เราทั้งสองนั่งเงียบไปครู่ ในขณะที่แม่เล้าคนนี้กำลังเช็ดเนื้อตัวเนื้อแขนให้กับฉัน ทุกอย่างตกอยู่ในภวังค์เงียบ แต่ไม่นานมันก็ถูกทำลายลง
"ข้าได้ส่งเื่นี้ไปให้ตระกูลอี้เรียบร้อยแล้ว อีกไม่นานเขาอาจจะมารับตัวเ้า แต่ในเมื่อเ้าฟื้นแล้ว ก็ต้องพักผ่อนนะฟางหยาง" คนตรงหน้ากุมมือของฉันอย่างทนุถนอมในขณะเดียวกันฉันกลับเอาแต่นั่งทบทวนปรากฏการณ์บ้า ๆ นี่
ฉันรับรู้ได้ถึงความรักและความเอ็นดูที่อีกฝ่ายมีให้ แต่ฉันไม่รู้ว่านับจากนี้ไปจะต้องใช้ชีวิตอย่างไรในนิยายหรือโลกอดีตอะไรนี่ นอกซะจากต้องตามน้ำต่อไป
ในเมื่อเป็แบบนี้คงทำอะไรไม่ถูก ฉันคิดว่าฉันควรจะกลับไปบ้าน
"เ้าจะพักผ่อนอยู่ที่นี่ก่อนไหม ดูสิเนื้อตัวแดงเป็จ้ำ ๆ เลย ถ้าให้ข้าเดาแม่เลี้ยงของเ้าคงไม่มารับเ้านะ เ้าก็รู้นี่ แล้วอีกอย่างเ้าจะเลิกทำงานนี้ก็ได้นะ ข้ากลัวว่าวันหน้ามันจะมีเหตุนี้อีก" เธอพูดอย่างอ่อนน้อมและประนีประนอม ฉันไม่อาจรู้ความหลังหรือพื้นเพอะไรของตัวเองอยู่แล้ว
การที่กลับไปที่บ้านคงจะเป็เื่ดีที่จะได้ทำความรู้จักกันเข้าไปอีก แต่หลังจากที่ฟังแม่เล้าคนนี้พูดเกี่ยวกับมันกลับฟังดูไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็ช่างเถอะ หากไม่รับรู้อะไรเลยคงไม่ได้
"ข้าว่าข้าจะกลับบ้าน" ฉันตัดสินใจพูดออกไปจากใจจริง แต่คนตรงหน้ากลับเบิ่งตากว้างเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันได้กล่าวออกไป ไม่เข้าใจว่าผิดอะไร
"แน่ใจนะฟางหยาง" เขาพูดช้า ๆ และจ้องมองฉันอย่างไม่คาดสายตา
"ข้าแน่ใจ" ฉันใช้มือจับที่มือของอีกฝ่ายเพื่อเพิ่มความสนิทสนมและความไว้วางใจ ใครกันจะอยากให้มีพิรุธ
"ถ้ามีเื่อะไรก็มาหาข้า เราก็ไม่ต่างกับครอบครัวเดียวกัน"
"เ้าค่ะ" พอได้พูดคำนี้แล้วมันกลับรู้สึกไม่โอเคเท่าไหร่ ไม่ชินเลยแฮะ
ฉันได้กลับไปที่บ้านของตระกูลอี้ โดยรถม้าเล็ก ๆ ฉันไม่อาจรู้เส้นทาง แต่คนพวกนี้กลับรู้มันดี
"คุณหนูใหญ่ ท่านกลับมาแล้วหรือ" สาวใช้วิ่งออกมาประจันหน้าฉัน ฉันเป็คุณหนูใหญ่อย่างงั้นหรอ ฟังดูแก่จัง
"นึกว่าตายซะแล้ว ที่แท้ก็ยังไม่ตาย" ไม่นานเสียงปริศนาก็ดังแทรกเข้ามายังบทสนทนา ผู้หญิงที่ดูอายุน้อยกว่า แถมยังยืนเท้าสะเอวมองอย่างไร้มารยาท รูปร่างหน้าตาก็ดูดีแต่กลับทำนิสัยแบบนี้ ต้องเป็คนยังไง
ฉันไม่สามารถรู้ได้ว่าเธอเป็ใคร
"คุณหนูเล็ก.." ผู้หญิงตรงหน้าพูดพลางวิ่งไปหลบที่หลังของคนหยาบคาย ดูก็รู้ว่าเธอกลัว แต่ถ้าให้เดาคนนี้คงเป็น้องสาวของฉันสินะ บางทีอาจจะเป็ลูกของแม่เลี้ยง มีน้องที่ไหนกันจะพูดแบบนี้กับพี่
"อย่าให้นางเข้ามาในจวนตระกูลอี้ ที่นี่ไม่เหมาะกับผู้หญิงไม่บริสุทธิ์แบบนาง ไล่นางออกไป ถ้าจะตายก็ไปตายที่อื่น" พูดจบอีกฝ่ายก็เดินหนีไปเลย ก่อนที่ประตูจะถูกปิดลงพร้อมกับสีหน้าเศร้าสร้อยของบ่าวใช้ เห้อ แล้วทีนี้ฉันจะใช้ชีวิตยังไง เป็คนไทยแต่กลับต้องมาอยู่ที่นี่ มีที่ไหนพึ่งได้บ้างล่ะ
9K
