เด็กหนุ่มคนหนึ่งชีวิตในแต่ละวันไม่มีอะไรเลยตื่นเช้ามาทำงานตกเย็นอยู่แต่ในห้องเก็บตัวทำตัวแบบนี้มา 2ปีแล้วและชั่งเย็นๆที่เด็กหนุ่มไม่ออกไปไหนนั้นกระเพราะเขาชอบยุ่งแต่การอ่านหนังสื่อและเื่ที่เขาสนใจมากที่สุดนั้นก็คือเื่การไปเกิดใหม่ที่ต่างโลก.........
** เห้ยกี่โมงแล้วเนี้ยยย ง่วงจังเลยหว้ะ เที่ยงคืนแล้วหรอเนี้ยสัดกูพึกเล่นคอมไปแปปเดียวเองเที่ยงคืนแล้วนอนแล้วดีกว่าเดียวพุกนี้ต้องไปทำงานอีก ** โซระที่คิดว่าทำไมรู้สึกง่วงๆเลยไปดูเวลามันก็เที่ยงคืนกว่าๆแล้วเขาจึงปิดคอมแล้วนอน**
** ทำไมอากาศหนาวแบบนี้ว้ะ ที่นี้ที่ไหน **โซระลืมตาขึ้นมาก็รู้แล้วว่าตัวเองนั้นไม่ได้อยุ๋ที่ห้องนอนของตัวเองโซระมองไปซ้ายทีขวาที
**นั้นมันรูอะไรวะ ** โซระจึงเดินไปดูที่ๆมีแสงนั้นแล้วคิดว่าจะลองออกไปดูข้างนอกดูว่าที่นี้มันที่ไหนกันแน่อยู่ๆก็มีเสียงผู้หญิงที่ฟังแล้วน่าหลงใหลดังขึ้น **อย่าออกไปนะค่ะนายท่าน**
โซระที่ได้ยินเสียงจึงหันซ้ายหันขวาที่ๆมีแต่ความมึดโซระจึงตะโกดออกไป** นั้นใครออกมาเดียวนี้นะ **โซระรู้สึกกลัวมากและบวกกับบรรยากาศข้างนอกที่ฝนตกมีเสียงสัตว์คำรามด้วย
เสียงน่าหลงใหลตอบกับมา **ข้าไม่มีตัวตนนายท่านข้าเป็จิตสำนึกของนายท่านเ้าคะ ** โซระที่ได้ยินแบบนั้นจึงคิดในใจ **หรือว่าจะเป็อีกโลกหนึ่ง **
โซระจึงถามออกไปว่า **ที่นี้ที่ไหน** เสียงที่น่าหลงใหล ตอบกับมาอย่างเคารพ **ที่นี้เป็อีกโลกหนึ่งเ้าคะ**
โซระที่ได้ยินแบบนั้นจึงคิดว่าตัวเองฝันไปจึงหยิกที่แก้มของตัวเองแต่ความรู้สึกที่ได้นั้นกับเจ็บโซระจึงถาม **เ้ามาอยู่ในตัวข้าได้ยังไงแล้วข้ามาอยู่ที่นี้ได้ยังไง**
เสียงน่าหลงใหลจึงตอบออกไปอย่าไม่คิดที่จะปิดบัง ** ที่ข้ามาอยู่ในตัวนายท่านนั้นนายท่านจำไม่ได้จริงหรอคะ**เสียงน่าหลงใหลรู้สึกเสียงใจนิดๆจึงค่อยๆเล่าเื่ที่นายท่านเคยช่วยมันมาจากในหนังสื่อเล่มหนึ่งที่โลกเดิม
570
