พรึ่บ พรึ่บ~!
มือทั้งสองข้างเหยียดตรงไปด้านหน้าจนทำให้แขนเสื้อกระทบอากาศส่งเสียงดังออกมาเบาๆ ตงฟางที่เหยียดแขนเสร็จเขาก็เริ่มโคจรพลังิญญาไปยังแขนทั้งสองข้าง จากนั้นก็เริ่มนำมือลงมาวางยังหัวเข่าในท่านั่ง ทันทีที่เขาโคจริญญาไปทั่วร่างกายจากการดึงกลุ่มก้อนพลังิญญาออกมาจากตันเถียน เขาก็เริ่มสูดพิษเข้าทางจมูกจนรับรู้ได้ว่าในร่างกายตัวเองมีพิษชนิดใหม่ปรากฎขึ้นมา
“ถ้าเป็คนอื่น พวกเขาคงจะลงไปดิ้นแล้ว หวังว่ามันจะใช้ได้ผลนะ”
ภายในปอดล้วนเต็มไปด้วยหมอกพิษ หากเป็ผู้ใช้ทักษะโลหิตสลายกระดูก แม้พวกเขาจะมีทักษะในการซึมซับพิษ แต่ร่างกายของพวกเขาก็ต้องได้รับผลจากพิษเช่นเดียวกัน ยกเว้นว่าพวกเขาจะกลายเป็ระดับที่สูงกว่าระดับของพิษ หรือไม่ก็ซึมซับพิษเข้าสู่ร่างกายจนร่างสร้างภูมิคุ้มกันจนต้านพิษได้
สำหรับตงฟางร่างกายของเขาล้วนเป็พิษ เื เนื้อ กระดูก ทุกอย่างล้วนเป็พิษ การสูดดมพิษเข้าไปสำหรับเขาเป็เพียงแค่การเพิ่มความสามารถทางพิษให้เขาเท่านั้น ยิ่งได้รับพิษหลากชนิด ความเป็พิษในร่างของเขาก็แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ร่างของเขาจะกลายเป็พาหะนำพิษชั้นดี
ต่างจากคนมีภูมิคุ้นกันเพราะร่างของพวกเขาสามารถขจัดพิษได้ จนไม่มีพิษหลงเหลือในร่างกาย ทันทีที่ตงฟางใช้ทักษะโลหิตสลายกระดูกส่งพลังไปยังปอดของเขานี้เองนั้น ความรู้สึกร้อนก็เกิดขึ้นบริเวณปอด จนทำให้เขาเบิกตากว้างออกมา
“นี่มันไม่ต่างจากทำให้เราเป็เตาหลอมยาเลยสิ”
ความรู้สึกร้อนแผ่ซ่านไปทั่วปอด กระทั่งพิษที่อยู่ในปอดจางหายความร้อนบริเวณปอดก็จางลงไป ตงฟางจึงสูดอากาศเข้าปอดรอบใหม่แล้วใช้ทักษะโลหิตสลายกระดูกจนพบเข้ากับความร้อนระลอกใหม่มาพร้อมกับความยินดีเผยออกมาบนใบหน้าของเขา
“เยี่ยม”
เดิมทีร่างกายของตงฟางปฎิเสธทักษะทุกอย่าง มีเพียงดารา์ 54 ฝ่ามือที่ยอมให้เขาฝึก แม้เขาจะโคจรทักษะโลหิตสลายกระดูกมาแล้วครั้งหนึ่ง เขายังคงไม่มั่นใจว่ามันจะใช้งานได้ผลกับร่างกายของเขา จนคิดว่าหากมันไม่ได้ผลเขาจะมุ่งเน้นในการฝึกพลังจิตเป็หลักจนแข็งแกร่ง เพื่อตามหาทักษะที่เข้ากันได้กับตัวของเขา
มาวันนี้สิ่งที่เขากลัวกลับไม่เกิดขึ้น เขากลัวทักษะโลหิตสลายกระดูกจะไม่ได้ผลกับร่างกาย ปรากฎว่ามันไม่ใช่ ร่างกายของเขาเข้ากันได้อย่างดีกับทักษะโลหิตสลายกระดูก ไม่เพียงแค่เข้ากันดีเท่านั้น เขายังรับรู้ได้ถึงพลังงานสะสมในตันเถียนที่ถูกเพิ่มขึ้นจากการดูดซับพิษ สร้างความรู้สึกดีใจให้เขาไม่น้อยเพราะตอนนี้เขาสามารถเพิ่มพลังิญญาได้แล้ว
“ต้องทดลองอีกสินะ”
ตงฟางฉีกยิ้มหน้าบานพลางสูดลมหายใจเข้าปอดครั้งแล้วครั้งเล่า ทักษะโลหิตสลายกระดูกขั้น 1 บอกเพียงว่าเขาจำเป็ต้องรับพิษเข้าสู่ร่างกายถึงสามารถใช้ทักษะในการดูดซับได้ ไม่ว่าจะเป็ซึมเข้าสู่ิั สูดเข้าทางจมูก กินเข้าทางปาก หรือจะเป็ถูกโจมตีด้วยวิธีต่างๆ ขอเพียงแค่พิษเข้าสู่ร่างกายเขาสามารถใช้งานทักษะโลหิตสลายกระดูกได้
ถึงอย่างนั้นขั้น 1 กลับทำให้เขาเสียใจเล็กน้อย เพราะมันมีข้อจำกัดหลายอย่าง หลักๆที่เขาคิดว่ามันเป็ข้อจำกัดเลยคือการรับพิษเข้าสู่ร่างกาย
การสูดดมพิษเข้าสู่ปอด ต่อให้เขาจะพยายามมันก็มีพิษเข้าไปในปอดปริมาณน้อยนิด หากเขาดื่มพิษกระเพาะของเขาก็มีปริมาณในการบรรจุที่จำกัด ถ้ารับพิษผ่านทางิัพื้นที่ัับนิัของเขาก็มีน้อยมาก ยิ่งใช้กับพิษที่ฟุ้งกระจายไม่ต่างจากหมอกยิ่งมีประสิทธิภาพลดลง กลายเป็ว่าเขาต้องใช้เวลามากหากจะดูดซับพิษ
อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างที่เขาคิดอาจจะมีทางโกง เขาจึงต้องทดลองอีกหลายอย่าง นอกจากหาวิธีการโกงการดูดซับพิษในปริมาณมากๆแล้ว เขายังต้องทดสอบร่างกายอีกด้วยว่ามันจะดูดซับพลังิญญามาสะสมได้ไหม เขากลัวว่าตัวเองจะดูดซับพลังิญญาไม่ได้ ต้องพึ่งเพียงแค่การดูดซับพิษแทน
ฟิ้ว!
เสียงพุ่งแหวกอากาศของวัตถุบางอย่างมุ่งหน้ามายังจุดที่ตงฟางกำลังนั่งนิ่ง ทันทีที่วัตถุพุ่งแหวกหมอกพิษมันกลับถูกตงฟางใช้พลังจิตจับเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย ไม่สามารถพุ่งเข้ามาโจมตีร่างของเขา
“กลับมาเร็วจัง พึ่งจะผ่านไปแค่ 1 ชั่วโมงเอง”
กลุ่มคนราว 30 วกกลับมาเก็บสมุนไพรระดับ 4 ของพวกมัน แม้ตอนนี้จำนวนคนจะลดเหลือเพียงแค่ 5 เท่านั้น พวกมันกลับสามารถคุกคามเขาได้ไม่น้อยเพราะหนึ่งในพวกมันเป็ระดับผสานิญญาขั้น 1 แม้เขาจะใช้พลังจิตยังยากที่จะจัดการ
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมลูกธนูถึงลอยค้างอยู่กลางอากาศ”
“ลูกพี่ดูนั่น ไอ้เด็กนั่นมันไม่ได้รับผลจากพิษเลย ผิวของมันยังเนียนเรียบไม่มีรอยเปื่อยเลยสักนิด”
เกิดการวิเคราะห์ร่างของตงฟางจากชายทั้ง 5 พวกมันวกกลับมาเก็บสมุนไพรระดับ 4 อย่างลับๆ หวังว่าการพาคนมาจำนวนน้อยนิดติดตามมาจะไม่สะดุดตาของใคร แต่เมื่อมาถึงพวกมันกลับพบว่ามีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ใจกลางพิษของพวกมัน แล้วเขายังไม่ได้รับผลกระทบจากพิษเลยสักนิด พวกมันจึงโจมตีด้วยธนูหวังให้เขาตาย ปรากฎว่าการโจมตีระยะไกลใช้ไม่ได้ผลเพราะลูกธนูที่พุ่งเข้าไปในหมอกพิษถูกหยุดเอาไว้จนลอยค้างกลางอากาศจนมันต้องนำธนูดอกที่ 2 ขึ้นสายยิงออกไป
พิ้ว~!
“ลูกพี่ มันเป็ผู้ใช้พิษแน่นอน จากพลังตรวจสอบได้ว่าเป็แค่ััิญญาขั้น 1 แต่ทำไมถึงปลดปล่อยพลังิญญาออกมานอกร่างกายได้ ผมไม่รู้ว่ามันทำได้ไง”
“ยิงอีก รอบๆตัวของมันอาจจะมีค่ายกลป้องกัน ด้วยระดับของมันอีกไม่นานค่ายกลน่าจะสลายหายไปแน่ ”
คำสั่งยิงดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับลูกธนูพุ่งออกไป จากหนึ่งก็เป็สอง กระทั่งลูกธนูพุ่งไปเป็จำนวน 4 ดอกพวกมันล้วนลอยค้างกลางอากาศ ไม่สามารถลอยเข้าไปโจมตีตงฟางได้เลยสักนิดเดียว
“เอามานี่ ดูเหมือนว่าค่ายกลจะเป็ระดับ 3 ต้องใช้พลังระดับผสานิญญาของฉันในการทำลาย”
คันธนูถูกแย่งไปยิงด้วยพลังของระดับผสานิญญาขั้น 1 ทันทีที่ลูกธนูพุ่งเข้าถึงตัวของตงฟางมันกลับหักเหพุ่งเฉี่ยวใบหน้าของเขาไปอย่างรวดเร็วสร้างความใให้กับคนที่ยิงไม่น้อย
“หมายความว่ายังไง มันเกิดอะไรขึ้น”
พิ้ว~!
ลูกธนูพุ่งเข้าหาร่างตงฟางอีกครั้งหนึ่ง ครั้งนี้มันกลับเบี่ยงตัววิ่งออกไปด้านข้างเข้าทำลายต้นไม้ 2 - 3 ต้นจนหักโค่นลงมาเช่นเดิม สร้างความใให้กับเ้าของการยิงไม่น้อย ทันใดนั้นมันกลับััได้ถึงความตายจึงะโม้วนตัวออกจากจุดยืนจนพบเข้ากับลูกธนูพุ่งปักพื้นดิน สร้างความตื่นตระหนกให้มันไม่น้อยเพราะอีกฝ่ายส่งลูกธนูกลับมาหามันได้ โดยไม่ััลูกธนูเลยสักนิด
“หะ…หัวหน้า”
เสียงร้องทรมานไม่ต่างจากคนกำลังาเ็หนักส่งมาจากชายทั้ง 4 ทำให้คนที่ถูกเรียกว่าหัวหน้ามองจ้องไปยังคนของมันที่มาด้วยกัน ทันทีที่มันมองจ้องลูกน้องทั้ง 4 ใบหน้าของมันถึงขั้นเบิกกว้างเพราะตอนนี้ลูกน้องทั้ง 4 ของมันถูกธนูพุ่งเสียบทะลวงหัวใจจนทะลุแผ่นหลัง ไม่นานเสียงร้องขอความช่วยเหลือก็เงียบลงไป ปล่อยให้มันตื่นใอยู่เพียงลำพัง
“นี่มันพลังบ้าอะไรกัน”
แม้อีกฝ่ายจะเป็เพียงระดับััิญญา การโจมตีด้วยลูกธนูกลับสังหารลูกน้องมันที่อยู่ระดับก่อตั้งิญญาได้อย่างง่ายดาย สร้างความกลัวให้มันไม่น้อย
“ขอล่ะ รีบๆกลับแล้วก็รีบๆหนีไปเหอะ เสียดายพิษ”
ตงฟางที่อยู่ภายในหมอกพิษรู้สึกกลัวเช่นเดียวกัน เขายังไม่อยากทิ้งพิษเหล่านี้ไป มันยังใช้งานกับร่างกายของเขาได้ ดังนั้นเขาจึงโจมตีอีกฝั่งให้ตกตายด้วยการโจมตีเดียว ผ่านการใช้พลังจิตจับไปยังลูกธนูที่พุ่งเข้ามาหาแล้วส่งมันกลับไป หวังว่าหัวหน้ากลุ่มมันจะกลัวตายแล้วจากไปโดยเร็ว แต่ความหวังของเขากลับสลายหายไปเมื่อชายผู้เป็หัวหน้านำผ้าสีดำขึ้นมาปิดใบหน้าพร้อมกับถือมีดในมือของมัน
“จบกัน งั้นก็เหลือแค่วิธีนี้วิธีเดียว”
ตงฟางใช้พลังจิตควบคุมสมุนไพรระดับ 4 แล้วโยนออกไปให้ชายที่กำลังจะพุ่งเข้ามาฆ่า หวังตัดปัญหา หากมันได้สมุนไพรคงจะเดินทางจากเขาไป แต่มันกลับไม่ทำอย่างที่เขาคิดเอาไว้ มันเก็บสมุนไพรไปจริงเพียงแต่ว่ามันยังคงพุ่งเข้ามาในหมอกพิษหวังจะสังหารเขาให้ตกตาย
“เฮ่ เราไม่มีอะไรบาดหมางกัน ทางใครทางมันไม่ดีกว่าเหรอ”
ตงฟางเลิกดูดซับพิษแล้วหันไปมองจ้องชายที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขาด้วยความรวดเร็ว
“แกฆ่าคนของฉันไป 4 คน แกต้องตาย”
“นั่นก็เพราะพวกแกคิดจะฆ่าฉันก่อนไม่ใช่หรือยังไง”
“แล้วยังไงล่ะ”
“นี่แกจะบอกว่า พวกแกจะฆ่าใครก็ได้ แต่หากคนอื่นฆ่าพวกแกจะถือว่าผิดอย่างนั้นเหรอ นี่ความคิดอะไรของแกเนี๊ย”
“ตายซะ”
มีดสั้นในมือทั้งสองข้างพุ่งเข้ามาหาตงฟางหวังจะตัดคอของเขาให้หลุดออกจากบ่า ทันทีที่เขามองจ้องไปยังชายตรงหน้าลูกธนูที่เคยถูกพลังจิตของเขาควบคุมได้พุ่งเข้าหาชายที่คิดจะโจมตีเขา จนมันต้องม้วนตัวหลบออกไป ตงฟางกลับไม่คิดปล่อยให้มันได้พักหายใจบังคับลูกธนูทั้ง 5 ดอกพุ่งเข้าชนมันเรื่อยๆจนเกิดเป็วงโคจรรอบๆตัวของมัน
เปล้ง เคล้ง เคล้ง เปล้ง
เสียงมีดสั้นปัดป้องไปยังลูกธนูแม้มันจะทำลายลูกธนูจนหักครึ่ง ตำแหน่งหัวธนูกลับพุ่งเข้าหามันได้เช่นเดิมจนมันต้องตวัดมีดไปเรื่อยๆรอบๆตัว
ตงฟางคิดว่าการปิดฉากควรจะเริ่มได้แล้ว ด้วยระดับพลังที่ห่างชั้นกัน ตอนนี้อีกฝั่งยังไม่รู้จักพลังของเขาจำเป็ต้องฆ่าให้เร็วที่สุด เขาจึงซ่อนลูกธนูดอกหนึ่งเอาไว้นอกวงโคจรปล่อยให้ลูกธนูทั้ง 4 พุ่งเข้าโจมตีรอบๆตัวของชายตรงหน้า ทันทีที่เขาคุ้นชินกับการเคลื่อนไหวของอีกฝั่ง ตงฟางไม่รอช้ารีบส่งลูกธนูที่ซ่อนไว้ไปยังจุดอ่อนที่มองเห็นทันทีจนเกิดเสียงฉีกเนื้อหนังจากหัวลูกธนูที่ฝังเข้าไปใต้ชายโครงด้านซ้ายร่างของอีกฝั่ง
อย่างไรก็ตามการฝังของลูกธนูกลับตื้นมาก ด้วยการที่อีกฝั่งเป็ระดับผสานิญญาทำให้มวลกล้ามเนื้อของเขาแข็งแกร่งมาก จนตงฟางส่งแรงผลักลูกธนูเข้าไปลึกกว่า 1 เิเไม่ได้
“แย่แล้วสิ ช้าไป”
บู้ม~!
พลังงานระดับผสานิญญาะเิออกมารอบร่างชายตรงหน้าจนเกิดเป็สิงโตสีฟ้าสูง 2 เมตร ทันทีที่สิงโตถูกเรียกออกมามันได้วิ่งกลับเข้าไปในร่างเ้าของเพื่อรวมร่างจนมีขนสีฟ้าโผล่ออกมาตามิับางส่วน
“แก แกทำให้ฉันาเ็ ฉันจะฆ่าแก”
เปล้ง เปล้ง เปล้ง เปล้ง
ลูกธนูพยายามพุ่งเข้าโจมตีชายตรงหน้า พวกมันกลับวิ่งชนิัแล้วกระเด็นออกมา ไม่สามารถทิ้งาแบนร่างกายเป้าหมายได้เลยสักนิด สร้างความรู้สึกใให้ตงฟางไม่น้อย
ครั้งนี้เป็ครั้งที่สองที่เขาต้องเผชิญหน้ากับระดับผสานิญญา ด้วยพลังของเขาไม่พอปะทะกับมันอย่างแน่นอน แล้วการหนีก็ไม่ใช่ทางออกที่ดีเพราะชายคนนี้จะต้องตามล่าเขาแน่ ตงฟางจึงรีบหาวิธีฆ่ามันให้ได้ก่อนจะเหนื่อยล้าจนไม่สามารถใช้พลังจิต
“พิษ ใช่แล้ว ยังมีมันอยู่นี่ หึหึหึ”
รอยยิ้มเหี้ยมส่งไปให้ชายตรงหน้า แม้เขาจะไม่สามารถฆ่ามันได้ด้วยอาวุธที่พกมา พิษของเขากลับเป็ข้อยกเว้น ถึงอีกฝั่งจะระดับมากกว่าเขาก็ตาม ยังไงพิษของเขายังคงได้ผลกับมัน ต่อให้มันจะใช้พลังขับพิษออกมาได้ก็ตาม ตงฟางคิดว่ามันคงไม่สามารถขับออกมาได้ทั้งหมดจากการโจมตีที่เขากำลังจะส่งออกไป
1K
