ด้านหน้าของประตูทิศเหนือเวลานี้ประตูเมืองยังคงปิดสนิทรถม้าขององค์ชายสี่จอดนิ่งด้านหน้าประตูโดยมีคนกลุ่มหนึ่งกำลังขวางทางอยู่กลุ่มคนสวมใส่ชุดรัดรูปสีดำปกปิดใบหน้าเหล่านี้มีอยู่ทั้งหมดแปดคน
เตาเหวินเทียนที่นั่งคุมบังเหียนม้ามองดูกลุ่มคนตรงหน้าด้วยสายตาเ็าไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะรัดกุมถึงขนาดวางคนเอาไว้ที่ประตูเมืองขณะเดียวกันองค์ชายสี่โจวหยางที่นั่งอยู่ในรถม้านั้นยังคงหลับตาลงไม่ได้กล่าวสิ่งใดจนกระทั่งเตาเหวินเทียนก้าวลงจากรถม้าน้ำเสียงแ่เบาจึงดังขึ้นมา
“อีกฝ่ายคงรู้เส้นทางหลบหนีของเราแล้ว...จัดการให้ไวที่สุด”
“รับบัญชาฝ่าา!”
เตาเหวินเทียนก้าวลงจากรถม้าพร้อมกับชักกระบี่ออกมาแล้วพุ่งไปยังกลุ่มคนตรงหน้าจากตำแหน่งการยืนของอีกฝ่ายมองดูก็รู้ว่าเพียง้าถ่วงเวลาพวกเขาเอาไว้เท่านั้นไม่คิดจะตัดสินชีวิตกันตรงนี้อีกไม่นานกำลังเสริมจะต้องมาถึงและหากเป็ตามข่าวที่ได้รับมานั่นก็จะกลายเป็เื่ยากลำบากแล้ว
ทางเดียวที่จะพ้นจากวิกฤตินี้ก็คือ...ฆ่า!
ร่างขององครักษ์หนุ่มดุจดังมัจจุราช!กระบี่อ่อนในมือพลิ้วไหวเพียงก้าวแรกประกายแสงสีเงินก็พุ่งทะลุลำคอของคนชุดดำที่ไม่ทันระวังในทันทีเพียงเริ่มการต่อสู้หนึ่งชีวิตก็สิ้นดับไปทำให้คนที่เหลือเริ่มตื่นตระหนก! พวกเขาได้รับคำสั่งมาให้พัวพันอีกฝ่ายเอาไว้เท่านั้นแต่ตอนนี้เพียงพริบตาเดียวพวกเขากลับตกตายไปแล้วหนึ่งคน!
“ระวังตัวเอาไว้!พวกเ้ามาช่วยข้ารับมือส่วนเ้าอีกสองคนไปจัดการคนในรถม้า!”
ชายชุดดำห้าคนเคลื่อนตัวมาล้อมเหาเหวินเทียนขณะที่อีกสองคนตรงไปยังรถม้าอย่างไรก็ตามมีหรือที่เตาเหวินเทียนจะปล่อยให้เป็เช่นนั้นร่างขององครักษ์หนุ่มถอยกลับไปยังรถม้าพร้อมกับกระบี่คู่ใจตวัดฟันไปยังชายชุดดำทั้งสองด้วยความแข็งแกร่งที่ต่างกันทำให้ฝ่ายชายชุดดำไม่อาจควบคุมการต่อสู้ได้ดั่งใจหวัง
“เช่นนั้นก็ร่วมมือกันจัดการเขาก่อน!”
หัวหน้าชายชุดดำคำรามออกมาอาวุธในมือของแต่ละคนพุ่งตรงไปยังเตาเหวินเทียน ทว่าองครักษ์ผู้นี้กลับแสยะยิ้มขึ้นมาร่างกายที่กำยำกลับพลิ้วไหวอย่างไม่น่าเชื่อท่าเท้าอันลึกล้ำเคลื่อนวนไปมาหลบพ้นคมอาวุธได้ทั้งหมด! กลุ่มชายชุดดำเริ่มเคร่งเครียดทว่าพริบตานั้นประกายสีเงินก็ตวัดผ่านลำคอของหนึ่งในชายชุดดำจนล้มลง
“สอง!”
เตาเหวินเทียนคำรามออกมาพร้อมกับใช้ท่าท้าวเคลื่อนหลบวงล้อมของกลุ่มชายชุดดำไปปรากฏที่ด้านหลังของหนึ่งในพวกเขาที่ไม่ทันได้ระวังประกายแสงสีเงินอีกหนึ่งสายพุ่งทะลุหน้าอกข้างซ้ายของเขาออกมาจนสิ้นใจ!
“สาม!”
เพียงไม่กี่ลมหายใจกลุ่มชายชุดดำได้ถูกเตาเหวินเทียนสังหารไปแล้วสามคน!และยังเวลาผ่านไปคนตายก็เริ่มมากขึ้นจนกระทั่งทั้งกลุ่มเหลือเพียงหัวหน้ากลุ่มและคนที่แข็งแกร่งรองลงมาเพียงแค่สองคนตอนนี้การต่อสู้หยุดชะงักลงทางฝ่ายชายชุดดำย่อมไม่กล้าลงมือผลีผาม
“ประกายแสงสีเงิน!สมค่ำร่ำลือจริงๆความแข็งแกร่งขององครักษ์ระดับสามนั้นไม่ธรรมดาเลย!”
หัวหน้ากลุ่มชายชุดดำหันไปสบตากับพวกที่เหลือก่อนจะพยักหน้าให้กันละทิ้งการต่อสู้พุ่งหนีไปคนละทางทว่าเตาเหวินเทียนระวังตัวเอาไว้อยู่แล้วจึงออกกระบี่ที่พวกเขาไม่คาดคิดแทงไปยังทิศทางทั้งสอง!
ประกายแสงสีเงินกลายเป็ดั่งลูกศรพุ่งออกแทงทะลุหน้าอกของชายชุดดำทั้งสองคนร่างหนึ่งร่างล้มตึงไปในทันทีทว่าร่างของหัวหน้ากลุ่มนั้นค่อยๆหันมามองเตาเหวินเทียนอย่างยากลำบากดวงตาของเขาเบิกกว้างมองผู้ลงมือปลิดชีพตัวอย่างไม่อยากเชื่อ!
“ปปราณกระบี่..เป็ไป...ไม่ได้....”
เตาเหวินเทียนสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะเก็บกระบี่เข้าฝักแล้วไปเปิดประตูเมืองก่อนจะกลับไปยังลดม้าเมื่อองค์ชายสี่ไม่ได้กล่าวสิ่งใดจึงทำให้เตาเหวินเทียนบังคับรถม้าออกจากเมืองหลวงทันที
ประเทศอวิ้นจูนั้นตั้งอยู่ทางตอนบนของภูมิภาคเหนือนอกจากอากาศที่เย็นกว่าปกติแล้วพื้นที่แถบนี้ส่วนใหญ่เป็ป่าเขาที่อุดมสมบูรณ์เป้าหมายในการเดินทางขององค์ชายสี่ครั้งนี้คือดินแดนเหนือสุดของประเทศอวิ้นจูการจะไปถึงที่นั่นได้ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองเดือนและต้องผ่านเมืองขนาดเล็กและขนาดกลางอีกหลายเมือง
“จากเมืองหลวงต้องใช้เวลาอีกหกวันถึงจะเข้าเขตเมืองเล่ยปาตามแผนของผู้จัดการเสินที่เตรียมไว้เรามีเวลาเจ็ดวันเพื่อไปให้ถึงเมืองเล่ยปาพะยะค่ะ”
เตาเหวินเทียนกล่าวออกมาขณะที่บังม้าให้เดินทางเต็มกำลังนับเป็เวลาที่ฉิวเฉียดอย่างมากตอนนี้พวกเขามีกำลังหลบหนีอยู่ดังนั้นเส้นทางที่ใช้ล้วนมีบางจุดที่ต้องอ้อมเส้นทางหลักไปสำคัญที่สุดก็คือองค์ชายสี่้าหลบหนีไปอย่างเงียบๆดังนั้นแผนการทุกอย่างจึงต้องรัดกุมและแม่นยำเพื่อไม่ให้มีร่องรอยเหลือทิ้งเอาไว้
“อีกฝ่ายเป็ถึงกลุ่มโจรมีชื่อที่โด่งดังเกรงว่าอีกไม่นานคงจะไล่ตามพวกเรามาทันแล้ว...ด้วยเวลาหกวันนับว่าฉิวเฉียดจริงๆก่อนจะถึงเมืองเล่ยปามีหมูบ้านเล็กๆที่ใช้เป็จุดพักสินค้าอยู่เราจะมุ่งหน้าไปที่นั่นแล้วเปลี่ยนเป็เดินทางด้วยม้าเร็วแทนอีกอย่างหลังจากนี้อย่าได้เปิดเผยสถานะของข้า เรียกข้าว่านายน้อยก็พอแล้ว”
“ขอรับนายน้อย”
รถม้ามุ่งตรงไปยังเป้าหมายเต็มกำลังขณะเดียวกันโจวหยางก็ครุ่นคิดถึงสิ่งต่างๆอยู่ในรถม้าโดยไม่เอ่ยคำใดสถานการณ์ตอนนี้ย่ำแย่จริงๆโชคดีที่เขารู้การเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายได้ทันการจึงนำมาสู่แผนการหลบหนีที่ฉุกละหุกเช่นนี้หาไม่แล้วตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเป็เช่นไร
เขามั่นใจว่าต่อให้เขาไม่ได้หนีออกมาจนทำให้กลุ่มโจรสมิงดำสามารถลอบสังหารได้ตามแผนเขาจะไม่ตายอย่างแน่นอนทว่าหากเป็เช่นนั้นความลับของตัวเขาจะถูกเผยออกไปและทำให้ศัตรูตื่นตัวอีกทั้งการอยู่ในเมืองหลวงต่อไปนั้นเป็เื่ที่เสี่ยงมากจริงๆเดิมทีเขาเองก็อยากออกจากเมืองหลวงมานานแล้วเพียงแต่หลายๆอย่างยังไม่พร้อมที่จะให้เขาทำเช่นนั้น
“ตอนนี้พวกนั้นคงออกจากเมืองหลวงแล้ว...แม้เราจะหลอกล่อโดยใช้เส้นทางทำให้พวกเขาสับสนแต่ก็คงถ่วงเวลาเอาไว้ได้แค่หนึ่งวันเท่านั้นหวังว่าข้าจะไม่ต้องลงมือเองจริงๆ”
พึมพำออกมาคนเดียวอยู่หลายคำสุดท้ายโจวหยางก็เริ่มเข้าฌานทำสมาธิจนกว่าจะถึงเมืองเล่ยปาคงจะยังไม่มีการปะทะเกิดขึ้นทว่ากลุ่มโจรสมิงดำนั้นชื่อเสียงเลื่องลือและมีสมาชิกอยู่ทั่วทุกที่ทันทีที่พวกเขาไปถึงเมืองเล่ยปาก็คงถูกพบตัวแล้ว ตามแผนที่วางไว้เมืองเล่ยปาคือจุดสำคัญที่จะต้องสลัดการไล่ตามของโจรกลุ่มนี้ให้ได้!
อีกด้านหนึ่งหวงฉีหัวหน้ากลุ่มโจรสมิงดำก็นำลูกสมุนติดตามร่องรอยขององค์ชายสี่มาติดๆแม้ว่าจะเสียเวลาไปเป็วันแต่สุดท้ายตอนพลบค่ำพวกเขาก็ตามมาถึงหมู่บ้านเล็กๆที่ใช้เป็จุดพักสินค้าของเหล่านักเดินทาง
“ม้าเร็วสองตัวถูกซื้อไปเมื่อเช้านี้โดยชายหนุ่มแปลกหน้าเป็ไปได้สูงว่าคือเตาเหวินเทียน”
สมุนโจรคนหนึ่งกลับมารายงานหวงฉีหลังจากแยกย้ายกันไปตรวจสอบภายในหมู่บ้านหวงฉียังคงนิ่งเงียบรอคอยจนกระทั่งเวลาผ่านไปครึ่งก้านธูปสมุนที่ส่งออกไปทั้งหมดก็กลับมารายงานจนครบ
“คนที่ซื้อม้าเร็วไปต้องเป็พวกเขาแน่หากดูจากเส้นทางแล้วจุดหมายของพวกเขามีความน่าจะเป็อยู่สองจุดคือเมืองเล่ยปาและเมืองเค่อ”
หวงฉีคิดไปพลางเคาะนิ้วไปพลางขณะที่หลับตาลงเหล่าลูกสมุนที่เขาพามาตอนนี้มีอยู่ยี่สิบเจ็ดคนแต่ละคนล้วนเป็ผู้ฝึกฝนพลังยุทธ์อย่างไรก็ตามก่อนหน้านี้ที่ประตูเมืองทิศเหนือเขาได้ตรวจสอบศพของคนที่หนุ่มบัณฑิตส่งมารั้งอีกฝ่ายเอาไว้ผลกลับทำให้เขาไม่สบายใจอย่างมาก
ในจำนวนทั้งแปดคนนั้นมีอยู่สองคนที่ต่างไปจากคนอื่นๆหกคนนั้นตายด้วยรอยกระบี่อย่างชัดเจนแต่อีกสองคนที่ดูเหมือนจะกำลังหลบหนีนั้นไม่มีร่องรอยของกระบี่อยู่บนร่างแต่กลับเหมือนถูกอะไรบางอย่างแทงทะลุไปนี่จึงทำให้หวงฉีคาดเดาว่ามันคือปราณกระบี่!
เตาเหวินเทียนนั้นเป็องครักษ์ระดับสามซึ่งโดยทั่วกันย่อมรู้ว่าองครักษ์ระดับสามนั้นจะมีความแข็งแกร่งระผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่เจ็ดถึงขั้นที่สิบอย่างไรก็ตามผู้ฝึกยุทธ์นั้นก็ยังเป็แค่ผู้ฝึกยุทธ์ยังไม่สามารถเข้าถึงพลังฟ้าดินได้การจะใช้ปราณออกมาได้นั้นมีเพียงแต่ปรมาจารย์ดินขึ้นไปเท่านั้นถึงจะทำได้!
ในแผ่นภูมิภาคเหนือนั้นมีการแบ่งขั้นจอมยุทธ์อย่างชัดเจนโดยแบ่งออกเป็ทั้งหมดสามขั้นขั้นแรกคือผู้ฝึกพลังยุทธ์ในขั้นนี้ผู้ฝึกฝนจะสามารถดูดซับพลังฟ้าดินมาเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับร่างกายต่อมาคือขั้นปรมาจารย์ดินซึ่งนับเป็ยอดยุทธ์ในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์! ปรมาจารย์ดินนั้นต่างไปจากผู้ฝึกยุทธ์ที่มีร่างกายและสมรรถภาพอันแข็งแกร่งเท่านั้นแต่ปรมาจารย์ดินนั้นสามารถใช้พลังภายในออกมาต่อสู้ได้ในประเทศอวิ้นจูนั้นมีปรมาจารย์ดินอยู่ไม่มากนักต่อให้นับรวมทั้งประเทศก็มีอยู่ไม่เกินร้อยคน!
ขั้นสุดท้ายก็คือปรมาจารย์ฟ้า! ในสายตาคนธรรมดานั้นปรมาจารย์ฟ้าไม่ต่างไปจากเทพเซียนปรมาจารย์ฟ้านั้นไม่เพียงใช้พลังภายในได้เท่านั้นแต่สามารถหยิบยืมพลังฟ้าดินเอามาใช้เป็ของตัวเองได้ด้วย!หากคิดว่าในประเทศอวิ้นจูมีปรมาจารย์ดินอยู่เพียงหยิบมือเท่านั้นสำหรับปรมาจารย์ก็หายากยิ่งกว่าขนหงส์เขากิเลนในประเทศอวิ้นจูแห่งนี้มีปรมาจารย์ฟ้าอยู่เพียงสิบสองคนเท่านั้น!
นอกจากนี้ทุกขั้นยังแบ่งออกเป็สิบขั้นย่อยตามความแข็งแกร่งของผู้ฝึกยุทธ์หวงฉีเองก็เป็หนึ่งในปรมาจารย์ดินเช่นกัน! และเขายังเป็ถึงปรมาจารย์ดินขั้นสี่!เดิมทีเขาคาดเดาว่าเตาเหวินเทียนที่เป็องครักษ์ขั้นสามนั้นจะเป็เพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสิบเท่านั้น!อย่างไรก็ตามด้วยร่องรอยของปราณที่คาดว่าเป็ปราณกระบี่บนศพที่ประตูทิศเหนือนั้นทำให้เขาต้องคิดคำนวณอีกครั้ง
เป้าหมายของอีกฝ่ายมีความเป็ไปได้ทั้งสองทางหากเป็ก่อนหน้านี้เขาจะเลือกแบ่งคนเป็สองกลุ่มแล้วติดตามไปทั้งสองเส้นทางอย่างไรก็ตามเมื่ออีกฝ่ายเป็ถึงปรมาจารย์ดินการแบ่งคนไปสองกลุ่มนั้นย่อมไม่มีประโยชน์มีเพียงปรมาจารย์ดินอย่างเขาเท่านั้นที่จะรับมือกับปรมาจารย์ดินด้วยกันได้!
“ผิดพลาด!ข้อมูลพวกนั้นผิดพลาดทั้งหมด!หากเป็แบบนี้ห้าเท่าก็ไม่พอแล้ว!”
หวงฉีคำรามออกมาอย่างไม่สบอารมณ์!นี่เป็งานที่ขาดทุนชัดๆต่อให้อีกฝ่ายเป็เพียงปรมาจารย์ดินขั้นหนึ่งแต่หากจะจัดการก็ใช่ว่าจะง่ายๆไม่รู้ว่าฝ่ายเขาจะต้องเสียหายมากเท่าไหร่
“เทียบกับเมืองคือที่เยื้องไปทางตะวันตกแล้วมีโอกาสที่พวกเขาจะไปทางเมืองเล่ยปามากกว่า...แดนเหนืออย่างนั้นรึ?ม้าเร็วสองตัวที่พวกเขาซื้อไปอย่างมากก็เร่งเต็มฝีเท้าได้เพียงแค่สามสีวันเท่านั้นเตรียมตัวเดินทาง!”
หวงฉีตัดสินใจนำกลุ่มโจรเร่งเดินทางไปยังเมืองเล่ยปาทันทีแม้ว่าหวงฉีจะไม่สบอารมณ์แต่กลุ่มโจรสมิงดำจะต้องทำงานให้สำเร็จ! หรือหากว่าเขาเดาผิดจริงๆก็ยังใช้ข้ออ้างที่อีกฝ่ายให้ข้อมูลผิดพลาดมาแย้งได้
“เฮอะ! รอให้จับตัวองค์ชายสี่ได้ก่อนแล้วค่อยขูดรีดพวกมันทีหลังก็แล้วกัน!”
หวงฉียิ้มออกมาอย่างเหี้ยมโหดก่อนจะนำกลุ่มโจรมุ่งหน้าไปยังเมืองเล่ยปาทันที
7K
