
เื่ # ถึงจะร้าย ก็จะรัก
ผู้แต่ง # Aoy
ตอนที่ 1 # พรหมลิขิต
ณ…ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง…ร้านขายโมเดล
หนุ่มวัยทำงาน รูปร่างสูงโปร่งถึง185ซม.. สมาร์ท..เท่
รูปหน้าคมชัด จมูกโด่งได้รูป ผิวขาวอมชมพู
ตัดกับชุดสูททำงานสีน้ำเงินเข้ม ยิ่งส่งให้ร่างสูง
ดูสง่าดึงดูดสายตาผู้คนรอบข้างให้เหลียวมอง
ดวงตาคมสีนิลกลับนิ่งสงบกำลังจับจ้องมอง
ชั้นวางโมเดลรถหลากสี มือหนาล้วงกระเป๋ากางเกง
ยืนมองดูโมเดลรถบนชั้นเหมือนกำลังตัดสินใจ
พลันมีเงาร่างของใครบางคน มาหยุดยืนอยู่ข้างๆ
จึงหันไปมอง ก่อนดวงตาคมจะเบิกกว้าง
สะดุดใจกับใบหน้าเรียวเล็ก ที่แม้ร่างกายเป็ชาย
แต่ใบหน้า กลับแอบซ่อนความหวานละมุน
ร่างสูงที่ลืมตัวเผลอมองใบหน้าเนียนที่
ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนขนตางอนเป็แพยาว
ปากอิ่มเป็กระจับรูปร่างสมส่วนน่ามอง
สูงราว 180 ใส่ชุดนักศึกษาสะพายกระเป๋าเป้ใบโต
เหมือนดังต้องมนต์เขาจ้องใบหน้านั้นอยู่นาน
อืม..ทำไมเด็กคนนี้..ถึงได้ดูหล่อและสวยไปได้
ในคนๆเดียวกัน ร่างสูงคิดในใจ
ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น..จู่ๆเ้าเด็กคนนั้น
ก็หันหน้ามาจ้องหน้าเขาคืน…
ทำเอาคนจ้องหน้า ชะงักไปนิดหนึ่ง
ใบหน้าที่หันมาจ้องเขาตอบ ตอนนี้นั้น
พอมองหน้าตรงๆแบบนี้กลับดูสวยหวาน
ไปอีกเท่าตัว..
..เฮ้ย!!!..นี่กูบ้าไปรึป่าวว่ะ..
ทำไมมอง..ผู้ชายว่าสวยไปได้ว่ะ!
ขณะที่คนตัวโต..กำลังจมอยู่กับความคิด
ของตัวเองอยู่นั้น..
คนตรงหน้าก็จ้องตาเขม็ง พลางเอ่ยถาม..
“พี่มีอะไรหรือป่าว?”
สีหน้าเริ่มไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก
ที่โดนมอง
“ป่าวนี่..ไม่มีอะไร.”
ร่างสูงที่ตอบไป พลางอมยิ้มไป
เด็กหนุ่มเมื่อได้ฟังคำตอบก็มีสีหน้าระแวงเล็กน้อย
ก่อนจะทำเป็ไม่สนใจ แล้วหันไปเลือกโมเดลต่อ..
พอเจอกล่องที่ถูกใจ..ก็เผลอยิ้มออกมา..
โดยไม่รู้ว่ามีคนแอบมองอยู่ ไม่คลาดสายตา..
เมื่อเจอกล่องที่ถูกใจ..ก็เอื้อมมือไปจะหยิบ
หมับ !!..มีคนเบียดมือเขา..และคว้ากล่องนั้นไป…
คนโดนแย่ง ที่หันควับไปมองตามมือ..
*เฮ้ยยย!.. อีตาลุงนี่อีกแล้วจะเอายังไงว่ะ?..*
“นี่พี่..ผมเห็นก่อนนะ”…เด็กหนุ่มน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจ
“อ้าว.. ก็พี่หยิบก่อน..” ชายหนุ่มตอบหน้าตาเฉย
“เฮ้ยพี่..ผมเห็นก่อนนะ”..
“ผมกำลังจะหยิบ แต่พี่ตัดหน้าผมอ่ะ!..”
เด็กหนุ่มเริ่มโวยวายชักสีหน้าไม่พอใจ
*หน้าตอนไอ้เด็กคนนี้มันโกรธ..มันเถียง..
ทำไมมันน่ารักยังงี้ว่ะ..*
*มันยิ่งทำให้ผม อยากแกล้งเข้าไปใหญ่..*
“ก็ฉันหยิบก่อน..นี่ไง”..ชายหนุ่มที่พูดพลาง
ส่ายกล่องของเล่นตรงหน้า..เหมือนอยากแกล้ง..
“อ้าวพี่..พูดไม่รู้เื่แล้ว” พูดพร้อมทำหน้าบึ้ง
ผมนี่ยิ้มในใจ..ไอ้เด็กนี่มันน่ารักชิบหาย..
รู้แค่ว่าอยากแกล้ง..อยากแกล้งอ่ะ..555
“ฉันไปล่ะ”ชายหนุ่มที่ทำเป็ไม่สนใจ
พูดพร้อมหันหลัง ทำท่าจะเดินออกไป
“ เฮ้ยยย…เดี๋ยว!.” พูดพร้อมกับดึงแขน
ชายหนุ่มไว้ข้างหนึ่ง
ชายหนุ่มหันหน้ามา..จากััที่แขน..
ปกติไม่เคยมีใครจับแขนเขา ไว้แบบนี้
หรือพูดให้ถูก..แทบจะพูดได้ว่า..
ไม่เคยมีใครได้จับตัวเขาง่ายๆ..
เพราะเขาไม่ชอบให้ คนอื่นััโดนตัว..
แต่แปลกตอนนี้..ทำไมเขาไม่รู้สึกรังเกียจ..
หรือขยะแขยงกับััของเด็กนี่เลย..แม้แต่น้อย..
ทั้งๆที่ปกติ เขาจะไม่ัับุคคลอื่น..ถ้าไม่จำเป็..
และจะไม่ชอบมากๆ..เมื่อมีคนอื่นมาโดนตัวแบบนี้..
“พี่..ขอของให้ผมเถอะนะ” ทั้งน้ำเสียงและแววตา
อ้อนสุดชีวิต..โดยเ้าตัวหารู้ไม่..
*โอ้ยยยย…แบบว่า..หน้าตอนอ้อนของเ้าเด็กนี่..*
*งื้อออ…น่ารัก…*
ความคิดชั่ววูบ ผมอยากดึง..เข้ามากอด..
แต่ก็สะดุ้ง กับความคิดของตัวเอง..
*..เฮ้ย….นี่กูอยาก…กอดผู้ชายเหรอวะเนี่ย….อ้ากกกก..*
ขณะที่ผมกำลังสับสน..อยู่กับความคิดของตัวเองอยู่นั้น ..
ผู้จัดการร้านก็เดินเข้ามา..เด็กหนุ่มรีบปล่อยแขนผม..
“ว้าย..สวัสดีค่า .. ลมอะไรหอบมาคะ..## ประธานริว###”
เสียงผู้จัดการที่ร้องทักเสียงดังทำเอาคนรอบข้างหันมาดู
“ สวัสดีครับ ..พอดีมาทำธุระแถวนี้..”
“เลยแวะมาดูโมเดลหน่อยนะครับ”
“ว่าแต่..คุณมีแบบนี้..อีกกล่องไหมครับ..?
“ไหนคะ.” ผู้จัดการร้านที่พูดพร้อมรับกล่องไปดู
“ไม่มีแล้วคะ”
“นี่กล่องสุดท้าย รุ่นนี้ขายดีคะ”
“..คุณริวรับกล่องนี้นะคะ..เชิญทางนี้คะ.”
ชายหนุ่มที่จำใจเดินตามไป..พลางได้ยินเสียงบ่น..
ตามมาจากข้างหลัง..
“โธ่เฮ้ยย..เป็ถึงประธาน..แต่มาแย่งของเล่นกับเด็ก..เชอะ..”
“ร่างสูงที่หันไปมองเ้าเด็กคนนั้น..ตอนนี้ท่าจะกำลังโกรธหนัก..
ยืนกระฟัดกระเฟียด..อยู่ที่เดิม..
“เฮ้ยย..# ไอ้กาย #
“ไหนอ่ะ?..โมเดลมึง..”
เด็กหนุ่มอีกคนที่เดินเข้าไปหาพลางร้องทักเสียงดัง
“ ก็โดนแย่งไปโน่นไง”..บุ้ยปากมาทางผม..
*อ่อ..ชื่อกาย เหรอ .. *
*อืม ..ชื่อก็น่ารักดีแฮะ..ริวคิดในใจ*
“ ป่ะ .. ไปเถอะ .. ไอ้โม ..กูหิวแระ”เด็กหนุ่มที่
พูดจบก็ลากเพื่อนออกไป
มีหันกลับมาทำหน้าย่น .. ใส่ผมอีก..
แหม่ๆๆ…เ้าเด็กนี่มันร้ายใช่เล่น..
ชายหนุ่มมองตาม..จนลับสายตา ..
เด็กคนนี้น่าสนใจจริงๆ.. แต่เสียดายอารมณ์ร้อนไปหน่อย..
ให้ตายสิ..อยากเห็นใบหน้าหวานๆนั่นอีกสักครั้งจัง
แต่ถ้าได้เจอกันอีกที..คงจะดีไม่น้อย..
หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะ..เ้าเด็กน้อย..
….โปรดติดตามตอนต่อไป…
ขอบคุณทุกท่าน❤ ที่เข้ามาอ่านนะคะ by @Aoy
คอมเม้นท์เป็กำลังใจให้กันหน่อยน้า