รีบๆ ๆ ด่วนๆ ๆ ๆ ไอ้บ้าเอ้ย ผมนี่อยากจะบ้าจริงๆ เลย อะไรๆ มันก็น่าหงุดหงิดจริงๆ ก็จะอะไรล่ะครับก็ไอ้เพื่อนตัวดีนะสิ โทรมาปลุกผมั้แ่เช้าเพื่อให้มามหาลัยมาทำเหวอะไรก็ไม่รู้ของมัน ยังไม่พอดันเสือกไปตกลงเหี้ยไรกันลับหลังผมอีกก็ไม่รู้ ผมอยากจะบ้า ถ้ามันไม่เอาเื่แสบๆ ของผมขึ้นมาขู่ผมนะ ผมคงไม่รีบบึ่งมาขนาดนี้หรอก หึ สัสจริงๆ อ่อยให้ก่อนนะมึง เดี๋ยวเื่เงียบเมื่อไหร่มึงอย่าหวังจะมาเป็ต่อกู แล้วก็นะ คนยิ่งรีบๆ อยู่แต่ก็มีไอ้แว่นเฉิ่มที่ไหนไม่รู้แม่งมายืนทำเอ็มวีอยู่กลางถนน ไอ้ผมก็บึ่งรถมาอย่างเร็ว ดีนะที่เบรกทัน เหอะ ไม่งั้นแม่งคงได้ไปนอนเฝ้ายมโลกแล้ว แล้วยังเสือกมาทำหน้าเอ๋อใส่ผมอีก กวนตีนชิบหาย อย่าให้เจอนะมึง กูจะซัดให้แม่ง ผมขับเข้ามาจอดรถในโรงรถด้วยความเร็ว
ตือๆ ตือๆ ดึง ตือๆ ตือๆ ดึง
'จิน'
"มึงอยู่ไหน" ใครโทรมาว่ะ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกง สัสจำเป็ต้องโทรตามไหม ผมกดรับสายยังไม่ทันได้กรอกเสียงลง เพื่อนผมก็พูดขึ้นมาก่อนแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย นี่มึงไม่ทักทายกันก่อนเหรอ
"โรงรถ ทำไม"
"ถามว่าทำไมเหรอ ไอ้สัส มึงดูเวลากี่โมงแล้ว กูนัดมึงกี่โมง แล้วมันเลทเท่าไหร่แล้ว"
"อย่าบ่น กูก็มาแล้วไง" ผมตอบไปแบบไม่สนใจอะไร ยิ่งแต่จะทำให้เพื่อนของผมมันโวยวาย หึ ก็สนุกดีตลกมัน
"อีฮ่องเต้!!! ถ้ามึงยังไม่มาอีก 10 นาทีกูจะจับมึงทำผัวววววว"
"สัส" เสียงะโมาจากมือถือที่ไม่ใช่เสียงเพื่อนเวรของผม ทำให้ผมสะดุ้งทิ้งท้ายด้วยคำหยาบแล้วกดตัดสายทิ้งไป จะไม่สะดุ้งได้ไงใครจะอยากได้เมียเป็กะเทย ถึกๆ ดำๆ สายเถื่อนว่ะ อย่างผมต้องขาว สวย หมวย อึ้มนู้น ผมรีบลงมาจากรถแล้วเดินเข้าคณะอย่างเร่งรีบ
อ่า ใช่ครับ คุณคงสงสัยว่าฮ่องเต้คือใคร ก็ผมไงครับจะใครล่ะครับ ขอแนะนำตัวอย่างเป็ทางการเลยล่ะกัน ผม ฮ่องเต้ อินทัช วิศวะยานยนต์ ปี 3 ผมหล่อ ถึงหล่อมาก ผมรวย ถึงรวยมาก และหัวใจผมก็ยัง ว่าง มาก (?) จุดเด่นของผมนะมันมีั้แ่เกิดแล้ว ก็เด่นั้แ่ชื่อแล้ว ผมล่ะชอบชื่อนี้จริงๆ ถ้าถามว่าชื่อนี้ท่านได้แต่ใดมา ก็คงเริ่มที่จากพ่อผมล่ะมั้งที่แพ้ท้องแทนแม่ดันมาชอบดูหนังราชวงศ์จีนๆ มันขำใช่ไหมล่ะครับ ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ ผมก็ยังขำเลย และเลยกลายเป็ว่าได้ชื่อมาพอดี กับความหมายที่สื่อถึงความยิ่งใหญ่ กลายเป็ที่มาของชื่อผม และชื่อของพี่น้องคนอื่นก็ด้วย อ่า ผมคิดว่าพ่อมีเซ้นส์ดีจริงๆ สำหรับการตั้งชื่อ
"อี ฮ่อง เต้" ผมเดินมาจนถึงหน้าห้องสโมสรของวิศวะ และเปิดประตูเข้ายังไม่ทันได้ปิดประตูก็มีเสียงแหลมๆ หวีดดังมาแต่ไกล
"ฮ่องเต้เสด็จ แล้ววววววววว"
"ไอ้ห่า" ผมด่าออกไปที่เห็นพวกเพื่อนผม ที่พากันะโตามแบบฉบับหนังจีนที่เวลาฮ่องเต้ออกมา ประชดผมยังไม่พอ มันก็พากันมาทำท่าจะคำนับเรียงรายที่พื้นอีก พวกคนอื่นๆ เห็นแล้วก็ขำและส่ายหน้าให้ความกวนตีนของพวกมันจริงๆ
ที่จริงแล้วพวกผมรวมกันเป็กลุ่มใหญ่ๆ มีทั้งในคณะวิศวะและคณะอื่นๆ ที่แยกกันไป แต่เราก็ยังคงสนิทกันเหมือนเดิมนะครับ ตามประสาพวกขี้เหล้าเมาฮาเฮ และจบลงด้วยการหิ้วสาวเหมือนกัน ส่วนกลุ่มที่เราติดกันจริงๆ ก็มี 4 คน เป็เพื่อนกันมาั้แ่สมัยมัธยมแล้ว ก็มีผม
กะเทยถึก ดีโก้ ถึกและบึกบึน บุคคลผู้ที่ชอบลวนลามและชอบเรียกชื่ออันทรงเกียตริของผมพร้อมกับคำนำหน้า ว่า “อี” แบบแต๋วๆ แบบนี้ที่มีแค่คนเดียวครับ ผมนอยากจะเลิกคบมันให้รู้แล้วรู้รอด -_-
เท็น มันคงเป็คนที่แท็กทีมกับผมได้โอเคสุดแทบจะทุกเื่คงเพราะด้วยความที่นิสัยคล้ายๆ กันล่ะมั้งครับ หล่อ เลว
จิน ประธานสโมสรวิศวะ ปี 3 ที่โทรมาตามผมเมื่อกี้นั่นแหละครับ บอกเลยครับ ให้ 3 คำ กวน มึน เกรียน สัส หลังๆ แถมให้ครับ หึๆ มันค่อนข้างระเบียบหน่อยเนื่องจากเป็ประธานสโมสร แต่ก็นะครับ ก็เหี้ยอยู่ดี
"กว่าจะโผล่หัวมาได้นะมึง กูกะจะโทรไปฟ้องพี่มึงแล้ว" ไอ้จินมันพูดพร้อมกับทำท่ากดๆ ไอโฟนของมันตรงหน้าผม หนอยยย มึง
"อีเต้ มึงมาช้า มาเป็ผัวกูเลยซะดีๆ "
"กูจะยัดเหยียดความเป็เมียให้มึงเองงงงง" ไอ้โก้มันอ้อมมาทางด้านหลังผมพร้อมกับะโขึ้นมากอดคอ ผมมาเงียบๆ ใครจะตั้งตัวทันว่ะ ผมรีบเบี่ยงตัวหลบทันที
"เห้ยๆ ๆ ๆ หยุดนะเว้ยๆ ๆ ๆ " ผมพูดรัวๆ และยกมือขึ้นห้ามมันไม่ให้เข้าใกล้ แต่มันก็ยังทำท่าจะมาจับผมอีก
"ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ เอาเลยโก้ๆ " ไอ้เท็นกับไอ้จิน ไม่ได้เข้ามาช่วยผมแต่กลับะโยุไอ้โก้ แหม่ รักกูจริงนะพวกมึง
"ไอ้โกโก้!! "
"ออกไปเลยๆ ๆ ๆ อย่าเข้ามานะเว้ยยยย กูต่อยมึงจริงนะ" ผมะโใส่หน้ามันยกมือขึ้นทำท่าจะต่อยจริงและขู่ มันถึงได้ถอยไปนั่งข้างไอ้จิน เสี่ยงจริงๆ เสี่ยงจะเสียเวอร์จิ้นให้มันนี่แหละ อึ้ยยยย ไม่อยากคิดเลย
"ฮึกๆ ฮือๆ ใช่สิ ก็เต้ได้เราไปแล้วนิ เมื่อก่อนตอนที่ยังไม่ได้ อะไรๆ ก็มากอดเรา อะไรๆ ก็มาจูบเรา เรามันเก่าแล้วนิ" ไอ้โก้เหน้าแนบกับแขนจินพร้อมแบบตัดพ้อๆ สายตามาทางผม คือมึง มึงไม่ใช่สาวน้อยนะโก้ ผมส่ายหน้ากับมันจริงๆ
"ตีบทแตกว่ะโก้ ฮ่าๆ ฮ่าๆ " เท็นพูดแบบขำๆ กับท่าทางของไอ้โก้ และคนอื่นก็ขำตามๆ กันไป มึงดูหน้ากูก่อนดิ เหนื่อย
"สัส เมื่อก่อนมึงไม่ใช่ยังงี้เว้ย แล้วอย่าพูดเหมือนกูได้มึงสิว่ะ คนอื่นเข้าใจผิดหมด" ผมพูดเบะๆ แล้วนั่งลงข้างไอ้เท็นเอาสมุดมาพัด ก็เมื่อก่อนไอ้โก้มาดแมนแฮนซั่มซะขนาดนั้นใครจะคิดแม่งขึ้นปี 2 มา จะมาเป็แต๋วถึกแบบนี้ว่ะ เป็ใครใครก็แขยงป่ะว่ะ แบบไม่ใช่แขยงแบบรังเกียจอะไรนะครับ อย่าเข้าใจผมผิด แค่แบบแขยงแบบใอ่ะ อยู่ๆ ก็เป็
รู้ได้ไงเหรือครับ ก็มีวันหนึ่งไอ้โก้ก็เดินเข้ามาบอกพวกผมตรงๆ เลย เพื่อนๆ ทุกคนนี่ฮาไม่ออกจริงๆ คิดว่าแม่งล้อเล่นไง แต่เสือกจริงเฉย ช็อค ครับ คือไม่มีใครคิดจริงๆ ครับว่า ผู้ชายแมนต่อยตีด้วยกันในวันนั้นจะมาเป็ เอิ่ม แต๋วถึกๆ ในวันนี้ มันมาไกลมากจนแบบคนละคนเลยแหละ แต่ก็...เราเป็เพื่อนกันมานานเกินกว่าที่จะไปสนใจเื่เพศ คิดถึงภาพตอนวันนั้นก็ตลกดีนะครับ แม่งร้องไห้ด้วย ยังไงก็เพื่อนกันนะครับเราผ่านเื่ราวมามากจริงๆ ถ้าย้อนมองไป หึ
"อี๊ อีเต้ มึงอย่ามาทำเป็สะดีดสะดิ้ง สาธุกูขอให้มึงมีเมียเป็ผู้ชาย เพี้ยง"
"ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ อย่างกูเนี่ยนะ จะมีเมียเป็ผู้ชาย มีแต่หมวยสวยอึ้มเว้ย" ผมตอบ หัวเราะไปกับคำแช่งของไอ้โก้ หึ ไม่วันหรอกเว้ยยยยย
"หราาาาาาา" พวกมัน 3 คนพร้อมกัน หรา ใส่หน้าผม กวนตีน
"คร้าบบบบบบ" ผมเลยครับไปยาวๆ กวนคืนไป
"พอๆ ๆ เลิกเถียงๆ ๆ เข้าประเด็นก่อนดีกว่า" พวกเราคุยกันสนุกสนานมาสักพัก จินเริ่มเข้าประเด็นอีกครั้ง
"เออว่า ถ้ามึงจะให้กูไปอยู่ดูแลเื่กฎระเบียบกับพวกนั้นกูไม่เอานะเว้ย น่าเบื่อจะตาย" ก็เื่กฎระเบียบต่างๆ ก็รวมทุกอย่างเลย เื่พี่เื่น้อง มันวุ่นวาย ผมี้เีเข้าไปปวดหัวด้วยจริงๆ ด้วยความที่ว่าผมเองก็ไม่เคยสนใจด้วยล่ะมั้งไอ้กฎระเบียบบ้าบอนั้น จะให้คนที่ทำตัวแหกกฎั้แ่ปีหนึ่งมาเป็กรรมการเื่กฎระเบียบแม่งคิดไรอยู่ว่ะเนี่ย ‘ระเบียบทางการวิศวะ’ คือกฎที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อควบคุมนักศึกษาวิศวะทุกคน ว่าด้วยในทุกเื่ๆ ั้แ่หัวจรดเท้า แต่....มีกฎก็ต้องแหกสิครับ ส่วนใหญ่แล้วกฎนี้จะควบคุมหนักๆ ก็พวกปีหนึ่งที่เข้ามาจากหลายๆ ที่เพื่อปรับตัว ขึ้นชื่อว่า วิศวะ เื่สำคัญเลยที่ปล่อยผ่านไม่ได้คงเป็ เื่ต่อยตีทะเลาะวิวาท ซึ่ง มหาลัยผมก็เช่นกัน คุณคิดสิครับว่ามันหนักขนาดไหนถึงขั้นต้องมีกฎขึ้นมาขนาดนี้ หึ และอีกอย่างที่ผมบอกไป ผมคนนี้เองก็เป็คนชอบแหกกฎหมายเลขหนึ่งเลยล่ะ ส่วนที่ผมคนนี้ผ่านมาได้ยังไงนะเหรอกับไอ้ทุกเื่นะ ก็ ‘พี่’ ผมใหญ่ไง จบนะ
"แหม่ๆ ทำเป็พูดดี เบื่อจะตาย ถุย กูว่ามึงมันตัวแหกกฎหมายเลขหนึ่งมากกว่าย่ะ จะให้เป็ไปกรรมการระเบียบทางการคงอกแตกตายก่อน " โก้ก็ยังไม่เลิกแขวะผม ให้ตายสิ นี่มึงเป็เพื่อนกูป่ะว่ะ
"เออ"
"เหี้ย"
"-_-" เอ่อ เหี้ย เต็มหน้ากูเลย เมื่อเพื่อนผมทั้ง 3 คนพร้อมเพรียงประเคน เหี้ย ให้ผม คือมึงมันก็เหี้ยพอกันป่ะว่ะ กูแม่งเวลาทำไรพวกแม่งก็ทำด้วยตลอดอ่ะ ผมกำลังจะด่ากลับให้จินก็สรุปความให้ผมซะก่อน
"พอๆ พวกมึงนิ โอเคมึงไม่เป็กรรมการระเบียบก็ได้ แต่มึงต้องไปค่ายจิตอาสาของวิศวะร่วมกับคณะอื่นด้วย หยุดๆ มึงห้ามปฏิเสธ เพื่อโปรโมทให้คนสนใจ เดือนคนอื่นๆ เขาก็ไป No ปฏิเสธทุกวิถีทางครับ "
"เออไอ้เหี้ย"ผมได้แต่ตอบตกลงแบบไม่เต็มใจ เมื่อไอ้จินพูดเองเออเองเสร็จสรรพ ผมว่ามันคงลงชื่อผมไปแล้วด้วยซ้ำแหละ เหอะ ก็มันเพื่อนผมนิครับ ทำไมจะไม่รู้นิสัยแม่ง พวกเหี้ย เฮ้อ เกิดเป็คนหล่อนี่มันลำบากจริงๆ ต้องทำนู้นทำนี้ั้แ่ประกวดเดือนบ้านั้นชีวิตผมนี่ก็วุ่นวายตลอดเลย ถึงผมจะชอบเที่ยวแต่ถ้าไอ้เื่ทางการผมก็ไม่ไหวอ่ะน่ะ
"แล้วทำไมเตรียมั้แ่เปิดเทอมว่ะ" ในเมื่อปฏิเสธไม่ได้ ผมเลยถามประเด็นอื่นแทน ปกติการเข้าค่ายจะมีขึ้นหลังรับน้องซะอีกแต่นี้เพิ่งจะเริ่มๆ เปิดเทอมก็เริ่มแล้ว ผมเลยสงสัย ๆ ไอ้เท็นกับไอ้โก้เองก็คงสงสัยเหมือนกันเลยมองหน้าไอ้จินเพื่อเอาคำตอบ
"พอดีเห็นว่าครั้งนี้เล่นใหญ่ว่ะ มีร่วมหลายคณะ คณะเราเลยต้องห้ามน้อยหน้า เห็นพี่ซิคว่างั้นอ่ะน่ะ " หืม เล่นใหญ่
"เอานะ ถือว่าเที่ยวๆ มึง ส่องสาวๆ ๆ " พวกเราเงียบฟังจินจบ ไอ้เท็นก็พูดแบบฮาๆ ขึ้น ก็นะเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ได้
"เออสัส มึงพูดมาขนาดนี้แล้วนิ" ผมว่า ก็เห็นแก่ความพยายามที่จะกล่อมผมมาตลอดั้แ่ก่อนหน้านี้นะ เล่นพูดร่ายกันซะขนาดนี้ ที่จริงมันอาจจะสนุกก็ได้ หึๆ ๆ
"แล้วทำไมมาช้าจังย่ะ ดอดกับเด็กอยู่หรือไง" ไอ้โก้ ถามพูดผมแบบแขวะสไตล์มัน รู้ดี สัส
"เออนั่นดิว่ะ มึงทำไรอยู่ห้ะ ฮ่องเต้กว่าจะเสด็จมาได้" ไอ้เท็นเสริมมา
"แบบนั้นก็ดีดิว่ะ กูคงไม่อารมณ์เสียขนาดนี้หรอก แต่แม่งไม่ใช่อ่ะดิ" ผมคิดแล้วส่ายหัวไปมา เมื่อคิดถึงไอ้เด็กเฉิ่มที่มาเดินตัดหน้ารถผม สาเหตุที่ทำให้ผมมาช้า ป่านนี้แม่งจะได้สติยังว่ะ เพราะตอนที่ผมขับออกมามันยังนั่งอยู่กลางถนนอยู่เลย หรือแม่งนั่งเอ๋อแดกอยู่ให้รถมาทับอีกหรือเปล่าว่ะ อืม เห้ย แล้วผมจะมาคิดถึงมันทำไมว่ะ ช่างๆ ช่างเถอะ
"ก็มีไอ้เด็กเวรเฉิ่มเบ๊อะ จากไหนไม่รู้แม่งมายืนกลางถนนตัดหน้ารถกู" ผมบอกถึงสาเหตุที่ผมมาช้ากับเพื่อน ทุกคนเงียบแล้วมามองผม
"สัส มึงไม่เหยียบมิดเหรอว่ะ" ไอ้เท็นทันพูดถามผมท่ามกลางความเงียบคนแรก มึงสตั้นกันเหรอ กูผ่านจุดนั้นมาแล้วครับมึง
"เออ" ผมตอบส่งๆ ไป จนเพื่อนผมเงียบอีกครั้ง เราอยู่ด้วยกันมานานพวกมันรู้ดีว่าผมขับรถแรงขนาดไหน สีหน้าทุกคนเลยคงคิดไปไกลแน่ว่าผมคงเหยียบไอ้เด็กเฉิ่มนั่นแบนแต๋นแต๋อยู่กลางถนนแน่
" "
"เกือบๆ แม่งเบี่ยงเฉียดนิดเดียว" ผมพูดขึ้นก่อนที่พวกแม่งจะมโนไปไกลมากกว่านี้ เหอะ เห็นงี้ผมก็เซียนดริฟนะครับ
"แล้วน้องเป็ไงบ้าง" เป็ยังไงเหรอ มึงก็ถามมาได้นะไอ้จิน
"กูไม่รู้"
"ห้ะ" เพื่อนผมพร้อมกันห้ะเสียงดัง อ้าว ใครจะไปรู้ว่ะ ลงไปดูแบบผ่านๆ แปบเดียวก็มาหาพวกมันต่อแล้วใครจะได้ไปรู้ว่ะว่ามันเป็ไง แต่ที่เห็นก็ไม่เห็นเป็ไรนิน่า คง ไม่เป็ไรหรอก... อืม วันนี้เป็ไรว่ะ ผมไปคิดถึงไอ้เด็กเฉิ่มนั่นอีกแล้ว คงเพราะว่าผมไปขับรถจะเหยียบมันละมั้ง แต่สิ่งที่แวบเข้ามาในหัวผมเหรอ มันตลกมากเลย รักแรกพบอ่อ น้ำเน่าว่ะ ก็แค่คิดว่าแม่งจะเป็ไงบ้างมากกว่า
"ก็ ก็ กูรีบนิน่า แค่ดูแวบๆ มันก็ไม่มีแผลอะไร กูเลยขับรถมาเลย" ผมเลิกคิดเื่ไอ้เด็กเฉิมนั่นแล้วมาตอบเพื่อนที่กำลังมองผมด้วยสายตาประหนึ่งว่าผมไปฆ่าใครตายมา ก็ไม่ได้ตายซะหน่อย แค่ไม่รู้แม่งเป็ไงบ้างเอง เอ้งง เอ๊งงงงง
"ไอ้เหี้ย" อีกครั้งครับกับคำว่าเหี้ยที่พวกมันพากันพร้อมเพรียงประเคนให้ผมโดยที่ไม่ได้นัดหมาย เบะปากครับเบะปาก
"อี เต้ อี เลว"
"โก้ มึงอย่ามาขึ้นคำหน้ากูว่า อี ดิ แม่ง"ไอ้โก้ด่าผมก่อนคนแรก หยาบคายมาก ผมจะพูดกี่ครั้งมันก็ไม่เคยปรับสรรพนามให้ผมเลยสักครั้ง ไม่รู้แม่งเป็ชอบเอาคำว่า อี มานำหน้าชื่อผมตลอดเลย
-_-
"มึงมันเลว" แล้วตามมาด้วยเสียงของไอ้จินกับไอ้เท็นมาต่อ ก็ใครล่ะว่ะแบบเร่งผมมาถ้าไม่ใช่พวกมัน หึ พวกมันก็มีส่วนผิดนั่นแหละ
"ก็พวกมึงนั่นแหละ ถ้าไม่เร่งกู กูจะรีบไหมแล้วกูคงไม่จะเหยียบไอ้เด็กนั่นหรอกสัส พวกมึงก็ผิดนั่นแหละ"
"ได้ยินข่าวว่ากูโทรปลุกแต่เช้านะแต่มึงสายเอง" ผมไม่ได้ผิดคนเดียวซะหน่อยแม่งยังไงพวกมันก็ผิดด้วยนั่นแหละ ผิดโดยทางอ้อมไง
"เออน่า ไอ้เฉิ่มมันไม่เป็ไรหรอกน่า"
"แล้วไปเรียกเขาว่าเฉิ่มนี่นะ" จินมองหน้าผมแบบสงสัยแล้วถาม ที่ผมเรียกไอ้เด็กเฉิ่ม
"อ้าว ก็มันเฉิ่มอ่ะ" มันเฉิ่มจะตายดูดิใส่เสื้อก็ตัวใหญ่ แต่ตัวเล็กนิดเดียว แต่หน้าตามันก็... เออเฉิ่มก็เฉิ่มน่า ก็แม่งใส่แว่นถือตำราเท่าบ้าน สไตล์แบบนั้นมันเด็กแพทย์เนิร์ดๆ ชัดๆ ยังไงดูๆ ก็เฉิ่มว่ะ
"อี เต้ สาธุกูขอให้มึงได้เมียเฉิ่มๆ เพี้ยง"
"อีโก้ 2 ครั้งแล้วนะมึงๆ ไม่มีทางเว้ยของกูอ่ะมี หมวยสวยอึ้มสัส" อีกครั้งกับไอ้โก้ แม่งแช่งกูอีกแหละ ซึ่งยังไงมันไม่มีทางเป็ไปได้ อย่างไอ้เฉิ่มนั่นนะปลายแถวสาวๆ ผมยังไม่ได้ผ่านเลย จะมาได้เป็เมียผมเหรอ เหอะ ไม่มีทางครับบอกเลย
"ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ มันก็ไม่แน่" ไอ้เท็นหัวเราะแล้วก็ยักคิ้วใส่ผม ไม่แน่อะไร ไม่มีทางเลยต่างหากเว้ย
"เฉิ่มๆ เบ๊อะๆ อย่างงั้นอ่ะ ไม่ใช่แนวว่ะ" ผมกอดอกยิ้มแล้วยักคิ้วตอบไอ้เท็นไป
"ระวังนะมึงจะแพ้ภัยปากตัวเอง" พอเห็นท่าทางมั่นใจของผมไอ้จินก็เลยเสริมขึ้นมา
"เออนั่นดิ ระวังจะกลืนน้ำลายตัวเองนะเว้ยยยย" ไอ้เท็นก็ต่อมาอีก
"ถึงตอนนั้นกูหัวเราะให้" วันนี้พวกแม่งเป็ไรกันว่ะแม่งทับถมก็ดีจริง ผมส่ายหน้าแล้วหัวเราะถ้าผมได้ไอ้เฉิ่มๆ แบบนั้นมาเป็เมียเหรอ อุ๊ป แม่งไม่ใช่ว่ะ โคตรไม่ใช่เลย หึ แล้วกลืนน้ำลายตัวเองเหรอ เฉยๆ ว่ะ ผมยักคิ้วขึ้นแล้วตอบกลับไปแบบยิ้ม จนพวกมันส่ายหน้าให้กับความกวนตีนของผม
"ถ้าจะกลืนก็กลืนดิว่ะ ทุกวันนี้มึงไม่กลืนน้ำลายตัวเองกันเหรอว่ะ ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ "
----------------------------
ฮ่องเต้ : "ถ้าจะกลืนก็กลืนดิว่ะ ทุกวันนี้มึงไม่กลืนน้ำลายตัวเองกันเหรอว่ะ"
----------------------------
กลืนไม่กลืน อิพี่ 5555
เดี๋ยวพี่จะหนาว ไม่ใช่อะไรนะ แอร์เย็น แอแฮร่ !!!
ตอนหน้าแอบนิดนึงเนอะ ถ้าหมอเจอกับฮ่องเต้จะเป็ยังไง
ติดตามจ้า
![[NC18+] ฉันไม่ใช่นางเอก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688906583_51261178.webp)
1K
