เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

จากนั้น นางเทวีอสูรฯ อิซานามิก็กลายร่างเป็นพญาจิ้งจอก 9 หางครึ่งมนุษย์ มีหางขนาดใหญ่สีทองเหลือง 9 หางงอกออกมาจากทางด้านหลัง มีใบหูของสุนัขจิ้งจอกงอกออกมาจากหัวทั้งสองข้าง มีเขาปีศาจขนาดยาวงอกออกมาจากหน้าผากทั้งสองข้าง มีกรงเล็บยาวอันแหลมคมราวกับใบมีดงอกออกมาจากนิ้วมือทั้งสองข้าง และถือง้าวโลกันตร์ไว้ที่มือเรียวยาวข้างขวา“นางเทวีอสูรแห่งพญาจิ้งจอก 9 หาง”“คิวบิ โนะ โยโกะ อิซานามิ” เซ็นเคียว นิชิโกะ และสึบากิต่างก็รู้สึกตกใจมาก เมื่อได้มาเห็นคิวบิ โนะ โยโกะ อิซานามิตัวเป็นๆ เพราะที่ผ่านมา ทั้งสามเคยได้ยินจากในตำนานๆ หนึ่งที่เล่าขานต่อกันมาในกลุ่มชนพื้นเมืองเกียวโตที่สืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษชนเผ่าวามาตั้งแต่สมัยอาณาจักรยามาไทเมื่อหลายพันกว่าปีก่อน ซึ่งเล่าสู่กันฟังโดยญาติพี่น้องทางฝ่ายแม่ที่มีชาติกำเนิดมาจากกลุ่มชนพื้นเมืองนั้นสักพัก ร่างกายของสึบากิเริ่มเกิดอาการแสบร้อนขึ้นมา นางเทวีอสูรฯ ที่อยู่ในร่างพญาจิ้งจอก 9 หางครึ่งมนุษย์มองไปที่สึบากิด้วยใบหน้าแสยะยิ้มที่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย“ท่านอิซานามิ ท่านอย่าทำอะไรลูกของผมเลย ถ้าท่านอิซานามิอยากได้อะไรผมจะหามาให้ทุกอย่าง”“ท่านเทวีอสูรฯ ท่านเทวีอสูรฯ อิซานามิได้โปรด อย่าทำร้ายลูกสาวของข้าน้อยเลยนะเจ้าคะ”เซ็นเคียวกับนิชิโกะพยายามก้มกราบร้องขอชีวิตสึบากิจากนางเทวีอสูรฯ“มันสายเกินไปแล้ว ไม่ว่ายังไง นังเจ้าหญิงโอริฮิเมะจะต้องกลายร่างเป็นนางอสูรจิ้งจอก 9 หาง” นางเทวีอสูรฯ ไม่รับคำขอร้องใดๆ จากเซ็นเคียวกับนิชิโกะ“โอ๊ย~” ร่างกายสึบากิเริ่มกลับมาแสบร้อนหนักกว่าเก่า นิชิโกะโอบกอดสึบากิด้วยความเป็นห่วง“สึบากิจัง” ยูกินะรีบวิ่งเข้าไปหาสึบากิด้วยความเป็นห่วง“อดทนไว้นะสึบากิจัง พี่เรียกรถพยาบาลมาให้แล้ว อีกเดี๋ยวรถพยาบาลจะมาถึง...”“ไม่มีใครช่วยน้องสาวของเจ้าได้หรอก...” สึบากิรีบหันไปที่ต้นตอของน้ำเสียงนั่นจนได้เจอกับนางเทวีอสูรฯ“เจ้าหญิงฮิเมรากิ ในที่สุด...เราก็กลับมาเจอกันอีกจนได้”ยูกินะรู้สึกตกใจมากที่นางเทวีอสูรฯ เรียกเธอแบบนั้น ในระหว่างนั้นเอง ยูกินะก็เหลือบไปเห็นร่างอันไร้วิญญาณของลูกน้องทั้ง 8 คนของคุณพ่อ ซึ่งล้วนถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยมนอนจมกองเลือดอยู่กลางถนน ยูกินะรู้สึกหดหู่กับภาพที่เห็นเป็นอย่างมาก“ท่านอิซานามิ ไว้ชีวิตลูกสาวผมด้วยเถอะ ท่านเอาชีวิตผมไปแทน”เซ็นเคียวพยายามเอาชีวิตเข้าแลก เพื่อหวังจะให้นางเทวีอสูรฯ ปล่อยสึบากิไป“ไม่!!” เซ็นเคียวถูกปัดกระเด็นออกมาด้วยพลังปีศาจอันมหาศาล จนร่วงลงไปที่ใต้สะพาน ในระหว่างนั้นก็ได้มีบางสิ่งพุ่งออกมาจากสร้อยอัญมณีที่สวมไว้บนคอ ยูกินะเกิดรู้สึกสงสัยขึ้นมาว่าสิ่งที่พุ่งออกมาจากสร้อยอัญมณีนั้นคืออะไรสิ่งนั้นได้ช่วยชีวิตเซ็นเคียวไว้ มันคือ ‘เท็นมะ’ ม้าปีกมีเขาอันเป็นภูติพิทักษ์ของเจ้าหญิงฮิเมรากิเมื่อ 500 กว่าปีก่อน“ชีวิตของพวกเจ้าเทียบไม่ได้กับชีวิตของมัน นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกคืนวันเพ็ญ นังเจ้าหญิงโอริฮิเมะจะต้องกลายร่างเป็นนางอสูรจิ้งจอก 9 หาง”นางเทวีอสูรฯ เคลื่อนตัวเข้ามาหาสึบากิด้วยความเร็วสูง จากนั้นก็ยื่นมือเรียวงามเข้ามาบีบคอและยกร่างงามของสึบากิขึ้นมาเหนือพื้น“เมื่อวันใดที่เจ้ามีอายุครบ 20 ปี เจ้าจะต้องกลายร่างเป็นนางอสูรจิ้งจอก 9 หางร่างแทนของข้าโดยสมบูรณ์ และข้าก็จะใช้ร่างของเจ้าเป็นภาชนะในการทำลายล้างโลกและมวลมนุษยชาติ และเมื่อถึงวันนั้น ข้าอยากจะรู้นัก...ว่าเจ้าอิซานางิกับเจ้าหญิงฮิเมรากิจะยังคงรักและปกป้องเจ้าอยู่อีกหรือไม่”“ท่านเทวีอสูรฯ อย่าทำร้ายลูกข้าน้อยเลยเจ้าค่า” นิชิโกะพยายามก้มกราบร้องขอชีวิตสึบากิพลางร้องไห้แทบสะอื้น ในขณะเดียวกัน ทางด้านยูกินะ อยู่ๆ กำไลกระจกที่ข้อมือซ้ายก็ได้เรือนแสงออกมา“ฮิเมรากิ จงนำดาบเล่มนี้ไปใช้ซะ” ดาบพลังแสงคุซานางิพุ่งออกมาจากกำไลกระจกที่ข้อมือซ้ายและปักเข้าที่พื้นถนนตรงหน้ายูกินะ มันคือดาบพลังแสงอันเป็นอาวุธคู่กายของเจ้าหญิงฮิเมรากิเมื่อ 500 กว่าปีก่อน ยูกินะไม่รอช้า จึงรีบดึงดาบออกมาและฟันเข้าที่แขนของนางเทวีอสูรฯ จนเกิดเป็นแผลขนาดใหญ่ จากนั้นก็รีบฉวยโอกาสพาสึบากิขึ้นรถตู้ VIP คันสอง และรีบขับรถมุ่งหน้าไปยังศาลเจ้าอินาริในเมืองเกียวโตทันทีภาพเหตุการณ์ได้ตัดมายังยุคอดีต ด้วยพลังเวทย์ดำที่เหนือชั้นของโดมัน ทำให้เซย์เมย์ถึงกับมีสภาพที่แทบจะยับเยินอย่างไม่เป็นท่า โดมันร่ายเวทย์เพื่อทำการยิงลำแสงขนาดใหญ่สีม่วงเข้มไปที่เซย์เมย์เป็นการปิดบัญชีในขณะเดียวกันนั้น เจ้าหญิงฮิเมรากิรีบวิ่งเข้ามาปกป้องเซย์เมย์ได้ทันเวลา พร้อมกับร่ายเวทย์เพื่อทำการยิงลำแสงขนาดใหญ่สีเหลืองอ่อนออกมาตอบโต้อีกฝ่าย ลำแสงที่ยิงออกมานั้นต่างก็พุ่งเข้าปะทะจนเกิดการต้านทานกัน จนกระทั่งเกิดการเรือนแสงขนาดยักษ์ออกมา ลำแสงของมันนั้นสว่างจ้ามากจนถึงขึ้นที่ต้องยกแขนสองข้างขึ้นบังใบหน้าพลางหลับตาอย่างแนบแน่น เพราะแสงนั่นมันอาจทำให้ตาบอดแทบจะในทันทีเมื่อแสงนั้นได้จางหายลงจนหมดสิ้น เจ้าหญิงฮิเมรากิก็พบว่าผู้เป็นราชครูและผู้เป็นเสมือนพี่ชายทั้ง 5 คนนั้นได้หายตัวกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงแต่ตัวเจ้าหญิงฮิเมรากิที่ยังคงอยู่ในดินแดนอันรกร้างแห่งนั้นเพียงลำพังเจ้าหญิงฮิเมรากิพยายามเดินออกตามหา พลางตะโกนเรียกพวกเขาในท่ามกลางสายฝนที่สาดลงมาอย่างโหมกระหน่ำ เธอยังคงเดินตามหาอย่างไร้จุดหมายในสภาพที่เปียกปอนจากน้ำฝนไปทั่วร่าง จนกระทั่งเจ้าหญิงฮิเมรากิทรุดนั่งลงกับพื้นด้วยความอ่อนล้า และร้องไห้สะอื้นอยู่กลางสายฝนเพียงลำพังในดินแดนกว้างใหญ่อันรกร้างและว่างเปล่าเสียงร้องไห้ถูกกลบไปด้วยเสียงสายฝนที่ผสานกับเสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้นเป็นบางครั้ง หยดน้ำตาที่หลั่งไหลออกมานั้นกลมกลืนไปกับเม็ดฝนที่เทลงมาในระหว่างนั้น เจ้าหญิงฮิเมรากิก็พลางนึกถึงคำพูดที่เซย์เมย์ผู้เป็นราชครูเคยพูดเอาไว้ในตอนที่เธอยังเด็ก ‘จะมีสักวัน ที่เธอกับพวกเขาจะต้องพรากจากกันไปไม่วันใดก็วันหนึ่ง’เป็นความผิดของเราเอง มันไม่ใช่เพราะสิ่งอื่นใดๆ เลย ทั้งๆ ที่เราพยายามจะปกป้องท่านราชครูไว้ แต่เรื่องทั้งหมดกลับลงเอยเช่นนี้ ทั้งราชครูและพวกพี่ๆ ต่างก็ต้องหายจากกันไปหมดก็เพราะเรา เรามันไม่ดีเจ้าหญิงฮิเมรากินั่งร้องไห้สะอื้นอยู่กับพื้นพลางนึกโทษตัวเองอยู่ร่ำไป การพรากจากกันในครั้งนี้ มันไม่ได้เป็นไปตามคำทำนายที่เซย์เมย์เคยพูดไว้แต่อย่างใด แต่มันเกิดขึ้นจากน้ำมือทั้งสองข้างของตัวเธอเอง มือเรียวงามทั้งสองข้างนั้นพลางเกาะกุมที่ต้นแขนงามระหงภายใต้อาภรณ์ของชุดองเมียวจิหญิงอย่างแนบแน่นและปวดร้าว“ฮิเมรากิ เจ้าอย่าได้โทษตัวเองเลย” มีน้ำเสียงเข้มนิดๆ ของชายคนหนึ่งดังขึ้น เมื่อเงยหน้าขึ้นมามอง ก็พบภาพนิมิตของเซย์เมย์ยืนที่ตรงหน้าเจ้าหญิงฮิเมรากิ
นางเทวีอสูรฯ อิซานามิ ชื่อเต็มคือนางเทวีอสูรแห่งพญาจิ้งจอก 9 หาง คิวบิ โนะ โยโกะ อิซานามิ มีชื่อย่อแบบสั้นๆ ว่านางเทวีอสูรฯ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 15: เด็กสาวผู้ถูกสาป (Bewitched Girl)

นิยายแนะนำ

เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 15: เด็กสาวผู้ถูกสาป (Bewitched Girl)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้