PSYCHO HUSBAND วิวาห์ลวงบ่วงรัก

ฉันยืนอยู่ท่านกลางผู้คนมากมาย เสียงดนตรีจังหวะเร้าใจเคล้ากับเสียงดีเจสแครชแผ่น ผู้คนต่างแข่งกันวาดลีลาอย่างเมามันที่นี่คือผับชื่อดังใจกลางเมือง กำลังเป็นที่นิยมและเป็นที่พูดถึงในตอนนี้ ที่นี่มีทุกอย่างครบครัน ไม่ว่าจะเป็น โซนนั่งชิล ฟลอแดนซ์ โซนเคาท์เตอร์บาร์ หรือว่าจะเป็นโรงแรมที่อยู่ชั้นบนของผับ เพื่อรองรับลูกค้าที่เมา หรืออยากต่อ และแน่นอน นี่ของกิจการของสามีฉันเอง..แล้วตอนนี้ฉันมาทำอะไรที่นี่น่ะหรอ เดี๋ยวก็รู้.."คุณริสา สวัสดีครับ" พนักงานคนนึงสังเกตเห็นฉัน เขาทักทายแล้วก้มหัวให้อย่างเคารพ หึ.. คนข้างนอกที่ไม่รู้อะไรน่ะเขามักจะเคารพฉันแบบนี้เสมอ แล้วก็คงไม่มีใครรู้จักฉันในนามเจ้าของห้องเสื้อแบรนด์ 'resay' สักคน ทุกคนต่างรู้จักฉันในนาม 'ภรรยาของคุณทอย' กันทั้งนั้นอ๋อ นั่นไง ฉันเจอเป้าหมายฉันแล้ว จึงเดินตรงดิ่งไปหยุดตรงหน้าเขาทันที"เห้ยย.. ริสา เธอมาได้ไงเนี่ย" ชายหนุ่มหน้าตี๋ตรงหน้าฉันถามอย่างตกใจ พร้อมกับมองสายขวาเหมือนกำลังหาอะไรอยู่"ไอ้ทอยพามาหรอ" เขาถามต่อ เหอะ.. อย่างหมอนั่นเนี่ยนะ จะพาฉันมาในพื้นที่ของเขา"ไม่หรอก ฉันก็อยากมาเที่ยวมาดื่มบ้างไม่ได้หรือไง? " ฉันถามด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ"มันก็ได้.. แต่นี่แต่งตัวอะไรเนี่ย คนมองทั้งผับแล้วรู้มั้ย" คนตรงหน้าไล่มองการแต่งกายฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าคนมองทั้งผับหรอ? ก็แน่นอน ฉันตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้น"นี่ฉันก็เลือกชุดที่สุภาพ.. น้อยที่สุดแล้วนะ คิกคิก" วันนี้ฉันเลือกใส่ชุดแซ็กสีขาวรัดรูป ความยาวแค่คืบเดียวเท่านั้น ด้านหลังเว้าหลังนิดหน่อย คู่กับรองเท้าส้นสูงสีขาวเข้ากัน"เธอนี่นะ ถ้าไอ้ทอยมาเห็นเธอตายแน่" เขาพูด"ทุกวันนี้ก็เหมือนตายทั้งเป็นอยู่แล้ว" ฉันคลี่ยิ้มบางๆ ให้"โอเค งั้นเดี๋ยวฉันไปแล้ว ดูแลตัวเองล่ะ" เขาพูดก่อนจะตบบ่าฉันสองสามทีแล้วก็เดินจากไปฉันกระตุกยิ้มมุมปาก เพราะรู้สึกว่าทุกอย่างมันเป็นไปตามแผนซะหมด"ขอพันซ์แก้วนึงค่ะ" ฉันนั่งลงบริเวณเคาท์เตอร์ที่ไม่ค่อยมีคน มีก็เพียงแต่ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งหน้าตานี้ข้างๆ หนึ่งคน"มาคนเดียวหรอครับ" คนข้างๆ เอ่ยถามขึ้น"ค่ะ" ฉันหันไปยิ้มให้แล้วตอบไปอย่างเป็นมิตร"งั้นมาดื่มด้วยกันเถอะครับ" เขาชวน ซึ่งฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธ สายตาที่ดูตัณหานั้นมันดูออกง่ายจังน้าาา"ริสานะคะ :) " ฉันบอกก่อนจะยื่นมือออกไป เพราะหางตาเหลือบไปเห็นบางอย่าง ก่อนจะบรรจงใช้สายตาหวานๆ มองคนตรงหน้า ขอโทษที่ต้องใช้คุณเป็นเหยื่อนะคะ.."ผมนาธานครับ" ว่าแล้วเขาก็ยื่นมือออกมาจับมือฉัน แล้วก้มลงจรดจมูกลงบนมือฉันเบาๆพลั่ก!!เสียงหมัดหนักๆ กระทบกับหน้าของผู้ชายคนนั้นจังๆ จนเขาล้มลงกองที่พื้น"ทำห่าอะไรวะ!! " คนมาใหม่ตะคอกใส่เขาด้วยอารมณ์ครุ่กครุ่น"อะไรของมึงวะ!! ถุ้ย! " เขาตะคอกกลับ พร้อมกับถ่มเลือดในปากลงบนพื้นอั่ก!สิ้นเสียง คนมาใหม่ก็เตะเขาไปอีกหนึ่งที"พอแล้ว! " ฉันปรามเพราะรู้สึกว่าเขาทำเกินกว่าที่ฉันคิดไปมาก แต่เขากลับไม่ฟังเลยสักนิด"มึงดูหน้ากูดีๆ สิ้" เขากัดฟันกรอดด้วยความโมโห"... ทะ ทอย! "เขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ใช่..เขาคือทอย สามีฉันไง :)"เออ แล้วจำไว้ ยัยนี่น่ะ เมียกู" เขากระชากต้นแขนฉันแล้วบังคับให้ไปยืนข้างหน้าเขา ก่อนจะพูดต่อ"ต่อให้มันจะร่านแค่ไหน มึงก็ไม่มีสิทธิ์" จังหวะที่พูดคำว่าร่าน เจ้าตัวก้มลงมาใกล้กับใบหูฉัน แล้วพูดกระแทกเสียงใส่กันอย่างจงใจ"เห้ยเฮีย มึงใจเย็นก่อน" ผู้ชายอีกคนปรี่เข้ามาทีหลัง เขาคือผู้ชายที่ฉันจงใจมาหาในตอนแรก 'ไทม์' น้องชายแท้ๆ ของทอยไงล่ะ ความจริงแล้วฉันอายุเท่าไทม์ และอายุน้อยกว่าทอยสองปี แต่ใครสนกัน ฉันชินกับการที่เรียกเขาทอยเฉยๆ แล้ว ฉันก็แค่จงใจมาเจอไทม์เพื่อให้เขาไปบอกทอยว่าฉันมาที่นี่ จากนั้นก็สั่งเครื่องดื่มสักแก้ว หาเหยื่อสักคน แล้วทอยก็จะมาเห็น เขาน่ะเป็นคนรักศักดิ์ศรียิ่งกว่าอะไร บางครั้งถึงเขาไม่ได้รู้สึกพิศวาสอะไรฉัน แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นของของเขา เขาไม่ให้ใครได้แตะต้องง่ายๆ แน่นอน ฉันน่ะรู้จักเขาดี ทุกอย่างเลยเป็นไปตามแผนทุกอย่างไงล่ะ"ริสา มานี่มา เฮียมึงก็ใจเย็นๆ ก่อน" ไทม์พูดกับฉันก่อนจะหันไปบอกพี่ชายตอนเองแล้วพาฉันขึ้นมาที่ฉันบนสุดของผับที่เป็นห้องทำงานและนั่งพักของพวกเขา"นี่พี่สะใภ้มึงร่านขนาดนี้เลยหรอวะ" หลังจากเข้ามาในห้อง สามีตัวดีของฉันก็สาดวาจาเจ็บแสบใส่ทันที"เฮีย! มึงนี่ก็นะ ใช้คำพูดดีๆ หน่อย! " ไทม์พูดปรามพี่ชายตนเอง"ก็มันจริงนี่หว่า จริงมั้ย"เขาถามฉัน แล้วเดินเข้ามายืนชิดกัน ก่อนจะใช้มือบีบสันกรามฉันจนมันเจ็บไปหมด"ก็จริงแหละ" ฉันปัดมือเขาที่กำลังบีบกรามฉันออก แล้วตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มหวานๆ ก่อนจะพูดต่อ"รู้อะไรมั้ย บางทีมีผัวที่ไม่ได้เรื่องมันก็น่าเบื่อนะ" ฉันพูด พร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ"ว่าไงนะ.." คนฟังกัดฟันกรอดด้วยความโมโห แต่นั่นแหละที่ฉันต้องการ"พยศขนาดนี้ทั้งแต่เมื่อไหร่.. นี่ฉันตามใจเธอมากเกินไปใช่มั้ย!! " เขาตะคอกใส่ฉันด้วยอารมณ์ที่เดือดจัด หึ.. ตามใจหรอ เขาเอาคำว่าตามใจที่ไหนมาใช้! เดี๋ยวนายจะได้รู้กันทอย ว่าคนอย่างฉันที่ยอมให้นายกดขี่มาตลอดมันตายไปแล้ว ต่อไปนี้นายรับมือกับฉันให้ได้แล้วกัน!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

CHAPTER03 แผนการแรก

นิยายแนะนำ

PSYCHO HUSBAND วิวาห์ลวงบ่วงรัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

CHAPTER03 แผนการแรก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้