ยัยไอดอลตกอับคนนี้ต้องเป็นของผม

      ผู้จัดการวงของณัฐธิดาได้รายงานเขาแล้วว่าภาคินทร์พยายามเข้าหาเธอแต่โดนปฏิเสธจากนี้เขาคงสามารถวางใจได้แล้วว่าเธอคงไม่หวั่นไหวไปกับภาคินทร์

      ธีร์จองร้านอาหารที่ภัตตาคารหรูใจกลางเมืองก่อนจะโทรชวนพี่ชายไปกินข้าวเย็นด้วยกัน

      (ฮัลโหล) ธามรับสาย

      “เย็นนี้เคลียร์คิวให้ว่างด้วยนะครับ”

      (มีอะไร)

      “จะชวนไปกินข้าว”

      (ฮะ? พูดจริงเหรอ)ธามถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ก็ปกติน้องชายเขาไม่เคยชวนไปกินข้าวด้วยซ้ำถ้าอยากเจอหน้ากันก็มักเป็นคุณแม่ที่ชวนทุกคนกลับบ้านอาทิตย์ละครั้ง

      “ครับผมโทรจองร้านไว้แล้ว”

      (มีอะไรรึเปล่า)ธามถามอย่างระแวง

      “เปล่าผมแค่อยากแนะนำให้พี่รู้จักกับไนน์เฉย ๆ”

      (ปกติไม่เห็นพาใครมาแนะนำให้พี่รู้จักเลยนะ)

      “คนนี้จริงจังครับ”

      (ให้มันจริงเถอะเพิ่งจะรู้จักกันด้วยซ้ำ)เขาจำได้ว่าสั่งให้น้องชายไปช่วยเหลือวงนี้เมื่อเดือนที่แล้วเอง

      “เรื่องความรักไม่ต้องใช้เวลาแต่ใช้ความรู้สึกพูดไปคนไม่เคยมีแฟนอย่างพี่คงไม่เข้าใจหรอกเอาเป็นว่าเดี๋ยวผมส่งเวลากับโลเคชันให้นะครับ”

      (โอเค แล้วเจอกัน)ธามกดวางสายแล้วมองหน้าจอที่เป็นภาพของขวัญ ผู้หญิงที่เขาหลงรักมาหลายปีแต่ไม่เคยมีโอกาสได้บอกเธอ

      ทำไมจะไม่เข้าใจล่ะ 

      เมื่อถ่ายรายการที่สามเสร็จก็เป็นเวลาเกือบหนึ่งทุ่มรถตู้ขับมาจอดที่ลานจอดรถของบริษัทดังเดิม

      “พี่ไนน์กลับยังไงคะ”พริมถามขณะลงรถ

      “พี่ธีร์มารับน่ะ”

      “ลืมไปเลย งั้นกลับดีๆ นะคะ”

      “บ๊ายบายจ้าสวัสดีค่ะพี่ธัญญ่า” ณัฐธิดาบอกลาทุกคนแล้วเดินไปขึ้นรถธีร์ที่จอดรออยู่

      “เป็นไงบ้างเหนื่อยไหม” ทันทีที่แฟนสาวเปิดประตูรถเข้ามานั่งข้างคนขับธีร์ก็ยื่นน้ำเปล่าเย็นๆ ส่งให้ก่อนจะออกรถ

      “นิดหน่อยค่ะแต่สนุกดี เกมในเวิร์คพอยท์ยากมากแต่ไนน์ก็เล่นชนะค่ะ อยากให้รายการออนแอร์เร็ว ๆจัง” ณัฐธิดาคุยโวอย่างภูมิใจในตัวเองก่อนจะยกน้ำขึ้นดื่ม

      “เก่งมากเดี๋ยวเราไปกินข้าวกัน พี่ธามคงใกล้ถึงแล้ว”

      พรวดด

      “อะ อะไรนะคะ” ณัฐธิดารีบสาละวนหยิบทิชชูในกระเป๋ามาเช็ดน้ำที่เลอะคางกับเสื้อ

      “พี่ลืมบอกก่อน ขอโทษนะพอดีเราจะไปกินข้าวเย็นกับพี่ธามน่ะ”

      “สภาพไนน์ไม่พร้อมเลยค่ะ”หลังถ่ายรายการเธอก็ลบเครื่องสำอางออกทันทีเพราะคิดว่าแฟนหนุ่มจะพาไปกินข้าวกันสองคนที่บ้าน

      “ไม่เห็นเป็นไรเลยน่ารักจะตาย” มือหนายกขึ้นลูบศีรษะเล็กที่ช่างแต่งหน้าม้วนเป็นลอนให้หลังจากใช้ชีวิตด้วยกันหลายวันเขาเคยชินกับตอนที่เธอไม่แต่งหน้าด้วยซ้ำ

      “อวยไนน์ตลอดเลย”

      “พี่พูดเรื่องจริงร้านที่จองไม่ใช่ภัตตาคารหรูหราอะไร บรรยากาศสบาย ๆ พี่จองห้องอาหารส่วนตัวเอาไว้ ไม่ต้องห่วงว่าจะเจอแฟนคลับ”

      ไม่นานธีร์ก็เลี้ยวเข้าไปจอดยังร้านอาหารบรรยากาศร่มรื่นแห่งหนึ่งเมื่อเห็นชื่อร้านก็ทำเอาณัฐธิดาอ้าปากค้าง ร้านนี้ได้มิชลินระดับสองดาว

      “ไหนว่าไม่หรูหราไงคะ”

      “ก็ไม่ใช่ร้านในภัตตาคารหรือโรงแรมสูงๆ ไงครับ เราไปกันเถอะ”

      ทั้งคู่เดินตามพนักงานที่พาไปยังโต๊ะที่ธีร์จองไว้ก่อนจะเห็นธามนั่งจิบชารออยู่

      “สวัสดีค่ะคุณธามขอโทษที่ทำให้รอนะคะ” ณัฐธิดายกมือไหว้ผู้อาวุโสกว่าอย่างนอบน้อม

      “สวัสดีครับไม่ได้รอนานเลยครับ เชิญนั่งกันก่อน”

      “พี่หิวรึยัง”ธีร์ถามพลางจูงมือแฟนสาวนั่งฝั่งตรงข้ามกับธาม

      “หิวแล้วเรามาสั่งอาหารกันเถอะ”

      หลังจากที่ทั้งหมดสั่งอาหารเสร็จธามก็เงยหน้าถามน้องชายที่แทบไม่เจอหน้ากันสองเดือนนอกจากในห้องประชุม

      “ช่วงนี้เป็นไงบ้างงานไม่ค่อยยุ่งสินะ ว่างขนาดชวนพี่กินข้าวด้วย”

      “เริ่มมีเวลาว่างแล้วเพราะภารกิจที่พี่ให้ผมทำก็กำลังไปได้สวย”ธีร์พูดพลางมองคนข้างตัว เล่นเอาณัฐธิดาถึงกับงงว่าทั้งสองกำลังพูดเรื่องอะไร

      “ยินดีด้วยนะ”

      “งั้นผมขอแนะนำให้รู้จักกับแฟนผมเลยละกันครับไนน์ เป็นไอดอลวง BELOVED ที่ผมเคยเป็นผู้จัดการวงอยู่ชั่วคราว”

      “ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”ธามหันไปส่งยิ้มให้ณัฐธิดา เขารู้อยู่แล้วว่าเธอเป็นใครเพราะเธอเป็นเพื่อนสนิทของผู้หญิงที่เขารัก

      “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ”ณัฐธิดายิ้มตอบ

      ครืดดด

      ธามหยิบมือถือที่สั่นบนโต๊ะก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาน้องชายเมื่อเห็นชื่อบุคคลที่โทรเข้ามา

      “แม่โทรมา”

      “รีบรับเลยแล้วอย่าพูดถึงผม”

      “ครับแม่”ธามรับสายอย่างรวดเร็ว

      ธีร์มองหน้าพี่ชายพลางพยายามเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ

      “อยู่ด้วยกันครับพาแฟนมาเปิดตัวด้วย คราวนี้ดูท่าแม่จะได้ลูกสะใภ้นะครับ ฮ่า ๆ”

      “นี่ ทำบ้าอะไรน่ะ”ธีร์ยื่นมือจะไปคว้าโทรศัพท์แต่อีกฝ่ายไวกว่า

      ธามลุกขึ้นยืนแล้วเดินเลี่ยงไปคุยที่มุมห้องเขาเริ่มคิดแผนที่จะทำให้คุณแม่เลิกเซ้าซี้หาผู้หญิงมาดูตัวให้เขาได้แล้วเพราะถ้าที่บ้านมีลูกสะใภ้เร็ว ๆ คงเลิกสนใจเขาไปอีกนาน

      “เรียบร้อยแล้วก็สวยมากเลยแม่อยากมาดูไหม” ธามรู้ดีว่าธีร์กับแม่เขาชอบคนสวย ท่านต้องประทับใจกับณัฐธิดาแน่นอน

      (ดีเลยลูกเดี๋ยวแม่ตามไป)

      “ครับ สวัสดีครับ” หลังจากวางสายเขาก็ส่งโลเคชันไปให้ในไลน์กลุ่มครอบครัวก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ

      “คุยอะไรกันอุตส่าห์บอกแล้วว่าอย่าพูดถึงผม” ธีร์ถามอย่างไม่พอใจนิด ๆ พลางตักอาหารที่เพิ่งมาเสิร์ฟให้แฟนสาว

      “ก็ไม่ได้คุยอะไรเยอะหรอกเพราะเดี๋ยวคุยกันที่นี่ดีกว่า”

      “หมายความว่ายังไง”

      “แม่กำลังมาน่ะ”

      “คะ?”คนที่ตกใจที่สุดเห็นจะเป็นณัฐธิดา แค่ต้องมาเจอธามเธอก็แอบเกร็งแล้ววันนี้ไม่ได้เตรียมตัวมาเจอใครด้วยซ้ำ

      “ไม่เป็นไรแม่พี่ใจดีมาก” เมื่อเห็นสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ของแฟนสาวธีร์จึงกุมมือเธอเพื่อปลอบใจ

      “ใช่ครับพี่ก็อยู่ด้วย ไม่ต้องกลัวเดี๋ยวช่วยพูดให้นะ” ธามเสริมเขาแอบรู้สึกผิดเพราะลืมนึกถึงความรู้สึกของเธอไปเลย

      สรรพนามที่เปลี่ยนไปของธามทำให้ณัฐธิดาเบาใจลงได้มากเหมือนกับว่าเขายอมรับเธอแล้ว

      “ขอบคุณค่ะ”ณัฐธิดาเอ่ยขอบคุณคนทั้งคู่

      ทั้งสามคนนั่งรับประทานอาหารต่อราวครึ่งชั่วโมงบริกรก็เดินนำหญิงสูงวัยคนหนึ่งเข้ามา

      “แม่นั่งข้างผมเลยครับ”ธามรีบลุกให้แม่ของเขาเข้าไปนั่งข้างใน ซึ่งเป็นที่นั่งตรงข้ามกับณัฐธิดาพอดี

      “สวัสดีค่ะ”ณัฐธิดารีบยกมือไหว้หลังจากที่แขกผู้มาใหม่นั่งเก้าอี้เรียบร้อยแล้ว

      “สวัสดีจ้ะ”กัลยารับไหว้พลางพินิจพิเคราะห์ว่าที่ลูกสะใภ้ตรงหน้า

      “ไนน์เป็นแฟนผมครับแม่” ธีร์รีบแนะนำแฟนสาวแม้จะรู้ว่าพี่ชายเขาคงบอกไปแล้ว

      “สวยขนาดนี้มิน่าแกไม่กลับบ้านตั้งเดือนกว่า”

      “เปล่านะครับผมงานยุ่งจริง ๆ พี่ธามสั่งงานหนักมาก”

      “ธีร์งานยุ่งจริงครับแม่”ธามยืนยันช่วยน้องชาย

      “แล้วคบกันนานรึยัง”กัลยาหันไปถามณัฐธิดา

     “ประมาณหนึ่งอาทิตย์ค่ะ”

      “รู้จักกันได้ยังไงหรือเป็นเพื่อนสมัยเรียนที่อเมริกา”

      “เปล่าค่ะเราเจอกันในบริษัทค่ะ”

      “แล้วหนูทำงานอะไร”

      “ไนน์เป็นไอดอลค่ะ” ณัฐธิดาอึดอัดกับคำถามที่ส่งมาไม่หยุดแต่ก็ฝืนยิ้มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

      “อย่าเพิ่งคุยกันเลยคุณแม่สั่งอาหารใหม่ดีไหมครับ” ธีร์เข้าไปแทรกเมื่อเห็นท่าไม่ดี

      หลังจากที่กัลยาสั่งอาหารลูกชายทั้งสองก็ชวนคุยเรื่องอื่นมีบ้างบางครั้งที่ธีร์หันไปถามณัฐธิดา กัลยาแอบสังเกตท่าทีของทั้งคู่เงียบ ๆ

      ส่วนมากลูกชายของเธอเป็นฝ่ายตักอาหารและคอยเอาอกเอาใจแฟนสาวจนลืมตัวท่าทีของหญิงสาวดูเรียบร้อยอ่อนหวาน ไม่แปลกใจที่ลูกชายของเธอจะหลงขนาดนี้

      “คุณน้าชอบทานปลาไหมคะ” ณัฐธิดาทำใจกล้าเอ่ยถามกัลยา

      “ชอบจ้ะ”

      “งั้นเดี๋ยวไนน์ตักให้นะคะ” เธอตักปลาจากจานที่อยู่ใกล้มือก่อนจะส่งให้แม่แฟน

      “ขอบใจจ้ะ” กัลยายิ้มให้บาง ๆเล่นเอาคนมองใจชื้น

      ทั้งหมดรับประทานอาหารกันต่อจนอิ่มกัลยาก็หยิบผ้าเช็ดปากมาเช็ด

      “แม่ขอตัวก่อนนะ”

      “เดี๋ยวผมไปส่งครับ” ธามอาสา

      “งั้นแม่ไปก่อนนะครั้งหน้าเจอกันที่บ้านนะลูก” เธอหันไปบอกธีร์ขณะลุกขึ้นยืน

      “ครับผม”

      “สวัสดีค่ะ” ณัฐธิดายกมือไหว้

      “จ้ะ แล้วเจอกันที่บ้านนะ”กัลยาทิ้งท้ายก่อนจะเดินจากไป โดยมีธามเดินตามหลังไม่ห่าง

      “ยินดีด้วยนะ แม่ดูท่าทางจะชอบไนน์”

      “คะ?” ณัฐธิดาทำหน้าเหลอหลาเท่าที่เธอเห็นมันตรงกันข้ามกับที่เขาบอกด้วยซ้ำ

      “ก็แม่ชวนไนน์ไปบ้านไง”

      “จริงเหรอคะ”ใบหน้างามเริ่มยิ้มออกอย่างโล่งอกตอนได้ยินเธอก็ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายชวนตามมารยาทหรือเปล่า

      “จริงสิ แม่อยากเจอไนน์อีกครั้งนะบอกแล้วว่าแม่พี่ใจดีแต่ท่านแค่แสดงออกไม่เก่งเฉย ๆ” ธีร์ลูบศีรษะคนข้างตัวเบา ๆเขารู้จักนิสัยแม่ของเขาดี ถ้าณัฐธิดาไม่ผ่านคงไม่มีทางชวนไปบ้านด้วยซ้ำ