บทที่ 50 บัตรประจำตัวผู้เข้าสอบ
สวี่หรานกลับมาที่หมู่บ้านด้วยความร่าเริง ระหว่างทางเธอเจออู๋ซิ่วหรง อู๋ซิ่วหรงจึงถามว่า "น้องสาว ดูมีความสุขจังเลยจัดการเรื่องเรียบร้อยแล้วเหรอ?"
"ค่ะ มีคนถูกคัดออกเพราะคุณสมบัติไม่เหมาะสม พอดีมีโควตาว่างจึงให้เหยียนฮ่าวไป" สวี่หรานตอบอย่างขอไปที เรื่องนี้ไม่ควรประกาศให้ใครรู้ เธอจึงบอกว่า "พี่อู๋อย่าบอกใครนะคะ!"
อู๋ซิ่วหรงยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่เป็นไรหรอก ยังไงเดี๋ยวก็ต้องประกาศรายชื่อใหม่อีกครั้ง สักวันทุกคนก็ต้องรู้" ทุกปีมักมีการเพิ่มโควตาแบบนี้เสมอ เป็นเรื่องปกติ
สวี่หรานวิ่งวุ่นอยู่สองวัน ในที่สุดก็สำเร็จ กลับถึงบ้านก็พักผ่อนอย่างเต็มที่
ตอนเย็นเหยียนฮ่าวกลับมา ก็เห็นว่าสวี่หรานมีสีหน้าสดใสอารมณ์ดีกว่าทุกวัน
"สำเร็จแล้วเหรอ?" เหยียนฮ่าวถาม
สวี่หรานหยิบใบรับรองสองแผ่นมาให้ดู แล้วพูดว่า "ลำบากไม่น้อยเลยล่ะ!"
เหยียนฮ่าวดูใบรับรองแล้วเห็นว่าเหมือนกับของซุนจื้อเสวียไม่มีผิด จึงพูดว่า "ต่อไปอย่าทำอะไรเสี่ยงๆ แบบนี้อีกนะ" เขารู้สึกว่าไม่คุ้มค่าที่ให้สวี่หรานต้องเสี่ยงอันตรายเพื่อเขา
"ไม่ต้องห่วง ต่อไปคงไม่มีโอกาสแบบนี้อีกแล้วล่ะ" เธอโชคดีที่ทำสำเร็จ แต่เรื่องนี้ก็เตือนสติเธอว่า ต่อไปต้องระวังไม่ให้ทำผิดพลาด ไม่อย่างนั้นจะถูกจับได้แล้วจะเดือดร้อนภายหลัง
ไม่นานรายชื่อเพิ่มเติมก็ถูกประกาศออกมา คราวนี้มีชื่อของเหยียนฮ่าวจริงๆ
เหยียนฮ่าวไปที่หมู่บ้าน หัวหน้าเหลียงก็ยิ้มพลางพูดว่า "นายนี่ก็โชคดีไม่เบานะ ทางอำเภอมีโควตาเหลือแค่ที่เดียว แล้วก็ตกมาเป็นของนายซะได้ อีกไม่กี่วันบัตรประจำตัวสอบก็จะออกมาแล้ว"
เหยียนฮ่าวยิ้มเล็กน้อย เขาไม่เคยเชื่อเรื่องโชคแต่มีเรื่องเดียวที่เขารู้สึกว่าใช้โชคทั้งชีวิตไปแล้วก็คุ้มค่า นั่นคือการได้พบกับสวี่หราน
เรื่องการสมัครสอบผ่านไปด้วยดี หลังจากนั้นชีวิตของทุกคนก็ดำเนินไปตามปกติ
วิชาภาษาอังกฤษของสวี่หรานเริ่มเห็นผล เนื้อหาตามหลักสูตรก็สอนจบแล้ว ต่อไปก็เป็นการทำโจทย์และแก้ไขข้อผิดพลาดของแต่ละคน
"ไวยากรณ์ตรงนี้ไม่ถูก คำศัพท์นี้ก็ผิด ปัญหาของเธอคือจำคำศัพท์ไม่แม่น ต้องขยันมากกว่านี้อีกหน่อยนะ" สวี่หรานตรวจสอบทีละคน ชี้จุดที่มีปัญหาทั้งหมด เธอออกข้อสอบย่อยตามหลักสูตร ส่วนใหญ่ทุกคนก็ทำคะแนนได้ดี ตอนสอบจริงคงไม่มีปัญหาแน่นอน
อากาศร้อนขึ้นเรื่อยๆ วันสอบก็ใกล้เข้ามาแล้ว แต่บัตรประจำตัวสอบยังไม่ได้รับเหยียนฮ่าวรู้สึกกังวล เขาไปที่อำเภอด้วยตัวเองแต่เจ้าหน้าที่บอกว่าส่งไปที่หมู่บ้านหย่งฮุยแล้ว
เหยียนฮ่าวไปที่หมู่บ้านอีกแต่หัวหน้าหมู่บ้านเหลียงบอกว่ามีคนมารับไปแล้ว
"รับไปแล้ว? ใครรับไป?" เหยียนฮ่าวถาม
"โจวจินฮวาไง ไม่ใช่ญาตินายหรอ?" หัวหน้าหมู่บ้านเหลียงตอบ
ได้ยินคำพูดของหัวหน้าหมู่บ้านเหลียง ซุนจื้อเสวียที่อยู่ข้างๆ ก็หัวเราะออกมา หัวหน้าหมู่บ้านเหลียงคนนี้ไม่ค่อยสนใจเรื่องในหมู่บ้านเลย ถึงกับให้บัตรประจำตัวสอบกับโจวจินฮวาได้ ป่านนี้บัตรนั้นคงกลายเป็นขี้เถ้าไปแล้ว!
สีหน้าของเหยียนฮ่าวดูไม่ดีเลย เขารีบเดินกลับบ้านทันที
สวี่หรานเลิกงานพอดี ระหว่างทางก็เห็นเหยียนฮ่าวเดินอย่างรีบร้อน จึงถามว่า "จะไปไหนน่ะ? ทำไมรีบขนาดนี้?"
"น้าสะใภ้รับบัตรประจำตัวผู้เข้าสอบขิงผมไปแล้ว!" เหยียนฮ่าวพูด "ผมต้องรีบไปเอามันคืนมา!" ถ้าไปช้าก็อาจจะไม่เหลืออะไรเลย
พอได้ยินว่าเป็นฝีมือของโจวจินฮวาอีกแล้ว สวี่หรานก็โกรธขึ้นมาทันที โจวจินฮวาคนนี้ทำไมถึงได้ตามรังควานไม่เลิกแบบนี้? ไม่มีอะไรทำรึไง! ตอนนี้ยังกล้ามาทำลายบัตรประจำตัวสอบอีก ใครกันที่ให้ท้ายเธอ!
"ฉันจะไปด้วย!" การจัดการกับโจวจินฮวาต้องให้เธอออกโรงเท่านั้น!