จังหวัดเชียงใหม่ยังมีหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลความเจริญ หมู่บ้านบนดอยแห่งนี่ก็เช่นกันผู้คนที่นี่อยู่กันแบบง่ายๆ ตามวิถีชีวิตแบบดั้งเดิม นานๆครั้งจะมีผู้คนใจดีเดินทางมาบริจาคสิ่งของ ถึงแม้ว่าที่นี่จะต้องใช้เวลาเดินทางเกือบทั้งวันจากในเมืองมาถึงหมู่บ้าน
“เข้าแถวเลยค่ะ แถวนี้เป็เสื้อกันหนาวของผู้หญิงนะคะ ของผู้ชายอยู่ทางโน้นนะลุง”
ฟ้า สาวน้องอายุ 18 ปีเธอเป็คนจิตใจดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น ฟ้ามีส่วนสูงเพียง 155 cm. ร่างอวบอ้วน ผิวสีแทนเพราะออกแดดบ่อย ผมสีน้ำตาลเข้มธรรมชาติ เธอะโให้ทุกคนได้ยินว่าแถวของเธอแจกเสื้อกันหนาวสำหรับผู้หญิง
วันนี้กรมอุตุฯแจ้งจะหนาวมากกว่าทุกวัน ทำให้ต้องรีบแจกเสื้อกันหนาวและผ้าห่มให้กับคนบนดอยก่อน
ถึงแม้ว่าคณะอาสาที่พึ่งมาถึงจะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางขึ้นมาบนดอยใช้เวลานานและเส้นทางที่ทุรกันดาร แต่ทุกคนก็ตั้งใจที่จะมาช่วยเหลือคนบนดอยแห่งนี้บรรเทาความหนาว
“ฟ้ามาเดี๋ยวพี่ช่วย“
“ ดีเลยพี่ อากาศโคตรหนาวเลยดูปากฟ้าดิ สั่นหมดแล้ว”
ฟ้าหนาวจนปากสั่นทิศเหนือเห็นแล้วก็หัวเราะ ฟ้าชอบช่วยเหลือคน เธอเลยมาออกค่ายอาสาบ่อยจนสนิทกับทิศเหนือ ทิศเหนืออายุมากกว่าเธอ 5 ปีเป็ผู้ชายที่หน้าตาดีมากคนหนึ่ง แถมยังชอบช่วยเหลือผู้คน สาวๆต่างก็หลงเสน่ห์ในความหล่อและความเท่ แถมยังเล่นกีตาร์และร้องเพลงเก่งอีกด้วย
หลังจากที่ทุกคนช่วยกันแจกของเสร็จ ผู้ใหญ่บ้านก็พาพวกเขาไปยังที่พักที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ ซึ่งก็คือโรงเรียนที่ถูกสร้างด้วยไม้ ที่นี่ถูกสร้างโดยอาสาชุดที่เข้ามาพัฒนาก่อนหน้านี้ ทุกคนต่างแยกย้ายกันจับจองที่นอน ดูเหมือนว่าอากาศจะหนาวมากกว่าที่คิดทำให้อาสาที่มาทุกคนไม่มีใครอาบน้ำกันเลย
ผู้ใหญ่บ้านได้ก่อกองไฟไว้ให้ที่บริเวณสนามหน้าโรงเรียนให้อาสาทั้งหลายได้นั่งเล่นพูดคุย
ทิศเหนือที่แบกกีตาร์มาด้วย เขาเอากีตาร์ออกมาเล่นกับอาสาบางคนที่ยังไม่เหนื่อย คนที่เหนื่อยก็ไปนอนพัก
“ฟ้ามานั่งตรงนี้ดิ”
ทิศเหนือเรียกฟ้าให้มานั่งข้างๆ ฟ้ามองแรงด้วยหางตาก่อนจะสะบัดหน้าหนี
“จะเอาฟ้าไปนั่งบังลมใช่ไหม...“
“ใช่“
ทิศเหนือตอบตรงๆ เพราะรู้ว่าแค่นี้ไม่ะเืฟ้าหรอก
“ฝันไปเถอะ”
ฟ้าบอกก่อนจะเดินไปตักอาหารพื้นบ้านที่ชาวบ้านจัดไว้ให้ อาหารที่หากินได้ง่ายภายในป่าแต่คนในเมืองกับหากินได้ยาก ฟ้าเลยตั้งหน้าตั้งตากะว่าจะกินให้หมดทุกอย่างเลย
หมู่บ้านแห่งนี้อยู่ในป่า น้ำ ไฟเข้าไม่ถึง มีเพียงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ที่อาสากลุ่มอื่นมาทำไว้ แต่ส่วนใหญ่ก็ยังใช้ตะเกียงกันอยู่ หมู่บ้านที่ถูกรายล้อมไปด้วยต้นไม้ป่าเขาที่นี่ดูเงียบสงัดจนน่ากลัวหากไม่มีทิศเหนือคอยเล่นกีตาร์และร้องเพลงก็คงจะวังเวงน่ากลัว
“ มึงเลิกทำหน้าเศร้าได้แล้ว โน้นไปหาอะไรกินไป”
พีผู้ชายที่มีนิสัยขี้เล่น ผิวขาว หน้าตี๋ ชอบช่วยเหลือคนอื่นเขานั่งอยู่กับสนและบิ๊กเพื่อนที่หน้าตาดีขั้นเทพทั้ง 2 คน
พีไล่บิ๊กให้ลุกไปตักของกินเพราะวันนี้เขายังไม่เห็นบิ๊กกินข้าวเลย ส่วนตัวเขาเองก็ลุกขึ้นไปร้องเพลงกับพี่ทิศเหนือ
บิ๊กหนุ่มหล่อ หน้าตาดี สูง ขาว ที่แค่ยืนอยู่เฉยๆ ก็เหมือนมี Spotlight ส่องเข้ามาที่ตัวเขา ครั้งนี้เป็ครั้งแรกที่เขาเข้าร่วมทีมอาสามาช่วยเหลือคนอื่น บิ๊กเป็หนุ่มมหาลัยปี 2 และเป็เดือนมหาลัยของชั้นปี ตอนนี้เขากำลังจะขึ้นปี 3 ่นี้เป็่ปิดเทอมและ่นี้บิ๊กหัวใจอ่อนแอเพราะเขาถูกแฟนสาวบอกเลิกเพื่อไปหาผู้ชายคนอื่น
เขารักแฟนเก่ามากคบกันมาั้แ่ปี 1 สุดท้ายเธอนอกใจเขาไปหาคนอื่น จนทำให้เขารู้สึกไม่อยากอยู่คอนโดเพราะว่ามันเห็นภาพของเธอเต็มไปหมด จนพีเพื่อนของบิ๊กที่ชอบออกค่ายอาสาได้ชวนบิ๊กมาออกค่ายอาสาด้วย บิ๊กก็มาเพราะว่าไม่อยากอยู่ห้อง
สนผู้ชายอีก 1 คนที่หน้าตาหล่อเหลา ผิวสีแทน หุ่นดีมาก แถมเป็นายแบบเขามีนิสัยเ้าชู้ สนไม่ได้สนใจจะมาช่วยเหลือใครหรอก เขาแค่อยากมาเปลี่ยนบรรยากาศ(หนีผู้หญิงเื่มากที่เขาบอกเลิกแล้วแต่หล่อนก็ยังไม่จบ เขาเลยหนีมาที่นี่เพราะรำคาญหล่อน)
บิ๊กไปตักอาหารที่ชาวบ้านจัดไว้ให้เขาดูของกินซึ่งมันดูแปลกตา เขาคิดว่าเขาคงกินไม่ได้นอกจากไก่ทอดเขาเลยหยิบไก่ทอดไปหลายชิ้นแต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะรู้สึกแปลกๆ เขารู้สึกเหมือนมีใครจ้องมองเขาจากทางด้านหลัง พอหันไปมองก็พบกับสาวอ้วนที่ส่งสายตาดุมาที่เขา
“ เขาให้แบ่งกันคนละชิ้น ถ้าเกิดว่าเอาไปหลายชิ้นเพื่อนคนอื่นก็จะอดกิน”
ฟ้าบอกบิ๊ก บิ๊กจำฟ้าได้เพราะทั้งทริปนี้เธอดูโดดเด่นที่สุดไม่ใช่ความสวยแต่เป็ขนาดตัวและสีผิว อีกอย่างเขาจำเธอได้เพราะเธอก็อยู่ข้างๆบ้านเขา
“ ขอโทษทีพี่ไม่รู้“
“ ไม่รู้ไม่เป็ไร หน้านายนี่คุ้นๆนะเหมือนฉันเคยเจอที่ไหน”
ฟ้ายืนคิดแต่ก็คิดไม่ออกพอเห็นบิ๊กจ้องหน้าเธอก็รีบพูด
“เฮ้!! ฉันไม่ได้จีบนายนะ แต่หน้านายคุ้นจริงๆ”
บิ๊กรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ที่ฟ้าบอกว่าเขาแค่หน้าตาคุ้นทั้งๆที่เขาเคยเดินส่วนกับเธอที่สวนสาธารณะในหมู่บ้านตอนเธอเอาเ้าแมวอ้วนออกมาเดินเล่นบ่อยครั้งและเขาก็ยังชอบเข้าไปเล่นกับเ้าแมวอ้วนนั้นด้วย ช่างเถอะจำไม่ได้ก็ไม่เป็ไร
“ แล้วทำไมไก่ในจานเธอถึงมีสองชิ้นล่ะ“
บิ๊กเห็นในจานของฟ้ามีไก่อยู่สองชิ้นใหญ่ๆเลยถามขึ้น
“ อ๋อออ อันนี้ของเพื่อน(ทิศเหนือ) เขาสละสิทธิ์ที่ฉัน”
ฟ้ายักไหล่ ก่อนจะเห็นว่าในจานของบิ๊กมีแค่ไก่ทอดแต่ว่าหลายชิ้น
“นายกินแค่ไก่ทอดกับข้าวเหรอ ทำไมไม่กินอย่างอื่นด้วยล่ะ ของมีตั้งหลายอย่าง นกผัดเผ็ดนี่ก็อร่อยนะ”
ฟ้าถามด้วยความสงสัยและแนะนำเมนูเด็ดที่เธอชิมแล้วถูกใจ
“อย่างอื่นพี่กินไม่เป็”
“ไม่ลองหน่อยเหรอ”
“ไม่ดีกว่า”
บิ๊กปฏิเสธเพราะตัวเองเป็คนทองเสียง่ายเลยไม่อยากกินอะไรที่ไม่เคยกิน บิ๊กหยิบไก่ทอดที่หยิบเกินมาคืนที่เดิม ฟ้ามองอาหารอย่างอื่นที่บิ๊กไม่ได้กิน ก่อนจะเกิดความคิดดีๆออก
“อันนี่ ฉันให้”
ฟ้าบอกก่อนจะยื่นไก่ทอดหนึ่งชิ้นของตัวเองให้กับบิ๊ก บิ๊กยืนมองแบบงง
“ฉันให้ไก่ของฉันกับนาย....แลกกับผัดเผ็ดนกส่วนของนายโอเคนะ”
บิ๊กยังไม่ทันจะตอบฟ้าก็ตักผัดเผ็ดนกเพิ่มเป็สองเท่าจนจานของเธอนั้นพูน ฟ้ายิ้มให้บิ๊กก่อนที่จะเดินไปนั่งรอบกองไฟ ทำเอาบิ๊กถึงกับอึ้ง
“ โอ้โหฟ้า นี่กินหรือแดกเนี่ยยยย ส่วนของพี่ด้วยรึเปล่าเนี่ย”
ทิศเหนือทักทันทีที่เห็นฟ้าเดินมาพร้อมกับจานข้าวที่มีกับข้าวเยอะมาก
“แหมพี่เหนือ ไม่ใช่พี่ส่วนของพี่หรอก จะมีก็แค่ไก่ทอดหนึ่งชิ้นอันนี้น้องขอ”
“ไม่ให้“
งับ ง้ำๆ
“หนูกัดแล้วอะ.... อะ เอาคืนไปกะได้”
ฟ้าหยิบน่องไก่ขึ้นมากัดหนึ่งคำก่อนจะยื่นไปทางทิศเหนือ
“กินไปเลย“
ทิศเหนือรู้สึกเอือมระอากับนิสัยของฟ้า เสียอย่างเดียวคือเื่กิน
“กินไม่เผื่อแผ่คนอื่นเลยละมั้งเนี้ย”
พีที่เห็นฟ้าเอาของกินมามากเกินไปก็บ่นเธอแต่ฟ้าก็ไม่ได้สนใจเขา
ฟ้าเอาข้าวมานั่งกินข้างกองไฟ นั่งอีกข้างหนึ่งของทิศเหนือ ส่วนอีกข้างหนึ่งก็คือพีผู้ซึ่งเป็อริกับเธอ
“มานั่งอะไรตรงนี้ ไปไป๊”
ฟ้าไล่พีที่นั่งอยู่ก่อนเธอ
“ตัวเองมาทีหลังมั้ย ยัยหมีดำ”
พีว่าฟ้าทั้ง 2 คนนี้ไม่ถูกกันั้แ่แรกเห็นแต่ที่ต้องออกค่ายด้วยกันบ่อยๆก็เพราะทิศเหนือชวน