หลายวันต่อมา...
“แก ฉันจะทำไงดี ไอ้คินมันตามฉันมาอีกแล้ว” น้ำหวานพูดด้วยเสียงร้อนรน
“อีกแล้วหรอ”
“ใช่ตอนนี้มันดักรอฉันอยู่ที่หน้าคณะ”
น้ำหวานพูดกับเพื่อนสนิทด้วยอารมณ์ที่ไม่สู้ดีนัก เพราะหลังจากที่อาคินได้ทำการกระแทกหอยของหญิงสาวในรถคราวนั้น มันก็ทึกทักไปเองว่ามันกับน้ำหวานเป็แฟนกัน ทั้ง ๆ ที่เธอไม่เคยคิดจะอยากอยู่ใกล้ไอ้เด็กบ้านรวยแต่นิสัยเสียคนนั้นด้วยซ้ำ
อาคินตามรังควานหญิงสาวไปทั่ว จนชีวิตของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย
“เอางี้มั้ย อีกไม่กี่วันก็ปิดเทอมแล้ว แกก็หายหน้าไปสักพักก่อน” ฝนเสนอ
“และจะให้ฉันไปอยู่ที่ไหน”
“ก็บ้านแม่แกไง”
เมื่อได้ยินข้อเสนอของเพื่อน สีหน้าของน้ำหวานก็ไม่สู้ดีนัก เธอไม่อยากกลับไปเจอหน้าพ่อเลี้ยงหนวดเฟิมของเธอ แถมบ้านที่นั่นก็อยู่แสนไกลจากตัวเมืองของกรุงเทพ แต่ถ้าเกิดเธอยังอยู่ที่คอนโดนี้ไปเรื่อยๆ ไอ้อาคินคงตามรังควานชีวิตเธอไปตลอดกาล
“เอางั้นก็ได้...หายหน้าไปสักพักเดี๋ยวมันก็คงเลิกตามฉันเอง”
“ใช่”
เมื่อน้ำหวานกลับมาถึงคอนโด หญิงสาวก็โทรไปหาคุณแม่เพื่อตกลงที่จะไปหา แม่ของเธอร้องออกมาด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบบอกให้ลูกสาวมาหาให้เร็วที่สุด
เมื่อเวลานั้นมาถึง...น้ำหวานก็ลากกระเป๋าเดินทาง พร้อมกับขับรถยนต์ไปหาคุณแม่และพ่อเลี้ยงของเธอ...
ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งนาน...
ลุงพจน์คนนั้นจะยังมีนิสัยหื่นกามเหมือนเดิมมั้ยนะ?
ณ บ้านไร่ของพ่อเลี้ยง
บ้านของพจน์อยู่ห่างจากเมืองไปมากพอสมควร น้ำหวานต้องขับรถนานถึงสองชั่วโมงกว่าจะถึงที่นั่น เนื่องจากบ้านของพ่อเลี้ยงของเธออยู่กลางสวนผลไม้ร้อยไร่ จึงทำให้เส้นทางซับซ้อนมากเป็พิเศษ ยิ่งหญิงสาวขับรถเข้าไปในถนนลูกรัง เธอก็ย้ำคิดย้ำทำว่าตัวเองคิดถูกหรือไม่ที่มาที่นี่
“หวาน!” เพ็ญ คุณแม่ของน้ำหวานะโเรียกลูกสาว ก่อนจะวิ่งเข้าไปกอด”
“ไม่ต้องกอดแน่นขนาดนี้ก็ได้ค่ะ”
“ไม่เจอกันตั้งนาน สวยกว่าแม่แล้วนะเรา” เพ็ญแหย่ลูกสาว
“แล้ว...แม่อยู่คนเดียวหรอคะ”
“เปล่าจ๊ะ ลุงพจน์อยู่ข้างใน อ้าวนั่นไงมาพอดี พจน์คะ น้ำหวานมาถึงแล้วค่ะ!”
สิ้นเสียงะโเรียกของคุณแม่ ร่างกายกำยำของชายหนุ่มวัยกลางคนก็เผยตัวขึ้น
ลุงพจน์ถอดเสื้อเดินออกมาจากบ้าน ชายกลัดมันสวมใส่กางเกงเลเพียงตัวเดียว ตัวของเขาสูงชะลูด มัดกล้ามเนื้อสีแทนเข้มสะท้อนแสงแดดเป็มันวาว กล้ามหน้าอกและซิคแพคทั้งหลายไม่เคยเข้าฟิตเนสแม้แต่ครั้งเดียว หากแต่ความเป็ชายพวกนั้นเกิดจากการใช่แรงงานในสวนทั้งสิ้น ภาพที่ออกมาจึงกลายเป็ความดิบเถื่อนอย่างชายชาตรีที่น้ำหวานไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน!
“ผมกำลังจะอาบน้ำพอดี คุณก็เรียกซะเสียงดังเชียว”
เสียงเข้มลึกกล่าว พร้อมกับหันหน้ามาส่งยิ้มให้กับลูกเลี้ยง...
“สวัสดีค่ะ” น้ำหวานยกมือไหว้
“สวัสดีลูก เดินทางมาเหนื่อยมั้ย”
“ค่ะ ทางเข้าลำบากนิดหน่อย งั้นเดี๋ยวหนูขอตัวเอากระเป๋าไปเก็บก่อนนะคะ”
“เดี๋ยวพ่อให้คนงานมายกขึ้นไปให้ หนูขึ้นห้องไปอาบน้ำเถอะ”
“...ค่ะ”
น้ำหวานเดินเข้าบ้านมาอย่างงงๆ เมื่อเธอโดนพจน์พูดเหมือนกับว่าเธอเป็ลูกสาวแท้ๆ หญิงสาวไม่ได้เจอหน้าพ่อเลี้ยงคนนี้มาเกือบปี ความเปลี่ยนแปลงของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไปมาก ทั้งรูปร่างที่กำยำน่ากลัว ไหนจะหนวดเคราดกดำเต็มคางนั่นอีก...
น้ำหวานสลัดความคิดบ้าๆ ออกจากหัว ก่อนจะพาตัวเองเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย
6K
