ตอนที่ 19
ทุกเช้ามืดนิลกาฬจะออกมาฝึกที่ลานฝึกประจำหอพักพะพูง นิลกาฬจะฝึกกล้ามเนื้อ ยืดเส้น มวยไทย คาราเต้ กังฟู ไอคิโด้ และจบด้วยโยคะ นิลกาลสวมชุดสูทต่อสู้สีดำแนบเนื้อทำให้เห็นทุกส่วนของเขา เหงื่อที่ไหลออกมาจากใบหน้าและสีหน้าที่จริงจังของเขาทำให้ดูสมชายชาตรี เป็ภาพที่มีเสน่ห์มากๆ
ลานฝึกของหอพักนั้นอยู่ด้านหลังห้องพักของหลิน ยูกิ เสวียนซิน และคริส
หลินเองก็รู้เช่นกันว่านิลกาฬชอบออกมาฝึกตอนเช้า นั้นเป็เหตุผลที่ทำให้นางเองก็ตื่นมาฝึกตอนเช้าเช่นกัน แต่นางไม่ได้ฝึกที่ลานฝึก นางฝึกในห้องของนางแทน เพื่อจะได้ไม่ไปรบกวนนิลกาฬ
ส่วนยูกิกับเสวียนซินพวกนางมันจะตื่นแต่เช้าอยู่แล้ว พวกนางชอบมองบรรยากาศยามเช้าภายนอกหน้าต่างเป็ที่สุดเพราะธรรมชาติยามเช้าสามารถทำให้พวกนางผ่อนคลาย
หน้าต่างห้องของพวกนางหันมาทางด้านตะวันออกพอดี ทำให้พวกนางสามารถมองพระอาทิตย์ยามเช้าได้ ยูกิและเสวียนซินก็เดินมาดูพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้าตรงหน้าต่าง พวกนางกำลังเพลิดเพลินกับธรรมชาติ แต่ทันใดนั้นพวกนางก็เห็น นิลกาฬกำลังฝึกฝนยามเช้าอยู่
เหงื่อที่ท้วมร่างของนิลกาฬเมื่อัักับแสงอาทิตย์ยามเช้า ทำให้เหงื่อของเขาสะท้อนแสงระยิบระยับ บวกกับใบหน้าที่จริงจังของนิลกาฬ ทำให้พวกนางรู้สึกว่านิลกาฬหล่อมีเสน่ห์ ทำให้พวกนางเขินอายทันที
ส่วนหลินนั้นแอบดูนิลกาฬฝึกซ้อมั้แ่อยู่ที่หมู่บ้านแล้ว นางรู้อยู่แล้วว่าเวลาที่นิลกาฬฝึกซ้อมยามเช้านั้นนิลกาฬ เขาดูหล่อและมีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามเป็อย่างมาก
หลังจากที่นิลกาฬฝึกเสร็จเขาก็เดินกลับไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนชุดทันที
เมื่อนิลกาฬเตรียมตัวเสร็จแล้วเดินไปปลูกหลินทันที
ก๊อกๆ
“ข้าเองหลิน ข้าเข้าไปได้ไหม” นิลกาฬพูด
“เข้ามาได้เลย”
เมื่อนิลกาฬเข้ามาในหอมเข้าก็ได้กลิ่นหอมของน้ำซูบกระดูกหมู และอาหารอย่างอื่น
“ไม่น่าเชื่อเลยนะเนี่ยว่าเ้าจะตื่นมาทำอาหารแต่เช้าแบบนี้” นิลกาฬพูดพร้อมกับมองไปรอบๆห้อง
“เ้าคิดว่าข้าจะทำตัวี้เีเป็อย่างเดียวหรือยังไง แล้วที่หมู่บ้านใครกันที่เป็คนทำอาหารให้เ้ากินกันห่ะ” หลินพูด
“ฮ่าๆ~ ข้ารู้อยู่แล้วละว่าเ้าตื่นแต่เช้าเพื่อมาฝึกตอนเช้า”
“เอ๋ อ..อะไรใครตื่นมาฝึก เ้าคิดไปเองหรือเปล่านิล”
“ฮ่าๆ~ เอาเป็ว่าข้ารู้ว่าเ้าตื่นมาฝึกแต่ก็แล้วกัน ไหนๆขอข้าชิมอาหารฝีมือของเ้าหน่อย ข้าเองก็ไม่ได้กินอาหารฝีมือเ้านานแล้วด้วย”
“อืม”
นิลกาฬและหลินนั่งกินอาหารเช้าด้วยกัน
“นิลหลังจากนี้ไปพวกเราก็จะต้องใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนนี้ถึง 3 ปี ข้าเป็ห่วงท่านพ่อจังเลย ไม่รู้ว่าท่านจะเป็เช่นไรบ้าง”
“ไม่ต้องห่วงลุงชางหรอก ถ้าใครกล้ามาหาเื่หมู่บ้านพฤกษชาติ ข้าจะจัดการพวกมันทั้งหมดเอง หมู่บ้านพฤกษชาติก็เหมือนกับบ้านของข้า เ้าไม่ต้องห่วงไปหรอก มาๆรีบกินกินดีกว่าใกล้จะได้เวลาเข้าเรียนแล้ว”
“อืม”
หลังจากที่พวกเขากินข้าวเสร็จแล้ว ก็เตรียมตัวเดินทางไปเรียนทันที พวกนิลกาฬพบว่าทุกคนลงมารออยู่ที่หน้าหอพักแล้ว
“ลูกพี่หญิงท่านมาแล้ว” เขาดินพูด
“พวกเขามาแล้ว ที่นี้ก็ครบกันทุกคนแล้ว ข้าไปก่อนก็แล้วกัน” เสวียนซิน มองมาที่นิลกาฬก่อนที่นางจะเดินออก
พวกเขาก็เดินตามเสวียนซินเพื่อไปเรียนทันที
คริสเดิมมาข้างๆนิลกาฬ
“ท่านนิล ท่านฝึกแบบนี้ทุกเช้าเลยหรอ ข้าเห็นท่านฝึกอย่างชำนาญมาก” คริสกระซิบ
“มันเป็กิจวัตรประจำวันของข้านะ ถ้าวันไหนข้าว่างข้าจะมาฝึกพื้นฐานแบบนี้ทุกวัน เ้าสนใจยังงั้นหรือคริส”
“เปล่าๆ ข้าแค่อยากรู้เฉยๆ” คริสเห็นว่านิลกาฬฝึกยามเช้านั้นเพื่อที่จะทำให้สาวๆชอบเขาแน่ๆ เพราะขนาดคริสเองเห็นนิลกาฬฝึก เขายังคิดว่านิลกาฬนั้นดูหล่อเท่ และเป็ชายชาตรีที่องอาจ
ทำให้คริสนับถือนิลกาฬจากใจจริงว่านิลกาฬจะต้องเป็ชายที่องอาจในอนาคตนี้เป็แน่ ถ้านิลกาฬยิ่งใหญ่คริสได้บอกกลับตัวเองว่าเขาจะต้องเป็ลูกน้อยของนิลกาฬให้จงได้
เมื่อพวกเขาถึงห้องเรียนแต่อาจารย์ยังไม่มา พวกเขาก็แยกย้ายกันนั่งประจำที่ จะมีโต๊ะทั้งหมด 4 ตัว โต๊ะแรกมี นิลกาฬ หลิน ยูกิ โต๊ะที่2มี เสวียนซิน คริส โต๊ะที่ 3 มี เขาดิน เขาใหญ่ ส่วนโต๊ะที่ 4 ตอนนี้ว่างเนื่องจากโยโตะนั้นโดนไล่ออกไปแล้ว
หลังจากนั้นสักพักก็มีเสียงเดินดังมาพวกเขาหันไปทางประตูทันที มีสาวสวยเดินเข้ามาพวกเขาตะลึงเป็อย่างมากที่มีอาจารย์สาวสวยเดินเข้ามา
‘เป็นางจริงๆด้วย’ ถึงเมื่อวานนิลกาฬจะสามารถััถึงนางได้แต่เขาก็ไม่รู้ว่านางคือใคร เมื่อนางเดินเข้ามาในห้องนิลกาฬสามารถััได้ถึงคลื่นของกระแสพลังในตัวนางเหมือนกับคนที่ซ่อนตัวค่อยจับตาดูพวกเขา ทำให้นิลกาฬรู้ว่าเป็คนๆเดียวกัน
เมื่อนางเดินมาถึงหน้าห้องเรียน
“ทั้งหมดยืน ทำความเคารพ” ยูกิพูด
““คารวะท่านอาจารย์””
“ทุกคนนั่ง” อาจารย์พูด และนางได้หันไปมองที่นิลกาฬ
นิลกาฬก็ยิ้มและก้มหัวเคารพนาง
ทำให้นางรู้ว่าเมื่อวานมันไม่ใช่เื่บังเอิญ แสดงว่าเขาสามารถเห็นได้นางจริงๆ
“เอาละ ที่ข้ามาในวันนี้นั้นเพื่อจะมาบอกว่า ข้าเป็อาจารย์ประจำห้องของพวกเ้าั้แ่นี้เป็ต้นไป ข้าชื่อว่าโชโกะ วันนี้จะเป็วันที่พวกเ้าจะต้องเลือกหลักสูตรการเรียน เมื่อพวกเ้าเข้าตามหลักสูตรการเรียนได้แล้วในอีก 3 เดือน ให้พวกเ้ามาที่ห้องเรียนนี้เพื่อที่จะเตรียมการประลองของโรงเรียนกลาง ของทวีปไม้ศักสิทธิ์ พวกเ้าเข้าใจไหม”
““ครับ/ค่ะ””
“ดีมากแยกย้ายไปได้พวกเ้ามีเวลา 7 วันในการทดสอบเข้าในแต่ละหลักสูตรพวกเ้าจงเลือกหลักสูตรที่เหมาะสมกับตัวเองแค่นี้ละ ไปได้” หลังจากพูดจบนางก็หายตัวไปทันที
“ลูกที่หญิงท่านจะเลือกหลักสูตรไหนหรอ” เขาดินถาม
“ใช่ๆข้าก็อยากรู้ว่าลูกพี่หญิงจะเลือกหลักสูตรไหน” เขาสหญ่พูด
“อืม~ ถ้านิลกาฬเลือกหลักสูตรไหนข้าก็จะเลือกหลักสูตรนั้น” หลินพูด
““เออ๋!””
“ว่าแต่พวกเ้าเข้าหลักสูตรใดกัน” นิลกาฬถาม
“พวกข้า 2 พี่น้อง จะต้องเข้าหลูกสูตรนักรบอยู่แล้ว” เขาดินพูด
“ใช่แล้วๆ งั้นพวกข้าขอตัวก่อน” เขาใหญ่พูด
“งั้นข้าขอไปดูหลักสูตรการเมืองก่อนละกัน” คริสพูด
“ท่านนิลท่านจะเลือกหลักสูตรใดกัน” ยูกิถาม
“ข้าหรอ ข้ามีหลักสูตรที่ข้าสนใจอยู่” นิลกาฬยิ้ม
“ข้าคิดไว้แล้วว่าเ้าจะต้องเลือกหลักสูตรนี้” หลินสายหัว
“หลักสูตรใดกันที่นิลกาฬเลือก” เสวียนซินถาม
“นักฆ่านะ สำหรับนิลอ่ะนะ เพราะเขาไม่ชอบที่ที่มีคนเยอะๆ เขาชอบที่สงบๆ ไม่ค่อยมีผู้คนนะ ความคิดของเขาก็จะประมาณนี้และ” หลินพูด
ยูกิและเสวียนซินใเป็อย่างมาก ที่นิลกาฬเลือกหลักสูตรนักฆ่า
“เออ~ ถึงข้าจะไม่ได้สงสัยในความสามารถของท่านนิลแต่ท่านแน่ใจจริงๆ หรือว่าจะเข้าหลักสูตรนี้” ยูกิพูด
“มันไม่ดียังไงหรอยูกิ” นิลกาฬถาม
“ค..คือส่วนใหญ่นักเรียนที่เข้าเรียนหลักสูตรนี้จะเป็พวกชั่วร้าย ชอบฆ่าผู้คน และนิสัยไม่ค่อยดี ข..ข้าเลยไม่ค่อยแนะนำท่านให้เข้าหลักสูตรนี้เท่าไหร่”
“ข้าเองก็ไม่เห็นด้วย นิลกาฬเ้ามาเข้าหลักสูตรนักเวทย์กับข้าไหม ที่นั้นก็มีคนเข้าหลักสูตรน้อย เ้าไม่สนใจหรอ” เสวียนซินพูด
“ฮ่าๆ~ ไม่ละ การโจมตีระยะไกลแบบนั้นข้าก็สามารถทำได้อยู่แล้ว แถมวิธีของข้ามีประสิทธิภาพมากกว่าด้วย ข้าเลยไม่สนใจจะเข้าหลักสูตรนักเวทย์เท่าไหร่ พวกเ้าไม่ต้องเป็ห่วงยังไงหลินก็ไปกับข้าด้วย พวกเ้าไปทดสอบเข้าหลักสูตรนักเวยท์เถอะ ไปกันได้แล้วหลิน” นิลกาฬไม่ให้พวกนางพูดขัดและเดินจากไปทันที
“พวกเ้าไม่ต้องกังวลหรอก ข้าไปก่อนนะ” หลินพูดเสร็จก็เดินตามนิลกาฬไปทันที
พวกนางทั้ง 2 ก็อยากตามพวกนิลกาฬไปแต่พวกนางไม่มีความมั่นใจว่าจะสามารถผ่านการทดสอบหลักสูตรนักฆ่าได้ คนส่วนใหญ่จะเลือกเข้าหลักสูตรอื่นกันหมด ยกเว้นหลักสูตรนักฆ่าที่ไม่มีเด็กคนไหนเลือกเข้าหลักสูตรนี้เลย พวกนางทั้ง 2 มองหน้ากัน ต่างคนต่างพยักหน้า และพวกนางก็วิ่งตามนิลกาฬไปทันที
“สรุปพวกเ้าจะตามพวกข้ามาทดสอบเข้าหลักสูตรนักฆ่า ทำไมพวกเ้าไมีไปเข้าหลักสูตรนักเวทย์กัน พวกเ้าที่เด่นพลังธาตุน้ำกันแทนที่จะไปหลักสูตรนักเวทย์กัน กับมาตามพวกข้าซะงั้น” นิลกาฬพูด
“ก..ก็พวกข้า..”
“น่าๆนิล พวกเขาอุส่ามาแล้ว เ้าก็อย่าว่าพวกนางเลย ยังไงถ้าพวกนางทดสอบไม่ผ่านเดียวพวกนางก็กลับไปเข้าหลักสูตรนักเวทย์เองและ” หลินพูด
“เหอ~ ก็ได้ตามใจพวกเ้า ข้าอุส่าเลือกที่ที่ไม่ค่อยจะมีคนมาแล้วนะ แต่ก็ชั่งเหอะ”
“ยูกิ เสวียนซิน ทำไมพวกเ้าถึงตามมาด้วยละ หรือว่าพวกเ้า..”
“ข..ข้าแค่เป็ห่วงเ้านะหลิน ข้ากลัวว่าเ้านิลกาฬจะทำอะไรไม่ดีกลับเ้า ข้าเลยจะมาอยู่เป็เพื่อนเ้า” เสวียนซินพูด
“ช..ใช่แล้ว ข้าเองก็กังวลว่าท่านหลินจะเหงาข้าก็เลยตามท่านมา” ยูกิพูด
“เป็แบบนี้นั้นเอง ข้ารักพวกเ้าที่สุดเลย” หลินะโกอดพวกนางทันที
นิลกาฬสายหัวพร้อมกับถอนหายใจ ‘ความสงบสุขของข้า
‘หึหึหึ~ เ้าหนูชีวิตเ้านี้ช่างน่าสนใจจริงๆ’ นนทกพูด
‘เงียบไปเลยเ้านะ’
เมื่อพวกเขามาถึงหลักสูตรนักฆ่า ทางเข้าทั้ง 2 ข้างทางเป็ทิวต้นไผ่ขึ้นเต็มไปหมด เมื่อเดินเข้ามาจะพบศาลาขนาดเล็กตั้งอยู่ตรงกลาง รอบๆถูกห้อมล้อมไปด้วยต้นไผ่
“พวกเ้า้าเข้าหลักสูตรนักฆ่าหรือ” เสียงปริศนาดังขึ้น
“ใช่แล้วขอรับ พวกข้า้าเข้าหลักสูตรนักฆ่า” นิลกาฬพูด
“การทดสอบเข้าหลักสูตรมันไม่ง่ายและไม่ยาก เพียงแค่พวกเ้าจะต้องออกไปจากสถานที่แห่งนี้ให้ได้และห้ามทำให้กับดักทำงาน ถ้าพวกเ้าคนไหนทำให้กับดักทำงานพวกเ้าจะถูกตัดสิทธิ์ทันที พวกเ้าเข้าใจไหม” เสียงปริศนาพูด
นิลกาฬหันไปมองพวกนางทั้ง 3 คน พวกนางพยักหน้าให้กับเขา แสดงว่าพวกนางพร้อมแล้ว
“พวกข้าพร้อมแล้ว”
“เช่นนั้นพวกเ้าจะต้องออกจากที่นี้ภายใน 4 ชม. เริ่มได้”
365
