เมย์ สาวน้อยพลังจิต

            -----------ออด----------------

            เสียงออดหมดเวลาเรียนภาคบ่ายดังขึ้นนักเรียนทุกคนต่างวางปากกาและดินสอด้วยท่าทางโล่งอก

            “เอาล่ะทุกคน ขอให้ทุกคนกลับไปทำการบ้านที่ครูสั่งด้วย  และวันจันทร์ต้องเอามาส่งให้ครบทุกคนด้วย”

            เสียงอาจารย์สมชาย อาจารย์สุดหล่อประจำโรงเรียนสั่งการบ้านภาษาอังกฤษให้นักเรียนกลับไปทำเมื่อจบคาบเรียน

            “ครับ/ค่ะ”

            นักเรียนทุกคนรับทราบ ทั้งๆ ที่บางคนไม่ค่อยจะชอบนักที่ต้องทำการบ้าน

            “อาจารย์คะ อาจารย์”

            “มีอะไรหรือ อลิสา” อาจารย์สมชายถามฟ้า เมื่อเห็นเธอเดินตามเขามา

            “คือ...หนูอยากจะทราบว่า วันเสาร์นี้อาจารย์ว่างมั้ยคะ?”

            ฟ้าอิดเอื้อนเล็กน้อยก่อนถามพร้อมกับช้อนตามองเขาด้วยสายตาออดอ้อน

            “มีอะไรรึ?” อาจารย์สมชายใจเต้นตึกตักเขาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย

            “คือว่า...หนูอยากให้อาจารย์ช่วยติวภาษาอังกฤษให้หนูหน่อยน่ะค่ะ”

            ฟ้าเข้าไปยืนชิดตัวอาจารย์พร้อมกับยิ้มยั่ว ท้าทายเขา ส่วนนิ้วชี้ก็ไล้ไปตามเสื้อของเขาอาจารย์สมชายกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก

            “เอาอีกแล้ว ยัยฟ้า”

            นุ่นหันไปคุยกับเมย์ และมิ้นต์หลังจากเห็นท่าทีของฟ้าที่เข้าไปคุยกับอาจารย์

            “ยัยนี่นะ ขอให้เป็๲ผู้ชายหล่อเถอะ แม่กวาดเรียบ” นุ่นกระซิบบอกเมย์และมิ้นต์

            “ไม่เอาน่า นุ่น” เจี๊ยบปรามเพื่อน

            “ก็มันเ๱ื่๵๹จริงนี่ เจี๊ยบ แต่คราวนี้แย่หน่อยเพราะอาจารย์สมชายแกขึ้นชื่อเ๱ื่๵๹เ๽้าชู้ และมือไวน่าดู” นุ่นยังคงพูดต่อ

            “เห็นเขาลือกันว่า มีนักเรียนสาวๆ หลายคนที่เสร็จอาจารย์แกไปแล้ว  แต่ทางโรงเรียนไม่มีหลักฐานที่จะเอาแกออกน่ะ” นุ่นเล่าต่ออย่างเมามันให้เมย์และมิ้นต์ฟัง

            “ที่สำคัญนะ….เคยมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดอยู่รายนึงด้วย…..โอ๊ย!” นุ่นร้องขณะกำลังเล่าเ๱ื่๵๹เพราะโดนเจี๊ยบหยิกที่แขน

            “พูดมากน่านุ่น เดี๋ยวเมย์กับมิ้นต์จะคิดว่าโรงเรียนเราแย่หรอก” เจี๊ยบดุนุ่น

            มิ้นต์นั่งมองหน้าเพื่อนๆด้วยความงุนงงว่าพูดเ๱ื่๵๹อะไรกัน ส่วนเมย์หันไปมองทางฟ้ากับอาจารย์ที่ยังคงยืนคุยกันอย่างครุ่นคิด

            “เอ่อ...ที่นุ่นบอกว่าฟ้ากวาดเรียบนี่ หมายความว่า…..ผู้ชายทุกคนในโรงเรียนนี้เคยเป็๞แฟนฟ้าหมดแล้วเหรอ” มิ้นต์ถามขึ้นด้วยความอยากรู้

            “ฮ่าๆๆ” นุ่นหัวเราะออกมาด้วยความขำ เมื่อเห็นมิ้นต์ไม่ค่อยรู้เ๱ื่๵๹

            “จะบ้าเหรอ มิ้นต์ เราก็แค่พูดเปรียบเทียบให้ฟังเท่านั้นเอง” นุ่นพร้อมหัวเราะ

            “แต่ส่วนใหญ่น่ะ ผู้ชายในห้องเราเนี่ย ก็เคยหลงเสน่ห์ฟ้ากันเกือบทุกคน  อ้อ.…” นุ่นทำท่านึกขึ้นได้

            “ยกเว้นอยู่คนเดียวในห้อง เอ๊...หรือจะว่าเป็๞คนเดียวในโรงเรียนก็ได้มั้งที่ยังไม่เคยหลงเสน่ห์ยัยฟ้าเลย” นุ่นพูด

            “ใครเหรอ?” มิ้นต์ถามด้วยความอยากรู้

            “ก็…….” นุ่นลากเสียงยาว เพื่ออยากให้มิ้นต์สนใจมากขึ้น

            “จะเป็๲ใครซะได้ล่ะ ก็ริวไง” เมย์พูดพร้อมกับหันไปเหล่ทางริวกับป๊อปที่นั่งเล่นหมากฮอสกันอยู่

            “เฮ้ย! เมย์ รู้ได้ไงน่ะ”นุ่นร้องพร้อมทำหน้าผิดหวังที่เมย์รู้ทัน

            “นั่นสิ เมย์รู้ได้ไงน่ะเพิ่งเข้ามาเรียนได้วันเดียวแท้ๆ คนอื่นในห้องยังไม่ค่อยมีใครรู้เลยนะ”

            เจี๊ยบหันไปมองเมย์พร้อมกับถามด้วยความสงสัย  เมย์หันกลับมามองเพื่อนๆ ที่พากันจ้องมองอยู่

            “ไม่รู้สิ เดาเอา” เมย์ปฏิเสธเรียบๆ

            “จริงๆ แล้ว เธอก็รู้เ๹ื่๪๫ของริวดีอยู่แล้วนี่ นุสรา”

            เมย์พูดพร้อมกับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเจี๊ยบราวกับจะอ่านความรู้สึก เจี๊ยบหลบสายตาอัตโนมัติ เนื่องจากสายตาของเมย์ทำให้เธอรู้สึกกลัวว่าเมย์จะล่วงรู้ถึงความรู้สึกของเธอที่มีต่อริว

            “จริงเหรอคะ อาจารย์!”

            เสียงร้องอย่างยินดีของฟ้าดังขึ้น หลังจากที่เธอพยายามตื๊ออาจารย์หนุ่มสุดหล่ออยู่นานเพื่อที่จะไปบ้านของเขาวันเสาร์นี้ เสียงของฟ้าดึงความสนใจของกลุ่มสาวๆ ที่กำลังคุยกันอยู่ให้หยุดโดยอัตโนมัติ

            “เสร็จยัยฟ้าจนได้” นุ่นพึมพำ

            และไม่มีใครคาดคิดเมย์ลุกขึ้นพร้อมกับเดินตรงไปหาฟ้าและอาจารย์ที่ยืนคุยกันอยู่

            “อาจารย์คะ”

            “มีอะไรหรือ เมทินี” อาจารย์สมชายหันมาถามด้วยความแปลกใจ

            “ไหนๆ อาจารย์จะติวภาษาอังกฤษให้กับอลิสาวันเสาร์นี้อยู่แล้ว….” เมย์พูดพร้อมกับชำเลืองทางฟ้าที่จ้องมองเธอด้วยสายตาที่ไม่พอใจ

            “ทำไม ไม่ติวให้นักเรียนทั้งห้องเลยล่ะคะ” เมย์ถามเสียงดังทำให้ทุกคนที่กำลังคุยกันหยุดชะงัก รวมทั้งริวและป๊อปด้วย

            “โห...เมย์ นี่กล้าสุดๆ เลยแฮะ ที่ไปยุ่งกับคนที่ยัยนั่นหมายตาไว้น่ะ” นุ่นกระซิบพูดกับมิ้นต์และเจี๊ยบด้วยความทึ่งในความกล้าของเมย์

            “เฮอะ! เธอนี่ถ้าจะไม่รู้” ฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

            “ไม่มีใครคนไหนในห้องนี้ ที่เขาอยากจะเรียน หรือติวในวันหยุดกันหรอกย่ะ” ฟ้ากระแทกเสียงใส่เมย์

            “งั้นเหรอ?” เมย์เลิกคิ้วประหลาดใจ

            “แล้วทำไมเธอถึงอยากไปติวกับอาจารย์ในวันหยุดล่ะ ในเมื่อเธอก็เรียนห้องนี้เหมือนกัน?” เมย์ย้อนถามเสียงเรียบ 

            “นี่ เธอ!” ฟ้าอึกอัก ก่อนจะทำเสียงไม่พอใจเพื่อกลบเกลื่อนเพราะตนเองมีจุดประสงค์อื่นที่จะไปติวบ้านอาจารย์เป็๞การส่วนตัว

            “หรือว่าเธอ….มีจุดประสงค์อื่น นอกจากอยากเรียนล่ะ?” เมย์ถามด้วยน้ำเสียงรู้ทัน

            “อึก!”

            ฟ้าสะอึก ก่อนจะทำเสียงฮึดฮัดในลำคอ เนื่องจากไม่สามารถจะเถียงเมย์ได้เต็มเสียงนัก

            “หึ! เอาล่ะ ถ้าเธอคิดว่าแน่ ก็ลองถามดูซี้ว่าใครอยากจะไปติวบ้าง?”

             ฟ้าพูดเสียงเยาะเย้ยพร้อมกับปรายตามองเพื่อนรอบๆ ห้อง เพราะแน่ใจว่า ไม่มีใครกล้าไปติวกับเธอแน่นอน

            ทั้งห้องนิ่งเงียบไม่มีใครอยากจะยุ่งกับฟ้านักเนื่องจากฟ้าเป็๞ลูกสาวคนเดียวของกรรมการบริษัท MAJESTIC BLUE ที่ให้เงินบริจาคบโรงเรียนด้วยเหตุผลนี้ทำให้ฟ้าเป็๞คนเอาแต่ใจตัวเอง อยากได้อะไรต้องได้

            “ผมก็อยากไปติวภาษาอังกฤษด้วยครับ อาจารย์”

            เสียงริวดังขึ้นท่ามกลางทุกคนที่นิ่งเงียบ พร้อมกับยกมือบอกอาจารย์สมชาย ทำให้ทุกคนในห้องหันไปมอง

            เนยมองชายหนุ่มด้วยความแปลกใจที่เห็นริวอยากเรียนนอกเวลาทั้งที่ไม่เคยสนใจมาก่อน เพราะริวเป็๲คนเรียนเก่งอยู่แล้ว

            “หนูก็อยากเรียนค่ะ อาจารย์” มิ้นต์พูดพร้อมกับยกมืออีกคน

            “ผมก็ด้วยครับ อาจารย์” ป๊อปรีบบอกพร้อมกับยกมือขึ้นเนื่องจากเห็นว่ามิ้นต์ไปด้วย

            “หนูก็สนใจค่ะ อาจารย์ รวมทั้งนุสราและมาริสาด้วยค่ะ”

            นุ่นรีบยกมือพร้อมกับบอกชื่อเจี๊ยบและเนยทำให้เพื่อนทั้งคู่หน้าเหวอ

            “เฮ้ย! จะบ้าเหรอนุ่น” เจี๊ยบกระซิบพร้อมกับพยายามดึงมือนุ่นลง

            “เอาน่า สนุกดีออก” นุ่นกระซิบตอบพร้อมกับอมยิ้ม

            “เอาล่ะ ไม่ต้องเถียงกันแล้ว เอาเป็๞ว่า วันเสาร์นี้เวลา สิบโมงเช้าถ้าใครสนใจจะติวภาษาอังกฤษ ก็ไปเจอกันที่บ้านครูเลยแล้วกัน เดี๋ยวครูจะวาดแผนที่ให้”อาจารย์สมชายสรุป

            “ค่ะ/ครับ อาจารย์” นักเรียนทุกคนตอบ

            ฟ้ายืนอึ้งเพราะไม่คาดคิดว่าจะมีใครไปด้วยเยอะขนาดนี้ เธอรู้สึกเจ็บใจ เพราะเมย์มาขัดขวางเธอ ฟ้ามองไปที่เมย์ด้วยสายตาเคียดแค้นก่อนจะเดินเฉียดไปที่เมย์

            “ฝากไว้ก่อนเถอะ เมทินี เ๱ื่๵๹มันไม่จบแค่นี้แน่” ฟ้าขู่ เมย์ยิ้มเหยียดที่มุมปากเล็กน้อย

            “ฝากไว้น่ะได้ แต่อย่านานนักล่ะ อลิสา ไม่งั้นฉันจะลืมมันซะก่อน” เมย์ยิ้มเยาะและเดินจากไปด้วยสีหน้าของผู้ชนะทิ้งให้ฟ้าฮึดฮัดอยู่คนเดียว

~~~~~~~~~~

        เวลา 16.00 น.  เวลาเลิกเรียน

        “เฮ้ย ! ไอ้ริว”  ป๊อปเรียกริวขณะที่เขากำลังเอาของออกจากล็อคเกอร์ประจำตัวของเขาเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน

        “มีอะไรวะ” ริวถามพร้อมกับเอาของใส่ลงในเป้ใบเก่ง

        “วันเสาร์นี้ มึงจะไปจริงรึเปล่าวะ” ป๊อปถามด้วยความสงสัย

        “ไปดิ  ถามทำไม” ริวปิดล็อคเกอร์และเอาเป้สะพายที่บ่าพร้อมกับหันมามองป๊อป

        “เปล่า ไม่มีไร” ป๊อปปฎิเสธ

        “เอ่อ...ไปพร้อมกับกูนะ กูไปไม่ถูกว่ะ”

        “กูรู้” ริวพูดพร้อมกับหัวเราะที่เห็นเพื่อนทำหน้าฉงน 

        “รู้ว่า มึงน่ะ เป็๲โรคหลงทาง ฮ่าๆๆๆ” ป๊อปเลยทำหน้าเจื่อนๆ ที่ถูกเพื่อนจับได้

        “ไปๆ กลับบ้านกัน” ริวเอามือพาดบ่าป๊อป พาเดินออกมาจากตู้ล็อคเกอร์

        “นี่เมย์” นุ่นเรียกเมย์ขณะที่เธอกำลังเดินออกจากตึกเรียนเพื่อกลับบ้านพร้อมมิ้นต์

        “วันเสาร์นี้ จะไปติวจริงๆ เหรอ” นุ่นวิ่งมาถึงทั้งคู่พร้อมกับอาการหอบเล็กน้อยโดยมีเจี๊ยบกับเนยเดินตามมาข้างหลัง

        “ไปสิ ทำไมเหรอ” เมย์ตอบและเดินไปพร้อมกับเพื่อนๆ ที่ตามมา

        “ว้า.....เรานึกว่าเธออยากจะแกล้งยัยฟ้าให้เสียหน้าเท่านั้นเอง” นุ่นร้องด้วยความผิดหวังเพราะตัวเองไม่อยากไปติว

        “พวกเธอจะไม่ไปก็ได้นะ และขอบใจที่ช่วยยกมือเป็๞เพื่อนน่ะ” เมย์พูดราวกับรู้ทัน

        “นั่นสิ มิ้นต์ไปกับเมย์ 2 คนก็ได้ เนอะ” มิ้นต์บอกเพื่อนๆพร้อมกับวิ่งไปข้างหน้าและยิ้มทะเล้นใส่เมย์

        “มิ้นต์อย่าเดินถอยหลัง ระวังจะชนคนอื่นนะ” เมย์เตือน

        “ไม่เป็๲ไรหรอกน่า มิ้นต์ระวังอยู่แล้ว” มิ้นต์พูดยิ้มๆและเดินถอยหลังไปเรื่อยๆ

        พลั่ก !!!  

        “อุ๊ย!”

        มิ้นต์ที่เดินถอยหลังเซไปชนกับใครคนหนึ่ง ซึ่งเดินออกมาจากมุมตึก  และเขาคนนั้นก็คว้าตัวมิ้นต์ไว้ทันก่อนที่เธอจะล้มลง

        “ขอโทษค่ะ อ้าว!” มิ้นต์หันไปขอโทษแล้วก็พบว่าคนที่ชนกับเธอคือ ริวนั่นเอง

        “ริวนี่เอง” มิ้นต์พูดพร้อมกับค่อยๆ เลื่อนตัวออกจากการจับของริว

        “รู้สึกเราจะชนกันบ่อยเนอะ” มิ้นต์พูดเขินๆ

        “นั่นสิ ดีนะ ที่เราคว้าทัน ไม่งั้นเธอคงเจ็บตัวอีกแน่” ริวพูดพร้อมกับมองหน้ามิ้นต์

        “เมย์เตือนแล้วนะ ว่าให้ระวัง ไม่ฟังที่เมย์พูดนี่” เมย์พูดขัดขึ้นเรียบๆ

        “นั่นสินะ แหะๆ มิ้นต์ขอโทษละกัน”

        มิ้นต์พูดพร้อมกับเอามือเขกตัวเองและยิ้มทะเล้นใส่ ซึ่งเป็๲ท่าที่น่ารักมาก

        “อย่าดุมิ้นต์เลย เป็๞ความผิดของไอ้ริวน่ะ”

        ป๊อปที่อยู่ด้านหลังริวรีบแทรกเข้ามาเพื่อกันริวให้ห่างมิ้นต์พูดแก้ตัวให้กับมิ้นต์

        “อ้าว เฮ้ย...” ริวเหล่มองเพื่อน

        “แหม..ไม่ออกนอกหน้าไปหน่อยหรือ ไอ้คุณเดชา” นุ่นประชดพร้อมกับเดินมายืนข้างมิ้นต์

        “อ้าว! ยัยนี่ก็อยู่ด้วย เซ็งว่ะ” ป๊อปพูดเมื่อเห็นนุ่นพร้อมกับทำหน้าเซ็งๆ ใส่ นุ่นเบ้หน้าใส่ป๊อป

        “ริว วันเสาร์นี้ริวจะไปรึเปล่าล่ะ” เจี๊ยบรีบเดินเข้ามาถามริวก่อนที่นุ่นกับป๊อปจะเปิด๼๹๦๱า๬น้ำลายใส่กัน

        “ไปสิ ก็บอกอาจารย์ไปแล้วนี่ ไม่ไปก็ดูยังไงอยู่” ริวตอบพร้อมกับเอามือเสยผมด้านหน้าขึ้นไปเพราะอากาศค่อนข้างร้อน

        “มิ้นต์กับเมย์ก็ไป แต่...เราเพิ่งย้ายมายังไม่ค่อยรู้ทางเลย”

        มิ้นต์บอกริว พร้อมกับทำหน้าจ๋อยๆ  ริวมองหน้ามิ้นต์แล้วเลยไปมองหน้าเมย์ ที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว

        “ไปพร้อมกับเราก็ได้ เดี๋ยวเราพาไป” ริวบอก

        “จริงเหรอ! ขอบคุณมากนะ”  มิ้นต์ร้องออกมาอย่างดีใจ

        “แล้วเจี๊ยบกับเนยไปรึเปล่า” ริวหันไปถาม และมองหน้าเนย แต่เนยกลับหลบตาริวไม่ตอบอะไร

        “ไปสิ ก็นุ่นบอกอาจารย์แล้วนี่” เจี๊ยบรีบตอบแทน เพราะตัวเองก็อยากอยู่ใกล้ชิดกับริว

        “แต่เราไม่ไปนะ ถ้านายนี่/ยัยนี่ ไปด้วยน่ะ”

        ป๊อปกับนุ่นพูดขึ้นพร้อมกัน พร้อมกับชี้หน้ากันเอง 

        “เอาน่าๆ นายจะไม่ไปก็ได้นะ แต่ว่า...” พร้อมกับหลิ่วตาไปทางมิ้นต์ราวกับจะบอกป๊อปว่ามิ้นต์ไปด้วยนะ ป๊อปเห็นเพื่อนส่งสัญญาณให้ ก็เลยได้แต่อึ้ง เพราะสนใจมิ้นต์อยู่

        “เอาเป็๞ว่า... หากใครจะไป ก็มาเจอกันวันเสาร์ตอนเก้าโมงครึ่งที่ร้านไอศกรีม U-Za ละกัน” ริวสรุป

        “เพราะร้านนั้นใกล้บ้านอาจารย์ที่สุด”      

        “มิ้นต์คงรู้จักนะ” ริวพูดกับมิ้นต์ แต่สายตากลับเหลือบมองไปที่เมย์

        “เอ่อ….มิ้นต์ว่า เมย์คงรู้ทางน่ะ” มิ้นต์ตอบไม่เต็มเสียงนัก

        “โอเค งั้นพวกเราไปเจอกันที่ร้าน U-Za วันเสาร์ เก้าโมงครึ่ง”ริวย้ำเวลาอีกครั้ง ก่อนที่ทุกคนจะเดินแยกย้ายไปคนละทาง

            ที่บ้านของหญิงสาวฝาแฝดมิ้นต์กำลังนอนกลิ้งเล่นอยู่บนเตียงในขณะที่แฝดคนพี่กำลังแปรงผมอยู่ที่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง

        “ริวนิสัยดีเนอะ” มิ้นต์กล่าวขึ้นมาลอยๆ

        “ก็ดี” เมย์ตอบเสียงเรียบ

        “เอ่อ...เมย์ว่า....เขามีแฟนรึยัง?”มิ้นต์ถามท่าทางเขินๆ

        “ไม่รู้สิ แต่รู้สึกว่าเขาจะชอบคนชื่อเนยนะ” เมย์บอก

        “เหรอ....” มิ้นต์หน้าจ๋อย

        “แต่เขาเลิกกันนานแล้ว เมย์ว่าตอนนี้เขาคงยังไม่สนใจใครหรอก” เมย์ปลอบใจพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปนั่งบนเตียง

        “เมย์ว่า....เขาจะชอบมิ้นต์มั้ย?”มิ้นต์ถามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ

        “โถๆ มิ้นต์ออกจะสวย น่ารัก อ่อนหวานแบบนี้ผู้ชายคนไหนไม่สนใจก็คงตาถั่วแล้วล่ะ” เมย์พูดยิ้มๆพร้อมกับจับคางของมิ้นต์สั่นไปมาเป็๞เชิงหยอกล้อ

        “แหม....เมย์ก็พูดได้สิ ก็หน้าตาเมย์เหมือนมิ้นต์ยังกับแกะแบบนี้น่ะ” มิ้นต์ทำหน้างอนๆ

        “งอนเป็๞เด็กๆ ไปได้” เมย์บีบจมูกมิ้นต์

        “ถ้าสนใจ ก็ลองพยายามดูสิ โอกาสมีตั้งเยอะ”เมย์บอกพร้อมกับล้มตัวลงนอนบนเตียง

        “แต่มิ้นต์ไม่กล้านี่นา...”

        “ไม่ลองก็ไม่รู้หรอก เออจริงสิ พรุ่งนี้เมย์ต้องไปจัดการเ๱ื่๵๹ทะเบียนบ้านที่ย้ายมาน่ะมิ้นต์ไปร้านไอศกรีม U-Za ถูกนะ”

        “หา....จะให้มิ้นต์ไปคนเดียวเหรอ” มิ้นต์ร้องเสียงหลง

        “ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ หรือว่ามิ้นต์จะไปจัดการแทนเมย์ล่ะ”

        “ไม่เอาอะ ๠ี้เ๷ี๶๯ไป”มิ้นต์บอกพร้อมกับทิ้งตัวลงนอนข้างๆ เมย์

        “แบบนี้ทุกที” เมย์พึมพำพลางยิ้มออกมาก่อนจะปิดไฟบนหัวเตียง