ฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก

“กรี๊ดดดดด !!!!” เสียงร้องของสตรีนางหนึ่งร้องออกมาก้องไปทั่วป่า“อะไร? มีคนอยู่แถวนี้อย่างนั้นเหรอ ไปดูหน่อยดีกว่า” รีออนพุ่งตัวไปตามเสียงที่ได้ยิน แต่เมื่อไปถึงใกล้กับที่เกิดเหตุ เขาพบกับกลุ่มคนหลายสิบคนที่กำลังยืนล้อมรอบหญิงสาวสามคนเอาไว้อยู่ ดูเหมือน และดูยังไงๆก็ต้องเป็นพวกโจรป่าแน่ๆ เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาก็ตั้งใจที่จะดูสถานการณ์ก่อน การที่จะเข้าไปมันไม่ใช่ความคิดที่ดีเลยแม้แต่น้อย รีออนหลบซ่อนอยู่ภายในพุ่มไม้ที่งอกออกมาตามกิ่งไม้ต่างๆ ในเวลานี้เขาไม่ต่างจากนินจาหมู่บ้านโคโนเอะที่เคยดูจากอนิเมะชื่อดังเกี่ยวกับนินจา เมื่อถึงจุดที่ใกล้พอตัวแล้ว เขาก็หยุดเพื่อที่จะวิเคราะห์สถานการณ์ก่อนเป็นอันดับแรก “นั่นมันท่านโจเซฟนี่เจ้าคะคุณหนู...” บีเรียกล่าวออกมาเมื่อเห็นว่ามันเป็นหัวของใคร พวกเธอถอยหลังออกมาจากตรงนั้นอยู่หลายก้าว เพื่อที่เตรียมตัวจะวิ่งหนีไปทางด้านหลังของพวกนาง แต่แล้วความหวังนั้นมันก็ต้องจบลงไป ลูกสมุนโจรป่าได้เดินออกมาจากพุ่มไม้ด้านหลัง พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูหื่นกระหาย“โอ้ๆ.. คิดจะหนีอย่างนั้นหรือ .. มันก็คงจะยากสักหน่อยแล้วล่ะ” หัวหน้าโจรกล่าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มอันหล่อเหลาโชว์ฟันสีเหลืองที่แสนจะบาดใจออกมา“พวกเจ้าคิดจะทำอะไรกัน ไม่รู้หรืออย่างไรว่าคุณหนูท่านนี้เป็นถึงผู้ใดกัน หากเจ้าไม่อยากมีปัญหาเจ้าเ....” ‘เบียทีส’ สาวใช้อีกคนหนึ่งที่ยังพูดไม่ทันจะจบคำของเธอ ก็ถูกตะคอกกลับมาก่อน“หุบปาก!!! ไม่ว่าจะใหญ่มาจากไหน แต่ในป่าเขตนี้คือที่ของข้าโว้ย” หัวหน้าโจรกล่าวออกมาอย่างเดือดดัน ต่อด้วยเสียงหัวเราะสนับสนุนเขาจากเหล่าลูกสมุน พวกโจรค่อยๆเดินเข้ามาใกล้กับทั้งสามคนเข้ามาเรื่อยๆ จนโจรป่าคนหนึ่งถึงระยะที่สามารถเข้าจับตัวได้แล้ว ชายคนนี้หื่นกระหายเป็นอย่างมาก เขาจ้องไปที่เนินอกของหญิงสาวที่เขาหมายตาก่อนที่จะกระโจนเข้าไปเพื่อทำกิจ“อย่าเข้ามานะ!!!” บีเรียที่ยังสาว เธอคิดว่ามีโจรคนหนึ่งพุ่งเข้ามาหวังที่จะจับตัวของนาง เธอหลับตาลงด้วยอาการสั่นกลัว และหลังจากนั้นโจรที่เหลือเหมือนว่าได้สัญญาณอะไรบางอย่าง พวกเขาก็กระโจนเข้ามาพร้อมๆกัน รวมถึงตัวหัวหน้าโจรป่าด้วยแต่วินาทีนั้นเอง ก็เกิดเหมือนว่ามีพายุรอบๆตัวของหญิงสาวทั้งสามคน หัวหน้าโจรที่รู้ตัวก่อนใครเพื่อก็กระโดดถอยหลังออกมา ส่วนลูกน้องที่เหลือต่างก็กระเด็นออกมาด้วยลูกเตะของรีออน “จงหยุดการกระทำของพวกเจ้าเอาไว้แต่เพียงเท่านี้เถอะ.. หากยังฝืนกระทำอยู่ก็อย่าหาว่าข้าไม่เตือนพวกพวกเจ้าก็แล้วกัน” รีออนที่ยืนอยู่ในท่าทางสงบนิ่ง เอ่ยออกมาอย่างมีหมาด ด้วยรูปลักษณ์ภายนอกแต่งตัวราวกับคุณชายที่ฐานะ และมีออร่าที่เป็นวรยุทธ์“ชิ... เจ้าเป็นผู้ใดข้าไม่ได้สนใจหรอกนะ... เจ้าที่มาเพียงแค่คนเดียวจะทำสิ่งใดได้อย่างนั้นรึ” หัวหน้าโจรมองซ้ายมองขวา เห็นลูกน้องแต่ละคนของเขาต่างก็ถูกอัดออกมา บางคนถ้าให้เดาก็น่าจะมีกระดูกหักไปบ้างแล้วบางส่วน ส่วนคนที่ยังดูไม่เป็นอะไรมากนั้น ก็เพราะน่าจะใช้อาวุธบดบังการโจมตีแทนที่จะใช้ร่างกายตรงๆ มันแสดงให้เห็นว่ากระบวนท่าของชายคนนี้มันไม่ธรรมดา แต่จะว่าก็ว่าเถอะ เมื่อเขาสังเกตออกไปดีๆ ชายคนนั้นน่าจะเดินทางมาเพียงลำพังเท่านั้น จึงกล่าวออกมาหวังที่จะข่มขู่ และเขาก็คิดในใจว่ากระบวนท่าอย่างนั้นมันก็คงใช้ได้ไม่มากหรอก เขายังพอที่จะชนะได้อยู่ หากจะต้องต่อสู้กันจริงๆ แต่เขาก็ยังหวังอยู่ลึกๆว่าชายคนนี้จะไม่เข้ามายุ่งไปมากกว่านี้ “มันก็จริงอย่างที่เจ้าว่ามา ..ข้าเดินทางมาเพียงลำพัง แต่ถ้าแค่สู้กับพวกเจ้า ข้าก็คงจะไม่เหนื่อยมากเท่าไหร่” รีออนกล่าวพร้อมกับยิ้มออกมา พร้อมกับโชว์ก้าวพริบตาด้วยความเร็วระดับกลางๆออกไป แต่สิ่งที่พวกโจรได้เห็นมันเหมือนกับผีที่ผุดๆโผล่ๆ และเพียงเวลาเสี้ยววินาที รีออนก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าของหัวหน้าโจรคนนั้น หัวหน้าโจรที่เห็นอย่างนั้นถึงกับตกใจ กระโดดถอยหลังออกมาอย่างรวดเร็ว ตัวเขาเองก็มีวรยุทธ์ในระดับหนึ่ง จึงพอจะรับรู้ได้ถึงความอันตราย แต่มันก็ไม่ทันแล้ว เพราะแรงที่เขาได้กระโดดถอยมามันกลับเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ตัวหัวหน้ากระเด็นไปชนกับต้นไม้หลายสิบต้นหักเป็นแนว ทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนั้นได้แต่อ้าปากค้างจนแมลงวันจะบินเข้าปากกันอยู่แล้ว รีออนที่เห็นอย่างนั้นก็ยกเมือของเขาขึ้นมาเกาหัวงกๆ ก่อนจะกล่าวออกมา “แฮร่ๆ โทษทีๆ พอดีกะแรงไม่ถูกน่ะ เอาเป็นว่าครั้งหน้าจะกะให้มันดีกว่านี้นะ... แกคนนั้นน่ะ ไปจับตัวหัวหน้าแกมาใหม่ซิ คราวนี้จะเบาๆมือลง จะได้ไม่ผิดพลาดอีก” และแน่นอนว่าทุกคนในที่นี่ได้แต่อึ้งกันเข้าไปอีก ลูกน้องโจรคนนั้นก็ไปจับตัวหัวหน้าของตัวเองมาอย่างงงๆ ส่วนพวกที่เหลือก็ได้แต่เข้าจับกลุ่มกันอยู่ด้านหลังของหัวหน้าตัวเอง“มาๆๆ เรามาเริ่มกันใหม่ รอบเมื่อกี้ไม่นับ...” รีออนทำท่าเงื้อหมัดของตัวเองออกมา รอบนี้เขาไม่มีทางที่จะผิดพลาดอย่างแน่นอน เอาแค่พอชน และถอยไปชนกับต้นไม้ก็น่าจะพอแล้ว แต่หัวหน้าโจรก็ห้ามเอาไว้ก่อน“เดี๋ยวๆๆ...” หัวหน้าโจรยกมือมาพร้อมกับหลับตาไปด้วยความกลัว ถึงเมื่อกี้เขาจะเอาจริงหรือไม่ก็ตาม แต่ถ้าเขาโดนไปอีกรอบ อย่าว่าแต่บาดเจ็บสาหัสเลย รอบนี้เขาน่าจะตายจริงๆอย่างแน่นอน“อะไรหรือ.. หรือว่าจะบอกให้โจมตีเท่าเดิมอย่างนั้นรึ เมื่อกี้คงไม่ทันได้ตั้งตัวซินะ... เอาอย่างนั้นก็ได้ เตรียมตัวให้ดีล่ะ...” เขาเงื้อหมัดขึ้นมาอีกรอบ และใช้ความเร็วที่เหนือชั้นซัดพวกโจรทุกๆคนที่อยู่ตรงนั้นกระเด็นขึ้นไปบนฝากฟ้า ก่อนจะมีเสียงที่ดังออกจากพวกโจรประสานออกมาพร้อมๆกัน“...รางไม่ดีอีกแล้วววว...” รีออนที่เหมือนจะเคยได้ยินประโยคนี้จากที่ไหนสักที่เขาพยายามนึก แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก จนสามสาวที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด และพึ่งจะออกมาจากที่หลบซ้อนตัวจากหลังก้อนหินใหญ่เอ่ยทักทายกับเขา“เออ... ข้าต้องขอขอบพระคุณท่านผู้มีพระคุณด้วยเจ้าค่ะ.. หากพวกข้าไม่ได้ท่านช่วยเหลือในครั้งนี้ พวกข้าก็ไม่ต่างจากการตายทั้งเป็น.. ขอบพระคุณจริงๆเจ้าค่ะ” เธอทั้งสามคนก้มหัวให้กับเขาก่อนที่จะรีออนจะหันมาเจอทั้งสามคน เขามองอยู่เล็กน้อย ก่อนจะหันหน้ากลับมา รีออนยกมือด้านขวาขึ้นเพื่อเพิ่มความเท่ห์ให้กับตัวเอง ก่อนจะเอ่ยออกไปว่า“พวกเจ้าไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว... รักษาตัวด้วยล่ะ ข้าไปแล้ว...” เขาเดินออกไป และมุ่งหน้าไปตามทางที่อลิสเอ่ยกล่าวแก่เขา สาวๆที่ได้ยินดังนั้นก็หันขึ้นมามองไปที่แผ่นหลังของบุรุษที่ช่วยเหลือพวกเธอ ก่อนที่แคทเทอรีนจะพูดออกมาเสียงดังว่า“ช้าก่อน!!ท่านผู้มีพระคุณ.. พวกข้ายังไม่ทันได้ตอบแทนท่านเลยเจ้าค่ะ” ถึงเธอจะพูดดังสักขนาดไหนก็ได้แต่เห็นเขาเดินจากไปพร้อมกับโบกมือลาจากทางด้านหลังเหมือนเดิม พวกเธอมองหน้ากันเล็กน้อย ก่อนจะวิ่งตามบุรุษคนนั้นไปอย่างรวดเร็ว หลังที่ได้ปรึกษากันแล้ว “แล้วเราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะคุณหนู... เราอยู่กลางป่า แถมยังไม่รู้เลยว่าอยู่ที่ไหน .. อาหารการกิน หรือแม้กระทั่งความปลอดภัย....” คนใช้ทั้งสองกล่าวออกมาอย่างกลัวๆ บราๆเรื่องต่างๆ พวกเธอพึ่งจะผ่านอะไรที่เลวร้ายมา จิตใจกำลังอ่อนล้า และแน่นอนว่าแคทเทอรีนที่เป็นผู้นำของทั้งสอง ตัดสินใจที่จะวิ่งตามผู้มีพระคุณของเธอไป“ข้าว่าเราควรตามเขาไป ..ถึงเขาคนนั้นจะไม่น่าไว้ใจมากขนาดไหน..แต่อย่างน้อยเขาก็เคยช่วยเหลือพวกเราโดยไม่ได้หวังให้เราได้ตอบแทนเลยแม้แต่น้อย…ไป!!” แคทเทอรีนกล่าว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 13

นิยายแนะนำ

ฉันนี่แหละ...ด็อกเตอร์ในต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 13

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้