หลังจากที่หลงหยุนนั้นได้ตื่นขึ้นมาในสภาพพลังมหาศาล ตอนนี้ 2 พี่น้องผู้าุโของตระกูลหลงนั้นได้ใสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้
เพราะตรงหน้าพวกเขาคือคนที่พวกเขามองว่าจะเป็ขยะของตระกูลเสมอมา แต่ได้ปล่อยพลังได้ขนาดที่พวกเขาเทียบไม่ติด จนไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองที่กำลังเห็นในตอนนี้เลยแม้แต่น้อย นี้มันแทบเป็ไปไม่ได้อย่างเด็คคาด พวกเขาไม่ยากจะมีความเชื่อสักนิดเดียว
“พี่ชายเ้าเด็กนั้นมันอะไรกัน พลังที่ปล่อยออกมาและปรากฏการณ์้าฟ้านี้มันไม่ใช้คนในระดับพื้นฐานระดับที่ 2 จะสามารถมีได้นี้หน่า พลังที่ััมันเหนือกว่าระดับก่อเกิดอย่างไม่รู้กี่เท่า นี้มันคือพลังระดับอะไรกันแน่ไอเ้าหนูนี่ที่ถูกเก็บมาเลี้ยงแท้ๆ ตัวของข้าไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย”
ผู้าุโคนน้องนั้นเขาไม่เข้าใจเลยว่าตัวของหลงหยุนตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับตัวของหลงหยุนกันแน่ เพราะเขานั้นสามารถััได้ว่าพลังที่ตัวของหลงหยุนปลดปล่อยออกมาในตอนนี้มันทำให้ตัวของพวกเขารู้สึกว่าไม่อาจจะเทียบเคียงได้แม้แต่นิดเดียว
เขานั้นไม่อยากจะเชื่ออย่างเด็ดขาดที่ขยะของตระกูลในตอนนั้น มันนั้นจะมีพลังขนาดนี้ได้อย่างไรกัน แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขานี้ก็มีเพียงแต่ความจริงที่ตัวของเขาไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ มันทำให้เขาถึงกับเเสดงสีหน้าอันแปลกประหลาด บิดเบี้ยวไปมาจนไม่เป็รูป
“ เองถามข้าแล้ว ข้าจะถามใครล่ะแม้แต่ท่านผู้นำยังปลดปล่อยสิ่งที่หน้ากลัวแบบนี้ไม่ได้แน่นอน นี้อาจจะเป็พลังระดับอะไรไม่รู้ที่พวกเรานั้นยังไม่เคยเห็นมาก่อนก็ได้ คงมีแต่ต้องทำการหนีออกไปจากสถานการณ์นี้ให้เร็วที่สุด แล้วเอาข้อมูลนี้ไปบอกกับคนอื่นที่อยู่ในตระกูล บอกให้อย่างไวห้ามมายุ่งกับเ้าเด็กนี้อีกไม่งั้นทั้งตระกูลหลงของพวกเราถึงจุดจบแน่”
หลังจากนั้นาุโคนพี่นั้นได้หันไปหาหลงหยุนที่ตอนนี้ยังคงปลดปล่อยพลังออกมาเรื่อยๆ แต่สิ่งที่ใที่สุดที่แม้ตัวของเขานั้นยังรู้สึกสั่นเกรงกลัวต่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขากลายเป็สีหน้าซีดเซียวและขนลุกไปถึงกระดูก เพราะว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้านี้คือ าแของหลงหยุนที่เป็รูขนาดใหญ่ กำลังสมานตัวด้วยความเร็วจนมองเห็นด้วยตาเปล่า
และทันใดนั้นาแตรงหน้าอกของหลงหยุนเพียงเวลาไม่นานไม่ถึง 5 วิด้วยซ้ำไป บาดแผนได้สมานหายสนิทเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือสีผมของหลงหยุนนั้นค่อยๆเปลี่ยนเป็สีทองอาร่าม ออร่าศักสิทธิ์ที่สามารถทำให้คนที่เห็นนั้นทำให้ใจสงบลงได้เลย แต่ตอนนี้คือออร่าที่เกรงขามเป็อย่างมาก
“ จะหนีไปไหน ผู้าุโทั้ง 2 ”
หลงหยุนนั้นได้กล่าวออกมาทำให้ทั้ง 2 คนนั้นขนลุกไปถึงกระดูกจนเสียวสันหลังวาบ หลังจากทั้ง 2 ตั้งสติได้ก็คิดจะรีบหนี ให้ไกลที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้
แต่แล้วตัวของหลงหยุนก็ได้ทำการใช้ความเร็วของเขามาดักหน้าของผู้าุโทั้ง 2 คน โดยทั้งสองคนนั้นไม่สามารถที่จะหนีออกไปจากสถานที่แห่งนี้ได้เลยแม้แต่น้อย เพราะตัวของพวกเขาไม่สามารถจะตามความเร็วของหลงหยุนได้ทัน
แล้วหลังจากนั้นมือทั้งสองข้างของ หลงหยุนก็ได้ทำการพุ่งไปจับคอของผู้าุโทั้งสอง แล้วยกขึ้นมาโดยทั้ง 2 คนนั้นไม่สามารถขัดขืนอะไรได้เลย
เมื่อเจอกับพลังที่เหนือชั้นกว่าพวกเขามาก ทางทั้ง 2 คน ก็ได้พยายามแกะมือออกแต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็เปล่าประโยชน์โดยสิ้นเชิง มันเหมือนกับหมาที่พยายามหนีเอาตัวรอดให้ได้แบบสุดชีวิต
แต่สิ่งที่อยู่ด้านหน้าของเขาจะเป็ใครไปได้มันคือ เทพแห่งความตายที่สามารถสังหารเขาได้ทุกเมื่อทุกที่และทุกเวลา
“ หลงหยุนข้าขอร้องแหละปล่อยพวกข้าพวกเราไปเถอะ ยกโทษให้ตัวของพวกข้าที่ตามืดบอดได้มาทำร้ายตัวของเ้าเถอะ ”
คนพี่นั้นที่ตอนนี้รู้ตัวแล้วว่าตัวเองในจะตอนนี้นั้นไม่สามารถจะต่อกรกับตัวของหลงหยุนได้เช่นนี้ ก็มีแต่ต้องขอร้องขอชีวิตตัวเองให้อยู่รอดต่อไปเท่านั้น
คนน้องก็ไม่ต่างกันที่รู้สึกว่าตัวเองนั้นไม่น่ามาทำภารกิจนี้เลยสักนิด ถ้าเขารู้แบบนี้ต่อให้มีรางวัลมาล่อใจแค่ไหนเขาก็ไม่มีทางมายุ่งกับหลงหยุนเด็คคาด แต่มันสายเกินไปที่เขาจะสำนึกแล้วล่ะ
แววตาของหลงหยุนในตอนนี้ของเขาไม่ได้แสดงถึงความเมตตาให้กับทั้งสองคนเลยแม้แต่น้อย เขานั้นได้ฉีกยิ้มขึ้นมาอย่างสะใจและน่าสยดสยองใส่ทั้ง 2
“นี้คิดจริงเหรอว่าหลังจากที่พวกเ้าทั้ง 2 คนจะฆ่าข้าแล้ว จะให้ข้ายอมปล่อยงั้นหรือฝันไปเถอะ เ้าจงจำไว้ต่อหน้าข้าในตอนนี้ข้าจะสามารถทำอะไรก็ได้ เพราะความ้าของข้านั้นในตอนนี้ก็คือ การเป็ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของโลกใบนี้ และเ้านั้นเหรอจะมาบังอาจสั่งข้าได้ หึ! ตายไปซะ”
เสียงะโอันเกรี้ยวกราดของหลงหยุนได้พูดสวนใส่ทั้ง 2 ตะคอกไปอย่างรุนแรงจนทั้ง 2 คนนั้นถึงกับพูดอะไรไม่ออกสักนิด ได้แต่สั่นด้วยความกลัวเพียงเท่านั้น
ทางทั้ง 2 คนนั้นก็หวาดกลัวถึงขีดสุดแบบไม่เคยเป็มาก่อน เพราะมันเป็ความจริงที่พวกเขานั้นคิดจะฆ่าหลงหยุนโดยไม่คิดจะปล่อยให้มีชีวิตเลยสักนิดเดียว แต่พวกเขาไม่คิดว่าจะได้เจอกับสิ่งเลวร้ายแบบนี้
นี้ก็ไม่แปลกหรอกหลงหยุนทำไม้าสังหารตัวของเขานักล่ะ
“ อย่านะ !!หลงหยุน อย่า!!”
ผู้าุโทั้งสองเขานั้นได้ทำการขออย่าให้หลงหยุนอย่าทำอะไรพวกเขาเลย เพราะตอนนี้พวกเขานั้นหวาดกลัวหลงหยุนอย่างสิ่งที่สุด จนไม่อาจทำอะไรได้เลยในตอนนี้
หลังจากได้เห็นพลังของหลงหยุนถ้าพวกเขารู้อย่างนี้ก็เขาจะไม่มาทำภารกิจนี้แน่นอน เพราะความโลภของพวกเขานี้เองเลยต้องทำให้พวกเขานั้นมาถึงจุดจบแบบนี้
แต่ว่าหลงหยุนนั้นไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ได้ทำการบีบคอของผู้าุโทั้ง 2 คน จนเมื่อโดนแรงบีบของหลงหยุนในตอนนี้หัวของเขานั้นถึงกับแตกสลายหายไปในทันที โลหิตสาดกระจายไปทั่วพื้นที่แห่งนี้บริเวณถูกอาบไปด้วยโลหิตของทั้ง 2 คน
พร้อมกับลมหายใจที่หายไป เืสาดกระจาย หล่นสู่พื้นดินก่อนที่ตัวของเขาจะทำการโยนร่างกายที่ไร้ิญญานี้ทิ้ง แล้วไม่สนใจใยดีอีก
หลังจากนั้นหลงหยุนก็ได้เดินไปด้านหลังต่อไปดูพลังของตัวเองที่ปรากฏออกมาเป็รูปพลังงานร่างสัตว์ ทันใดนั้นร่างทั้ง 12 ร่างก็ได้กลับลอยกลับเข้าไปในตัวของหลงหยุนอย่างรวดเร็ว
ทำให้ฟ้าเปิดออกจากมีเมฆดำที่ปิดฟ้าอยู่ได้เปิดออกหายไปอย่างไร้ร่องรอย หลงหยุนจากนั้นลืมตาขึ้นมา เขาััได้ว่าตัวเองยังเป็ระดับพื้นฐานระดับ 2 อยู่
แต่เขานั้นสามารถััสิ่งอยู่ข้างในตัวเองได้อย่างดีว่าชื่อสายเื 12 สัตว์เทพนั้นเอง
“หือนี้น่ะเหรอพลังสายเื 12 สัตว์เทพ แต่ตอนนี้ดูเหมือนข้าไม่สามารถใช้มันได้ซินะ รู้สึกว่าพลังของข้าไม่เพียงพอตอนนี้เพื่อปลดล็อกพลังของพวกมัน และเหมือนจะสามารถใช้พลังได้แค่สายเืเดียวเท่านั้น และเมื่อทะลวงพลังไประดับอื่นที่ลองรับได้มันปลดล็อกสายเืออกมาเอง แต่ก่อนอื่น ไหนมาดูสิ ข้าสามารถใช้สายเือะไรได้อันแรก ”
ทันใดนั้นเองหลงหยุนก็ได้ทำการเข้าไปจิตสำนึกภายในร่างกาย สิ่งที่เขาได้เห็นคือ ัสีฟ้าทองตัวหนึ่งที่มีขนาดใหญ่มากมายมหาศาล ดูจากขนาดตัวของมันแล้วน่าจะมีขนาดใหญ่มากกว่า 10,000 เมตร พร้อมกับพลังที่น่าเกรงขามของมันได้ทำการปลดปล่อยออกมา พร้อมกับชื่อมันก็ปรากฏออกมาให้เขาได้รับรู้มันกับจ้องมองหลงหยุนดูหน้ายำเกรงจนเกินไป และลืมตาขึ้นมา
“หือ สายเือันนี้มันคือ าาเทพัา งั้นเหรอ”
หลังจากที่หลงหยุนได้เห็นสัตว์ตัวแรกเขาก็ได้ใอย่างมาก เพราะมันคือั ถึงเขาไม่รู้ว่าัตัวนี้คือสายพันธุ์อะไรก็ตาม แต่ขึ้นชื่อว่าเป็ัก็ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน ัแต่ล่ะตัวนั้นมีความแข็งแกร่งเป็อย่างมากเคยว่าเอาไว้ถิ่นไหนที่มันไปัจะสามารถทำลายทุกอย่างให้หายไปได้ในวันเดียว แต่ตัวของเข้าในตอนนี้สนใจความสามารถที่เขาจะได้มากกว่าว่ามันมีอะไรบ้าง
“ไหนดูสิ หลังจากสายเืตื่นขึ้น ความสามารถอันแรกจะได้อะไรมาบ้าง”
หลงหยุนนั้นได้ลองเข้าไปดูแล้วภายในจิติญญาของเขา ปรากฏวิชาหนึ่งออกมา ภายในจิตสำนึกของเขาทำให้ตัวของเขานั้นได้เห็นว่ามันมีวิชาหนึ่งได้เขียนอยู่ภายในจิตสำนึกิญญาของเขา และเขานั้นสามารถเห็นว่ามันเป็ภาษาโบราณ แต่เขาสามารถอ่านมันออกได้อย่างไรก็ไม่รู้เหมือนกัน
“ มันอะไรกันนะ วิชานี้ชื่อว่า วิชา 12 เทพสัตว์ ”
ทันใดนั้นหลงหยุน ก็ใทันทีหลังจากได้เห็นวิชานี้ เพราะเขาไม่รู้ว่ามันคือวิชาระดับไหน แล้วก็ไม่ได้ดูด้วยซ้ำว่าวิชานี้มันมาอยู่ในร่างกายของเขาได้อย่างไร
แต่เขานั้นก็ได้คิดว่าคงเป็วิชาที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เพราะมันเป็วิชาหลังจากสายเืของเขาได้ตื่นขึ้นมาแล้วเพื่อมอบให้แก่เขส หลงหยุนไม่รอช้ารีบเปิดอ่านทันที
“หือ! วิชา 12 เทพสัตว์ สามารถโคจรพลังเขามาในร่างกายได้ตลอดเวลาเพื่อเพิ่มการฟื้นฟูร่างกายและพลังปราณ ยังมีวิชา ของสายเืทั้ง 12 สัตว์ทั้งหมด และทำให้ตัวเองมีลมปราณมากว่าคนอื่นหลายเท่า ทำให้ร่างกายนั้นมีความสามารถจนถึงขีดสุดของร่างกายออกมาได้”
หลังจากหลงหยุนได้เห็นความสามารถนั้นก็ใเป็อย่างมาก เพราะเขาไม่นึกเลยว่าบนโลกใบนี้จะมีวิชาที่แข็งแกร่งขนาดนี้อยู่ด้วย
ถ้าบนโลกใบนี้รู้ว่ามีวิชานี้อยู่กับตัวของเขา คงไล่ฆ่าเขาเอาเป็เอาตายเพื่อเอาวิชานี้มาอย่างแน่นอน
แต่น่าเสียดายเพราะว่าวิชานี้มันผูกอยู่กับจิตสำนึกิญญาของเขา ถ้าหากเขาตายวิชานี้ก็ยังคงสลายหายไปด้วย นั้นเลยเป็เื่ที่เป็ไปไม่ได้เด็ดขาด เพราะอย่างนั้นเขาควรไม่ให้ใครรู้ว่าเขามีวิชานี้อยู่กับตัวเด็ดขาด ไม่งั้นจะทำนำพาอันตรายมาสู่ตัวของเขาเอง และจากนั้นหลงหยุนเขาก็ได้สังเกตถึงอะไรบางอย่าง
“แต่ดูเหมือนจะมีบางอันถูกปิดผนึกอยู่ซินะ ข้าคงต้องรออีกหน่อยแล้วล่ะ”
หลงหยุนนั้นได้เห็นว่ามันขาดหายไป ถึง 11 ช่องในหนึ่ง 12 ช่องเหมือนเขาจะสามารถเข้าถึงได้อันเดียวเท่านั้นเอง
เพราะช่องที่เหลือนั้นมันไม่ขาดหายไปกลายเป็สีดำ ยังไม่ส่องสว่างเหมือนอีกอันหนึ่ง ที่มันนั้นส่องสว่างแล้วสัญลักษณ์ของมันนั้นเป็รูปลายของันั้นเอง
และดูเหมือนว่ามันเป็ของสายเืของเขาคือของวิชาของสายเืราชันเทพัานั้นเอง แต่ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจเท่าไหร่เพราะว่าเขาในตอนนี้สนใจในการทะลวงพลังมากกว่า
“หือ เอาไว้ก่อนดีกว่าตอนนี้ขอลองฝึกทะลวงพลังซะหน่อย ”
จากนั้นเขาได้หันไปมองศพของทั้ง 2 ที่เขาได้โยนทิ้งไป หลงหยุนได้เดินไปที่ศพของผู้าุโทั้ง 2 ทันที แล้วหยิบถึงกระเป๋ามิติมา ตัวของเขาได้ทำการเปิดมันดู
“ หือโอสถก่อพื้นฐาน 20 เม็ด มี 2 คนด้วย รวมได้ 40 เม็ด และโอสถก่อเกิดถุงล่ะ15 เม็ด รวมเป็ 30 เม็ด มีเงิน 200 เหรียญเงินงั้นหรอไม่เลวๆ ถือว่าช่วยข้าได้มากทีเดียว ”
เพราะหลงหยุนนั้นรู้กันอยู่ สกุลเงิน 100 ทองแดง เท่ากับ 1 เหรียญเงิน
100 เหรียญเงินเท่ากับ 1 เหรียญทอง แถมเขานั้นยังได้โอสถมาเป็ของเขาอีกด้วยนั้นเอง เพราะปกติตอนที่อยู่ในตระกูลเขานั้นได้แต่โอสถของพ่อแม่มามากมายได้ก็จริง
แต่ว่าก็ไม่สามารถช่วยเขาในการเลื่อนพลังได้ เพราะตอนนั้นเขาเหมือนกับว่าฝึกพลังแต่พลังพวกนั้นได้หายไปเหมือนกับได้โดนหลุดขนาดใหญ่ในการดูดกลืนหายไปอย่างไร้ร่องรอยและไม่เคยมีอยู่ ตัวเขาคิดว่าเพราะพร์ของเขาอ่อนเกินไป ในการฝึกฝนแต่ตอนนี้มันไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
“ เอาล่ะ โอสถพื้นฐานทั้ง 40 เม็ดมาดูกันว่าจะสามารถทำให้ข้าทะลวงพลังไปในระดับได้บ้าง”
หลงหยุนที่ได้เอาโอสถของผู้าุโที่เขาได้ฆ่าไปกับมือนั้น ไม่รอช้าหลงหยุนได้ทำการยัดเข้าปากโอสถก่อพื้นฐาน 40 เม็ดลงท้องทันที
ทันใดนั้นหลงหยุนก็สามารถััถึงพลังมากมายมหาศาลที่กำลังพวยพุ่งเข้าไปในร่างกายของตัวเอง
ทำให้ตัวของเขานั้นรู้สึกถึงคลื่นพลังที่มากมายมหาศาลในร่างกายของเขาที่ได้ปะทุขึ้นมาภายในตัวเขา แต่หลงหยุนไม่รอช้ารีบโคจรพลังในร่างกายต่อเพื่อทำให้พลังงานในร่างกายของเขานั้นถูกย่อยสลายลงไปในร่างกายของเขา
และหลังจากนั้นเวลาล่วงเลยผ่านไปนาน พลังงานในร่างกายอันมหาศาล เขาก็ได้ค่อยๆถูกย่อยสลายหายไปทำให้ตัวของเขามีพลังเพิ่มขึ้นมากมายมหาศาล
ตู้ม !!
เสียงะเิได้ดังกึกก้อง สนั่นไปทั่วพื้นที่แห่งนี้เพื่อแสดงว่าในที่สุด เขาได้ทำสิ่งที่ตนพยายามมาตลอดมาสำเร็จนั้นคือการทะลวงระดับใหม่
“ในที่สุดระดับ 3 หลังจากติดอยู่ใน ระดับ 2 พื้นฐานมาหลายปีข้าก็สามารถทะลวงระดับได้แล้ว แต่ดูเหมือนว่าตัวของข้ายังสามารถทะลวงระดับได้อีก ”
หลงหยุนไม่รอช้ารีบฝึกฝนต่อทันทีทันใดนั้นการฝึกฝนก็ทะลวงอีกแล้ว
“ ระดับ 4 5 6 7 ในที่สุดข้าก็มาถึงระดับที่ 7 ของพื้นฐานแล้วสินะ”
หลงหยุนนั้นได้ดูว่าพลังในร่างกายนั้นถูกย่อยไปหมดแล้ว ก็เสียใจอยู่นิดๆ แต่มันก็คุ้มที่เขานั้นสามารถทะลวงพลังมาได้มากมายขนาดนี้ ถ้ามีคนมาเห็นแบบนี้ต้องทำให้ทุกคนนั้นใหัวใจวายตายอย่างแน่นอน
“ ดูเหมือนว่าหลังจากสายเืข้าตื่นขึ้นมันทำให้ข้านั้นแข็งแกร่งขึ้นมากเลยนะเนี้ย คราวนี้แหละข้าจะจัดการพวกมันให้เข็ดเลย ไอพวกที่ว่าข้าเป็ขยะน่ะ ”
หลงหยุนได้ยิ้มออกมาด้วยสีหน้าร้าย แววตาแสดงถึงจิตอำมหิต หลังจากที่เขานั้นได้นึกถึงตอนที่คนจากตระกูลหลงพวกที่บังอาจมาดูถูกเขานั้นเอง เขานั้นจะทำให้พวกนั้นชดใช้อย่างสาสมที่กล้ามาท้าทายเขา
ตัดมาที่ฝั่งของตระกูลหลงตอนนี้หลังจากที่ได้เห็นปรากฏการหายไปแล้วตอนนี้ ทำให้พวกนั้นใเป็อย่างมาก ตอนนี้ในห้องโถงนั้นได้มีการประชุมกันเกิดขึ้น
“หือท่านผู้นำตระกูลคิดว่าปรากฏการณ์ที่น่ากลัวนั้นเกิดจากอะไร พวกเราไม่เคยเห็นอะไรน่ากลัวขนาดนี้มาก่อนเลยั้แ่อยู่มานานหลายปี ”
ทางผู้นำตระกูลนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจเพราะเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่สิ่งที่เขาคิดรู้แน่ๆนั้นก็คือในป่าแห่งนั้นเป็สถานที่พวกเขาตระกูลหลงไม่สมควรเข้าไปยุ่งอย่างยิ่ง จากปรากฏการณ์ครั้งนั้นทำให้แม้แต่ตัวของเขายังรู้สึกหวาดเกรงกลัวต่อปรากฏการณ์ครั้งนั้น
“ข้าเองก็ไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ที่รู้ๆต้องมีอะไรบางอย่างในป่านั้นแน่นอน ที่พวกเราไม่ควรไปยุ่ง จงจำไว้อย่าเข้าไปในป่าอีก นี้คือคำสั่งใครฝ่าฝืนถูกลงโทษสถานหนักเข้าใจไหม ”
หลังจากนั้นผู้าุโทั้งหมดก็ได้พยักหน้าแล้วปฏิบัติตามสั่งทันที และแล้วเวลา ก็ได้ผ่านไปถึง 7 วันด้วยกัน
ทำให้เื่ที่เกิดขึ้นนั้นถูกลืมเลือนไป ทางหลงหยุนที่ตอนนี้อยู่ในป่าได้ฝึกพร้อมกับตอนนี้เขาได้หาอาหารง่ายๆอย่างจับปลา และฝึกฝนวนเวียนอย่างนี้ โดยไม่เว้นวันแม้แต่น้อย
“ หึบ ในที่สุดข้าก็ทำพลังของข้าจนชินได้สักทีตอนนี้ ”
หลังจากทะลวงพลังมาถึงขั้น 7 หลงหยุนนั้นไม่รอช้าได้ทำการฝึกพลังในร่างกายให้คงที่ซะก่อน เพราะว่าเดี๋ยวรากฐานของเขานั้นจะมั่นคงที่จะทำให้รากฐานของเขานั้นเสียหายเอาได้
“เอาล่ะถึงเวลาหาวิชามาฝึกฝนได้แล้ว เพราะอีกไม่นานก็จะมีการเปิดรับสมัครศิษย์นิกายแล้วซินะ ว่าแต่ลองนั้นหน่อยดีกว่า ”
หลังจากนั้นหลงหยุนได้เดินไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งที่มีขนาดใหญ่อยู่ตรงหน้า ตัวของเขา้าทดลองอะไรบางอย่าง และแล้วหลงหยุนได้ตั้งท่า แล้วทำมืออ้าออกเหมือนกรงเล็บ แล้วโจมตีใส่ต้นไม้ทันที
“ เอานี้ไปซะ กรงเล็บั ”
ทันใดนั้นมือขวาของเขาก็ได้เป็กรงเล็บโดยกรงเล็บนี้นั้นกลายเป็ของกรงเล็บั ที่เป็สีทองครามเหมือนกับสายเืของเขาไม่มีผิดเลยสักนิดเดียว กำลังได้ทำการพุ่งเข้าไปโจมตีใส่ต้นไม้ขนาดใหญ่ มีพลังที่สามารถฉีกกระชากทุกอย่างที่ขวางหน้าให้หายลบออกไปจากสิ่งที่ขวางหน้าของมันได้
ตู้ม !
ตู้ม!
ทันใดนั้นร่างของต้นไม้ที่สูงนั้นได้หักโคร่มลงในที่สุด จากการที่โดนพลังทำลายล้างของกรงเล็บนี้เข้าไปทำให้ตัวของมันนับถือกลับหักโค่นลงมาในทีเดียว
โดยการโจมตีเดียวของหลงหยุนที่เขานั้นได้ทำการโจมตีใส่ต้นไม้ต้นนี้นั้นเอง
“ เย้ๆ ไม่นึกเลยความสามารถแรกที่ได้ตอนอยู่ระดับพื้นฐานคือกรงเล็บั เพราะทุกครั้งเปลี่ยนระดับจะได้ความสามารถไหมแต่ล่ะอันมา อันแรกนั้นที่ได้จากสายเื ราชันเทพัานั้นก็คือ กรงเล็บัที่จะทำให้มือของตัวเองนั้นกลายเป็กรงเล็บของั ถ้าไประดับก่อเกิดต้องเปิดความสามารถไหมออกมาแน่นอน ”
หลงหยุนนั้นได้ตื่นเต้นเป็อย่างมาก ขนาดแค่สายเืเดียวยังแกร่งขนาดนี้ ไม่อยากคิดที่เหลือเลย
“ เอาล่ะไปฝึกวิชาของราชันเทพัาหน่อยดีกว่า ว่ามีวิชาฝึกได้ไหมนะ ”