เบน น่านฟ้า talk
" เบน เบน ไอ้เบน มึงเห็นอะไรมั๊ย ตรงนั้น " ไอ้พายแม่งขัดจังหวะการดื่มชิบหาย ผมละจากจากการดื่มที่กำลังได้ที่ แล้วมองไปตามมือของมัน เพื่อนๆ คนอื่นก็มองตามด้วย
สาวสวยออร่าพุ่ง ใสชุดเดรสสั้นสีแดงแบบเปิดไหล่โชว์ผิวขาว กำลังนั่งคุยกับเพื่อนของเธออยู่ในโซนคอนเสิร์ตที่ตอนนี้กำลังเปิดเพลงชิลๆ สบายๆ เธอถูกล้อมด้วยผู้ชายมากมายที่แอบมองเธอตาเป็มัน และเทียวแวะขอชนแก้วอย่างไม่ขาดสาย เรียกว่าวันนี้เธอคือผู้หญิงคนหนึ่งที่ฮอตที่สุดในโซนนี้ก็ว่าได้
"หว่าหวา!!!! " ผู้หญิงของผมมาเที่ยวโดยไม่ขออนุญาตผมสักคำ คำสัญญาที่คุยกันมึงลืมหมดแล้วมั๊ง กูพึ่งขอมึงเป็แฟนไปเมื่อเย็นแท้ๆ จะบอกกูสักคำก็ไม่มี แบบนี้มันหมายถึงเธอไม่ให้เกียรติผมสักนิด
ตอนนี้น่านฟ้าพร้อมคำรามแล้วครับ เธอสัญญาว่าจะขอ จะบอกผมทุกครั้ง ไม่ว่าจะไปไหน แต่ตอนนี้เธอขัดคำสั่ง หึ สงสัยอยากลองดี เดี๋ยวผมจัดให้เลยครับ
ผมกำหมัดแน่นลุกจาโซฟาทันที ตอนนี้อารมณ์โมโหมันคุกรุ่น อยากจะเดินเข้าไปเผชิญหน้ากับยัยตัวแสบเต็มทีแล้ว
“มึงจะไปไหนไอ้เบน”
“นั่นหว่าหวาแฟนกู และมาโดยที่ไม่ขอกูสักคำ” ผมหันไปตอบเพื่อนๆ อย่างไม่สบอารมณ์
"เฮ้ยใจเย็น ใจเย็น " ไอ้พายจับผมไว้ เมื่อผมกำลังจะเดินไปหาเธอ
"มึงใจเย็นน้องเค้าอาจจะมาเที่ยวเฉยๆ ไม่มีอะไร ทำไมมึงดูหงุดหงิดจังวะ " ไอ้ซันเอ่ยขึ้น กูไม่รู้โว๊ย กูรู้แต่ว่ากูไม่ชอบ โมโหเืขึ้นหน้าแล้ว
“ปล่อยกู” ผมสลัดมือออกจากไอ้พายและรีบตรงไปหาเป้าหมาย
"เฮ้ยๆ มันไปนู่นแล้ว ท่าทางมีแหก " ไอ้มิวพูดขึ้นตามหลังแต่ผมไม่สนหรอก ตอนนี้ผมต้องคุยกับยัยหว่าหวาให้รู้เื่
กาย สายฟ้า talk
“อะไรของมันวะ”
“เื่แค่นี้ทำไมมีโมโหขนาดนี้”
“มันใช่ไอ้เบนที่พวกเรารู้จักมั๊ย” ไอ้มิวเอ่ยขึ้นหลังจากที่ไอ้เบนกำลังเดินไปหาน้องหว่าหวา นั่นสิผมก็สงสัยว่าทำไมอยู่ดีดีไอ้คนที่นิ่งๆ ไม่ค่อยโวยวาย ดูมีเหตุผลกลายเป็คนใจร้อนไม่ฟังอะไรแบบนี้ เพียงแค่น้องหว่าหวามาเที่ยวโดยที่ไม่บอกมันเนี่ยนะ การที่กำลังมีความรักทำให้มันเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เหรอวะ ถ้าอารมณ์มันร้อนขนาดนี้กูบอกตรงนี้น้องหว่าหวาสาหัสแน่
“ไปสิ รออะไร” ผมบอกเพื่อนๆ ที่ยืนงงกับท่าทางเดือดดาลของไอ้เบนให้รีบตามมันไปเผื่อมีศึกจะได้ห้ามทัพทัน
เบน น่านฟ้า talk
ผมได้ยินที่เพื่อนผมร้องห้ามปรามแต่ผมไม่สนครับ ผมเดินตรงมาหายัยหว่าหวาตัวแสบ และเพื่อนๆ ผมก็วิ่งตามมา ตอนนี้ช้างมาฉุดก็ไม่ฟังครับ
ในโซนคอนเสิร์ตเริ่มจะเปิดเพลงเร็ว ทุกคนเลยยืนเต้นกันใหญ่รวมถึงแฟนหมาดๆ ของผมด้วย
"หว่าหวาเฮียเคยบอกว่าไง" ผมเอ่ยขึ้นพร้อมกระชากแขนหว่าหวาให้เธอรู้ตัว พอหันมาเห็นหน้าผมเท่านั้นแหละสะดุ้งเฮือกทีเดียว
"เฮีย เบน...." ครับผมเอง หึหึ
" ตกลงกันว่าไง!!! " ผมถามย้ำอีกครั้ง ถึงสัญญาที่ให้ไว้ แต่เธอก็เอาแต่ยืนนิ่งไม่ตอบอะไร เพื่อนของเธอก็มองมาที่ผมท่าทางสงสัยว่าผมเป็ใคร
" ถ้าตอบไม่ได้ก็มานี่ มา!!! " ผมผมตวาดใส่หน้าเธอพร้อมดึงเธอมาตามแรงอย่างไม่สนใจคนรอบข้าง
" ปล่อยนะ หว่าหวา เจ็บ!!! "
"เจ็บเหรอ ดี!!! " ผมไม่สนใจหรอกครับ ตอนนี้เธอต้องมากับผม
“เบนมีสติหน่อยสิวะคุยกันดีดี น้องกลัวมึงใหญ่แล้ว” เพื่อนๆ ผมเอ่ยห้าม
“กูไม่สนพวกมึงอย่ายุ่ง” แต่ผมก็ยังลากตัวยัยหว่าหวาให้ตามผมมาอยู่ดี จุดหมายก็คือห้องทำงานส่วนตัวของผม
@ ห้องทำงานของน่านฟ้า
“อุ๊ย!!!” ผมเหวี่ยงเธอลงไปที่เตียงนอนในห้องทำงานส่วนตัวของผมโดยไม่ปราณี
" อย่าคิดว่าจะหนีไปได้ ถ้าไม่อยากตาย ก็รอตรงนี้" ผมคำรามขู่ก่อนจะเดินหนีมาสงบสติอารมณ์ที่ระเบียงห้อง ไม่รู้ผมเป็อะไรรู้อย่างเดียวผมโกรธมาก
(หว่าหวา talk : ทำไมต้องมาเจอเค้าที่นี่ ทุกอย่างมันจะเหมาะเจาะอะไรขนาดนี้ เฮ้อ แล้วดูตอนนี้สิบรรยากาศน่ากลัวชะมัดเลย คนบ้าอะไรชอบโวยวาย โมโหร้าย ฉันแค่มาเที่ยวโดยไม่ได้บอกทำไมต้องทำเหมือนเื่คอขาดบาดตาย แล้วดูเค้าตอนนี้สิ นั่งสูบบุหรี่แล้วมองมาที่ฉันด้วยสายตาอาฆาตยังกับจะฆ่าฉันให้ตาย)
หว่าหวานั่งหง๋ออยู่บนเตียง หึ ทีนี้มาทำเป็กลัว ทีตอนทำไม่คิด ทุกคนอาจจะคิดว่าผมทำเกินเหตุใช่มั๊ย แต่ในมุมของผมเธอคือแฟน ที่ผมต้องเป็ห่วงและรับรู้ว่าเธอไปไหนมาไหน เวลาเกิดเื่อะไรขึ้นมาผมจะได้ช่วยเหลือทันจริงมั๊ย หว่าหวาที่หน้าตาแบบนี้ เืเนื้อแบบนี้มีคนเดียวในโลกนะ ไม่ได้โคลนนิ่งขึ้นมาได้เหมือนในหนัง อีกอย่างสัญญากันแล้วตกลงคบกันแล้ว เธอก็ต้องรักษาคำพูด ไม่ใช่ตอบรับแบบส่งๆ แล้วมาทำแบบนี้กับผม ผมเป็คนจริงจังนะ คำไหนคำนั้นผมขอเธอเป็แฟนนั่นคือผมมั่นใจแล้วว่าผมอยากจะศึกษาเธอเพื่อมีอนาคตร่วมกัน พูดแล้วมันน่าหงุดหงิดชิบหาย แม่งเอ๊ย!!!!
ปัง!!!!!!!!!
หลังจากที่สงบสติอารมณ์ได้แล้วผมก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมปิดประตูเสียงดังจนหว่าหวาสะดุ้งโหยง ทำมาเป็สงบเสงี่ยมตอนออกมาเที่ยวเรียบร้อยแบบนี้รึเปล่าครับแฟน!!!
“ทำไมมาที่ผับไม่บอก คุยกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าไปไหนมาไหนจะขออนุญาตก่อน”
“หรือที่ตกลงกันก็แค่พูดไปงั้นๆ” ผมเอ่ยถามคนที่นั่งก้มหน้าอยู่บนเตียง พยายามพูดด้วยน้ำเสียงไร้โมโห
“หว่าหวา เอ่อ…ไม่…ไม่คิดว่าจะเจอเฮียที่นี่” ห๊า!!! พอได้ยินเท่านั้นแหละอารมณ์โกรธที่ระงับมาขาดทันที กลายเป็ไม่พอใจมากกว่าเดิม ตอบแบบนี้มันหมายถึงมึงไม่แคร์ความรู้สึกกูเลย
" หว่าหวา คิดว่าคงไม่เป็ไรค่ะ แค่มาเที่ยวกับเพื่อนเท่านั้นเลยไม่บอกค่ะ หว่าหวา ขอโทษ ค่ะ " เธอตอบเสียงสั่นเครือปนสะอื้น
" ไม่แคร์กันเลยใช่มั๊ยถึงกล้าทำ "
“ตกลงคบกันแล้วนะ ทำแบบนี้ได้เหรอวะ” ผมถามเธอออกไปอย่างเหลืออด
(หว่าหวา talk : เขาถามฉันด้วยความรู้สึกผิดหวัง จ้องหน้าฉันจริงจัง ท่าทางของเขาเหมือนคนที่เสียใจมากและโกรธมากในคราวเดียวกัน ฉันไม่ได้คิดแบบเขานี่นา ที่ฉันรับปากก็แค่อยากเอาตัวรอดจากเงื้อมมือเขา คิดว่าเขาไม่ได้จริงจังอะไร ใครจะรู้ว่าเขาคิดจริงจังขนาดนี้)
" หว่าหวาขอโทษนะคะต่อไปจะไม่ทำอีกแล้ว " เธอพูดเสียงสั่นเครือพร้อมเดินเข้ามาหา แต่ผมยกมือกันและถอยห่างเธอ
"อย่าเข้ามาใกล้" ผมบอก………
คนนึงจริงจัง
คนนึงไม่ได้ใส่ใจ....
สรุปคือ......
หว่าหวา ทำไงดีลู๊กกกกก
เอ็นดู๊ !!!
14K
