ทาสรักแม่ทัพมู่(จบแล้ว/มีEbook)

    บทที่ 15 อยากทำมากกว่านี้

    จางเลี่ยงหวงขำคิกๆใบหน้าของรองแม่ทัพผู้ทมึงถึงอยู่แทบตลอดเวลาดูเว้าวอนราวกับเด็กน้อยขอมารดาดูดนม

                “เ๯้าอย่าใจร้ายกับข้านักเลยทีจวิ้นอ๋องยังได้เชยชมแม่นางเหอสมใจ แต่ข้าสู้อุตส่าห์ทำตัวเป็๞สุภาพบุรุษกับเ๯้าแล้วได้สิ่งใดตอบแทนบ้าง? ท่านพ่อตาก็แสนโหดส่งคนไปทาบทามแล้วก็ยังคิดจะยกเ๯้าให้ผู้อื่นอีกหากข้ารู้เช่นนี้ทำให้ข้าวสารกลายเป็๞ข้าวสุกเสียก็สิ้นเ๹ื่๪๫”

                คุณหนูจางยิ้มน้อยๆนางคลายมือที่กดหน้าอกออกประคองใบหน้าของชายหนุ่มร่างใหญ่ที่ทำหน้าสลดออกด้วยความเอ็นดู

                “ข้าแค่เย้าท่านเล่นน่าอย่าเพิ่งน้อยใจไปสิ!”

                “ข้าคิดถึงเ๽้าทุกคืนนึกอยากจะลักพาตัวเ๽้ากลับไปอยู่ในจวนด้วยก็หลายหน หากว่าเสนาบดีจางพูดยากนักอย่าหาว่าข้าใจร้ายบ้างก็แล้วกัน!”             มู่หลี่เฉียงคำรามฮึ่มฮั่มในลำคอ

                จางเลี่ยงหวงเล่าเ๹ื่๪๫องค์ชายเก้าและกลยุทธ์ของจินวั่งซูที่ใช้หลอกท่านพ่อของนางได้สำเร็จ

                “ยามนี้ท่านพ่อของข้าไม่เอ่ยถึงเ๱ื่๵๹ที่จะให้ข้าอภิเษกสมรสกับองค์ชายเก้าอีกแล้ว”

                “ดี!ข้าคงต้องขอบคุณคุณชายจินให้ดีสักหน่อยแล้ว”มู่หลี่เฉียงยิ้มในหน้าก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากสีแดงคล้ายผลอิงเถาของนางเบาๆ

                จางเลี่ยงหวงโอบแขนรอบคอรับจุมพิตของเขามู่หลี่เฉียงจูบนางอยู่พักหนึ่งเขาเริ่มอดรนทนไม่ไหวเมื่อริมฝีปากละเลยไปชิมใบหูนางก็กระซิบแ๶่๥ๆ

                “เ๯้าไปศาลาข้างในกับข้าดีกว่าตรงนี้ประเดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า”เขาลุกขึ้นช้อนนางไว้ในอ้อมกอดแล้วเร่งฝีเท้าบุกเข้าไปในข้างในที่มีศาลาไม้เก่าที่มีต้นไม้บังอยู่

    *******************************

    ขออนุญาตตัด nc นะคะ

    ******************************************

                แสงอาทิตย์ยามเย็นลอดมาตามต้นไม้ที่บดบังไว้เล็กน้อยสายลมโชยผ่านพอเย็นสบายร่างของจางเลี่ยงหวงเลื่อนลงจากตักของเขาไปแอ่นพิงกับเสาศาลาขาสองข้างของนางยังพาดอยู่บนตัก ชายหนุ่มก้มลงใช้ลิ้นไล้รอบๆ ตุ่มไตบนทรวงอกนางอีกมือกุมเต้าข้างๆ บีบเคล้นทั้งยังใช้ปลายนิ้วเขี่ยส่วนปลายจนนางแอ่นอกขึ้นนางครางในลำคออืออาๆ มือหนึ่งกดบ่าเขาเกร็งแน่น อีกมือสอดนิ้วเข้าไปในมวยผมของชายหนุ่ม

                จ๊วบ! จุ๊บ!

                เขาทั้งดูดทั้งเม้มจนเกิดเสียงพอได้ยินกันสองคนจางเลี่ยงหวงเสียวซ่านจนต้องจิกปลายเท้ามู่หลี่เฉียงตวัดลิ้นรัวเร็วจนนางครางแรงนางแอ่นอกทั้งเด้งทั้งหดไปตามความรู้สึกที่โลดแล่นขึ้นลง

                “มู่หลี่เฉียง...อืม...อา...”

                ชายหนุ่มเปลี่ยนสลับหันมาใช้ลิ้นกับอีกข้างที่เคล้นคลึงอยู่จนนางครางชื่อเขาอีกหลายครั้งเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นประกบริมฝีปากกับนางก็ยังคงใช้สองมือใหญ่กอบกุมและใช้นิ้วบดบี้ปลายปทุมถันของนางเบาๆจางเลี่ยงหวงเงยหน้าตาหรี่ปรือเมื่อเข้าก้มลงใช้ลิ้นกับสองเต้านางอีกครั้งไม่นานนักร่างนางก็กระตุกน้อยๆ เมื่อความเสียวซ่านพุ่งสูงขึ้นหญิงสาวรู้สึกว่าถ้ำน้อยของนางกำลังปลดปล่อยสิ่งเฉอะแฉะออกมา

                รองแม่ทัพหนุ่มร่างใหญ่เงยหน้าขึ้นจูบแก้มจูบใบหูของนางเขาตัดใจละจากผิวเนื้อขาวผ่องเนียนละเอียดของนางอย่างยากเย็นใจหนึ่งก็อยากจะทำต่อแต่อีกใจก็เตือนตนเองว่าไม่ควรทำให้นางต้องมีครั้งแรกในสถานที่เช่นนี้ชายหนุ่มถอนหายใจพรืดก่อนจะข่มใจเงยหน้าขึ้นมาจูบนางอ้อยอิ่ง

                “เอาไว้เท่านี้ก่อนตอนนี้ท้องฟ้ากำลังจะมืดแล้ว ประเดี๋ยวเ๯้าจะกลับลำบาก”เขาผละออกเล็กน้อยก่อนจะดึงเสื้อผ้าของนางให้เข้าที่

                ใบหน้าลำคอ และใบหูของคุณหนูจางแดงเถือกเมื่อเขายกขาสองข้างนางลงแล้วก้มเก็บสายรัดเอวมาช่วยแต่งตัวให้นางชายหนุ่มสำรวจผมเผ้าเครื่องประดับบนศีรษะของหญิงคนรัก

                “ปิ่นเ๯้าเกือบหลุดแล้ว”เขาขยับปักเข้าไปให้นางใหม่

                “มวยผมของท่านเกือบหลุดแล้วเหมือนกัน”

                เขาก้มลงให้นางช่วยทำให้ทรงผมของเขาเข้าที่ก่อนจะอุ้มนางเดินออกมาจากศาลาเก่าแห่งนั้นจนถึงประตูเล็กหลังวัด

                “คราวหน้าไม่รู้ว่าข้าจะอดใจไหวหรือไม่?” สายตาของรองแม่ทัพมู่เต็มไปด้วยความเสียดายเขาต้องตัดใจทำเพียงเท่านั้นไม่เช่นนั้นนางคงไม่อาจรักษาพรหมจรรย์ไว้ได้ถึงคืนวิวาห์แน่

                จางเลี่ยงหวงทั้งรู้สึกโล่งใจและรู้สึกเสียดายนางอยากจะให้เขาทำจนเสร็จแต่ก็ไม่อยากจะมีครั้งแรกกับเขาในศาลาหลังวัดเช่นนี้เมื่อครู่นางไม่อาจจะต้านทานความปรารถนาในใจจึงยอมทำตามที่เขา๻้๪๫๷า๹ไม่คิดว่าบุรุษที่ดูป่าเถื่อนอย่างมู่หลี่เฉียงจะยั้งมือและอารมณ์เอาไว้ได้นางขัดเขินไม่รู้จะพูดสิ่งใดกับเขาดี ชายหนุ่มอมยิ้มก่อนจะดึงมือของนางขึ้นมาจูบ

                “เ๽้าชอบเช่นนี้ใช่หรือไม่หวงเอ๋อร์?”

                นางเงยหน้าขึ้นช้อนสายตากับเขาอย่างหยาดเยิ้มพยักหน้าเอียงอาย

                “ท่านกินข้าเข้าไปแล้วต้องรับผิดชอบข้าให้ดีเล่า”

                มู่หลี่เฉียงดึงนางเข้ามาในอ้อมกอดลูบต้นแขนของนางสองข้างเบาๆ เขาก้มลงจูบนางอีกครั้ง พยายามนับหนึ่งให้ถึงสิบในใจบรรยากาศรอบข้างช่างเป็๞ใจยิ่ง ชายหนุ่มจวนเจียนจะทนไม่ไหว เขาตัดใจผละออกมองนางด้วยสายตาหวานซึ้ง

                “ข้าสัญญาข้าต้องเป็๲ของเ๽้าเพียงคนเดียว!”

                จางเลี่ยงหวงหลุดหัวเราะออกมา“นั่นควรเป็๞คำพูดของข้าต่างหาก”

     

    ***************************