“หึ” ครูซชอบใจกับคำขอร้องของคนตัวเล็ก แล้วแบบนี้เขาจะปล่อยให้วันนี้มันจบเพียงเท่านี้ได้ยังไง แค่เห็นสีหน้ายั่วยวนของลลินน์เขาก็แทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว “ยกตัวขึ้นหน่อย”
ลลินน์ถามตามที่คนตัวสูงสั่งอย่างรวดเร็ว หลุบตามองมือเขาที่กำลังปลดกระดุมกางเกงของตัวเองด้วยสายตาสั่นระริก เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังชักช้าไม่ทันใจจึงปัดมือเขาออกแล้วเป็ฝ่ายรูดซิปกางเกงเขาด้วยตัวเอง “ระ…เร็วหน่อย”
“ใจร้อนจังนะ” ครูซหยอกล้อเ้าของเสียงออดอ้อน แล้วจับสิ่งนั้นของตัวเองออกมาด้านนอก แวบหนึ่งเขาเห็นสีหน้าใปรากฏอยู่บนใบหน้าสะสวยของลลินน์ “ใทำไมไม่เคยเห็นเหรอ”
“…” ลลินน์ส่ายหัวปฏิเสธที่จริงเธอเรียนแพทย์จึงรู้สัดส่วนและส่วนประกอบบนร่างกายเป็อย่างดีอยู่แล้ว แต่สิ่งที่กำลังอยู่ตรงหน้ามันมีขนาดใหญ่มากกว่าปกติตั้งหลายเท่า “มะ…มันจะเจ็บไหม”
“เริ่มกลัวขึ้นมาแล้วเหรอ”
“ถะ…ถุงยาง” ถึงแม้จะสติไม่ครบถ้วน แต่เธอก็ไม่ลืมถามหาของสำคัญที่ควรจะใช้ในเวลานี้ แต่อีกฝ่ายกลับส่ายหัวแล้วตอบกลับมาได้อย่างหน้าตาเฉย
“ฉันไม่คิดว่าจะได้มีอะไรกับเธอเลยไม่ได้พกไว้” ลลินน์ชั่งใจกับคำพูดของเขาอยู่สักพัก แต่เพราะร่างกายที่ร้อนรุ่มอยู่ภายในทำให้เธอเลือกที่จะมองข้ามมันไป
“มะ…ไม่เป็ไร เดี๋ยวฉันกินยาคุมเอาก็ได้ แค่ครั้งเดียวไม่เป็อะไร” ยาคุมฉุกเฉินมันมีไว้การนี้โดยเฉพาะ แต่นักศึกษาแพทย์อย่างเธอลืมอะไรไปบางอย่างว่าถุงยางมันไม่ได้ป้องกันการตั้งครรภ์เพียงอย่างเดียว แต่มันป้องกันโรคทางเพศสัมพันธ์ด้วย “นะ…นายทำให้ฉันเสร็จหน่อยได้ไหม”
“ยกตัวขึ้นอีกนิด แล้วนั่งทับมันลงมาเลย”
ลลินน์ถือว่าคำพูดของอีกฝ่ายเป็คำสั่ง และเธอก็ไม่รีรอที่จะทำตามที่เขาบอก เธอใช้มืออันสั่นเทาของตัวเองจับที่ความใหญ่โตเกินมาตรฐานของครูซเบาๆ แล้วหยัดตัวจนศีรษะติดกับหลังคารถ ก่อนจะค่อยๆ นั่งทับมันจนปลายหัวเห็ดแทรกลึกเข้าไปด้านใน
“นั่งลงมาอีก แค่นี้มันไม่พอ” ชายหนุ่มสั่งคนตัวเล็กอีกครั้ง เมื่อเธอหยุดชะงักไปเสียดื้อๆ ใบหน้าของเธอบ่งบอกว่าตอนนี้กำลังเจ็บบริเวณนั้นไม่น้อยเลย
“มะ…มันเจ็บจังเลย” ลลินน์กัดปากจนเป็ห้อเื แต่ใจกลางความเป็สาวยังเจ็บมากกว่าเสียอีก “ฉะ…ฉันทำเองไม่ได้”
คนตัวสูงพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ เมื่อความปรารถนาถูกทำอย่างครึ่งๆ กลางๆ ก่อนที่เขาจะยกมือจับบั้นท้ายกลมกลึงแล้วจับยึดมันไว้แน่น เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวความใหญ่โตของเขาก็อัดเข้าไปในตัวของลลินน์จนสุดความยาวของมัน
“อื้อออออ! มะ…มันเจ็บ” ร่างกายเล็กสั่นเกร็งอย่างหนัก เมื่อเยื่อพรหมจรรย์ถูกทำลายอย่างรุนแรง รู้สึกได้ถึงแรงฉีกขาดจากบริเวณร่องสวาทจนเจ็บแสบขึ้นมาถึงสมอง
“เจ็บก็ต้องทน อยากให้ฉันเอาเธอนักไม่ใช่หรือไง” ความคับแน่นทำให้ครูซเปล่งเสียงลอดไรฟันออกมา ใบหน้าของเขากำลังแสดงออกถึงความปวดหนึบที่ถูกร่างกายส่วนร่างของลลินน์บีบรัดจนแทบขยับต่อไม่ได้
“จะ…เจ็บ” ลลินน์ไม่กล้าก้มมองทั้งสองสิ่งที่กำลังผสานกันอย่างแแ่ เธอทำได้แค่ซบหน้าลงบนบ่าแกร่งแล้วเอ่ยขอร้องเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ทะ…ทำให้หน่อย ฉันขยับเองไม่ได้”
ชายหนุ่มััได้ถึงน้ำตาอุ่นชื้นที่หยดลงมาบนเสื้อของเขา น้ำเสียงของลลินน์บ่งบอกว่าเธออยากให้เขาทำต่อจนแทบจะทนไม่ไหวเพราะฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์ที่ยังแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย
“อ๊าาาาา~” เสียงครางกระเส่าดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบาง ในตอนที่เขาเริ่มควบคุมร่างเธอให้ขยับอยู่บนตัวของเขาอย่างเนิบนาบและแปรเปลี่ยนเป็หนักหน่วงในเวลาต่อมา จนเสียงลมหายใจถี่กระชั้นของทั้งคู่สอดประสานกันดังก้องไปทั่วรถยนต์
ครูซเชิดหน้าจนศีรษะชิดติดเบาะรถ เปล่งเสียงครางออกมาเบาๆ ในลำคอ ใจกลางความเป็สาวแสนคับแน่นทำให้เขาไม่อยากจะจบมันลงอย่างง่ายๆ แอบรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่ต้องมาทำในรถแสนคับแคบแบบนี้ด้วย
“อื้อออออ~ ระ…แรงกว่านี้หน่อยได้ไหม” ลลินน์ร้องขอการร่วมรักที่หนักหน่วงจากคนตัวสูง เมื่อใจกลางความเป็สาวปรับตัวกับขนาดใหญ่โตของเขาได้แล้ว
“้ามากกว่านี้ก็ขย่มเองสิ”
“นาย…”
“ตอนนี้เธอไม่เจ็บแล้วก็ทำเอง” ลลินน์ทำหน้าบึ้งตึงเมื่อถูกขัดใจ ก่อนเธอจะยกสองมือโอบรอบลำคอหนาแล้วเป็ฝ่ายขยังร่างกายกระแทกลงบนตัวตนของเขาด้วยตัวเอง ถึงแม้ความเสียวซ่านจะแผ่ซ่านเข้ามาในความรู้สึกทีละน้อย แต่ความจุกเสียดในส่วนลึกของร่างกายมันก็ทำให้เธอต้องกัดฟันสู้กับมันมากกว่าเดิม
ครูซมองใบหน้าสะสวยด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเลื่อนริมฝีปากเขาไปทักทายปลายถันที่กำลังแข็งชันเป็ไตอย่างหยอกล้อ เขาขบเม้มจนมันกลายเป็สีแดงเถือก แถมยังฝากฝังรอยคิสมาร์กไว้บนหน้าอกของเธอราวกับแสดงความเป็เ้าของด้วย
“อ๊าาาาาา~ ฉะ…ฉันรู้สึกแปลกๆ”
“จะเสร็จแล้วเหรอ เสร็จง่ายจังนะ” สิ้นเสียงของครูซ ลลินน์ก็เปล่งเสียงครางห้วงสุดท้ายของตัวเองออกมา มันบ่งบอกเธอได้รับความสุขลึกล้ำจากการใช้ร่างกายเขาปรนเปรอตัวเอง
“อื้ออออออ~” คนตัวเล็กหอบหายใจเสียงดัง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยแววตาขอร้องอีกครั้ง “ขะ…ขออีกได้ไหม”
“เอาสิ คืนนี้ฉันเป็ของเธอ…” ครูซไม่ได้ห้ามปรามอะไรคนตัวเล็ก เขากระตุกยิ้มมุมปากแล้วพึมพำออกมาเบาๆ “…แล้วพรุ่งนี้เธอจะเป็ของฉัน ลลินน์”
เช้าวันต่อมา…
แสงแดดยามเช้าสาดเข้ามากระทบใบหน้าเกลี้ยงเกลาของหญิงสาวที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง หลังจากเมื่อคืนเธอได้รับความรู้สึกสุขล้ำจากการร่วมรักหลายต่อหลายครั้งจนแทบจะนับไม่ถ้วนกว่าที่ฤทธิ์ของยาจะค่อยๆ จางหายไปทีละนิด
“อื้อออออ~” ลลินน์ส่งเสียงครางออกมาจากลำคอเบาๆ เมื่อรู้สึกคอแห้งราวกับขาดน้ำมาหลายวัน ก่อนที่เธอจะปรือตาสู้กับแสงแดดในตอนเช้าอย่างช้าๆ
พรึ่บ! เมื่อทุกอย่างประเดประดังเข้ามาในสมองที่กำลังประมวลผล ลลินน์ก็รีบเด้งตัวลุกจากเตียงที่นอนอยู่อย่างแรงจนลืมไปว่าร่างกายของตัวเองกำลังรวดร้าวเพราะเซ็กซ์แสนเนิ่นนานเมื่อคืนนี้
“อ๊ะ!”
ลลินน์หันมองไปรอบๆ ด้วยความใที่ห้องนี้มันไม่ใช่ห้องของเธอ ใบหน้าสะสวยเริ่มผุดไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ ตามกรอบหน้าแม้ว่าไอความเย็นจากเครื่องปรับอาการแผ่ซ่านไปทั่วห้องก็ตาม
‘อ๊าาาา~ ขะ…ขออีก’
‘แต่นี่รอบที่สามแล้วนะ’
‘นะ…ไหนบอกว่าคืนนี้นายเป็ของฉันไง’
‘เธอนี่มันจริงๆ เลย’
“…” ใบหน้าสะสวยแดงเห่อเพราะการกระทำร้อนแรงฉายเข้ามาในสมอง สองมือเล็กยกมือปิดหน้าตัวเองแล้วกรีดร้องออกมาแบบไม่มีเสียง “ฉะ…ฉันมีอะไรกับผู้ชายแปลกหน้าไปแล้วเหรอ”
‘ฤทธิ์ยายังไม่หมดอีกหรือไงวะ’
‘ยะ…ยัง ข้างในมันยังร้อนอยู่’
‘ไปนอนได้แล้ว อย่าซน’
‘นะ…นายมานอนกับฉันสิ ฉันอยากทำอีก’
“ฉะ…ฉันเป็บ้าถึงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” ภาพที่เธอพุ่งเข้าไปจูบผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นและผลักเขาลงที่นอนปลดเสื้อผ้าของเขาอย่างรีบร้อน แล้วเป็ฝ่ายขึ้นไปนั่งคร่อมด้วยตัวเอง ก็ค่อยๆ ประเดประดังขึ้นมาจนลลินน์ต้องรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมใบหน้าของตัวเอง
**หากเจอคำผิดสามารถพิมพ์บอกให้คอมเมนต์ได้เลยนะคะ ไรท์อ่านทุกคอมเมนต์งับบ***
แค่คนละหนึ่งคอมเมนท์ หนึ่งไลก์ไรท์จะได้มีกำลังใจเขียนมากขึ้นนะคะ????
????????????????????????????????
1K
![[นิยายแปล] ยามรักสะพรั่งดั่งพุดซ้อนผลิบาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748496566_25194072.webp)
