บทที่ 23
การปราศรัยอย่างเร่าร้อน นิ้วกลางสูงสุด!
ไม่ได้ ฉันต้องหาวิธีดึงดูดความเกลียดชัง
ทันใดนั้นมุมปากของอวี๋ชิงเฟิงก็ยกขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างที่แปลกประหลาดได้
อย่าเพิ่งขยับ! ฉันกำลังจะเริ่มอวดเก่งแล้ว
กระแอมเล็กน้อย ใช้พลังพิเศษเพิ่มเสียงให้ดังขึ้น! แล้วพูดว่า "พวกนายทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ!"
ประโยคนี้ ทำให้นักเรียนเกือบทั้งหมดตกตะลึง ทุกคนมองไปทางอวี๋ชิงเฟิง
"ฉันมาที่มหาวิทยาลัยนี้เพราะอยากพบเจออัจฉริยะและคนหัวกะทิรุ่นราวคราวเดียวกัน! ไม่คิดว่าจะเป็แค่พวกที่คิดว่าตัวเองเป็อัจฉริยะ!"
ทันใดนั้นคนมากมายก็อื้ออึง!
พวกเขามองชิงเฟิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธอย่างรุนแรง!
"ฉันพูดไม่ผิด ฉันรู้ว่าพวกนายโกรธ แต่มันมีประโยชน์อะไร มีใครทำให้ฉันลงมาจากที่นี่ได้ไหม ไม่มีใช่ไหม?"
"ในนั้นยังมีคนไม่น้อยที่สู้ฉันไม่ได้ก็เลยหนีไป น่าขันจริงๆ!"
"ฉันเคยเจอคนหัวกะทิตัวจริง พวกเขาเก่งกว่าพวกนายหลายเท่านัก"
ทันใดนั้นก็มีคนไม่พอใจ ะโดังๆ จากด้านล่างว่า "งั้นนายลองพูดมาสิ คนหัวกะทิที่นายว่านั่น! เก่งกาจอะไรนักหนา?"
ชิงเฟิงยิ้มเล็กน้อย "คนหัวกะทิที่ฉันรู้จักไม่เหมือนพวกนาย เขามีพลังสูงส่งและเป็รุ่นพี่ของมหาวิทยาลัยการต่อสู้ เซี่ยงไฮ้ ชื่อกงเจิ้ง"
ในชั่วพริบตา นักศึกษาใหม่ที่เคยได้ยินชื่อกงเจิ้งต่างก็ตกตะลึงอย่างมาก!
ในนั้นส่วนใหญ่รู้สึกคุ้นกับชื่อนี้ แต่นึกไม่ออกในทันที
กงเจิ้งคือใคร? มีคนสงสัย
เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ เห็นว่ามีคนไม่รู้จักก็เริ่มอธิบาย!
"นั่นคือรุ่นพี่ปีสามของเรา เป็คนหัวกะทิตัวจริง! ตอนปีสองเคยเข้าร่วมการแข่งขันระดับประเทศ!"
"ในการแข่งขันเดี่ยวยังเข้าถึงรอบสี่คนสุดท้าย!"
"ตอนนี้แค่ปีสามก็เลื่อนขึ้นเป็ระดับแพลทินัมแล้ว!"
คนอื่นๆ ได้ยินแล้วก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเฮือก ต่างก็ยอมรับในใจ!
ที่น่าใยิ่งกว่าคือ คนบนเวทีนั้นมีความเกี่ยวข้องกับกงเจิ้ง!
บนแท่นสูง เสียงของอวี๋ชิงเฟิงดังขึ้นอีกครั้ง
"เขาเคยบอกฉันว่า ในมหาวิทยาลัยการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ มีอัจฉริยะมากมาย! แม้จะมีพร์ต่ำต้อย แต่ก็อาศัยตัวเองต่อสู้! อาศัยตัวเองแย่งชิง!"
"ไม่เคยเชื่อว่าตัวเองด้อยกว่าคนอื่น ไม่เคยแสดงความขลาดกลัว!"
"เขายังเล่าตัวอย่างหนึ่งให้ฉันฟัง คนคนนั้นรุ่นพี่ไม่ได้บอกชื่อฉัน เขาแค่บอกว่าคนคนนั้นมีพร์ต่ำกว่าระดับ D และไม่ได้ปลุกพลังพิเศษ! แต่พลังก็สูสีกับรุ่นพี่กงเจิ้ง!"
"แล้วดูพวกนายสิ เข้ามามหาวิทยาลัยการต่อสู้เซี่ยงไฮ้ ส่วนใหญ่ก็มีพร์ระดับ C ขึ้นไปใช่ไหม? พอสู้ฉันไม่ได้ก็หนีอย่างขี้ขลาด!"
"นี่คือการกระทำของคนหัวกะทิเหรอ?"
"พวกนายยังกล้าเรียกตัวเองว่าคนหัวกะทิอีกเหรอ! กล้าเรียกตัวเองว่าอัจฉริยะอีกเหรอ?" พูดพลางสายน้ำมากมายก็ไหลวนรอบตัวอวี๋ชิงเฟิง ในมือค่อยๆ รวมตัวเป็ดาบถัง!
ดาบถังสีฟ้าอ่อนส่องประกายงดงามยิ่งนักผ่านแสงอาทิตย์!
ในสายตาของนักศึกษาใหม่พวกนั้น อวี๋ชิงเฟิงราวกับกลายเป็เทพเ้า! เทพเ้าผู้สูงส่ง! มองพวกเขาอย่างเ็า
คำถามที่กระแทกใจนี้ ในขณะนี้ได้สั่นะเืนักศึกษาใหม่ส่วนใหญ่ที่อยู่ในที่นี้อย่างลึกซึ้ง!
อาจารย์หลายคนหรี่ตาลงทันที มองดูดาบถังที่รวมตัวในมือของอวี๋ชิงเฟิงอย่างละเอียด นึกถึงรองอธิการบดีคนหนึ่งขึ้นมาทันที!
อาจารย์หลิวที่อยู่ในที่นี้ก็หยิบข้อมูลของอวี๋ชิงเฟิงขึ้นมาดู พูดเบาๆ ว่า "เด็กคนนี้จริงๆ แล้วมีแค่ทองแดงสี่ดาวเหรอ?"
"แล้วเด็กคนนี้มีพลังพิเศษธาตุน้ำจริงๆ เหรอ ไม่ใช่พลังพิเศษปากเหรอ?"
คนมากมายตกตะลึงอย่างต่อเนื่อง พอพวกเขาตั้งสติได้แล้วมองไปที่อวี๋ชิงเฟิงอีกครั้ง ก็เห็นชิงเฟิงค่อยๆ ยกมือขึ้นทั้งสองข้าง ชูนิ้วกลางขึ้นมา!
นิ้วกลางสูงสุด!
นิ้วกลางนั้นดูเหมือนมีเอฟเฟกต์พิเศษ เปล่งประกายและงดงาม! นักศึกษาใหม่มองนิ้วกลางนั้นราวกับถูกมนตร์สะกด ในใจพลันเกิดความรู้สึกโกรธและไม่ยอมแพ้ขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
พากันโจมตีอวี๋ชิงเฟิง แม้แต่อัจฉริยะที่ยืนหยัดบนเวทีได้มั่นคงแล้วก็ยังะโลงมาเอง พุ่งเข้าโจมตีอวี๋ชิงเฟิง!
มองดูนักศึกษาใหม่เกือบหมื่นคน ชิงเฟิงรู้สึกทันทีว่าดูเหมือนจะเล่นใหญ่เกินไปแล้ว!
เอาวะ เพื่อคะแนนคุณสมบัติ!!!!
นักศึกษาใหม่คนแล้วคนเล่าะโขึ้นเวที ชิงเฟิงใช้หมัดต่อยพวกเขาตกลงไปทีละคน!
พอตีคนหนึ่งล้มลง อีกคนก็มา พลังแต่ละคนแรงขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด!
ชิงเฟิงทั้งต่อสู้ทั้งเก็บลูกแสงคุณสมบัติ เพิ่มพลังให้ตัวเอง!
ทั้งสองฝ่ายเหมือนเครื่องจักรกลไกถาวร นักศึกษาใหม่บางคนชิงเฟิงยังสู้ไม่ได้ ได้แต่ผลักไสพวกเขาออกไป! โชคดีที่เวทีอยู่บนฟ้า ถ้าอยู่บนพื้นดิน ชิงเฟิงคงทนได้แค่ 10 นาทีเป็อย่างมาก
เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง
นักศึกษาใหม่บางคนที่เหนื่อยล้าพักอยู่ไกลๆ คอยดู! ใบหน้าของพวกเขาเขียวช้ำม่วงคล้ำ! ส่วนอวี๋ชิงเฟิงนั้นเหมือนเทพเ้าแห่งา ไม่ยอมล้มลง!
ในใจก็รู้สึกละอายใจ แล้วพวกเขาก็มองดูเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ที่ยังอยู่บนนั้น พบว่ามีคนที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขามากมาย!
พวกเขาเริ่มคิดทบทวนคำพูดของชิงเฟิงอย่างละเอียด ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองเป็อย่างที่ชิงเฟิงพูดจริงๆ หยิ่งผยอง โอหัง เย่อหยิ่ง มองโลกแคบ!
ตอนนี้อวี๋ชิงเฟิงก็เริ่มหมดแรง! ในนั้นมีชายผมแดงคนหนึ่งที่มีพลังใกล้เคียงกับชิงเฟิง แต่ถูกชิงเฟิงผลักลงจากเวทีทุกครั้ง
แบกดาบใหญ่ ฉวยโอกาสนี้ะโขึ้นเวที!
มีคนที่มีพลังไล่เลี่ยกับชายคนนี้อีกเกือบ 6 คนก็จับจังหวะะโขึ้นมาเช่นกัน
พวกเขาล้วนเคยถูกชิงเฟิงผลักลงจากเวทีหลายครั้ง
ในนั้นมีคนหนึ่งที่ชิงเฟิงรู้จัก คือหัวหน้าชั้นถานเสี่ยวอี้
ตอนนี้ในสายตาของพวกเขามีความชื่นชม แต่ส่วนใหญ่เป็ความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้
ชิงเฟิงเก็บดาบถัง หันมารวมพลังเป็ไม้พลองยาว!
ชายผมแดงเห็นดังนั้น สายตาก็เข้มขึ้น ยกดาบใหญ่ฟันใส่อวี๋ชิงเฟิง ชิงเฟิงหลบอย่างรวดเร็ว ะโขึ้นเหมือนะโค้ำถ่อ!
เตะเข้าที่ท้องของถานเสี่ยวอี้หนึ่งที เตะเธอตกจากเวที แล้วก็ใช้ไม้พลองในมือฟาด
เนื่องจากอาวุธของชิงเฟิงทำจากน้ำ จึงยาวเท่าไหร่ก็ได้ตามใจ เหมือนไม้พลองทองของซุนหงอคงในตำนาน
ใหญ่เล็กเปลี่ยนได้ตามใจ!
อีก 6 คนที่ไม่รู้เื่รีบหยิบอาวุธออกมาจะป้องกัน แต่ไม้พลองที่ทำจากน้ำนั้นพอจะแตะถูกอาวุธของพวกเขาก็แตกกระจายทันที!
ทะลุผ่านไปเลย!
แล้วก็รวมตัวเป็ไม้พลองใหม่หลังอาวุธของพวกเขา ฟาดเข้าที่หน้าอกอย่างแรง ทำให้พวกเขาทั้งหมดตกจากเวที!
การโจมตีครั้งนี้ทำให้ลูกแสงตกลงมาไม่น้อย ชิงเฟิงรีบไปเก็บ!
[ติ๊ง เก็บคะแนนคุณสมบัติ 669 แต้ม]
อวี๋ชิงเฟิงรีบเพิ่มแต้ม!
เอาคุณสมบัติ 669 แต้มที่เพิ่งได้มาทั้งหมดใส่ลงไปในพลัง!
การโจมตีที่น่าตกตะลึงนี้ทำให้หลายคนตกตะลึง! แม้แต่อธิการบดีก็ยังแปลกใจ
อธิการบดีมองดูอวี๋ชิงเฟิงที่ยืนตระหง่านบนเวทีกลางอากาศ คิดในใจ
ถ้าฉันเดาไม่ผิด ทักษะพิเศษที่รองอธิการบดีมอบให้เด็กคนนี้คือการควบคุมน้ำให้เป็อาวุธที่เป็เอกลักษณ์ของเขา!
การจะย่อยและฝึกฝนจนสำเร็จ ต้องมีการควบคุมน้ำที่สูงมาก! การจะรวมพลังเป็อาวุธก็มีข้อจำกัดมาก!
เด็กคนนี้ฝึกฝนสำเร็จในเวลาแค่วันเดียว? แถมยังมีความเข้าใจเื่น้ำสูงขนาดนี้!
ไม่ก็ต้องเป็พร์ระดับเทพ! ไม่ก็ต้องมีความเข้ากันได้กับน้ำเป็พิเศษ!
ชัดเจนว่าเป็อย่างหลัง! การโจมตีครั้งนี้มีความโดดเด่นเหมือนรองอธิการบดีชินในสมัยก่อนมาก!
ถ้าอธิการบดีรู้ว่าอวี๋ชิงเฟิงรวมพลังน้ำเป็อาวุธสำเร็จในการย่อยและฝึกฝนครั้งแรก คงจะใจนคางหลุด
การโจมตีครั้งนี้ ทำให้อวี๋ชิงเฟิงกลายเป็จุดสนใจของนักศึกษาใหม่ทั้งหมด
นักศึกษาใหม่บางคนที่ปลุกพลังพิเศษธาตุน้ำ มองดู อวี๋ชิงเฟิงบนเวทีเล็กๆ กลางอากาศ ในสายตามีความปรารถนาและความเคารพบูชา!