ผมแค่อยากเป็นคนธรรมดาที่จืดจางไปวันๆ เองครับ {END}

    บทที่ 28 : บรรณารักษ์

     หอสมุดลี้ลับที่จะเปิดให้เข้าในเวลากลางคืนถูกชายหนุ่มผมสีทองเดินผ่านเข้าไปอย่างง่ายดาย... ไม่ถูกสิ เส้นทางถูกเปิดกว้างและโล่งราวกับไม่ต้องการให้อะไรเกะกะเท้าพ่อคุณเขาทั้งนั้น แม้แต่ประตูหอสมุดก็เปิดกว้างเต็มที่รอตั้งแต่เขายังมาไม่ถึง เหล่าผู้อยู่ในหอ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ