หลังจากปณิธานในใจก่อตัวขึ้นอย่างแน่วแน่ เิเหยียน (孟言) ก็มิได้รีรออีกต่อไป เขากระชับอ้อมแขนที่อุ้มเ้าไก่ปีกหัก (ที่เขายังคงเรียกว่า "ไก่" ในใจ) ให้มั่นคงยิ่งขึ้น สูดลมหายใจเข้าลึก กวาดตามองรอบห้องโถงลับเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันกายมุ่งหน้าไปยังทางเดินที่อสูรผลึกคชสาร (晶化巨象 - จิงฮว่าจวี้เซี่ยง) ได้ล่าถอยเข้าไป
เส้นทางนี้มืดมิดและคับแคบกว่าทางเดินที่เขาผ่านมาในตอนแรก ผนังถ้ำขรุขระ เต็มไปด้วยหินแหลมคมและผลึกที่ส่องแสงเพียงริบหรี่ อากาศเย็นเยียบและมีความอับชื้นมากขึ้น บ่งบอกว่าเขากำลังมุ่งหน้าลึกลงไปใต้ผืนดิน หรือเข้าใกล้แหล่งน้ำใต้ดินบางแห่ง
เิเหยียน (เร็นไซ - 古岳蓮齋) ก้าวเดินอย่างระมัดระวังแต่ก็มั่นคง ประสาทััทั้งหมดตื่นตัวเต็มที่ เขาใช้หลัก "ฟูริน" (風輪 - ห่วงแห่งวายุ)** อย่างต่อเนื่อง ััถึงกระแสลมที่แ่เบา การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ และเสียงสะท้อนที่ละเอียดอ่อนภายในถ้ำ เพื่อประเมินสภาพแวดล้อมและระวังภัยที่อาจซ่อนเร้นอยู่ เขาสังเกตเห็นรอยเท้าขนาดมหึมาของอสูรผลึกคชสารปรากฏเป็ระยะบนพื้นถ้ำที่อ่อนนุ่มด้วยดินโคลน บางแห่งมีร่องรอยของผลึกสีฟ้าที่แตกกระจาย ซึ่งน่าจะหลุดออกมาจากร่างของมันขณะเคลื่อนไหว บ่งบอกว่ามันก็ได้รับาเ็ไม่น้อยจากการปะทะครั้งก่อนเช่นกัน
'รอยเท้ายังใหม่...มันคงอยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก' เขาวิเคราะห์ในใจพลางเร่งฝีเท้าขึ้นเล็กน้อย 'และดูจากทิศทาง...มันกำลังมุ่งหน้าไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำแห่งนี้ หรืออาจจะเป็แหล่งพลังงานสำคัญ'
เ้าไก่ในอ้อมแขนเริ่มขยับตัวเล็กน้อย มันปรือตามองสภาพแวดล้อมด้วยแววตาสีทองอำพันที่ยังคงอ่อนล้า แต่ก็มีความสงสัยใคร่รู้ฉายชัด มันส่งเสียง "กุ๊ก" เบาๆ ในลำคอ ราวกับจะถามว่าเขากำลังจะไปที่ใด หรืออาจจะรับรู้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่เขายังไม่ทันสังเกต
เิเหยียนเหลือบมองมันแวบหนึ่ง "อยู่เฉยๆ เถอะเ้าตัวเล็ก หากไม่อยากกลายเป็อาหารมื้อแรกของข้าในถ้ำนี้เร็วนัก" เขาพึมพำเสียงเรียบ แม้จะรู้ว่ามันอาจจะไม่เข้าใจ แต่การพูดกับสิ่งมีชีวิตอื่นบ้าง (แม้จะเป็ไก่) ก็ช่วยให้ความเงียบอันน่าอึดอัดในถ้ำนี้บรรเทาลงได้บ้าง
ทางเดินเริ่มกว้างขึ้น เผยให้เห็นโถงถ้ำขนาดกลางอีกแห่งหนึ่ง ที่นี่มีกลิ่นอายพลังงานธาตุดิน (地) และน้ำ (水) ที่เข้มข้นขึ้นอย่างชัดเจน และมีเสียงน้ำไหลดังแว่วมาจากที่ใดที่หนึ่ง เิเหยียนหยุดยืนนิ่ง ใช้การรับรู้ตามหลัก "ฟูริน" กวาดสำรวจรอบบริเวณอย่างละเอียด เขาััได้ถึงความบริสุทธิ์ของพลังงาน ความเก่าแก่ของสถานที่ และ...ความรู้สึกถึง "อันตราย" บางอย่างที่แฝงตัวอยู่จางๆ ในม่านพลังงานนั้น
'มีทางน้ำใต้ดิน...และกลิ่นอายพลังงานนี้...คล้ายกับแอ่งพลังงานที่เ้าช้างผลึกนั่นเคยพักฟื้น' เขานึกถึงดอกบัวผลึก (晶莲 - จิงเหลียน) สีฟ้าอมม่วงดอกนั้น 'บางที...ที่นี่อาจจะมีสมุนไพริญญา (灵草 - หลิงเฉ่า) หรือทรัพยากรอื่นซ่อนอยู่ก็ได้ แต่ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลนี่มันอะไรกัน?'
ความคิดนั้นทำให้เขารู้สึกตื่นตัวและระแวดระวังมากขึ้น แม้เป้าหมายหลักคือการ "เอาคืน" เ้าช้างผลึก แต่หากระหว่างทางมี "โอกาส" (机缘 - จีหยวน) อื่นปรากฏ เขาก็ย่อมไม่ปล่อยให้หลุดลอยไปโดยเปล่าประโยชน์...ตราบใดที่มันไม่เสี่ยงจนเกินไป
เขาเดินสำรวจไปตามผนังถ้ำอย่างช้าๆ สายตาจับจ้องหาร่องรอยหรือความผิดปกติใดๆ เ้าไก่ในอ้อมแขนเริ่มส่งเสียงร้อง "กุ๊กๆ กุ๊กๆ!" ถี่ขึ้นอย่างชัดเจน! มันพยายามจะผงกหัวเล็กๆ ของมันขึ้น ชี้ไปยังทิศทางหนึ่งอย่างกระตือรือร้น! ดวงตาสีทองอำพันของมันเบิกกว้างจับจ้องไปยังจุดนั้นไม่วางตา ราวกับเห็นของล้ำค่าหรือสิ่งที่มันปรารถนาอย่างยิ่งยวด!
'หืม? เ้าตัวเล็กนี่...มันรู้อะไรกัน?' เิเหยียนมองตามทิศทางที่เ้าไก่สนใจ มันคือซอกหินแคบๆ ที่มีเถาวัลย์ผลึกสีเขียวมรกตเลื้อยปกคลุมอยู่หนาแน่น และมีแสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่ดูบริสุทธิ์ยิ่งกว่าแสงจากผลึกทั่วไปเล็ดลอดออกมาจากด้านใน พร้อมกับกลิ่นหอมเย็นชื่นใจที่เข้มข้นขึ้น
'สมุนไพริญญาระดับสูง! หรืออาจจะเป็แก่นพลังงานบางอย่าง!' เิเหยียนตัดสินใจในทันที เขาค่อยๆ ก้าวเข้าไปยังซอกหินนั้นอย่างระมัดระวังที่สุด มือข้างหนึ่งยังคงอุ้มไก่ไว้ ส่วนอีกข้างเตรียมพร้อมที่จะชักดาบ "จักรวาล" ได้ทุกเมื่อ เขากำลังจะแหวกเถาวัลย์ผลึกนั้นออกเพื่อดูให้ชัดเจน แต่แล้ว...
"กร๊ออออออออ!!!"
เสียงคำราม **ทุ้มต่ำและหนักแน่น** ดุจเสียงพิโรธของขุนเขา ดังมาจากอีกฟากหนึ่งของโถงถ้ำ! มันไม่ใช่เสียงของอสูรผลึกคชสารที่เขาคุ้นเคย แต่เป็เสียงของอสูร (妖兽 - เยาโซ่ว) ชนิดอื่นที่แฝงไว้ด้วยพลังอำนาจธาตุดินอันรุนแรงและ แรงกดดัน ที่ทำให้พื้นถ้ำสั่นะเืเล็กน้อย!
เิเหยียนชะงักกึกทันที! แววตาเปลี่ยนเป็คมปลาบเ็า! 'อสูรผู้พิทักษ์สมบัติรึ? หรือเป็เพียงเ้าถิ่นที่หวงอาณาเขต?' ความคิดแล่นผ่านอย่างรวดเร็ว 'ไม่ว่าจะเป็อะไร...ดูเหมือนว่าการจะได้มาซึ่ง "โอกาส" นั้น คงจะต้องผ่าน "บททดสอบ" นี้ไปให้ได้เสียก่อน'
การเดินทางตามรอยอสูรผลึกคชสาร เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง แต่ดูเหมือนว่าอุปสรรคแรกก็ปรากฏตัวขึ้นเร็วกว่าที่คิด และอาจจะแข็งแกร่งกว่าที่เขาประเมินไว้!
(จบตอนที่ 29)
2K
