“ พ่อบ้านสี่คุณเรียกตำรวจมาหรือยัง ลูกของฉันจะไม่ไหวแล้ว! ”
“ ลูกฉันน้ำลายไหลแล้ว เขาจะไม่รอดแล้วพ่อบ้านสี่! ”
เฉินห่าวมองดูผู้ปกครองของเด็กทั้ง 7 คนที่ตอนนี้เข้าไปเกาะม่านพลังที่เขาสร้างขึ้นเพื่อไม่ให้ใครเข้าไปรบกวนคนที่เล่นดัมเบล
พ่อบ้านสี่ที่ทำหน้าที่ผสานงานกับตำรวจยืนทำหน้ากังวลแสดงความเป็ห่วงเด็กๆทั้ง 7 ที่กำลังยกดัมเบลอย่างบ้าคลั่ง ไม่สามารถหยุดการยกนี้ได้ด้วยตนเอง
แต่เมื่อเขามองไปยังเ้าของร้าน บนใบหน้าของเขาถึงขั้นปรากฎความตะลึง เนื่องจากอีกฝ่ายกำลังยืนกินลูกชิ้นปิ้ง หลังจากหายไป 5 นาทีก่อนหน้านี้ ท่าทีที่เ้าของร้านแสดงออกมาราวกับว่าที่นี่ไม่ได้เกิดเื่ผิดปกติอะไรเลย
ปึกปัก!
ประตูรถหลายคันเปิดออกพร้อมๆกัน พ่อบ้านสี่พบว่ารถตำรวจมาแล้วเขาจึงหันไปเจรจากับเ้าของร้าน
“ เ้าของร้าน นี่มันหมายความว่ายังไง ทำไมคุณไม่ยอมหยุดเครื่องพวกนี้อีก คุณกำลังจะฆ่าพวกเขาอยู่นะรู้ไหม ”
คำว่าฆ่าหลุดออกมาจากปากของพ่อบ้านสี่ เฉินห่าวทำเพียงมองพ่อบ้านด้วยดวงตาเฉยเมยราวกับว่าที่นี่เป็ทุ่งดอกไม้ ภายในร้านของเขาไม่ได้เกิดเื่อันตรายอย่างที่ทุกคนคิด
ท่าทางของเฉินห่าวยิ่งกระตุ้นให้ผู้ปกครองของเด็กทั้ง 7 ร้องะโดังมากยิ่งขึ้นอีกเพื่อให้เขากลายเป็ผู้ผิดให้ได้
“ ไอ้ฆาตกรโรคจิต ปล่อยลูกฉันออกมาเดี๋ยวนี้นะ ”
“ แกมันชั่ว ปล่อยลูกฉันออกมา! ”
ผู้คนเห็นการสาปส่งยังคงยืนเงียบ แม้จะมีเสียงกระซิบกระซาบกันเบาๆ พวกเขากลับเฝ้ามองดูเงียบๆเช่นเดิม ทันใดนั้นเ้าหน้าที่ก็เข้ามาในร้าน ผู้คนจึงเปิดทางให้เ้าหน้าที่เห็นทั้งหมด
ภาพแรกที่เ้าหน้าที่เห็นคือเด็กทั้ง 7 คนกำลังนอนชักดิ้นอยู่บนพื้น ภายในมือมีดัมเบลกำลังยกขึ้นลงอย่างรวดเร็ว แต่สีหน้าที่แสดงออกมาราวกับกำลังถูกทรมาน พวกเขาจึงรีบหาทางช่วยเหลือ ทว่าเ้าของร้านที่เงียบมานานกลับเปิดปาก
“ คุณตำรวจครับ มันไม่มีอันตรายอะไรหรอก อุปกรณ์ของผมกำลังหลอกพวกเขาว่าร่างกายกำลังเ็ปสุดๆอยู่ก็เท่านั้น มันคือหนึ่งในผลของโปรแกรมการฝึก ถ้าอดทนให้ได้ 1 ชั่วโมงพวกเขาก็จะปลอดภัยแล้วยังได้ค่าสถานะมากถึง 0.1 หน่วย ”
“ คุณตำรวจอย่าไปฟัง มันกำลังทรมานลูกของฉัน ช่วยลูกฉันด้วย! ”
หญิงสวมกระโปรงลูกไม้เข้าไปดึงแขนของตำรวจนายหนึ่ง ขอร้องให้เขาช่วยลูกสาวของเธอออกมาจากอุปกรณ์บ้าๆนี่ให้ได้
ในระหว่างนี้ก็มีคนเริ่มถ่ายทอดสดเพื่อให้คนอื่นๆได้เห็นเหตุการณ์ภายในร้าน เฉินห่าวกลับไม่ได้เข้าไปห้าม เขายังคงมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดต่อไป ทำราวกับว่าเขาไม่ใช่เ้าของ
“ เออ… ”
นายตำรวจที่เคยเดินทางมาทำคดีที่ตึกหลังนี้รู้สึกกังวลไม่น้อย เขาไม่คิดเลยว่าตนเองจะต้องกลับมาที่นี่อีกครั้ง เขายังคงจำสัตว์เลี้ยงตัวสีแดงของที่นี่ได้ มันคือัที่สามารถทำลายเขตเล็กๆนี่ให้หายไปในแค่คืนเดียว
“ คุณตำรวจ ผมคือพ่อบ้านสี่ตระกูลเกา ผมกำลังจะพาหลานชายมาสมัครใช้งานฟิตเนสที่นี่เพราะเห็นคนโปรโมทว่าเพิ่มค่าสถานะได้ 0.1 แต่สิ่งที่ผมเห็นกลับต่างออกไปจากความคิด เด็กๆกำลังถูกทรมาน ”
เฉินห่าวมองไปยังเด็ก 7 คนที่กำลังกรีดร้องโดยไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา ก่อนที่เขาจะมองไปยังเด็กนักเรียนอีก 31 คนที่กำลังยืนงงกับสถานการณ์ในตอนนี้ พวกเขาไม่คิดว่าการชักดิ้นชักงออยู่บนพื้นจะทำให้สถานการณ์มันบานปลายจนถึงขั้นมีตำรวจเดินทางมา
นายตำรวจได้ยินชื่อตระกูลเกา เขาจึงยกมือทำความเคารพ ต่อให้อีกฝ่ายจะเป็พ่อบ้าน เขากลับมาจากตระกูลใหญ่
“ พวกคุณช่วยเด็กทั้ง 7 คนนี้ได้ไหม ”
พ่อบ้านสี่ตระกูลเกาทำสีหน้าเป็ห่วง เขาอยากให้ตำรวจช่วยเด็กๆออกมาก่อนเพราะถ้าหากปล่อยไว้นานกว่านี้จะเกิดอันตราย
“ ตอนนี้พวกเราพยายามช่วยอยู่ครับ ขอเวลาส่วนตัวให้พวกเราด้วย ”
นายตำรวจกีดกันผู้คนออกไปให้ไกลแล้วเริ่มหาทางเจาะม่านพลัง พวกเขากลับพบว่าม่านพลังที่คลุมทับเด็กทั้ง 7 แข็งมาก ต่อให้จะใช้พลังไปทั้งหมดก็ยังไม่สามารถทำลายได้
ขณะที่ติดต่อสถานีให้นำเครื่องเจาะรุ่นพิเศษมาที่นี่ เด็กทั้ง 7 ได้ลุกพรวดขึ้นยืนก่อนจะวางดัมเบลจากมือ ทันใดนั้นพวกเขาก็วิ่งเข้าไปกอดผู้ปกครองด้วยน้ำตาที่ไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง ใน่เวลาเดียวกันนี้เอง รถพยาบาลได้วิ่งเข้ามาจอดหน้าร้าน พ่อบ้านสี่เป็คนเรียกมาเขาจึงบอกให้พยายามรีบเข้ามาตรวจสอบร่างกายของเด็กๆทั้ง 7
เฉินห่าวมองดูทุกอย่างพลางกินลูกชิ้นปิ้งด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย ทั้งตำรวจและรถพยาบาลเขารู้ว่าเป็คนที่พ่อบ้านสี่จ่ายส่วยจ้างมา อีกสักครู่ผลตรวจของเด็กทั้ง 7 จะออกมาเป็ลบ จากนั้นเขาจะถูกใส่ร้าย
“ คุณหมอช่วยลูกฉันด้วยนะคะ ลูกฉันแย่แล้ว! ”
“ ช่วยลูกชายผมด้วย ช่วยเขาด้วยครับ! ”
ชาวบ้านมองดูคุณหมอและพยาบาลเข้าไปตรวจสอบร่างกายของเด็กๆทั้ง 7 พลางมองเ้าหน้าที่ตำรวจ พวกเขาอยากรู้ว่าจะดำเนินคดีกับเ้าของร้านฟิตเนสแห่งนี้ยังไง
“ อุปกรณ์ของแกมันไม่ได้มาตรฐาน คุณตำรวจจับมันเลย! ”
ชายแก่ที่วิ่งไปกรีดร้องหน้าร้านชี้หน้าเฉินห่าว เขา้าให้ตำรวจจับตัวไปดำเนินคดีเพราะใช้อุปกรณ์ไม่ได้มาตรฐานเล่นงานลูกของพวกเขา
เหล่าตำรวจกลับยืนแข็งค้าง พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้เฉินห่าวเพราะจำวันที่มาจับมือสังหารที่นี่ได้เป็อย่างดี
มือสังหารแต่ละคนเลเวล 100 พวกมันกลับถูกฆ่าเหลือเพียงหัวหน้าที่ถูกส่งให้ตำรวจ สภาพของมันกลับาเ็หนัก พวกเขาจึงยืนนิ่งก่อนเพราะไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
เอิ้ก!!!
เสียงเรอของเฉินห่าวเรียกความสนใจของทุกคนให้หันมอง เขากินลูกชิ้นหมดแล้ว ถึงเวลาแล้วที่เขาจะพูดอะไรสักอย่าง
“ เด็กๆ วันนี้พวกเธอจะได้เล่นฟรีอีก 1 ชั่วโมงใช่ไหม เอางี้ พรุ่งนี้พี่ชายจะให้เล่นฟรีคนละ 1 ชั่วโมงเป็ไง ”
เด็กนักเรียนที่ยืนงงั้แ่ต้นเบิกตาโตเมื่อรู้ว่าพี่เ้าของร้านจะให้เล่นฟรีโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
“ เอาล่ะ เวลาเป็เงินเป็ทอง ถึงคิวใครแล้วมาเล่นต่อเลย ”
“ ครับพี่ชาย ”
เด็ก 7 คนที่รู้ว่าถึงคิวตนเองรีบวิ่งประกบดัมเบล ก่อนจะลงไปนอนเกลือกกลิ้งบนพื้นแสดงท่าทางทรมานออกมา
ผู้คนที่เห็นท่าทางของเด็กๆล้วนแล้วเลิกคิ้วขึ้นสูง ท่าทางของเด็กแต่ละคนที่แสดงออกมาเหมือนเด็ก 7 คนก่อนหน้าที่วิ่งเข้ากอดผู้ปกครอง
ท่าทางเ้าของร้านตอนนี้ยังคงเหมือนเดิม เขาไม่ได้แสดงท่าทางวิตกกังวลออกมาแม้แต่น้อย ต่อให้ผู้คนจะเต็มร้านเขาก็ตาม
พ่อบ้านสี่เห็นว่าตำรวจยังไม่ขยับ เขาจึงหันมองไปยังหมอและพยาบาล แม้จะรู้สึกแปลกใจที่เฉินห่าวแสดงท่าทางไม่ทุกข์ร้อนจากสิ่งที่เกิดขึ้นก็ตาม มันกลับสั่งให้หมอลงมือต่อ
“ คุณพ่อครับ รีบพาลูกชายของคุณพ่อไปโรงพยาบาลเลยนะครับ ดูเหมือนว่ากระดูกแขนทั้ง 2 ของเขาจะได้รับความเสียหาย ต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วน ”
“ ลูกผมาเ็ขนาดนั้นเลยเหรอครับ! ”
หมอพยักหน้าแล้วพูดกับผู้ปกครองของเด็กอีกคน
“ คุณก็เช่นกัน รีบพาลูกไปโรงพยาบาลนะครับ ดูเหมือนว่าลำคอของเขาจะฉีกขาดเพราะร้องมากเกินไป ปอดของเขาก็เหมือนจะได้รับาเ็จากอาการใรีบไปรักษานะครับ ส่วนคุณลูกชายดูเหมือนจะได้รับาเ็ที่หัวใจเพราะตื่นใมากเกินไป โอกาสที่จะช็อคมีสูงมาก ผมแนะนำให้ไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด”
คุณหมอแจกแจงรายละเอียดอาการของเด็กแต่ละคนจนครบ ผู้ปกครองจึงรีบพาออกไปนอกตึกเพื่อขึ้นรถมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
เหล่าผู้ปกครองเห็นว่าใกล้จะจบงานแล้วจึงรีบร้องไห้ให้มากที่สุด หากขับรถออกไปจากตึกแห่งนี้ได้ พวกเขาเพียงกลับบ้านไปรอรับเงิน
แต่แล้วกลับมีพลังงานบางอย่างคลุมทับตึก ผู้ปกครองที่คิดจะวิ่งออกไปล้วนชนเข้ากับม่านพลังโปร่งใสก่อนจะล้มก้นกระแทก
เฉินห่าวเห็นว่าผู้ปกครองกำลังร้องโวยวาย เขาจึงสร้างม่านพลังคลุมทับเอาไว้ พลางหันไปยิ้มกับคนที่อยู่ภายในร้านที่เริ่มรู้สึกกลัว
“ ทุกคนไม่ต้องในะครับ แค่ละครปาหี่เล็กๆน้อยๆเท่านั้น ไม่ต้องไปใส่ใจครอบครัวพวกนั้นนะครับ น่าจะเป็หน้าม้าที่ถูกจ้างมาใส่ร้ายผม ”
ผู้คนเลิกคิ้วขึ้นสูงเมื่อรู้ว่าเื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้นมาจากการจ้างหน้าม้าให้มาใส่ร้ายร้าน แต่ถ้าหากเป็หน้าม้าจริงหมายความว่าหมอและพยาบาลก็ต้องเป็ตัวปลอม
ทว่าคุณหมอกลับแสดงบัตรของตนเองยืนยันกับทางตำรวจว่าเป็หมอจริง พยาบาลก็เช่นเดียวกัน ผู้คนจึงหันมองระหว่างผู้ปกครองและเฉินห่าวเพราะไม่รู้ว่าใครพูดจริงกันแน่
“ เดี๋ยวก็รู้ครับ รออีกสักชั่วโมงทุกคนก็จะเข้าใจเอง ”
“ แล้วเราจะออกไปได้ไหม ”
หนึ่งในคนดูถามด้วยความสงสัย พวกเขากลัวว่าเ้าของร้านจะฆ่าปิดปาก
“ โอ๊ยคุณ ไม่ต้องกลัวขนาดนั้น ผมแค่ปิดร้านเพื่อให้ทุกคนเห็นความจริงก็เท่านั้น ดูเด็กๆนักเรียนที่น่ารักพวกนี้เดี๋ยวก็รู้เองครับว่าใครพูดจริง ”
เฉินห่าวยืนเงียบปล่อยให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ในระหว่างนี้เขาก็ชวนทุกคนดูทีวีไปพลาง
พ่อบ้านสี่เห็นท่าทางสบายๆของเฉินห่าวจึงมองเ้าหน้าที่เพราะอีกฝ่ายยังไม่เข้าไปจับกุมตัวเฉินห่าวตามที่ตกลงกันเอาไว้ ทันใดนั้นทุกคนก็ถูกบางอย่างดึงดูดความสนใจ ประตูขึ้นชั้น 2 ถูกเปิดออกเผยให้เห็นกิ้งก่าตัวจ้ำม่ำมีผิวสีแดงกำลังแบกเด็กสาวสองขวบเดินเข้ามาในห้อง
“ ป๊ะป๋างือ… ”
“ โอ๋ๆ เป่าเป้ยร้องไห้ทำไม บอกป๊ะป๋าเร็วใครทำให้เป่าเป้ยร้องไห้ โอ๋โอ๋”
“ หนูอยากได้ตุ๊ตา ”
“หือ อยากได้ตุ๊กตาเพิ่มเหรอ ”
เด็กน้อยพยักหน้าหงึกหงึกให้กับพ่อ แล้วบอกเกี่ยวกับตุ๊กตาที่อยากได้
“ หนูอยากได้ตุ๊ตาคุณหนอน ”
“ หนอนเหรอ ได้ๆ พรุ่งนี้ป๊ะป๋าจะพาไปหาซื้อตุ๊ตาหนอนกัน เป่าเป้ยจะต้องเป็เด็กดีนะรู้ไหม ”
เด็กน้อยใช้มือปาดน้ำตาแล้วพยักหน้าให้คุณพ่อ
“ เล่นกับเฟยหลงรอพ่อก่อนนะ พ่อทำงานก่อน ”
“เป่าเป้ยไปเล่นกับเฟยหลงก่อน ”
“ จ้า เล่นกับเฟยหลงรอป๊ะป๋านะ ”
เด็กน้อยโบกมือลาแล้วขี่หลังักลับขึ้นไปบนชั้นสอง ภายในห้องกลับมาเต็มไปด้วยเสียงพูดอีกครั้งหลังจากทุกคนเงียบเพื่อดูพ่อและลูกคุยกัน
นายตำรวจที่เห็นกิ้งก่าแดงล้วนตัวสั่น พวกเขารู้ว่าแท้จริงแล้วมันคืออะไร แต่สำหรับคนอื่นๆไม่มีใครรู้ว่านั่นคือั จากสายตาของพวกเขามันคือกิ้งก่าตัวจ้ำม่ำที่คอยเลี้ยงเด็กสาวช่วยป๊ะป๋ามือใหม่คนนี้
“ โอ้! จบแล้วพอดี เอาล่ะเรามาเริ่มกันเถอะ ”
เฉินห่าวลุกขึ้นยืนพลางชวนทุกคนมองเด็กนักเรียนทั้ง 7 ที่เสร็จโปรแกรมการฝึก
เพียงแต่ว่าพวกเขาไม่ได้วิ่งไปหาผู้ปกครอง แต่ละคนที่ล้มลุกคลุกคลานล้วนแล้วลุกขึ้นยืนเบ่งกล้ามโชว์เพื่อนของตน
“ เด็กๆ เป็ยังไงบ้าง มีใคราเ็หรือเปล่า ”
“ พี่ชาย ค่าสถานะเพิ่มขึ้น 0.1 เหมือนเดิมเลย ส่วนาแก็….ไม่มี ”
เด็กแต่ละคนยืนยันว่าพวกเขาแข็งแรงดี ทันใดนั้นเด็กที่เหลือเวลาเล่นอีก 1 ชั่วโมงก็เข้าไปยกดัมเบล ทุกคนจึงเฝ้ารอต่อไปเรื่อยๆจนสุดท้ายเด็กทุกคนก็เล่นดัมเบลครบ 2 ชั่วโมง
“ คุณตำรวจ อุปกรณ์ของผมไม่ได้มาตรฐานอย่างที่ถูกกล่าวหาจริงหรือเปล่าครับ ”
เฉินห่าวได้ทีหันไปคุยกับตำรวจ ส่วนหมอและพยาบาลเขาไม่คุยด้วยเพราะอีกฝ่ายเตรียมจะใส่ร้ายเขาทุกรูปแบบ