หลังจากรออยู่ไม่นานกลางคืนก็มาเยือน ไม่รู้ว่าครั้งนี้เซโน่พกโชคมาหรืออะไร วันนี้พระจันทร์ทั้งสามดวงบนท้องฟ้าเต็มดวงทั้งหมด ทำให้กลางคืนมันสว่างขึ้นมากจนสามารถมองเห็นระยะ 10-20 เมตรได้ด้วยตาเปล่า
การต่อสู้จะง่ายขึ้น แถมเอฟเฟคของคลาสก็ทำงานอีกด้วย แม้เอฟเฟคลบตัวตนของคลาสจะฟังดูคลุมเครือแต่เซโน่ไม่คิดว่ามันจะกระจอกแน่นอน ดังนั้นเขาไม่ต้องกังวลว่ากวางตัวนี้จะตรวจจับเขาได้ง่ายๆ
เซโน่ย่องเข้าไปใกล้มันผ่านพุ่มหญ้าสูงโดยรอบ กระทั่งตอนนี้เขาอยู่ห่างจากมันไม่ถึง 3 เมตรแล้ว แต่กวางเหมือนจะยังไม่รับรู้ถึงตัวตนของเขา
เซโน่สูดหายใจเข้าลึก โดยไม่รอช้าเขาอาศัยจังหวะที่กวางก้มลงกินหญ้ากระโจนเข้าหามันทันที เคียวถูกง้างไปด้านหลังก่อนจะเหวี่ยงเข้าใส่กวางตัวนั้นทันที
ใบมีดของเคียวเล็ง่คออย่างแม่นย้ำ “ฉว่ะ” เสียงฉีกกระซากดังขึ้น
กวางตัวนั้นพลันร้องออกมาด้วยความเ็ป เืกระฉูดออกมาจากาแ
ดวงตาของมันเปล่งแสง รากไม้จำนวนพลันพุ่งเข้าหาเซโน่ทันที
เห็นอย่างนั้นเซโน่ก็ะโถอยกลับมา เคียวในมือควงตัดรากไม้ที่พุ่งเข้าหา
“ตื้นไป” เซโน่สบถออกมา าแที่กวางได้รับมันยังคงตื้นไป ไม่สามารถตัดหัวของมันได้ในครั้งเดียว
แต่เคียวของเขาก็ทะลุไปถึงกระดูก แต่ก็ต้องหยุดลงเพราะเคียวไม่อาจตัดกระดูกขาด
นั้นทำให้เขาแอบใ เขารู้ซึ่งถึงความคมของเคียวดี แต่อย่างนั้นมันกลับไม่อาจตัดกระดูกของกวางตัวนี้ได้
เซโน่ะโหลบรากไม้ที่พัวพันเขาไปมา เคียวในมือเขาไม่ได้หยุดควงแม้แต่น้อย กวัดแกว่งฟาดฟันรากไม้อย่างต่อเนื่อง
ตอนนั้นเองที่เขาเห็นว่าาแตรงคอของกวางเริ่มฟื้นฟูขึ้นทีละนิด
“ฟื้นฟูร่างกายได้? แบบนี้มันโกงกันนี้หว่า!” เซโน่ไม่รอให้มันฟื้นฟูเด็ดขาด
เขาวิ่งเขาหามันด้วยความเร็วสูงสุด ไม่สนรากไม้ที่พัวพันเขาอีกต่อไป เขาะโหลบรากไม้ไปมาด้วยความคล่องแคล่ว หลบรากไม้ได้เกือบทั้งหมด มีรากไม้บางส่วนเฉือนิัของเขาไปได้บ้าง แต่เซโน่ไม่สน
กระทั่งเขามาถึงด้านหน้ากวางตัวนั้น เซโน่ควงเคียมมรณะเข้าใส่กวางทันที
กวางเองก็ตอบสนองเช่นกัน มันสร้างรากไม้ขึ้นมาป้องกันอย่างทันท่วงที
ทำให้เคียวของเขาไม่อาจฟันถึงร่างของมันได้
เซโน่ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เขาวิ่งรอบกวางและเริ่มโจมตีจากทุกทิศทาง
เซโน่เคลื่อนไหวราวกับสายลม ทุการกวัดแกว่งเคียวยังแม่นย้ำและหนักหน่วงเป็อย่างมาก
รากไม้จำนวนมากถูกตัดอย่างต่อเนื่อง จนกวางไม่อาจตอบสนองกับความเร็วในการฟันของเซโน่ได้
าแจำนวนมากเริ่มปรากฎตามร่างกายของกวางเต็มไปหมด เืสีแดงสดสาดกระเซ็นทั่วไป
ละอองเืย้อมหญ้าโดยรอบจนกลายเป็สีแดงสด
สักพัก เซโน่ก็ควงเคียวมรณะขึ้นตัดผ่านจากด้านล่างขึ้นบน เล็งไปกลางลำตัวของกวางหวังตัดมันออกเป็สองท่อน
ดวงตากวางสว่างขึ้นอีกครั้ง รากไม้จำนวนมหาศาลเข้าปกคลุมร่างกายไปมันเต็มไปหมด
เห็นอย่างนั้นเซโน่พลันยิ้มและตัดรากไม้ทั้งหมดนั้น รากไม้ทั้งหมดถูกตัดอย่างง่ายดาย
เซโน่ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เขาใช้แรงขาถีบตัวเองขึ้น้าทันที หมุดเคียวกลับมาก่อนจะเล็งไปยัง่คอของกวางอีกครั้ง ซึ่งเป็าแเดิมที่กำลังฟืนฟู
“ตาย!” เซโน่เหวี่ยงเคียวเข้าใส่จุดนั้นด้วยพละกำลังสูงสุด
กวางตัวนั้นเบิกตาสีฟ้าของมันกวาง รู้สึกถึงอันตรายที่เข้าคืนคลานมา
ความคิดของมันตอนนี้คือทำยังก็ได้ให้รอดให้ได้
ดวงตาของมันพลันสว่างขึ้นอย่างรุนแรงราง จนดวงตาที่เหมือนอัญมณีข้างซ้ายของมันแตกออกเป็เสี่ยงๆ
พร้อมกันนั้นเกิดเป็ะเิคลื่นช็อคเวฟขนาดใหญ่ทันที เซโน่ถูกคลื่นดังกล่าวกระแทกด้วยความรุนแรงเพราะเขาอยู่ใกล้จุดศูนย์กลางมากที่สุด
เขาถูกคลื่นกระแทงจนปลิวออกไปหลายเมตร พุ่งชนต้นไม้หลายสามสี่ต้นจนหักโค่น กระทั่งตัวเขาหยุดลงที่ต้นไม้ต้นสุดท้าย “แค่ก แค่ก” เซโน่กระอักเืออกมาคำโต
เขาจับหน้าอกตัวเอง รู้สึกเจ็บไปทั่วทั้งร่างเหมือนกับถูกรถพุ่งชนอย่างแรง คาดว่าอวัยวะภายในของเขาคงได้รับความเสียหายรุนแรง
โชคดีเขามีค่าความทนทานสูงมากพอสมควร ไม่งั้นเขาคงาเ็มากกว่านี้
ถ้าเป็คนอื่นถูกคลื่นกระแทกดังกล่าวอาจถูกบดจนกลายเป็ก้อนเนื้อแน่นอน
“รู้อยู่แล้วว่าเควสระดับ B เคียร์ไม่ได้ง่าย แต่แบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยรึไง” เซโน่เช็ดเืมุมปาก
พลางใช้เคียวยันตัวเองลุกขึ้น จ้องมองกวางตัวนั้นที่ซึ่งสูญเสียดวงตาไปข้างหนึ่ง
“การใช้ท่านั้นต้องแลกมากับดวงตาข้างหนึ่ง? งั้นคงจะใช้ไม่ได้อีกสินะ” เซโน่หัวเราะ ร่างกายพลันเดือดพลาญไปด้วยจิติญญาการต่อสู้
เขาไม่รอช้ากระโจนเข้าใส่กวางตัวนั้นอีกครั้งทันที
การะเิคลื่นช็อคเวฟเมื่อกี้มันทรงพลังและเสียงดังมาก มันอาจดึงดูดคนอื่นมาได้
เขาต้องรีบจัดการมันให้เร็วที่สุด
การต่อสู้ดุเดือนเกิดขึ้นอีกครั้ง ทั้งเซโน่และกวางต่างไม่มีใครยอมใคร
กวางก็สร้างรากไม้เข้าโจมตีใส่ไม่หยุดยั้ง เซโน่เองก็กวัดแกว่งเคียวเข้าใส่กวางเช่นกัน
ทั้งสองผลัดกันโจมตีและป้องกันอย่างไม่ลดละ แต่มันไม่ได้รุนแรงเหมือนครั้งแรก
เพราะร่างกายของทั้งสองฝ่ายต่างก็าเ็ ดังนั้นการเคลื่อนไหวต่างๆ จึงช้าลงมาก
กระทั่งเซโน่เล็งเห็นช่องว่าง เขาไม่รอช้าเหวี่ยงเคียวเข้าใส่่คอของกวางอีกครั้ง
เขาใช้แรงทั้งหมดไปกับการโจมตีครั้งนี้ “ย๊ากกก!!”
ราวกับเคียวตอบสนองกับเขา มันเปล่งออร่าสีแดงแกมดำอ่อนๆ ออกมา
กลิ่นอายแห่งความตายปกคลุมทั่วเคียวทันที
กวางมองเคียวที่พุ่งตรงเข้าหามันด้วยความหวากกลัวอย่างไม่เคยเป็มาก่อน ราวกับความตายกำลังยืนอยู่เบื้องหน้ามัน สมองมันหยุดซะงักชั่วครู่ด้วยความหวาดกลัว ทำให้ไม่อาจสร้างรากไม้ขึ้นมาได้
เคียวมรณะพุ่งเข้าใส่ลำคอของกวางตัวนั้นอย่างแรงโดยไร้ซึ่งสิ่งใดป้องกัน
“ฉว่ะ” หัวของกวางหลุดกระเด็ดออกมาทันที
พร้อมกันนั้นเสียงการแจ้งเตือนจำนวนหนึ่งพลันขึ้นมาตรงหน้าเซโน่
[คุณสังหารผู้กลืนกินผืนป่า]
[ได้รับค่าประสบการณ์ 50%]
[คุณทำเควส คำขอร้องแห่งพงไพร สำเร็จ ]
[ได้รับรางวัล เลเวล+1]
[ได้รับรางวัล พรแห่งพงไพร]
[คุณเลเวลอัพ]
[คุณเลเวลอัพ]
[ปัจจุบันคุณมีเลเวล 14]
“ฮา ในที่สุดก็ตายได้สักที” เซโน่ถอนหายใจยาว แต่เขาไม่มีเวลาให้มาดีใจ
“แกจะตัวใหญ่ทำไมเนี่ย” เซโน่สบถร่างของกวางมันใหญ่ก่อนจะเก็บเข้าช่องเก็บของได้
แถมเขาไม่มีเวลามาชำแหละแยกส่วนร่างของมัน ดังนั้นเขาจึงต้องเอาส่วนที่ดีสุด
“งั้นเอาแกละกัน” เซโร่หยิบหัวที่ขาดของกวางขึ้นมาและเก็บเข้าช่องเก็บของ
หัวกวางมีทั้ง เขาและดวงตาที่ดูมีค่ามากที่สุด ส่วนตัวเซโน่ไม่ได้สนใจและรีบหนีออกจากที่นี้ทันที
เขาาเ็พอสมควร ดังการรับมือกับคนที่กำลังมุ่งมาทางนี้มันจะลำบาก ดังนั้นเขาจึงไม่ลังเลที่จะหนี
เป็ไปตามที่เซโน่คาด เพียงไม่กี่นาทีหลังเขาจากไป กลุ่มคนจำนวนมากพลันมารวมตัวกันที่นี้
มันมีมากกว่าหลายร้อยคน ซึ่งทุกคนจ้องมองไปยังศพกวางด้วยความไม่อยากเชื่อ
พวกเขาหาทางกำจัดกับมันมานาน แต่ก็ไม่สามารถจัดการได้ ดังนั้นพวกเขาจึงยอมถอย
แต่ใครจะคิด หลังจากพวกเขาจากไปจะมีคนกล้าสู้กับกวางจริงๆ แถมยังเอาชนะได้ด้วย
“ใครกัน? ใครเป็คนฆ่ามันกัน?”
“จะรู้ได้ยังไงวะ แต่ที่แน่มันเป็ฝีมือของมนุษย์แน่นอน! เพราะมันเอาหัวของกวางตัวนั้นไปด้วย”
“คนนั้นแข็งแกร่งขนาดไหนกัน ดูแล้วคนนั้นน่าจะสู้คนเดียวด้วยซ้ำไป”
“อึก” หลายคนกลืนน้ำลาย
“ต้องเป็เขาแน่นอน!” ตอนนั้นเองที่เสียงของบางคนดังขึ้น ทำให้ทุกคนมองไปยังคนนั้นทันที
“ใคร?” มีบางคนอดไม่ได้ที่จะถามออกมา
“เขา! ริปเปอร์! เราไม่ได้ข่าวเขาเลยหลังจากด่านบททดสอบ ต้องเป็ฝีมือเขาแน่นอน”
“ริปเปอร์? เขาอยู่ในพื้นที่เรางั้นเหรอ?”
“ชะ-ใช่ ฉันบังเอิญไปเห็นเขาตอนกำลังถูกส่งพอดี”
“งั้นก็คงเป็เขา ก่อนหน้านี้ฉันก็เจอร่องรอยของบางคนฆ่าล้างฮอบก็อบลินเป็ร้อยสองร้อยตัวคนเดียว”
ทั้งสถานที่พลันเงียบลง ไม่มีใครพูดอะไรอีก เพียงได้ยินการกระทำของ ริปเปอร์ พวกเขาก็รู้สึกตกตะลึงแล้ว
“แล้วพวกเราจะเอายังไง?” เมื่อเสียงนี้ดังขึ้นดวงตาของหลายคนเริ่มได้สติอีกครั้ง
ตอนนั้นเองสายตาทุกคนพลันมองไปยังซากศพที่เหลือของกวาง แม้จะไม่ใช่ส่วนที่ดีสุดแต่มันก็มีค่าไม่ต่างกัน
ทุกคนต่างตกอยู่ในความเงียบ แต่สายตาแต่ละคนต่างมองกันและกันราวกับกำลังวิเคราะห์กันเอง
ต่างฝ่ายต่างมีความคิดของตัวเอง
มนุษย์ขึ้นชื่อเื่ความโลภอันไร้ที่สิ้นสุด เมื่อเห็นของมีค่าตรงหน้าไหนเลยจะยอมปล่อยไปง่าย
ไม่นานสถานที่แห่งนี้ก็เกิดเสียงต่อสู้กันเสียงดัง เืเนื้อและซากศพของคนหลายสิบคนกระจัดกระจายไปทั่ว
เืเจิ่งนองไปทั่วไม่ต่างจากแม่น้ำแห่งความตาย กลิ่นอายความตายปกคลุมทั่วสถานที่แห่งนี้
ใครจะรู้ว่าสุดท้ายศพของกวางไปอยู่กับใคร
แต่ที่มั่นใจได้เลยคือ มนุษย์หายไปอีกจำนวนหนึ่งอีกครั้ง
ทุกอย่างเป็เพราะความโลภของพวกเขาเอง
……………
หลังจากวิ่งมาได้สักพักเซโน่ก็หาต้นไม้สูงต้นหนึ่งก่อนจะะโขึ้นไป
เขา้าตรวจสอบรางวัลที่ได้มาและพักพื้นร่างกายไปด้วย
“เหนื่อยซะมัด แถมยังเกือบตายแล้วไหมละ กวางเวรใครจะคิดว่าแกจะมีไพ่ตายแบบนั้นกัน”
“เฮ้อ ช่างเถอะมาตรวจรางวัลกันดีกว่า” เซโน่ถูมือและตรวจสอบรางวัลทันที
เลเวลของเขาเพิ่มขึ้นมาสองเลเวล นั้นทำให้เขาพอใจมาก เขาไม่รีบร้อนใช้แต้มอัพเกรดสเตตัสและเก็บมันไว้ก่อน
แถมในหน้าต่างสเตตัสของเขายังมีช่องของ พร เพิ่มขึ้นมาอีกช่อง
ซึ่งที่นั้นมี พรแห่งพงไพร อยู่เขาจึงกดดูรายละเอียดของมัน
<พรแห่งพงไพร>
ประเภท : พร
เอฟเฟค : เมื่ออยู่ในอาณาเขตป่า การฟื้นฟูร่างกายและพลังกายจะเพิ่มขึ้น 40% ลดพาละร่างกายจากการเดินทางในป่าลง 20% คุณจะได้รับการต้อนรับอย่างดีจากเอลฟ์เมื่อเข้าสู่อาณาจักรของเอลฟ์หรือเผชิญหน้ากับเอลฟ์
รายละเอียด : พรที่จะมอบให้กับผู้ช่วยเหลือผืนป่าและได้รับการยอมรับจากเหล่าภูติผู้คอยปกป้องผืนป่า
“โอ้แบบนี้การเดินทางในป่าก็ง่ายขึ้นนะสิ หืม? เอลฟ์?”
“เอลฟ์! มีเผ่าแบบนั้นด้วย!” จินตการของเขาโลนแล่นทันที
เอลฟ์ขึ้นชื่อว่าเป็เผ่าที่มีหน้าตาและผิวพรรณสวยงามไร้ที่ติ แถมยังมีอายุยาวนานมาก
“ไม่รู้ว่าจะเป็เหมือนที่เคยได้ยืนหรือเปล่า แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว” เซโน่ยิ้มกรุ่มกริ่ม
เขายังเป็ผู้ชายทั่วไป ดังนั้นเขาเองก็ชื่นชอบผู้หญิงสวยเหมือนกัน เขาคาดหวังว่าจะได้เจอเอลฟ์ให้เป็บุญตาสักครั้ง
แน่นอนว่าเื่ผู้หญิงเป็รองการเป็คนที่แข็งแกร่งที่สุด ไม่สิ ยมทูตที่แข็งแกร่งที่สุดต่างหาก!
ระหว่างที่จินตนาการของเขากำลังโลนแล่นอยู่นั้น อยู่เขาก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาสบายขึ้น พร้อมกับมีแสงสีเขียวอ่อนๆ ปกคลุมตัวของเขาไว้ “โอ้ งั้นนี้คือเอฟเฟคของพรสินะ” เซโน่นอนพักอยู่บนต้นไม้ด้วยความสบายใจ รับการรักษาจากผืนป่า
191
