ชินเข้ามาภายในร้านค้า เขามองไปในความมืดรอบๆภายในร้าน พยายามเพ้งเล่งเพื่อหาไฟฉายหรืออะไรก็แล้วแต่ที่พอให้แสงสว่างแก่เขาได้
ถึงแม้ว่ามันจะมืดมากก็ตาม แต่ไม่นานนักสายตาของเขาก็เริ่มปรับตัวได้ดีขึ้น ชินเริ่มมองเห็นสภาพภายในร้านค้าได้อย่างเลือนลาง ในที่สุดเขาก็คลำไปเจอไฟแช็คบนโต๊ะทำงานตรงหัวมุมร้าน
เฉก เสียงจุดไฟแช็คดังขึ้นมาในความเงียบงันที่มืดสนิท ด้วยแสงสว่างจากไฟแช็คถึงจะไม่มากแต่ก็เพียงพอให้เขาได้หาเทียนที่อยู่ภายในร้านและจุดมันวางไว้ในมุมต่างๆเพื่อให้แสงสว่างแก่เขา
สิ่งต่อไปที่เขาทำ คือหยิบน้ำและขนมปังตรงชั้นวางมากินทันที นอกจากนี้เขายังเจอใส้กรอกในตู้กระจกที่ย่างไว้ในวันนี้เพื่อเตรียมไว้สำหรับขายให้กับผู้ที่มาท่องเที่ยว เขาหยิบมากินอย่างไม่รอช้า
ชินกินพวกมันเขาไปในปริมาณที่เยอะมาก เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดถึงมีความรู้สึกอยากอาหารมากมายขนาดนี้ทั้งๆที่เขาไม่เคยกินเยอะแบบนี้มาก่อน ถึงจะรู้สึกแปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก มันอาจเป็เพราะไม่ได้กินอะไรมาเลยตลอดทั้งวันประกอบกับเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น หลังจากที่รอดพ้นจากเหตุเฉียดตายมาได้ เขาก็คงมีความอยากอาหารมากกว่าเดิม ซึ่งมันก็อาจจะเป็เื่ที่ปกติ
ฟูววว... ชินถอนหายใจออกมาอย่างผ่อนคลายหลังจากเติมเต็มท้องที่หิวโหยของเขาจนพอใจแล้ว เขาจึงเริ่มตรวจสอบสภาพร่างกายของตัวเอง ในตอนนี้เขารู้สึกอยากอาบน้ำเป็อย่างมาก หากใครผ่านมาเห็นสภาพแบบนี้เข้า คงได้วิ่งแตกกระเจิงเพราะคิดว่าเขาเป็ซอมบี้แน่นอน
ชินเดินตรงไปที่บานกระจกมันถูกติดไว้กับพนังของร้าน เขาหยิบเทียนไปวางไว้ข้างๆและมองดูสภาพร่างกายตัวเอง
ชินมองมันด้วยความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคย ปกติแล้วเขาเป็คนที่ไม่สูงมากประมาณ170 ทว่าตอนนี้เขาดูสูงขึ้นมาอีกเกือบๆ10เซน สีที่เปลี่ยนเป็สีแทนทั้งตัว กล้ามเนื้อสีแทนที่โผล่ออกมานอกเสื้อผ้าที่ขาดวิน มันดูทั้งแข็งแรงและกล้าหาญ
ชินมองดูหน้าต่างที่บ่งบอกถึงค่าสถานะ เขาสังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่นอกเหนือไปจากเดิม
ทักษะ:: หัวใจแห่งทรราช(29/300)
ตัวเลข29โผล่ออกมาจากเดิมที่เคยเป็0 ชินเดาได้ทันทีเพราะมันตรงกับจำนวนซอมบี้ที่เขาฆ่าไปในวันนี้ แต่ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรเพิ่มเติมก็มีเสียง ตึ้ง ดังออกมาให้ได้ยิน มันดังมาจากข้างบนหัวของเขา ชินจำได้ทันทีว่าที่นี่เป็เหมือนอาคารสองชั้น
โครม ปัก
เสียงยังคงดังออกมาอย่างต่อเนื่อง ชินรู้สึกลังเลสักพักนึงก่อนที่จะหยิบกระเป๋าเป้ที่ห้อยอยู่ตรงราว้าลงมา เขารีบหยิบของใช้ที่จำเป็พวก น้ำ อาหาร ยา และของจำเป็ต่างๆเท่าที่เขาพอจะนึกได้ยัดลงไปในกระเป๋า
ชินนึกถึงกระเป๋าของเขาที่เต็มไปด้วยเอกสารสำคัญ เขาทิ้งพวกมันไประหว่างทางที่หลบหนีฝูงซอมบี้ขึ้นไปบนเขา แต่ก็ทำได้เพียงแค่ส่ายหัวและถอนหายใจออกมาเบาๆ "ช่างเถอะ พวกมันคงไม่จำเป็แล้ว"
ตึ้ง อ๊ากก~
คร่าวนี้เป็เสียงกรีดร้องดังออกมา ชินไม่สามารถกดความสงสัยได้อีกต่อไป เขาหยิบไฟฉายขึ้นมาและเดินตรงไปทางบันไดขึ้นไปบนชั้นสองของร้านค้า เขาหยุดลงสักพักพร้อมกับกำแท่งเหล็กในมืออย่างแแ่ มือซ้ายที่จับไฟฉายค่อยๆหมุนลูกบิดให้เปิดออก
ในความมืดมิด จังหวะที่แสงจากไฟฉายส่องกระทบกับพื้นห้องเสียงกรีดร้องแหลมสูงดังออกมา พร้อมกับกลิ่นเหม็นที่น่าสะอิดสะเอียดของซากศพพุ่งปะทะจมูกของเขา
เขารู้สึกเหมือนหัวใจกำลังจะหลุดกระเดนออกมาจากอก เมื่อเห็นมือที่เหมือนซากศพสองตัวพุ่งเข้ามาถึงด้านหน้าของเขาอย่างรวดเร็ว
ชินแทงแท่งเหล็กในมือออกไปทันที ด้วยความแข็งแรงของเขา การแทงครั้งนี้เสียบทะลุหน้าอกซอบบี้ทั้งสองได้อย่างง่ายได้ ชินตื่นตระหนกเล็กน้อยเมื่อเห็นซอมบี้ด้านหน้าพยายามดันร่างของมันเข้ามา
เขาพยายามกดความรู้สึกตื่นตระหนกกับหัวใจที่เต้นถี่รัวลง เขาดันแท่งเหล็กในมือขึ้นเป็ลักษณะที่เอียงลงไปด้านหน้า และถีบร่างซอมบี้ที่ถูกเสียบอยู่ตรงปลายแท่งเหล็กออกไป
ซอมบี้ทั้งสองถูกส่งกระเด็นกลับเข้าไปในห้องด้วยแรงถีบที่หนักหน่วง ชินก้าวตามเขาไปและตวัดแท่งแหล็กในมือ เสียง ควับ ไปมาสองครั้งพร้อมกับเสียงของกระดูกแตกกระจายและในที่สุดเสียงร้องของผีที่โหยหวนก็เงียบลง
ชินค่อยๆสงบหัวใจที่เต้นถี่รัวลงอย่างช้าๆ ถึงแม้เขาจะเคยเห็นมันมาแล้วในวันนี้ แต่เขาก็ยังไม่ชินกับมันอยู่ดี และยิ่งในความมืดแบบนี้นี่ มันช่างน่ากลัวจริงๆ
ฮือ ฮือ ฮื~
เสียงสะอืดจางๆดังแววออกมาจากประตูด้านหลัง มันเป็ห้องเล็กๆที่ดูเหมือนจะเป็ห้องน้ำ ชินเดินเข้าไปใกล้ๆเขาหยุดอยู่ด้านหน้าประตูและเคาะไปที่ประตูสามครั้ง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
อ๊าก ฮือ แม่ แม่
พ่อจ๋า แม่จ๋า
เมื่อได้ยินเสียงร้องเรียกพ่อแม่ ชินมั่นใจได้ทันทีว่าด้านในนี้คือคน ไม่รอช้าเขาถีบประตูห้องน้ำจนเกิดเสียงดัง ปัง เ้าของเสียงด้านในแหกปากร้องดังลั่นขึ้นมาทันที ชินส่องไฟฉายเข้าไปห้องน้ำและเห็นเด็กผู้ชายนอนดิ้นปิดใบหน้าด้วยมือทั้งสอง ร่างกายสั่นเทานอนขดตัวอยู่บนพื้น พร้อมกับกรีดร้องออกมาอย่างกับคนเสียสติ
"เห้ย ไอ้หนู"
เขาพยายามเรียกเด็กผู้ชายที่นอนดิ้นอยู่ที่พื้นด้านล่างแต่เหมือนว่าจะไม่ได้ผล เขาจึงเดินไปหยิบขันและตักน้ำราดไปที่เด็กคนนั้นแทน ครั้งนี้เหมือนจะสำเร็จ เด็กคนนั้นหยุดชะงักลง เมื่อเห็นดังนั้นเขาจงส่งเสียงเรียกขึ้นมาอีกครั้ง " นี่ไอ้หนู ได้ยินฉันมั้ย ลุกขึ้นมาซะ"
...
*ขอบคุณที่ติดตามผลงานครับ
5K
