และแล้วก็มาถึงวันอาทิตย์ วันนี้ทุกคนจะกลับบ้านเดิมของโจวชิงหลาน เหลียนอี้เฟยก็ไปด้วย โจวชิงเทียนจะพาไปหาแม่ของตน
นั่งรถโดยสารไปตำบลซานใช้เวลาประมานหนึ่งชั่วโมง แล้วก็เดินเข้าไปที่บ้านอีกครึ่งชั่วโมง ก็มาถึงบ้านโจว ยายโจวอยู่กับสะใภ้ใหญ่และลูกสาวสองฝาแฝด โจวฮุ่ยหลิน และ โจวฮุ่ยหลิง ซึ่งทั้งสามกำลังเย็บผ้ากันอยู่
"มาๆๆ เข้ามากันก่อนเร็ว ชิงหลาน มานี่มาให้แม่ดูหน่อยว่าเป็ยังไงบ้าง"ยายโจวผู้แสนใจดี ถามลูกสาว
โจวชิงหลานน้ำตาแทบไหลที่เห็นแม่เป็ห่วงตนเองขนาดนี้
"สวัสดีค่ะ อาชิงหลาน อาชิงเทียน อาเขย"ฝาแฝดฮุ่ยหลิน กับ ฮุ่ยหลิง ทั้งคู่อายุ17ปี สวัสดีคนทั้งหมด
"ไม่เป็ไรจ้ะแม่" โจวชิงหลานที่ไม่อยากกลับมาที่บ้านตอนมีปัญหา ตอนนี้นึกเสียใจขึ้นมา ที่จริงน่าจะส่งข่าวให้แม่ของตนรู้ก่อนก็ดี เพราะก็รู้อยู่แล้วว่ายายโจวรักตนมาก
"เหมยเอ๋อ หลิงเอ๋อ มาหายายมาๆๆ" ยายโจวเรียกทั้งสองเข้าไปหา
"เหมยเอ๋อ หลิงเอ๋อโตเป็สาวแล้วนะเนี่ย"
"แม่คับ นี่อี้เฟยคับ คนรักของผม" โจวชิงเทียนแนะนำเหลียนอี้เฟยให้มารดาตน
"โอ้..ดีๆๆๆ มาๆ มาหาแม่นี่ก่อนจ้ะ" ยายหลี่เรียกเหลียนอี้เฟยเข้ามาหาตน พร้อมทั้งถอดกำไลเงินที่ตนใส่อยู่ ใส่ที่ข้อมือของเหลียนอี้เฟย
"แม่ไม่ได้มีอะไรให้นะจ้ะ ถือว่ากำไลนี่เป็ของขวัญพบหน้านะ" ยายโจวนั้นรักลูกเท่าๆกัน ถึงจะไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่ลูกชายคนเล็กพาว่าที่สะใภ้มาหาทั้งที จะไม่มีของขวัญไม่ได้ สะใภ้ใหญ่ยังเข้าไปในห้องตน นำเอาอั่งเปามาให้อีกด้วย
เหลียนอี้เฟยก็รับไว้ พร้อมเอ่ยขอบคุณยายโจวกับสะใภ้ใหญ่ เหลียนอี้เฟยรู้สึกดีใจ ไม่ใช่เพราะกำไลเงินนี่อย่างเดียวหรอก แต่เพราะว่าบ้านว่าที่สามี ไม่นึกรังเกียจตน
"สวัสดีค่ะ อาสะใภ้ สองฝาแฝด เอ่ยทักเหลียนอี้เฟย"
"สวัสดีจ้ะ นี่จ้ะมารับกันไปคนละซองเร็ว" เหลียนอี้เฟยเอาอั่งเปามาให้หลานทั้งสามคนของโจวชิงเทียน โจวชิงหลานก็ให้ไปอีกคนละซอง
"ขอบคุณมากค่ะ พี่สะใภ้" ทั้งคู่รับอั่งเปาไว้ แล้วเก็บของน้องชายตนโจวหวงไว้ เดี๋ยวค่อยให้ตอนเขากลับมา
ลุงใหญ่กับลูกชาย โจวหวง ตอนนี้ไปที่แปลงนาของบ้านตน เดี๋ยวก็คงกลับมาแล้ว
ชิงเหมยตอนนี้ สายตากำลังจ้องมองไปที่จักรเย็บผ้าเก่าๆที่อยู่ตรงมุมบ้าน ก่อนหน้านี้ ยายโจวกำลังเย็บผ้าอยู่ก่อนที่ทั้งหมดจะเข้ามาที่บ้าน
"ยายคะ ยายเย็บผ้าด้วยเหรอคะ" ชิงเหมยเอ่ยถาม เพราะในความทรงจำไม่เคยรู้มาก่อนว่ายายโจวเย็บผ้าเป็ด้วย
"จ้ะ เหมยเอ๋ออยากได้ชุดใหม่รึเปล่า ยายเย็บให้ได้นะ สะใภ้ใหญ่ กับพี่สาวเ้าทั้งสองคนก็เย็บกันเก่งแล้วตอนนี้ เหมยเอ๋อ อยากได้แบบใหนบอกยายมาได้เลยนะจ้ะ"
ยายโจวถามชิงเหมยด้วยความรักหลาน แต่ตอนนี้น่ะเหรอ ชิงเหมยไม่ได้ฟังอะไรทั้งนั้นแล้ว ในหัวกำลังแล่นอยู่ อะไรแล่นอยู่น่ะเหรอ ก็วิธีหาเงินยังไงล่ะ เย็บกันเป็ทั้งสามคนเลย ในเมื่อแบบเสื้อผ้ามีในหัวของเขาเป็ร้อยเป็พันแบบ ตอนนี้ชิงเหมยกำลังนึกถึงแฟชั่นใน่ปี1980 ซึ่งจะฮิตกันมากในอีกไม่นาน ตอนนี้แม้แต่ในปักกิ่งเองก็ยังไม่มีใครทำออกมา มีเพียงน้อยนิดที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ ราคาก็แสนแพง
แต่นี่ในเมื่อแบบก็มีในหัวของตนแล้ว ทำไมไม่ลองทำเป็อาชีพในครัวเรือนก่อนล่ะ ชิงเหมยรู้อยู่แล้วว่า แบบไหนจะฮิต่เวลาไหน ทำออกมายังไงก็ขายได้แน่นอน บ้านของยายโจวผู้ใจดีจะได้ลืมตาอ้าปากได้ด้วย
ชิงเหมยขอกระดาษกับปากกาจากพี่สาวฝาแฝดทั้งสองคน มาขีดๆเขียนๆ ทุกคนต่างก็แปลกใจ
ลุงใหญ่โจวห้าวกับลูกชายคนเล็กโจวหวง กลับมาถึงบ้านในตอนบ่ายพอดี ยายโจว สะใภ้ใหญ่กับสองฝาแฝดเลยเข้าครัวช่วยกันทำอาหารกลางวัน
"พี่ใหญ่สวัสดีค่ะ/ ครับ" โจวชิงหลานกับโจวชิงเทียนทักทายพี่ใหญ่ของตน
"สวัสดีครับอารอง อาสาม"โจวหวงสวัสดีอาทั้งสองคน
"เอ้า..ชิงหลาน ชิงเทียนเป็ยังไงบ้าง แม่เป็ห่วงน้องมากเลยนะชิงเหมย ......ไม่เป็อะไรก็ดีแล้ว"
ลุงใหญ่ที่เห็นยายโจวเป็ห่วงลูกสาวของตนมาั้แ่เมื่อวานที่รู้ข่าว เล่าให้โจวชิงหลานฟัง ยังดีที่โจวชิงเทียนโทรมาบอกตอนค่ำว่าสบายดี
"ขอโทษด้วยนะคะพี่ใหญ่ แต่ฉันสบายดีค่ะ ไม่ต้องเป็ห่วง ชิงเทียนตอนนี้ก็ย้ายมาอยู่ด้วยกันกับฉันแล้ว พวกเราเช่าบ้านอยู่ในเมืองค่ะ"
โจวชิงหลานเล่าเื่ที่ขายอาหารเช้าให้พี่ชายของตนฟัง โจวชิงเทียนก็ลาออกจากงานที่โรงงานมาช่วยด้วย กับเหลียนอี้เฟย
"แล้วจะแต่งงานกันเมื่อไหร่ล่ะทั้งคู่"โจวห้าวถามน้องชาย
"รอหาเงินก่อนครับพี่ใหญ่ คงอีกไม่นานครับ ตอนนี้ผมขายอาหารกับพี่รอง พี่รองให้ค่าจ้างเยอะเลยครับ"
"มาๆๆๆ มากินข้าวกันก่อน อาหารเสร็จแล้ว"
บ้านโจวช่วยกันตั้งสำรับ อาหารมื้อนี้ถือว่าหรูหราสำหรับบ้านโจวเลยทีเดียว มีทั้งตุ๋นเนื้อ มีทั้งผัดเนื้อหมู อาหารหลายอย่าง แสนอร่อยทุกอย่าง โจวชิงหลานทำอาหารเก่ง ก็เพราะเรียนรู้มาจาก ยายโจวนี่แหละ
"ชิงเหมยมากินข้าวก่อนจ้ะ" โจวชิงหลานเรียกลูกสาวตนที่กำลังขีดๆเขียนๆ ในกระดาษไม่หยุด
"แม่ นี่แม่ทำอาหารอร่อย เพราะยายสอนใช่ไหมคะ?" ต้องยอมรับว่ายายโจวทำอาหารอร่อยจริงๆ รสมือนี่เหมือนกับโจวชิงหลาน ไม่ใช่สิ โจวชิงหลานสิที่รสมือเหมือนกับยายโจว
ทานอาหารกันเสร็จ โจวชิงหลานเอาซองใส่เงินให้ยายโจว ข้างในใส่ไว้100หยวน
"แม่เก็บไว้นะคะ อยากได้อะไรแม่ก็ซื้อเลย นี่ของฉันกับน้องแสดงความกตัญญูค่ะ"
โจวชิงหลานบอกว่าแสดงความกตัญญู เพื่อที่ยายโจวจะได้ไม่ปฏิเสธ
"นี่มันเยอะไปรึเปล่าลูก"
"ไม่หรอกค่ะแม่ หนูกับน้องตอนนี้เปิดร้านด้วยกัน รายได้ค่อนข้างดีค่ะ แม่ไม่ต้องเป็ห่วง"
คราวนี้ถึงตายายโจวน้ำตาจะไหลบ้างละ "แม่...จะเก็บไว้ให้ลูกนะจ้ะ"
"แม่ มีอะไรต้องใช้ก็ใช้เลยนะคะ พี่ใหญ่ ไปดูช่างมาทำห้องเพิ่มไว้ด้วย ที่ควรจะซ่อมก็ซ่อมเลย ฉันจะออกเงินเอง พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้อยู่ดูแลแม่ที่บ้านให้ดีนะคะ"
โจวห้าวพยักหน้ารับคำน้องสาวของตน
"เสร็จแล้ววววว" ชิงเหมยผู้ไม่สนใจอะไรนอกจากขีดๆเขียนๆ จนเสร็จ แล้วเอาไปให้ยายโจวกับพี่สาวฝาแฝดทั้งสองคนดู
"ยายคะ แบบพวกนี้ยายทำได้ไหมคะ เดี๋ยวค่าผ้า เดี๋ยวหนูจะทิ้งเงินไว้ให้"
ยายโจวกับสองฝาแฝด ดูแบบที่ชิงเหมยเขียน แล้วปรึกษากัน
เนื่องจากชิงเหมยไม่ได้เรียนเกี่ยวกับการออกแบบมา แบบเสื้อผ้าที่เขียนไว้สามแบบในกระดาษ จึงมีแต่ขนาด แต่ไม่ได้มีรายละเอียดต่างๆ
ยายหลานปรึกษากันว่าต้องเย็บแบบใหนซักพัก ก็บอกชิงเหมยว่า ทำได้
"เยี่ยมไปเลยยายจ๋า ยายทำมาอย่างละตัวก่อนนะคะ ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวหนูจะเข้ามาหายายวันอาทิตย์หน้าอีกที "
ทุกคนแปลกใจกับท่าทีของ หลี่ชิงเหมย ว่าจะให้ทั้งสามทำอะไร มีแต่โจวชิงหลานเท่านั้น ที่ไม่ว่าลูกสาวจะทำอะไร เธอก็ตามใจหมด เพราะความคิดของชิงเหมย จึงทำให้ทุกคน ลืมตาอ้าปากได้
266K
![รักของผมน่ะไม่ธรรมดา 3P [END]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1677948620_96374755.webp)