เช้าวันต่อมา พิมพ์ดาวตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์แจ่มใส
เมื่อคืนเธอนอนคิดถึงขนมที่ภาคินบอกว่าจะเอามาให้จนเผลอยิ้มอยู่หลายครั้ง
หญิงสาวเดินลงมาจากชั้นบนด้วยเสื้อผ้านักเรียนเรียบร้อย ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นพ่อกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร
“พ่อคะ”
พิมพ์ดาวยิ้มแล้วเดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ
“วันนี้พ่อกลับบ้านเร็วเหรอคะ”
ผู้เป็พ่อเงยหน้าจากเอกสารในมือ ก่อนส่งยิ้มให้ลูกสาว
“วันนี้พ่อมีเื่สำคัญจะคุยกับดาว”
พิมพ์ดาวเอียงคอเล็กน้อย สีหน้าสงสัย
“เื่อะไรคะ”
พ่อวางเอกสารลง แล้วมองลูกสาวด้วยแววตาจริงจังขึ้น
“อีกไม่นาน บ้านเราจะมีสมาชิกเพิ่มขึ้น”
พิมพ์ดาวนิ่งไป
“สมาชิกเพิ่ม?”
“ใช่”
เขาสูดหายใจเข้าเล็กน้อย ก่อนพูดต่ออย่างใจเย็น
“พ่อกำลังจะแต่งงาน”
คำพูดนั้นทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของพิมพ์ดาวค่อย ๆ จางลง
เธอมองพ่ออย่างไม่แน่ใจ
“พ่อ...จะแต่งงานเหรอคะ”
“ใช่”
“แล้วผู้หญิงคนนั้น...”
พิมพ์ดาวหยุดคำพูดไปครู่หนึ่ง ก่อนถามเสียงเบา
“เธอจะมาอยู่กับเราด้วยเหรอคะ”
พ่อพยักหน้า
“เธอจะย้ายเข้ามาอยู่บ้านเรา และจะมีลูกสาวมาด้วยอีกคน”
พิมพ์ดาวกำมือบนตักโดยไม่รู้ตัว
เธอไม่ได้โกรธพ่อ
เพียงแต่รู้สึกแปลก ๆ กับการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้น
บ้านที่เคยมีเพียงเธอกับพ่อ...
กำลังจะมีคนอื่นเข้ามาอยู่ด้วย
“ดาวไม่ต้องฝืนใจนะ”
พ่อเอื้อมมือมาวางบนศีรษะของเธอเบา ๆ
“พ่ออยากให้ดาวลองเปิดใจ ทุกคนจะเป็ครอบครัวเดียวกัน”
พิมพ์ดาวก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนพยายามยิ้ม
“ถ้าพ่อมีความสุข...ดาวก็ยินดีค่ะ”
ผู้เป็พ่อมองลูกสาวด้วยความเอ็นดู ก่อนลูบศีรษะเธออีกครั้ง
“เด็กดีของพ่อ”
เวลาผ่านไปไม่นาน
วันที่ครอบครัวใหม่ย้ายเข้ามาก็มาถึง
รถยนต์คันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน ก่อนหญิงสาววัยกลางคนจะก้าวลงมาจากรถ
เธอแต่งตัวเรียบร้อย ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน
ข้างกายของเธอมีเด็กสาวอีกคนยืนอยู่
พิมพ์ดาวยืนอยู่หน้าประตูบ้าน เธอสูดหายใจเข้าช้า ๆ ก่อนเดินออกไปต้อนรับ
“สวัสดีค่ะ”
หญิงสาวตรงหน้าส่งยิ้มให้
“ดาวใช่ไหมลูก”
พิมพ์ดาวพยักหน้า
“ค่ะ”
“แม่ดีใจนะที่ได้เจอหนู”
คำว่า “แม่” ทำให้พิมพ์ดาวชะงักไปเล็กน้อย
เธอยังไม่คุ้นกับคำนี้
แต่ก็พยายามยิ้มตอบ
“ยินดีต้อนรับนะคะ”
จากนั้นสายตาของเธอจึงเลื่อนไปยังเด็กสาวอีกคน
เด็กสาวคนนั้นมีใบหน้าสวยหวาน ท่าทางเรียบร้อย และกำลังยิ้มให้เธออย่างเป็มิตร
“สวัสดี”
เสียงนั้นนุ่มนวล
“ฉันชื่อมีนา”
พิมพ์ดาวยิ้มตอบทันที
“ฉันชื่อพิมพ์ดาว เรียกดาวก็ได้”
มีนาพยักหน้า
“ได้สิ”
เธอยื่นมือออกมา
พิมพ์ดาวมองมือที่ยื่นมาตรงหน้า ก่อนยื่นมือไปจับอย่างเป็มิตร
“ต่อไปเราเป็พี่น้องกันแล้วนะ”
พิมพ์ดาวยิ้มกว้างขึ้น
“ค่ะ”
เธอรู้สึกโล่งใจอย่างประหลาด
อย่างน้อยคนที่กำลังจะเข้ามาอยู่ในบ้านก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกอึดอัด
พ่อของพิมพ์ดาวมองภาพตรงหน้าด้วยความพอใจ
“ดีแล้วที่เข้ากันได้”
เขาพูดพลางยิ้ม
“จากนี้เราจะเป็ครอบครัวเดียวกัน”
พิมพ์ดาวพยักหน้า
“ค่ะพ่อ”
เย็นวันนั้น ทุกคนนั่งรับประทานอาหารร่วมกัน
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารค่อนข้างเป็กันเอง
แม่เลี้ยงของพิมพ์ดาวชวนเธอพูดคุยหลายเื่ ขณะที่มีนาก็พยายามถามเกี่ยวกับโรงเรียนและชีวิตประจำวันของเธอ
พิมพ์ดาวตอบทุกคำถามด้วยรอยยิ้ม
แม้ภายในใจจะยังต้องใช้เวลาปรับตัว
แต่เธอก็พยายามบอกตัวเองว่า...
บางทีการมีครอบครัวเพิ่มขึ้นอาจไม่ใช่เื่แย่
หลังอาหารเย็น พิมพ์ดาวเดินออกมาหน้าบ้าน
เธอเห็นภาคินกำลังยืนอยู่ตรงรั้วบ้านข้าง ๆ
เมื่อเห็นเธอ ชายหนุ่มก็เดินเข้ามาใกล้
“วันนี้เงียบไปนะ”
พิมพ์ดาวมองเขา ก่อนถอนหายใจเบา ๆ
“บ้านดาวมีคนมาอยู่เพิ่มค่ะ”
ภาคินเลิกคิ้ว
“ใคร”
“ภรรยาใหม่ของพ่อ แล้วก็ลูกสาวของเธอ”
ภาคินมองหน้าเธออย่างพิจารณา
“แล้วเราโอเคไหม”
พิมพ์ดาวพยักหน้า
“โอเคค่ะ”
เธอฝืนยิ้มเล็กน้อย ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ
“พ่อมีความสุข ดาวก็ดีใจ”
ภาคินมองรอยยิ้มนั้นเงียบ ๆ
เขารู้จักพิมพ์ดาวมานานพอจะรู้ว่า เวลาที่เธอไม่อยากให้ใครเป็ห่วง เธอมักจะยิ้มแบบนี้
ชายหนุ่มจึงไม่ได้ถามต่อ
เพียงยื่นถุงขนมที่ถืออยู่ให้เธอ
“ของเรา”
พิมพ์ดาวรับมา ดวงตาเป็ประกายทันที
“พี่คินยังจำได้ด้วยเหรอคะ”
“เื่ของเรา พี่จำได้”
คำตอบสั้น ๆ ทำให้พิมพ์ดาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
ภาคินมองเธอ ก่อนพูดเสียงเรียบ
“ถ้ามีอะไรไม่สบายใจ ก็บอกพี่”
พิมพ์ดาวพยักหน้า
“ค่ะ”
เธอกอดถุงขนมไว้แน่น ก่อนมองบ้านของตัวเอง
บ้านหลังเดิม...
แต่กำลังจะกลายเป็บ้านที่มีสมาชิกเพิ่มขึ้น
พิมพ์ดาวยังไม่รู้เลยว่า การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะนำพาเธอไปพบกับทั้งความสุข ความเ็ป และวันที่เธอต้องสูญเสียรอยยิ้มของตัวเองไปทีละน้อย
แต่ในคืนนี้...
เธอยังเชื่ออย่างเต็มหัวใจว่า
ครอบครัวใหม่ของเธอ อาจเป็ครอบครัวที่อบอุ่นได้จริง ๆ
1K
![[108 Heroes of the Star] - ตำนาน 108 ผู้กล้าแห่งดวงดารา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1600244902_55398898.webp)
