บทที่1 : ระบบวายร้าย
เพื่อช่วยชีวิตผู้คนที่ติดอยู่ในสภาพนิทราอันยาวนานจากการถูกแฮกเกอร์โจมตีระบบเครือข่ายคลื่นสมองทำให้ไม่สามารถออกจากระบบเครือข่ายได้จำเป็ต้องส่งคนเข้าไปภายในระบบเครือข่ายเพื่อทำการปลดปล่อยพวกเขาออกมา
จำนวนคนที่ติดอยู่ในระบบเครือข่ายของ ‘เซาน์’มีมากถึงสิบล้านคนทั่วโลก จำเป็ต้องส่งคนเข้าไปเพื่อช่วยเหลือจำนวนมากเพื่อปลดปล่อยพวกเขาออกมา
ทว่าการเข้าไปช่วยเหลือในครั้งแรกประสบความล้มเหลวพวกคนที่เข้าไปช่วยเหลือไม่ได้เข้าใจในตัวระบบเครือข่ายของ ‘เซาน์’ เลยสักนิดเดียว
‘เซาน์’ คือระบบสร้างโลกเสมือนที่ภายในบรรจุไปด้วยเื่ราวที่แตกต่างกันเหมือนกาแลกซี่ที่บรรจุโลกไว้ในนับแสนใบ ผู้ใช้บริการหรือที่ถูกเรียกว่า ‘โฮสต์’สามารถเลือกเื่ราวใดก็ได้หรือสร้างเื่ราวใหม่ก็ได้แล้วเข้าไปเป็ตัวเอกของเื่ราวนั้นโดยตัวโฮสต์จะมีระบบ AI[1]สนับสนุนและมอบภารกิจเพื่อให้เื่ราวไปถึงจุดหมายปลายทาง
หากภารกิจจบลงด้วยดี ระบบจะทำการล็อกเอาท์โฮสต์ออกมาแต่หากภารกิจจบลงไม่ดี ระบบจะทำการวนลูปเนื้อเื่อีกครั้ง ในทุกการวนลูประบบจะถามว่าล็อกเอาท์หรือไม่เพื่อให้โฮสต์ได้มีโอกาสเลือกเนื้อเื่ใหม่
นี่คือในกรณีที่ระบบไม่ได้ถูกแฮก หลังจากระบบถูกโจมตีเงื่อนไขนั้นจึงกลับด้านกัน
หากภารกิจจบลงด้วยดี เนื้อเื่จะวงลูปและไม่มีการถามถึงการล็อกเอาท์หากภารกิจจบลงไม่ดีโฮสต์จะล็อกเอาท์ออกด้วยตัวเอง
แต่โฮสต์ทั้งหมดที่ใช้บริการของ ‘เซาน์’ เคยชินกับการทำให้เนื้อเื่จบลงด้วยดี พวกเขาไม่มีทางคิดถึงเลยว่าต้องจบภารกิจลงด้วยความล้มเหลว
มนุษย์นั้นชื่นชอบบทสรุปที่สวยงาม ใครจะไปชอบความล้มเหลวการโจมตีของแฮกเกอร์ที่ทำให้ระบบภารกิจกลับด้านอย่างนี้จึงทำให้มีคนติดอยู่ในเครือข่ายเป็จำนวนมากพวกที่ติดอยู่ในนั้นมีแต่ระดับสติปัญญาในการแก้ไขปัญหาในระดับกลางถึงสูงพวกที่มีสติปัญญาต่ำกว่าถูกคัดออกมาแล้วตามธรรมชาติ
และที่แย่กว่านั้นคือทุกครั้งที่เกิดการวนลูปโฮสต์จะสูญเสียสติสัมปชัญญะลงไปเรื่อยๆเพราะเมื่อวนลูปเขาจะจำไม่ได้ว่าเคยเกิดการวนลูป ข้อมูลในสมองถูกลบไปและไปลบในความทรงจำส่วนอื่นๆ อีกด้วย เป็การล้างสมองของโฮสต์
นักวิทยาศาสตร์การแพทย์และเทคโนโลยีจำนวนหนึ่งได้วิเคราะห์ออกมาแล้วว่าหากปล่อยให้อยู่ในโลกเสมือนนานเกินกว่าสามปีพวกเขาจะกลายเป็ร่างเปล่าๆที่ไร้สำนึกเพราะจิตสำนึกทั้งหมดวนเวียนอยู่ในโลกเสมือนแทนจำเป็ต้องเร่งช่วยเหลือ
นี่ถือเป็เื่ใหญ่ระดับโลกเร่งก่อตั้งทีมช่วยเหลือรวบรวมนักวิทยาศาสตร์และโปรแกรมเมอร์จำนวนมากเพื่อเร่งหาทางช่วยที่ถูกวิธีพร้อมทั้งให้หน่วยงานต่างๆ เร่งหาตัวแฮกเกอร์ที่โจมตีระบบ ‘เซาน์’ ซึ่งตอนนี้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยหลังทำการโจมตีเสร็จสิ้น
ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน ทีมช่วยเหลือที่สองพร้อมระบบสนับสนุนก็เข้าไปยังโลกเสมือนของ‘เซาน์’ อีกครั้งในจำนวนผู้ออนไลน์ที่เข้าไปช่วยเหลือนับสิบคนมีผู้ประสบความสำเร็จในการช่วยเหลือเพียงสองคนเท่านั้น
พวกเขาอธิบายถึงวิธีการช่วยเหลือโฮสต์ออกมาพวกเขาไม่มีสิทธิ์ในการฆ่าโฮสต์ภายในระบบเครือข่ายหากไม่ได้เป็ตัวละครหลัก หรือทำให้โฮสต์รู้ถึงตัวตนว่าพวกเขาไม่ใช่ตัวละครระบบไม่อย่างนั้นโลกจะทำการรีเซ็ตตัวเองทว่าพวกเขาสามารถขัดขวางโฮสต์ได้ กดขี่ข่มเหงโฮสต์ให้เป็ทุกข์ ไม่มีความสุขหมดแรงใจจะทำภารกิจของระบบ เมื่อเวลาผ่านไปจนถึงเวลาที่โลกกำหนดแล้วโฮสต์ไม่สามารถทำภารกิจได้ถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์พวกเขาก็จะถูกบังคับล็อกเอาท์เอง!
ช่างเป็วิธีการที่เหมาะกับคนซาดิสม์และตัวโกงอะไรอย่างนี้!
เมื่อรู้วิธีการที่จะใช้ช่วยเหลือโฮสต์ทั้งหลายออกมาได้แล้วทีมพัฒนาก็สร้างระบบตัวใหม่ขึ้นเพื่อสนับสนุนเข้าไปผู้ช่วยเหลือโฮสต์ออกมามีชื่อเรียกว่า ‘ระบบวายร้าย’ (Villain System)
ทีมปฏิบัติการชุดใหม่เตรียมตัวพร้อมพวกเขาไม่ใช่แพทย์หรือตำรวจแต่เป็เหล่าผู้คนหลากหลายอาชีพคัดกรองดีกรีความซาดิสม์โรคจิตกันมาแล้วทั้งสิ้นหน้าตาพร้อมทารุณกรรมโฮสต์ในโลกเสมือนกันอย่างจริงจัง จนแม้แต่ทีมนักวิทยาศาสตร์และโปรแกรมเมอร์ยังต้องยืนไว้อาลัย
ทีมปฏิบัติการชุดนี้มีชื่อเรียกเล่นๆ ว่า ‘SST’ ย่อมาจาก Sadistic Support Team
‘สายฟ้า’ ที่ติดตามน้องชาย ‘วายุ’ผู้เป็แฮกเกอร์อัจฉริยะจากประเทศไทยถูกยัดเยียดให้ลงทีมปฏิบัติการชุดนี้ด้วยโดยเหตุผลของเ้าน้องชายตัวแสบก็คือ
“ให้คนอื่นเข้าไปก็ไม่ได้เื่พี่หรอก แต่ผมเชื่อมั่นใจตัวพี่ที่สุดว่าต้องผ่านไปได้!”
จะบอกว่าเื่ชั่วๆ ไว้ใจพี่ว่างั้น?
แหม... ต่อยสักทีได้ไหม
ความเชื่อมั่นผิดๆอย่างนั้นเองทำให้เ้าหน้าที่หลายคนมองเห็นวาวอันน่าไว้ใจจากตัวของสายฟ้าไม่รู้ว่าไปขุดเจอกันอยู่หลืบไหนกันทำให้ต้องออนไลน์เข้าไปในโลกเสมือนพร้อมกับระบบวายร้ายที่ติดตั้ง AI โค้ดเนม‘WIND01’ นิสัยเหมือนน้องชายครึ่งหนึ่งเอาไว้
เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งห้องที่มองเห็นก็ไม่ใช่ห้องสีขาวปลอดเชื้อแต่เป็ห้องนอนหรูหราสไตล์อังกฤษร่างสูงโปร่งลุกขึ้นนั่งจากนั้นก็เรียกฐานข้อมูลของโลกเสมือนนี้ขึ้นมาดูข้อมูลทั้งชุดต้องอ่านเอาเอง ไม่สามารถปล่อยให้ข้อมูลไหลเข้าสมองได้เพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงความทรงจำซึ่งจะมีผลต่อบุคลิกของผู้คนนี่เป็ข้อกำหนดเพื่อความปลอดภัยของตัวผู้ใช้บริการ
ร่างที่สายฟ้าสถิตอยู่นี้เป็ลูกของท่านมาร์ควิสอัสลันมีชื่อว่า‘เฟรย์’ ซึ่งมีหน้าตาที่แยกเพศไม่ออกด้วยการมองมองเผินๆ จะหล่อเหลามองนานๆ เข้าก็รู้สึกว่าสวยน่ารักซ้ำยังแต่งตัวไปมาระหว่างชุดผู้ชายกับชุดผู้หญิงประหนึ่งคนไร้เพศทำเอาสายฟ้าปวดหัว
แต่ที่ปวดหัวยิ่งกว่าคือนิสัยของเ้าตัวเฟรย์ถูกวางไว้ในตำแหน่งของตัวร้ายนิสัยตรงไปตรงมา ขี้โวยวายแต่ก็เป็พวกปากร้ายใจดี ทั้งยังหลงรักพระเอกอย่างไร้สติ เมื่อ ‘นายเอก’หรือโฮสต์เข้ามาใกล้เขาเฟรย์ก็จะเข้าไปหาเื่แล้วก็ถูกอีกฝ่ายตรอกกลับมาให้เจ็บช้ำพูดไม่ออกเรื่อยไป
หืม? ...นี่คือโลกของ BL[2]ไม่ผิดแน่
ไอ้วายุ! นายส่งพี่มาโลก BL ทำไมกันฟะเนี่ย!!
[มาสเตอร์สายฟ้ากรุณาอย่าว่ามาสเตอร์วายุสิครับ ในโลกที่ปราบปรามยากระดับ3 ขึ้นไปส่วนใหญ่เป็โลกของ BL หรือ GL[3]น่ะครับมาสเตอร์วายุเชื่อมั่นในตัวมาสเตอร์สายฟ้าจึงได้ส่งมาที่ระดับ 3 เลย]
“...”
พอเสียงของ WIND01 หรือที่เรียกย่อๆ ว่า ‘วินด์’ ดังขึ้นในหัวเป็เสียงเดียวกับน้องชายตัวเองไม่มีผิดคราวนี้สายฟ้าไม่แค่ค่อนขอดแล้วแต่สรรเสริญด้วยคำหยาบไปหลายประโยคเลยทีเดียวแต่ด่าบรรพบุรุษไม่ได้เนื่องจากใช้บรรพบุรุษร่วมกันเลยมีคำด่าที่ค่อนข้างจำกัดสุดท้ายก็มานั่งจิตตกกับระดับความยากของภารกิจ
ในระบบเครือข่ายของ ‘เซาน์’ ถูกแบ่งเซิฟเวอร์ออกเป็5 ระดับซึ่งแบ่งตามความยากง่ายของเนื้อเื่ ในแต่ละระดับจะแบ่งโลกออกไปโดยเรียกโลกแต่ละใบว่า ‘แชนเนล’
ในแชนเนลนี้เป็อังกฤษยุคกลางที่ยังใช้ระบบขุนนางกันอยู่ดูท่าทางโฮสต์ของแชนเนลนี้จะเป็พวกรักร่วมเพศที่ชื่นชอบความคลาสสิกเนื้อเื่เป็ไปในทำนองนายเอกมีฐานะต่ำต้อยทำงานเป็องครักษ์ของพระเอกอยู่ด้วยกันมาั้แ่เด็ก ตอนแรกก็ไม่มีใจให้กันแต่พอเข้าโรงเรียนแล้วนายเอกเริ่มฮอตมีคนมาชอบพระเอกก็เริ่มหึงอีกทั้งพระเอกยังมีสถานะเป็ลูกชายคนกลางมากพร์ของท่านดยุกด้วยแล้วย่อมต้องมีคู่หมั้นด้วยเลยกลายเป็รักอลเวงไป
แน่นอน เฟรย์ไม่ใช่คู่หมั้นของพระเอกแค่ติ่งที่รักเขาฝ่ายเดียวเฉยๆ
แต่มันไม่ได้มีแค่ความรักสีม่วงยังรวมไปถึงความแฟนตาซีมีเวทมนต์ ถึงจะไม่ใช้เวทรุนแรงทำลายโลกได้ในบทเดียวแต่ก็เป็เวทสนับสนุนอย่างเวทจุดไฟเสกลม สร้างน้ำอะไรเทือกนั้น
เรียกว่าเป็เนื้อเื่แนวรักแฟนตาซีที่มีความคอมมาดี้ผสมด้วย
จุดจบคือนายเอกจับมือกับพระเอกช่วยเ้าชายชนะามาได้พระาาพอใจทำตามคำขอร้องของพวกเขาให้พระเอกกับนายเอกได้แต่งงานกันโดยเป็ที่ยอมรับของผู้คน
อ่านเนื้อเื่ไปก็ปวดฟันไปกัดฟันอ่านจนจบได้ก็ลมตัวลงนอนด้วยความตาลาย อยากได้ยาดมมาสูดแก้ความพะอืดพะอม
“นี่ฉันต้องเป็ตัวร้ายให้กับพวกติงต๊องพวกนี้เนี่ยนะ?”
[มาสเตอร์สายฟ้าต้องเป็วายร้ายครับไม่ใช่ตัวร้าย]
ระบบแก้ความเข้าใจผิดเสียให้ สายฟ้าถลึงตาใส่แล้วตอบโต้ในใจ
วายร้ายกับตัวร้อยก็เหมือนกันนั่นแหละเว้ย!
[ไม่เหมือนครับมาสเตอร์สายฟ้า วายร้ายคือร้ายกับทุกสรรพสิ่งชั่วอย่างมีชั้นเชิงตัวร้ายคือร้ายเฉพาะคน ร้ายใส่แค่กับกลุ่มตัวเอกเท่านั้นครับ]
“...”
ใครเป็คนมอบคำจำกัดความแบบนี้ให้กับระบบ
[มาสเตอร์วายุระบุไว้ครับ]
เจอตัวการละ กลับไปจะต่อยให้ร้องขอชีวิต!
สายฟ้าถลึงตาใส่จอสี่เหลี่ยมสีฟ้าระยิบระยังแสบตาตรงหน้าเริ่มเกลียดน้องชายขึ้นมาตงิดๆ ที่ปรับแต่งอะไรไม่เข้าท่ามาให้ พร้อมทั้ง AI นิสัยเหมือนผู้สร้างเนี่ย
สายฟ้าไม่ฟังเสียงแก้ต่างของระบบ ร่างสูงโปร่งที่สูงร้อยเจ็ดสิบหกเิเไปยังหน้ากระจกมองดูใบหน้าที่แยกเพศไม่ออกนั่น มองดูทั้งหล่อและสวยไปพร้อมกันตามคำบรรยายริมฝีปากสีชมพูหวาน ฟันขาวสะอาด ขนตาหนา ดวงตาคมสีเขียวมรกตแวววาวหางตาชี้ขึ้นดูชั่วร้ายนิดๆ ผิวขาวอมชมพู ผมสีน้ำตาลอ่อนยาวถึงกลางหลัง เมื่อจับๆลูบคลำร่างกายดูสายฟ้าก็แสยะยิ้มระบุเพศที่แท้จริงของเฟรย์ได้แล้ว
ถึงในเนื้อเื่จะไม่มีเขียนไว้แต่ระบบของเซาน์ต้องระบุไว้ชัดเจนแน่นอนแต่สายฟ้าไม่จำเป็ต้องไปพูดถึงมัน หน้าที่ตอนนี้มีเพียงแค่การทำลายความฝันของโฮสต์ลงเท่านั้นเอง
“เอาละ มาดูกันสิว่าฉันทำอะไรได้บ้างเพื่อกดขี่ข่มเหงโฮสต์”
หน้าจอของระบบวายร้ายปรากฏขึ้นมาอีกครั้งเพื่อแจ้งภารกิจของโฮสต์ที่เป็นายเอกซึ่งสามารถเลือกขัดขวางภารกิจไหนก็ได้ของโฮสต์โดยไม่จำเป็ต้องได้รับบทลงโทษหรืออะไรเลย
ข้อดีของการมีระบบวายร้ายก็คือไม่จำเป็ต้องทำตามเนื้อเื่ที่ระบบเซาน์กำหนดไม่จำเป็ต้องทำภารกิจแบบบังคับ มีอิสระในการแสดงหรือการกระทำทั้งหมดถ้าสามารถกดขี่ข่มเหงโฮสต์หรือตัวละครในแชนเนลนี้ให้รู้สึกเป็ทุกข์หรือเ็ปได้ก็จะได้รับคะแนนพิเศษมาใช้ซื้อไอเทลมอลล์[4]เพื่อช่วยในการปฏิบัติการ ทั้งยังสามารถปรับแต่งคุณสมบัติร่างกายได้ตามความพอใจอีกด้วย
นี่เรียกว่า... โกงขั้นสุด
แรกเริ่มผู้ปฏิบัติการจะได้รับคะแนนจากระบบครั้งแรกหนึ่งร้อยคะแนนแต่สายฟ้ามีน้องชายเป็โปรแกรมเมอร์ เขาสามารถช่วยสายฟ้าโกงมาได้ถึงห้าร้อยคะแนนเรียกได้ว่าอำนวยความสะดวกกันเต็มที่
แต่ดันส่งมาที่แชนเนลระดับสาม... ไม่รู้ไอ้ห้าร้อยคะแนนนี่มันจะพอประทังชีวิตไหม
สายฟ้าปรับแต่งร่างกายให้อยู่ในสภาพสูงสุดของผู้เป็อัศวินและปรับแต่งพลังเวทให้อยู่ในระดับกลางของจอมเวท ไม่จำเป็ต้องดีเยี่ยมไปหมด เดี๋ยวโฮสต์จะตื่นตัวจับได้ว่าเป็เป็บั๊ก[5]ไม่อย่างนั้นโลกก็จะทำการรีเซ็ต
ยังไงในแต่ละแชนเนลโฮสต์ส่วนใหญ่ไม่รู้เนื้อเื่อย่างละเอียดอยู่แล้วพวกเขารู้เพียงคร่าวๆ ของพวกตัวละครหลักเท่านั้นฉะนั้นตัวละครก็ไม่ต้องทำให้มันโดดเด่นเกินความจำเป็ที่เหลือขึ้นอยู่กับการแสดงและแผนการที่จะลากโฮสต์ไปยังจุดจบ
สายฟ้าแลบลิ้นเลียริมฝีปากก่อนจะเดินไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะวันนี้เป็วันไปโรงเรียนขุนนางวันแรกของเฟรย์หรือก็คือจุดเริ่มต้นของเนื้อเื่ในแชนเนลนี้
สายฟ้าสวมใส่ชุดนักเรียนชายเป็เสื้อสีน้ำเงินและกางเกงสีน้ำเงินแบบเรียบหรูผมสีน้ำตาลมัดเป็หางม้าไว้ด้านหลังอย่างลวกๆ ดูเกียจคร้านแต่สง่างามสมฐานะเหล่าข้ารับใช้ที่มองสายฟ้าในคราบของเฟรย์ต่างหลงใหลไปกับหน้าตาอันแยกเพศไม่ออกนี้ไม่ว่าจะชายหรือหญิงก็ไม่มีข้อยกเว้นกระทั่งท่านแม่ของเฟรย์ก็ยังมองส่งอย่างปลื้มปริ่ม
“เฟรย์ตั้งใจเรียนนะลูก”ท่านแม่โซเฟียพูดพลางมองส่งด้วยความคิดถึง เมื่อเข้าโรงเรียนจะต้องไปอยู่แบบโรงเรียนประจำการไปกลับนั้นเสียเวลาเดินทางมากฉะนั้นกว่าเฟรย์จะได้กลับมาบ้านอีกครั้งก็ต้องรออย่างน้อยสามเดือน
ท่านแม่รู้สึกเหงานิดๆ
“ท่านแม่ไม่ต้องเป็ห่วงลูกจะตั้งใจเรียนอย่างแน่นอนครับ” สายฟ้ายิ้มกว้างรอยยิ้มดูสง่างามอย่างวายร้ายเป็ธรรมชาติโดยไม่ต้องปั่นแต่ง
ท่านแม่และสาวใช้หลายคนยกมือกุมอกท่าทางดูชั่วร้ายมีลับลมคมในนั้นมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูกท่านเฟรย์ของพวกเธอส่วนใหญ่จะยกยิ้มแค่มุมปากแต่คราวนี้ยิ้มเห็นฟันแล้วเพิ่มเสน่ห์มากเกินไปจนรับไม่ไหวอยากจะเป็ลมกันเหลือเกิน
สายฟ้าไม่ได้สนใจท่าทางของพวกเธอสักเท่าไหร่โบกมือให้ครั้งหนึ่งก็ขึ้นรถม้าเดินทางไปยังโรงเรียนส่วนสิ่งของในชีวิตประจำวันนั้นทางบ้านของมาร์ควิสได้ส่งไปยังหอพักของเฟรย์ั้แ่เมื่อสองวันก่อนพร้อมให้ข้ารับใช้จัดการห้องให้หมดแล้ว ที่เหลือแค่เรียนแล้วเข้าพัก
โรงเรียนที่ไปเรียนคือโรงเรียนเวทไซเรเฮิร์ลผู้เข้าเรียนต้องมีอายุสิบห้าปีไม่จำกัดชนชั้น มีพลังเวทในระดับสองขึ้นไปพวกเขาเ่าั้ต้องเรียนอยู่ในโรงเรียนนี้สามปีเมื่อจบออกไปแล้วจึงจะมีงานทำในสภาเวทมนต์หรือตำแหน่งขุนนางถ้าเรียนถึงห้าปีก็จะได้เป็อาจารย์ผู้ฝึนสอนในโรงเรียนเวทนี้ซึ่งฐานะก็นับว่ามีเกียรติไม่น้อยหน้าขุนนาง
เฟรย์อายุสิบห้าปีไปเมื่อสองเดือนก่อนนับว่าผ่านเกณฑ์แน่นอนส่วนสายฟ้าที่เป็คนสวมร่างนี่อายุเกินวัยเรียนไปแล้วแต่ต้องมาอยู่ในร่างวัยเรียนทำเอารู้สึกปวดเหงือกไม่น้อยระหว่างนี้ก็ใช้ระบบวายร้ายโกงอ่านบทเรียนล่วงหน้าไปแล้วกัน
[มาสเตอร์สายฟ้า ตัวละครเฟรย์เป็พวกฉลาดกลางๆมาสเตอร์ไม่จำเป็ต้องอ่านให้ฉลาดมากก็ได้นะครับ]
จะเป็วายร้ายทั้งทีฉันก็ต้องเป็แบบวายร้ายสายฉลาดสิฟะ
[แต่มาสเตอร์ไม่อยากเด่นไม่ใช่เหรอครับ]
ก็ไม่ได้จะทำตัวเด่นนี่หว่า ความเด่นกับความฉลาดไม่เหมือนกันความฉลาดมันซ่อนได้เข้าใจไหมเ้าวินด์จะเป็วายร้ายอย่าสักแต่ร้ายมันต้องรู้จักหมกเม็ดกลยุทธ์ร้ายๆ ด้วย
วายร้ายที่ฉลาดอย่างเปิดเผยนี่เสร็จพระเอกไปกี่รายต่อกี่รายแล้วเพราะงั้นเราต้องฉลาดอย่างหลบๆ ซ่อนๆ จ้วงแทงให้เจ็บสาหัสอย่างลึกลับรอถึงเวลาบั่นคอแล้วคอยเปิดเผยสิถึงจะสะใจดี!
[สมกับเป็มาสเตอร์สายฟ้า เื่ชั่วช้านี่ไว้ใจได้จริงๆ ครับ]
“...”
นั่นฟังไม่เหมือนคำชมนะ
“ถึงแล้วครับท่านเฟรย์”
เสียงของคนขับรถม้าดังขึ้น สายฟ้าที่กำลังจะสวดระบบวินด์ให้ย่อยยับน้ำตาตกก็ละความสนใจหันไปมองกระตูที่เปิดออกด้วยฝีมือคนใช้เพื่อเชิญบุคคลในรถม้าออกมา
สายฟ้าลุกจากรถม้าด้วยมาดคุณชายสุดแสนจะสง่างามแฝงไปด้วยความเกียจคร้านลึกๆท่าทางดูคล้ายแมวผู้หยิ่งยโสร่างสูงโปร่งเดินผ่านเหล่าเด็กหนุ่มสาวทั้งหลายไปแบบไม่ค่อยจะสนใจใครด้วยฐานะและตำแหน่งของเขาไม่จำเป็ต้องประจบใครมากมีแต่รอให้คนอื่นมาประจบเท่านั้นเอง
เสียงทักทายจากเหล่าหนุ่มสาวรอบด้านดังขึ้นสายฟ้ายกยิ้มตอบกลับไปและผงกหัวรับเล็กน้อยเท่านั้นเป็เื่ปกติก่อนจะมาถึงห้องเรียนแล้วนั่งลงที่เก้าอี้หลังห้องซึ่งเป็ที่นั่งส่วนใหญ่ของพวกเด็กไม่ตั้งใจเรียน
แน่นอนว่าสายฟ้าที่จ้องจะเป็วายร้ายไม่จำเป็ต้องตั้งใจเรียนเช่นกันแค่มาเข้าเรียนให้นี่อาจารย์ก็ต้องขอบคุณเขาแล้ว
เฟรย์นั้นมีเพื่อนซี้อยู่สองคนเป็ชายหนึ่งหญิงหนึ่งทั้งคู่อยู่ห้องเดียวกันนี้เองชื่อว่า เอลเดนกับรีลิน่าทั้งคู่เป็ดังมือขวาและมือซ้ายของเฟรย์ในการกลั่นแกล้งโฮสต์นายเอก ที่ชื่อว่า ‘ดีลักซ์’ ซึ่งก็อยู่ห้องเดียวกัน
ห้องที่เฟรย์อยู่คือรวมเหล่าคนมีความสามารถถึงเฟรย์จะมีความฉลาดกลางๆ แต่ความสามารถด้านเวทก็ถือว่าสูงอยู่ก่อนหน้าการปรับแต่งก็ถือว่าอยู่ในระดับห้าของนักเวท
ระดับของนักเวทมี 9 ระดับสูงกว่านักเวทคือจอมเวทมี 5 ระดับ
ตอนนี้สถานะของเฟรย์คือจอมเวทระดับ 3 เป็สถานะกลางๆจริงๆ นะ ไม่ได้เก่งโดดเด่นอะไรเล๊ย!
“มาเร็วจังเลยครับท่านเฟรย์”เอลเดนที่เพิ่มมาถึงเอ่ยทักทาย สายฟ้าคลี่ยิ้มเอนตัวไปข้างหลังอย่างผ่อนคลายเสียงนุ่มที่ฟังแล้วแยะเพศไม่ออกเหมือนหน้าตาก็เอ่ยตอบ
“ท่านแม่ปลุกเลยต้องตื่นเช้าหน่อย นายเองก็มาเร็วนะเอล”
“ผมตื่นเต้นน่ะครับยังไงนี่ก็มาเรียนวันแรกแล้วก็อยากเจอท่านเฟรย์เร็วๆ”เอลเดนยิ้มตอบมองสายฟ้าด้วยสายตารักใคร่เทิดทูน นี่เป็ติ่งเฟรย์นัมเบอร์วันตัวละครที่ตั้งค่าไว้ให้ทำเพื่อเฟรย์ทุกสรรพสิ่งอย่างไม่มีข้อแม้ หน้าตาก็หล่อเหลาอยู่บ้างถ้าเฟรย์ไม่ได้ถูกตั้งค่าให้ชอบพระเอกจนวันตาย เอลเดนน่าจะเป็ตัวเลือกที่ดีที่สุด
“แล้วรีลิน่าล่ะ?” สายฟ้าถามหาอีกคนพอถามไปแล้วอีกฝ่ายก็ปรากฎตัวทันทีราวกับรอให้เขาถามอยู่แล้ว
“มาแล้วค่ะท่านเฟรย์”หญิงสาวสุดน่ารักในชุดนักเรียนโลลิต้าเอ่ยอย่างสดใสติ่งนับเบอร์ทรูส่งสายตาระยิบระยังเต็มไปด้วยความรักมาให้เฟรย์เช่นกันเธอคนนี้ถูกตั้งค่าให้หลงรักเฟรย์อย่างโงหัวไม่ขึ้นตั้งตัวเป็ศัตรูกับพระเอกเพราะแย่งความรักของเฟรย์ไปเป็หญิงร้ายในคราวตุ๊กตาโลลิต้าชัดๆนี่ก็เป็อีกคนที่น่าจะเป็เนื้อคู่ให้เฟรย์ได้เหมือนกัน
มีติ่งที่ดีแบบนี้ไม่น่าไปสนใจพระเอกได้เลยนะเนี่ย
“ดีใจจังเลยค่ะที่ได้อยู่ห้องเดียวกับท่านเฟรย์”รีลิน่าเอ่ยอย่างมีความสุข “ถ้าเป็อย่างนี้ฉันก็อยากจะมีเรียนทุกวันแล้วล่ะค่ะ”
รีลิน่าเป็พวกไม่ชอบเรียนแต่ถึงกระนั้นเธอก็มีสมองที่ฉลาดอยู่บ้างความถนัดของเธอไปทางอัศวินมากกว่าแต่เพราะความเป็หญิงและตระกูลขุนนางเลยไม่ยอมให้เธอเข้าเรียนโรงเรียนเฉพาะอัศวิน
“แต่ว่า... คนๆ นั้นก็อยู่ห้องนี้ด้วยน่ะสิ”เอลเดนเอ่ยอย่างเคร่งขรึม ดวงตาหันไปมองทางประตูที่มีผู้มาใหม่เดินเข้ามารีลิน่าหันไปมองตามแล้วใบหน้ายิ้มแย้มก็พลันเครียดขึง
คนๆ นั้นที่พูดถึงก็คือพระเอก บุตรชายคนกลางของท่านดยุก ‘ออทัม’ คนที่เฟรย์ตกหลุมรักั้แ่แรกพบนั่นเอง
ใบหน้าของอีกฝ่ายเรียกได้ว่าหล่อเหลาคมคาย คิ้วเข้มดุดันดวงตาคมกริบสีน้ำเงิน ผิวค่อนข้างเข้มแต่ไม่ถึงกับสีแทนร่างกายสูงใหญ่กำยำท่าทางองอาจสง่างามเกินบรรยาย ให้ความรู้สึกสูงศักดิ์และเข้าถึงยากรังสีกดดันรอบตัวทำให้ไม่มีคนกล้าเข้าใกล้ถ้าไม่ใช่พวกไร้สติกับพวกที่มีภูมิต้านทานสูง
สายฟ้าเลิกคิ้วมองออทัมแล้วปั้นยิ้มกว้างดวงตามองอีกฝ่ายด้วยความรักใคร่ที่สุดของความเสแสร้งแต่แเีจนไม่มีใครดูออกว่านี่คือการตอแหลเขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปหาอีกฝ่ายด้วยท่าทางกระดี้กระด๊าอย่างเกินงาม
“ท่านออทัม!” น้ำเสียงนุ่มละมุนเอ่ยเรียกร้องความสนใจร่างสูงที่ปรากฏตัวขึ้นมาในคลองสายตาทำให้ออทัมขมวดคิ้วไม่สบอารมณ์แต่สายฟ้าไม่ได้แคร์แม้แต่น้อย ยังคงเข้าไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายอน่างไร้สติ
ไม่สิ มีสติสุดๆ เลยต่างหาก
นี่เขากำลังแสดงบทบาทของวายร้ายที่หลงพระเอกอยู่นะ
“อืม”ออทัมตอบกลับมาแค่นั้นแล้วพยายามจะไม่มองหน้าของเฟรย์เพราะเขาค่อนข้างรำคายอีกฝ่ายที่มาเกาะติดถึงแม้จะไม่ติดขนาดแสดงความเป็เ้าเข้าเ้าของ แต่อีกฝ่ายก็เปิดเผยว่าชอบเขาอย่างออกหน้าออกตาเกินไปดูไร้การอบรมสิ้นดี
“ดีใจจังที่ได้อยู่ห้องเดียวกับท่านออทัมฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”
“อืม”
“จะเป็อะไรหรือไม่หรอกผมจะขอนั่งเรียนข้างๆ ท่านออทัม”สายฟ้ายิ้มตาหยี ที่จริงบทพูดตรงนี้ต้องเป็ ‘จะรังเกียจหรือไม่หรอกจะขอนั่งเรียนข้างๆ’
แน่นอนว่าถ้าถามแบบนั้นต้องโดนปฏิเสธด้วยคำว่ารังเกียจให้เสียหน้าแน่แต่ถ้าเปลี่ยนรูปประโยคใหม่คำตอบก็จะเปลี่ยนตามซึ่งการจะปฏิเสธรูปประโยคแบบนี้ก็ต้อง...
“ขออภัยด้วยครับท่านเฟรย์ท่านออทัมสัญญากับผมไว้แล้วว่าจะนั่งเรียนข้างกัน เชิญท่านไปนั่งตรงอื่นนะครับ”
คนที่เอ่ยตอบไม่ใช่ออทัมแต่เป็ชายอีกคนที่สายฟ้ากำลังรออยู่เขายิ้มกว้างมากขึ้นแทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่เชียวล่ะ
ในที่สุดก็ปรากฏตัว โฮสต์ ดีลักซ์
“ใช่ไหมครับท่านออทัม”ดีลักซ์หันไปขอคำยืนยันจากออทัมที่ยืนนิ่งเงียบ ชายหนุ่มจ้องมององครักษ์ผู้งดงามสูงโปร่งของตนเองแล้วพยักหน้ารับแต่ยังพยักหน้าไม่สุดสายฟ้าก็เอ่ยแทรกขึ้น
“เป็แค่องครักษ์กลับกล้าขอคำสัญญาจากท่านออทัมช่างไม่เจียมตนเอาเสียเลย ทั้งยังถามกดดันให้ท่านออทัมต้องตอบอีกนี่ก็ไร้มารยาทนักท่านออทัม ท่านตามใจองครักษ์ของตนเองมากไปกระมังครับ ถึงจะเติมโตมาด้วยกันอย่างไรก็ไม่อาจปล่อยให้เขามีอำนาจเหนือท่านได้นะครับมันไม่ถูกต้อง”
คำพูดนี้เป็การใส่ร้ายอย่างมากทั้งยังปัดตกคำแก้ตัวแทนของดีลักซ์ทิ้งอย่างไม่มีเยื่อใยสายฟ้าทำหน้าบึ้งเล็กน้อยกอดอกมององครักษ์ที่ตอนนี้เม้มปากเน้นดวงตาจ้องมาที่เขาเขม็ง ท่าทางกำลังคิดคำตอบโต้แต่เหมือนจะคิดไม่ออกสายตาคนในห้องก็มองมาที่พวกเขาด้วยความสนใจและมองไปที่องครักษ์ของออทัมด้วยสายตาดูิ่
เริ่มทุกข์รึยังล่ะโฮสต์... สายฟ้าแสยะยิ้มในใจ
ในสถานการณ์อย่างนี้องครักษ์ไม่มีสิทธิ์ตอบโต้หรอกไม่อย่างนั้นจะยิ่งดูแย่เข้าไปใหญ่ต้องให้ออทัมเป็คนช่วยแก้ต่าง ตรงนี้ต้องวัดการที่ค่าความสัมพันธ์แล้วว่าโฮสต์ดีลักซ์
[ค่าความสัมพันธ์โฮสต์กับออทัม 38%]
ระบบแจ้งค่าความสัมพันธ์ให้เสร็จสรรพ ขอบคุณ
สายฟ้าเกือบกลั้นยิ้มไม่ได้อยู่กันมาั้แ่เด็กค่าความสัมพันธ์ได้เท่านี้เองเรอะ แต่เขาปัดเป็ห้าสิบห้าสิบไว้ก่อนเพราะระบบเซาน์ค่อนข้างเอนเอียงสนับสนุนโฮสต์อยู่บ้าง
“เื่นี้ฉันไม่ถือสา”คำตอบของออทัมเป็ไปอย่างที่สายฟ้าคาดไว้แต่คำตอบต่อมาก็ทำให้ต้องเลิกคิ้วประหลาดใจไม่ได้ “แต่ฉันจะอบรมให้ดีไม่ให้องครักษ์ต้องทำตัวแบบนี้อีกขอบใจที่เตือนเฟรย์”
“อะ... เอ่อ... ไม่เป็ไรครับ”
ไม่คิดว่าจะได้คำขอบคุณ
[ค่าความสัมพันธ์มาสเตอร์สายฟ้ากับออทัม 1%]
อันนี้ไม่ต้องแจ้งก็ได้นะระบบวินด์ฉันไม่ได้ชอบออทัมไหมวะ ไม่ได้อยากรู้เลย
สายฟ้าอยากจะเหลือกตาใส่หน้าจอระบบขึ้นมาจริงๆเขาพ่นลมหายใจออกมาอย่างขุ่นเคืองแล้วสะบัดตัวเดินไปนั่งที่ยังไงพ่อพระเอกก็ได้นั่งกับนายเอกแล้วก็ปล่อยไปเถอะเื่เล็กน้อยขนาดนี้เขาก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ ที่สนใจน่ะมันอย่างอื่น
[มาสเตอร์สายฟ้าได้รับคะแนนความ S กดขี่โฮสต์จนได้รับความทุกข์ใจ+2 คะแนนครับ ยินดีด้วยครับมาสเตอร์เข้ามาไม่ทันไรก็ได้คะแนนแล้ว ซาดิสม์จริงๆ ครับ]
“...”
ถึงจะดีใจกับคะแนนแต่ประโยคของเ้าระบบนี้ไม่ได้ช่วยให้รู้สึกดีเท่าไหร่เลยนะ
ตอนนี้รู้สึกอยากออกจากแชนเนลแล้วไปะโถีบขาคู่ใส่ยอดหน้าเ้าวายุที่เป็ต้นแบบAI ระบบวายร้ายของเขาจริงๆ ปากดีเกินไปแล้ว
[มาสเตอร์สายฟ้าอย่าทำร้ายมาสเตอร์วายุเลยนะครับ มาสเตอร์วายุนั้น...]
หุบปากไประบบก่อนที่ฉันจะเดือดแล้วเปลี่ยนจากะโถีบเป็ตื้บให้นอนในโรงพยาบาลนานเป็ปีแทนถ้ารักคนสร้างก็ทำตัวดีๆ หน่อยเว้ย!
[Yes,My Master]
สายฟ้าที่คุกรุ่นอยู่ก็พ่นลมหายใจอีกครั้งไม่ได้สนใจสายตาของใครที่มามองทั้งสิ้น แม้แต่สายตาของออทัมที่เหลือบมองด้วยความสนใจด้วย
นิสัยของเฟรย์ที่ได้ยินมาคือพวกที่ตรงไปตรงมาแต่วันนี้ดูจะไม่แค่ตรงอย่างเดียวแล้ว แต่แฝงความดุดันร้ายกาจเข้าไปด้วยท่าทางที่เมื่อก่อนดูเหลาะแหละก็เปลี่ยนเป็ความดูดีมีสง่าราศีสมฐานะมีความแข็งกร้าวอยู่ในกระดูก หางตาชี้ขึ้นดูชั่วร้ายล้ำลึกนั่นเมื่อผสมกับรอยยิ้มยียวนมันช่วยเพิ่มเสน่ห์ของเขาจริงๆ จนใครหลายคนละสายตาไม่ได้
นี่คือตัวตนจริงของ เฟรย์ มาริสฟิลล์ที่ล่ำลือคนนั้นจริงเหรอ...
ออทัมคิดว่าที่ผ่านมาเขาคงเชื่อข่าวลือมากไปเฟรย์ที่ทุกคนต่างพูดเป็เสียงเดียวกันว่าเสเพลวิปริตคนนั้น...น่าจะเป็เพียงการถูกใส่ร้ายมากกว่า
สายฟ้าที่ตอนนี้ได้ลบล้างฉายาเสเพลวิปริตออกไปจากหัวคุณพระเอกได้อย่างงงๆไม่ได้สนใจสักนิด ตอนนี้กำลังเปิดหน้าต่างภารกิจของโฮสต์เพื่อเช็คอีกครั้งว่ามีภารกิจอะไรที่ขัดขวางและกดขี่ข่มเหงโฮสต์ได้อีกบ้าง
ภารกิจบังคับที่ระบบเซาน์มอบให้ทำนี้สายฟ้าเล็งไว้แล้วว่าจะป่วนโฮสต์ส่วนภารกิจประจำวันปลีกย่อยเขาไม่เห็นความสำคัญแต่ก็จดจำไว้เผื่อได้ใช้
เป้าหมายต่อไปของสายฟ้ายังคงต้องเกาะติดออทัมไปสักพักต้องแสดงออกถึงความรักใคร่ต่อตัวพระเอกเพื่อเรียกพฤติกรรมกระด้างกระเดื่องด้วยความอิจฉาของดีลักซ์ได้จากนั้นจะได้ลงมือแกล้งจริงจังเพื่อเรียกคะแนนซาดิสม์ใส่ตัว
แค่กๆ ไม่ได้อยากทำอะไรแบบนี้เลยนะถ้าไม่ติดว่าต้องเอาคะแนนด้วย
สายฟ้าทำท่ารักใคร่ส่งสายตาและรอยยิ้มให้กับออทัมเป็ระยะเพื่อการสร้างภาพที่สมบูรณ์แบบเอลเดนกับรีลิน่าเลยพลอยส่งสายตาให้กับออทัมไปด้วยแต่เป็สายตาที่เต็มไปด้วยความชิงชังที่มีคนจะมาแย่งชิงผู้เป็ที่รักของพวกเขานั่นเองทำให้ออทัมรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ อย่างบอกไม่ถูกแทน
สายฟ้าไม่คิดจะห้ามด้วยนะ แบบนี้แหละดีเอาให้นั่งไม่ติดเก้าอี้กันไปเลย ลุกลนเท่าไหร่ยิ่งสะใจมากเท่าไหร่จะให้ดีเผื่อแผ่ไปทางดีลักซ์ด้วยจะดีมาก เผื่อจะได้คะแนนเพิ่มเติมจากพฤติกรรมของสมุนวายร้าย
ความคิดของสายฟ้าทำเอาระบบวินด์อยากจะกล่าว
[มาสเตอร์ช่างเหมาะสมดั่งคำแนะนำของมาสเตอร์วายุจริงๆ ครับ]
วายร้ายสายฟ้านี่ร้ายและซาดิสม์เองโดยไม่ต้องพึ่งระบบสนับสนุนเลยล่ะ
[1]Artificial Intelligence (AI) ปัญญาประดิษฐ์ความฉลาดเทียมที่สร้างขึ้นให้กับสิ่งที่ไม่มีชีวิต
[2]BL – Boy Love รักร่วมเพศผู้ชาย
[3]GL – Girl Love รักร่วมเพศผู้หญิง
[4]ไอเทมมอลล์ (Item Mall) ร้านของระบบที่สามารถซื้อของได้ทุกทีทุกเวลา เสมือนการซื้อของออนไลน์
[5]Bug ปัญหาที่เกิดขึ้นกับโปรแกรมอันเนื่องมาจากคำสั่งในโปรแกรมนั้น ๆ เองซึ่งทำให้การทำงานของโปรแกรมไม่ถูกต้อง มีข้อผิดพลาด หรือไม่ราบรื่นเท่าที่ควร
5K
