคุยกับเขาเป็การส่วนตัวเพื่อศึกษาทัศนคติในการดำเนินชีวิตของเขา เรียกได้ว่าดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้เป็อย่างดี
มาตอนนี้ การปรากฏตัวของเซียวเจิ้งไม่ใช่แค่รบกวนโครงสร้างภายในของแผนกรักษาความปลอดภัยเท่านั้น แต่ยังทำให้หลิวฉี่ิรู้สึกว่าตนถูกคุกคาม จนอยากจะกำจัดหมอนี่ไปให้ไกล ๆ!
ลำพังแค่ถังิคนเดียวก็ทำให้เขารู้สึกกดดันมากพออยู่แล้ว คราวนี้ยังมีเซียวเจิ้งเพิ่มเข้ามาอีกคน? หลิวฉี่ิคิดในใจ ไม่ว่ายังไงก็จะต้องขับไล่เซียวเจิ้งออกไป เขาจะทำให้หมอนั่นไม่มีหน้าอยู่ในแผนกรักษาความปลอดภัยได้อีก!
“พร้อมหรือยัง?”
หลิวฉี่ิหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ และเหลือบตามองเซียวเจิ้งอย่างเ็า
เซียวเจิ้งกล่าวออกมาอย่างไม่แยแสว่า “พร้อมที่จะรับเงินแล้ว”
“ไม่ประมาณตนเลย!”
ฝีเท้าที่แข็งแกร่งของหลิวฉี่ิะเิพลังออกมา เขาก้าวไปด้านหน้าอย่างกะทันหัน ก่อนที่จะกระแทกศอกที่มีพลังทำลายล้างมหาศาลเข้าใส่ใบหน้าซีกซ้ายของเซียวเจิ้ง
เมื่อเห็นว่าลูกน้องเปิดฉากลงมืออย่างโเี้ คิ้วเข้มของไป๋อวี้เจียวก็พลันขมวดมุ่น รู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมา
เขาเป็ใคร? ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็ถึงทหารผู้เก่งกาจกล้าหาญ เป็มีดอันแหลมคมในกองทัพ ถึงคิดที่จะสั่งสอนคนปากดีอย่างเซียวเจิ้ง แต่มันสมควรแล้วเหรอที่จะลงมืออย่างโเี้ขนาดนี้? ถ้าหากเซียวเจิ้งเป็อะไรไปขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ?
แต่ในอีกมุมหนึ่ง ไป๋อวี้เจียวก็รู้สึกเกลียดชังความเสเพล เหลวไหลของเซียวเจิ้งเหมือนกัน ไม่ต้องพูดถึงเื่มาทำงานสาย เขายังเป็หัวโจกที่ชี้นำพฤติกรรมไม่ดีมาสู่แผนกอีกด้วย ถ้าหากผู้ชายคนนี้ยังอยู่ในแผนกรักษาความปลอดภัยจะมีเื่วุ่นวายขนาดไหนเกิดขึ้น?
ต้องมองที่ประเด็นสำคัญ ถ้าคนที่มีเส้นสายและมีนิสัยอวดดีพรรค์นี้ไม่ได้รับบทเรียนซะบ้าง อีกไม่นานก็จะต้องเจอกับหายนะอยู่ดี
ไป๋อวี้เจียวจ้องมองสังเวียนด้วยความตั้งอกตั้งใจ เธอรอคอยที่จะเห็นความอัปยศของเซียวเจิ้ง
หลิวฉี่ิแข็งแกร่งแค่ไหนเธอรู้ดี ถึงเขาจะยังขาดความร้อนแรงไปบ้างเมื่อเทียบกับเธอ แต่สำหรับการต่อสู้ในระยะประชิด เขาจัดว่าอยู่ในระดับแนวหน้า ไม่ต้องพูดถึงการสั่งสอนคนรูปร่างผอมบางอย่างเซียวเจิ้ง ถึงจะมีชายร่างใหญ่ 3 – 5 คนเข้ามา ก็ยังไม่เพียงพอให้หลิวฉี่ิได้อุ่นเครื่อง
ไป๋อวี้เจียวสรุปได้ว่า การต่อสู้ในครั้งนี้จะสิ้นสุดลงภายใน 10 วินาที
แต่เพียงไม่นาน ไป๋อวี้เจียวก็ค้นพบว่าดวงตาของเธอกำลังถลน เธอเบิกตากว้างจนตาแทบถลนเป็ครั้งแรกในชีวิต!
เซียวเจิ้งไม่ได้ไร้ความสามารถอย่างที่เธอคิด! เข้าไม่ได้เข้ามาในแผนกรักษาความปลอดภัยเพื่อมากินข้าวฟรีอย่างที่เธอคิดไปเองฝ่ายเดียว
ตอนที่หลิวฉี่ิพุ่งตัวเข้าใส่เซียวเจิ้งราวกับหมาป่า ชายที่ไป๋อวี้เจียวปรามาสว่าใช้เส้นสายเข้ามาทำงาน ไม่ใช่แค่ไม่หลบไปซ่อนตัวและวิ่งหนีไปด้วยความหวาดกลัว แต่ยังยกขาขึ้นมาเตะเข้าที่เอวหนาของหลิวฉี่ิด้วย!
ผลั่ก!
เกิดเสียงกระแทกดังขึ้น หลิวฉี่ิเคลื่อนไหวโซเซ ราวกับสูญเสียการควบคุม ผู้ชมทุกคนต่างเงียบสนิท เงียบจนผิดสังเกต
การโจมตีอันรุนแรงของเซียวเจิ้งทำเอาไป๋อวี้เจียวผงะ และยังทำให้เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทีมที่สอง ที่มองว่าหลิวฉี่ิเป็ลูกพี่ต้องอ้าปากค้าง
เป็ไปได้ยังไง? พละกำลังของหลิวฉี่ิได้รับการยกย่องจากหัวหน้าไป๋เชียวนะ จะมาเสียท่าให้กับเ้าคนเส้นใหญ่ที่ไม่ได้เื่ได้ราวพรรค์นี้ได้ยังไง? แต่ดูจากการโจมตีของเซียวเจิ้ง ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่ได้ออกแรงทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ........
“ดูเหมือนว่าคุณจะรักษาเงิน 10,000 หยวนเอาไว้ไม่ได้แล้ว”
เซียวเจิ้งกล่าวอย่างไม่คิดอะไร สีหน้าของเขาสงบนิ่ง ราวกับเป็แค่คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตัวเองเลย
หลิวฉี่ิลูบเอวด้วยความเ็ป และกล่าวออกมาด้วยใบหน้าเขียวปั้ด
“งั้นก็มาดูกันว่านายจะทำได้ไหม!”
ในระหว่างที่พูดอยู่นั้น ฝ่าเท้าทั้งสองข้างของเขาถูกับพื้นจนเกิดเสียงแหลมแสบแก้วหู หลิวฉี่ิพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็วราวกับหมาป่าด้วยแรงโทสะ เขาคิดที่จะต่อสู้กับเซียวเจิ้งในระยะประชิด
ไป๋อวี้เจียวรู้ดีว่าเทคนิคการต่อสู้ในระยะประชิดของหลิวฉี่ินั้นโเี้และรุนแรงมาก ด้วยพื้นฐานจากมวยไทย เขาสามารถใช้ประโยชน์จากข้อต่ออันแข็งแรงทุกส่วนภายในร่างกายได้อย่างเต็มที่ หากถูกเขากอดรัด ทั้งหัวเข่า ข้อศอก หรือแม้แต่หัวไหล่ที่แข็งเหมือนกับเหล็กก็สามารถกลายเป็อาวุธร้ายแรงของเขาได้ ตราบใดที่เซียวเจิ้งประมาทไปเพียงเล็กน้อย มันก็มีโอกาสมากที่เขาจะได้รับาเ็จากการโจมตีอันรุนแรงของหลิวฉี่ิ
ไป๋อวี้เจียวอยากจะะโห้าม แต่เธอไม่พูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คำเดียว อย่างแรกคือหลิวฉี่ิมีนิสัยทะนงตัวและเชื่อมั่นในพละกำลังของตัวเองมาก คราวนี้เขาได้รับความอับอาย เขาจะยอมหยุดง่าย ๆ ได้ยังไง? อย่างที่สองคือเธอเองก็ไม่ยินยอมเหมือนกัน คนที่ไม่ทำตามกฏระเบียบ ี้เีไปวัน ๆ แถมยังใช้เส้นสาย จะเอาความสามารถที่เก่งกาจขนาดนี้มาจากไหน?
ไป๋อวี้เจียวคิดว่าเซียวเจิ้งก็แค่โชคดี เป็แมวตาบอดที่ฟลุคมาเจอหนูตายเท่านั้น ถ้าต่อสู้กันจริง ๆ ไม่มีทางที่เขาจะเป็คู่ต่อสู้ของหลิวฉี่ิได้ ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจรอคอยให้หลิวฉี่ิเอาชนะอีกฝ่าย สั่งสอนให้เขาได้รับบทเรียนเสียก่อน แล้วค่อยะโห้ามทีหลัง
แต่ทว่า.......
ไป๋อวี้เจียวไม่คาดคิดเลยว่า การตอบโต้ของเซียวเจิ้งจะทำให้ความเชื่อมั่นที่เธอมีต่อหลิวฉี่ิพังทลายลงอีกครั้ง แถมยังถูกทำลายอย่างไร้ความปรานี!
ตอนที่หลิวฉี่ิเข้ามาประชิดตัวเซียวเจิ้ง หมายที่จะต่อสู้ในระยะประชิด นิ้วมือทั้งห้าที่กลายเป็กรงเล็บเหล็กก็คว้าเข้าที่ไหล่ของหลิวฉี่ิเข้าเสียก่อน เซียวเจิ้งไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งตัว เขายกแขนขึ้น เหวี่ยงหลิวฉี่ิออกไป จากนั้นลูกเตะที่รวดเร็วราวกับสายฟ้าก็กระแทกเข้าใส่หน้าอกของหลิวฉี่ิ
ผลั่ก!
ร่างหนาของหลิวฉี่ิกระเด็นออกไปจากสังเวียน พุ่งชนใส่กระสอบทราย จากนั้นร่วงลงไปบนพื้น สีหน้าของเขาแสดงความเ็ปออกมาอย่างชัดเจน เส้นเืปูดขึ้นมา และด้วยแรงกระแทกที่น่าสยดสยองนั้น กระสอบทรายถึงกับแกว่งไปมา ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังลั่น
เมื่อเห็นว่าเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไพ่ตายที่มีชื่อเสียงเลื่องลืออย่างหลิวฉี่ิพ่ายแพ้ย่อยยับ ผู้ชมทุกคนก็นิ่งเงียบ ชนิดที่ว่าหากมีเข็มตกจะต้องได้ยินเสียงทันที เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนอื่น ๆ ต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจกันอย่างถ้วนหน้า
แชะ!
เซียวเจิ้งที่อยู่บนสังเวียนจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ เขาเดินไปข้างสังเวียน แล้วเหลือบมองหลิวฉี่ิที่พยายามลุกขึ้นมาจากพื้น
“ก่อนเลิกงานอย่าลืมให้เงินผมด้วยล่ะ จ่ายสดงดเชื่อนะ”
จากนั้นสายตาของเขาก็เลื่อนไปจ้องมองใบหน้าสวยที่ฉายแววเคร่งเครียดของไป๋อวี้เจียว
“หัวหน้าไป๋ ตอนนี้ผมมีคุณสมบัติที่จะเป็สมาชิกของแผนกรักษาความปลอดภัยแล้วใช่ไหมครับ?”
ดูเหมือนว่าไป๋อวี้เจียวจะไม่ได้ยินคำถามชวนหาเื่ของเซียวเจิ้ง สีหน้าของเธอยังคงลังเล ไม่พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว
“อย่าบอกนะว่าการทดสอบสุดท้ายคือต้องเอาชนะคุณ?” เซียวเจิ้งส่ายหัวเล็กน้อย แล้วพูดออกมาว่า
“ขอโทษที ผมไม่สู้กับผู้หญิง”
ไม่สู้กับผู้หญิง?
ไป๋อวี้เจียวกำหมัดแน่น ใบหน้างดงามสีข้าวสาลีฉายแววเ็าอย่างน่ากลัว
สิ่งที่ไป๋อวี้เจียวเกลียดที่สุดในชีวิต คือการถูกคนอื่นดูถูกเพราะเพศของเธอเอง นี่คือสาเหตุหลักที่ทำให้เธอฝึกฝนตัวเองในฐานะผู้ชาย
ตอนเรียนหนังสือ เธอก็เรียนอย่างบ้าคลั่ง เพื่อที่จะเอาชนะผู้ชายในชั้นเรียนให้ได้ ตอนที่เข้าไปในกองทัพ เธอก็ใช้เวลาฝึกฝนมากกว่าคนอื่น 3 ชั่วโมงทุกวัน เพื่อให้ได้ผลการประเมินที่ยอดเยี่ยมที่สุด รวมไปถึงตอนที่เธอผันตัวเข้าไปเป็ตำรวจ เธอยังได้ชื่อว่าเป็คนที่ทำงานหนักที่สุดในระบบ แม้แต่ตำรวจอาชญากรรมาุโหลาย ๆ นายก็ยังทึ่งกับความดื้อรั้นของตำรวจสาวสวยคนนี้
เห็นได้ชัดว่าเธอสามารถพึ่งพารูปร่างหน้าตาในการทำมาหากินได้ แต่เธอกลับเลือกพึ่งพาพละกำลังของตัวเอง ดังนั้นผู้หญิงคนอื่น ๆ ถึงไม่อยากเป็เพื่อนกับไดโนเสาร์ตัวเมียอย่างเธอ แม้แต่พวกผู้ชายก็ยังเคารพและเกรงกลัวเธอ เธอใช้ชีวิตอยู่มาจนถึงตอนนี้โดยที่ไม่มีเพื่อนสนิทแม้แต่คนเดียว ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็เพราะนิสัยสุดโต่งของเธอ
แต่ในตอนนี้ เซียวเจิ้งกลับพูดพล่ามออกมาว่าจะไม่สู้กับผู้หญิง ทำไมล่ะ? เป็ผู้หญิงแล้วจะปล่อยให้นายดูถูกได้งั้นเหรอ?
เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทุกคนคิดว่าไป๋อวี้เจียวจะต้องหงุดหงิดกับคำพูดยั่วยุของเซียวเจิ้ง และรีบวิ่งขึ้นไปบนสังเวียนเพื่อสั่งสอนเพื่อนร่วมงานคนใหม่ที่แสนอวดดีคนนี้ แต่สีหน้าเ็าของไป๋อวี้เจียวกลับสงบลง ริมฝีปากสีแดงของเธออ้าปาก กล่าวขึ้นมาเบา ๆ ว่า
“ไม่ต้อง เอาชนะหลิวฉี่ิได้ นายก็มีคุณสมบัติพอที่จะอยู่ในแผนกรักษาความปลอดภัยแล้ว”
“ผมว่าแล้วว่าคุณจะต้องเป็คนรักษาคำพูด” เซียวเจิ้งรีบกล่าวประจบ
ไป๋อวี้เจียวเหยียดยิ้ม แล้วพูดขึ้นมาว่า
“ต่อจากนี้ไปฉันคือหัวหน้าของนาย ถ้าฉันบอกให้นายไปทางทิศตะวันออก นายก็ห้ามไปทางทิศตะวันตก ถ้าฉันบอกให้นายลุกขึ้น นายก็ห้ามนั่งลง นายอาจจะยังไม่รู้ว่าคนที่เ้าคิดเ้าแค้นที่สุดในโลกก็คือผู้หญิง”
ในโลกใบนี้ คนที่เ้าคิดเ้าแค้นที่สุดคือผู้หญิง
และถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็เ้านายของนาย มันจะเกิดอะไรขึ้น?
รอยยิ้มบนใบหน้าของเซียวเจิ้งเริ่มแห้งเหือดไปทีละน้อย เขาโน้มตัวลงไปบนขอบสังเวียนทันที แล้วเอ่ยถามอย่างจริงจังว่า
“หัวหน้าไป๋ ถ้าผมขอโทษคุณตอนนี้ คุณจะอภัยให้กับความเหลาะแหละ ไม่รู้ความของผมไหม?”