"ถ้าแค่นั้นก็ย่อมได้"
"ฟิ๊ว.."มีสิ่งของปริศนาลอยออกมาจากห้องเดือนดารามุ่งไปที่หน้าอกของเฉินโป
"ปึก"สิ่งของปริศนาปักลงที่หน้าอกของเฉินโป
"แคว๊ก"เฉินโปฉีกเสื้อด้านนอกออกเพื่อดูว่าเป็สิ่งใดที่พุ่งเข้าหน้าอกตน
"หือ..แค่ตะปูเงินหรอกรึ" เฉินโปแปลกใจที่เห็นว่ามันเป็แค่ตะปูเงินธรรมดา
"นั่นมัน..เกราะอ่อนไหมฟ้า" หรงเจียะโออกมา
"พวกเ้าเล่นสกปรกนี่หว่าเล่นใส่เกราะอ่อนไหมฟ้าไว้แบบนี้"อู่เวยะโด่าถอ
"ตู้กู่เ้าเล่นลูกไม้แบบนี้ไม่อายผู้อื่นอย่างนั้นเรอะ"ชิงิะโด่าเสริม
"ฮ่าฮ่า ไมเห็นมีกฎที่ไหนบอกนี่ว่าห้ามใส่เครื่องป้องกัน"ตู้กู่หัวเราะอย่างอารมณ์ดี
"ข้าก็นึกว่าจะเป็สัตว์พิษแบบไหนซะอีกที่แท้ก็แค่ตะปูเงินแท่งเล็กๆฮ่า ฮ่า" เฉินโปะโเยาะเย้ย
"เ้ามันก็หน้าไม่อายเหมือนพ่อเ้าที่ออกอุบายให้ซัดพิษไปที่หน้าอกของเ้า" อวิ๋นเฟยะโออกมาเมื่อเห็นนายของตนถูกเอาเปรียบ
"ระวังปากเ้าหน่อยอวิ๋นเฟย"ตู้กู่ะโสวนกลับ
"ที่นี้เราก็เสมอกันแล้วนะท่านเ้าของห้องเดือนดารา..ปึก" เฉินโปะโพร้อมดึงตะปูออกจากเสื้อเกราะของตน
"เมื่อเ้าััตะปูคร่าิญญาก็ถือได้ว่าเ้าได้ตายไปแล้ว"จินหลงเอ่ยออกมา
"ฟู่.."ตะปูคร่าิญญากลายเป็ควันสีม่วง
"นี่มันอะไรกัน...อ๊ากก"กลุ่มควันสีม่วงปกคลุมรอบตัวเฉินโป
"อ๊ากก..ท่านพ่อช่วย.."เฉินโปะโสุดเสียง
เสียงร้องขอความช่วยเหลือยังกล่าวไม่ทันจบควันสีม่วงก็ได้กัดกินร่างกายของเฉินโปไปจนหมดสิ้นเหลือทิ้งไว้แต่เพียงเศษซากโครงกระดูก
"โห..พิษของเ้าตะปูจิ๋วช่างร้ายกาจจริงๆ"อู่เวยพึมพำออกมา
"อึก.."เสียงกลืนน้ำลายของคนในห้องประมูลต่างดังขึ้น
"ข้าจะฆ่าเ้า..ข้าจะฆ่าเ้า" ตู้กู่ะโด้วยความโกรธ
"หยุดเลยตู้กู่การประลองพิษเป็ไปอย่างเป็ธรรมขนาดเ้าเล่นลูกไม้ท่านผู้นั้นยังไม่ว่าอะไรเ้าเลยเ้ายังคิดจะแก้แค้นอีกอย่างนั้นรึ" ชิงิะโออกมา
"ถูกอย่างที่ท่านชิงิกล่าวมาพวกข้าและอีก 5 สำนัก ต่างเห็นการประลองที่เป็ธรรมที่สุดแล้ว"หรงเจียกล่าวเสริม
"ดี..ดีข้าไม่ปล่อยเื่นี้จบง่ายๆแน่" ตู้กู่ะโอย่างเคียดแค้น
"งั้นเชิญท่านเจี้ยนกังเริ่มประมูลต่อได้"จินหลงเอ่ยออกมา
"เอ่อ..ดังที่ทุกท่านได้เห็นแล้วว่าโอสถอัคคีผลาญฟ้าสามารถแก้พิษได้.."
"150,000,000 เหรียญทอง"ชิงิทุ่มเสนอเงินของสำนักให้ก่อนที่เจี้ยนกังจะพูดจบเสียอีก ซึ่งราคาที่เสนอมานั้นก็สูงกว่าราคาตั้งต้น
"ต่อให้ข้าควักเงินส่วนตัวข้าก็จะต้องนำโอสถนี้กลับไปให้ได้"ชิงิคิดในใจ
...
โชคดีของชิงิที่ไม่มีผู้ใดประมูลแข่ง
"ขอแสดงความยินดีกับท่านเจี้ยนกังด้วยที่ชนะการประมูลโอสถอัคคีผลาญฟ้า 1 เม็ดในราคา 150,000,000 เหรียญทอง" เจี้ยนกังเอ่ยขึ้น
การประมูลของโรงประมูลวังน้ำเขียวนั้นต้องนำเงินที่นำมาทั้งหมดฝากไว้ที่โรงประมูลเสียก่อนถ้าเงินที่นำไปฝากมีไม่เพียงพอกับราคาที่เสนอไปนั้นย่อมไม่มีสิทธิ์ในการประมูขของชิ้นนั้นและที่ต้องทำเช่นนี้ก็เพื่อป้องกันการปั่นราคาของสินค้า
ถ้าประมูลสิ่งของชิ้นไหนได้เงินที่ฝากไว้จะถูกหักในทันทีและเมื่อประมูลสิ่งของได้สามารถเดินไปรับที่หน้าเวทีการประมูลได้เลยหรือรอหลังงานประมูลจบก็ได้
ชิงิไม่รอช้ารีบพุ่งตัวเพื่อไปรับโอสถอัคคีผลาญฟ้าด้วยตนเองหลังจากที่เจี้ยนกังประกาศขายให้กับตน
"ข้าขอเตือนเ้าชิงิ วางมือของเ้าออกจากโอสถนั้นซะ" ตู้กู่ะโขึ้น
"เ้าหมายความว่ายังไงตู้กู่"ชิงิหงุดหงิดทันทีที่ถูกสั่งให้หยุดมือจากโอสถตรงหน้า
"ข้าจะทำลายโอสถนั่นมันเป็สาเหตุของปัญหาทั้งหมด" ตู้กู่ะโขึ้น
"เ้าจะบ้าหรือไงตู้กู่ข้าประมูลมันได้อยู่ดีดีข้าคงไม่ยอมให้เ้าเอามันไปทำลายได้ง่ายๆหรอกนะ" ชิงิตวาดกลับ
"ในเมื่อข้าเตือนแล้วเ้าไม่ยอมฟังงั้นข้าคงต้องใช้กำลัง" ตู้กู่ะโขึ้นพร้อมปลดปล่อยพลังปราณระดับจอมภูตขั้นต้น (ขั้น 3)
"ถึงข้าจะสู้เ้าไม่ได้แต่ข้าก็ไม่ยอมให้โอสถเ้าง่ายๆเช่นกัน" ชิงิะโขึ้นพร้อมปลดปล่อยพลังปราณระดับจอมภูตขั้นต้น (ขั้น 1)
สาเหตุที่พลังห่างกันเช่นนี้เพราะชิงิใช้เวลาส่วนใหญ่หมกมุ่นไปกับการหลอมโอสถแต่ตู้กู่นั้นใช้เวลาส่วนใหญ่ฝึกยุทธและดูดซับโอสถของผู้ที่มันฆ่า ใช้แค่เวลาส่วนน้อยเท่านั้นในการหลอมโอสถพิษ
"เอ่อ.. ข้ามีบางอย่างจะพูดก่อนที่พวกท่านจะสู้กัน" เจี้ยนกังเอ่ยขึ้นมา
"ถ้าเื่ค่าเสียหายที่จะเกิดขึ้นข้าจะเป็คนจ่ายมันเอง" ตู้กู่ะโบอกแก่เจี้ยนกัง
"ไม่ใช่เื่นั้น.."
667
