เหมันต์พ่ายรัก

????เหมันต์พ่ายรัก????

บทที่ 04

         ร่างบางเดินลากกระเป๋าเดินทาง โดยมีแม่ของเธอและเพื่อนสนิทอีกสองคนตามมาส่ง บริษัททัวร์จะมีป้ายสัญลักษณ์บอกว่าอยู่จุดไหน เธอเดินตรงไปยังกลุ่มทัวร์ที่มีคนยืนรออยู่ประมาณยี่สิบคน

        "ใช่น้องนับหนึ่งหรือเปล่าคะ" หัวหน้าทัวร์เดินเข้ามาถามเธอ

        "ใช่ค่ะ" เสียงหวานตอบกลับไป

        "อ่า อยู่รวมกลุ่มกันตรงนี้นะคะ ห้ามแยกไปไหน ใกล้เวลาเครื่องออกแล้ว" หัวหน้าเอ่ยบอกหญิงสาว

        "ค่ะ ขอเวลาสักครู่นะคะ"

        เธอบอกก่อนที่หัวหน้าทัวร์จะเดินออกไป เธอสวม กอดผู้เป็๲แม่แ๲๤แ๲่๲ เธอกับแม่ไม่เคยห่างกันไกลขนาดนี้ ก็ต้องมีห่วงเป็๲ธรรมดา ก็เธอเหลืออยู่แค่สองคนแม่ลูกนี่

        "เดินทางปลอดภัยนะลูก" แม่สวมกอดเธอแน่น พลางหอมแก้มลูกสาวฟ่อดใหญ่

        "ค่ะแม่ หนึ่งรักแม่นะคะ" เธอหอมแก้มแม่กลับเช่นกัน

        "ดูแลตัวเองดีๆนะ" แม่หญิงสาวอวยพรพลางลูบหัวลูกสาวเบาๆ

        "ค่ะ งื้ออ คิดถึงแม่จัง" เธออ้อนผู้เป็๲แม่

        "หืม ยังไม่ทันจะไปเลย" แม่เธอเอ่ยแซวลูกสาว

        "ก็จริงๆนี่นา" เสียงหวานเอ่ยประจบผู้เป็๲แม่

        "ไปได้แล้วมึง เขารอมึงคนเดียวเนี่ย" ซูซี่บอกกล่าวเพื่อนสาว เมื่อเห็นกลุ่มทัวร์มองมาที่เธอเป็๲ตาเดียว

        "อือ งั้นไปก่อนนะ"

        "ดูแลตัวเองด้วยนะมึง" น้ำตาลสวมกอดเพื่อนรัก

        "อย่าลืมถ่ายรูปสวยๆมาด้วยนะมึง เอาผู้หล่อๆกลับมาด้วย คิกๆ" ซูซี่จีบปากจีบคอพูดพลางหัวเราะคิกคัก

        "ย๊ะ หนึ่งไปก่อนนะคะ" เธอกอดลาแม่อีกครั้ง ก่อนจะโบกมือบ๊ายๆ แล้วเดินไปยังกลุ่มทัวร์ที่รออยู่

        "เดินทางปลอดภัยน๊า"

         เพื่อนทั้งสองคน๻ะโ๠๲บอกเธอ นับหนึ่งหันมายิ้มให้ก่อนจะเดินเข้ากลุ่มทัวร์ไป ร่างบางเดินลากกระเป๋าขึ้นเครื่อง เก็บกระเป๋าเรียบร้อย ก่อนจะเดินไปนั่งที่ ไม่นานเครื่องบินก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เธอมองพื้นข้างล่างด้วยความตื่นตาตื่นใจ นี่เป็๲ครั้งแรกที่เธอได้เห็นอะไรแบบนี้ หญิงสาวรู้สึกตื่นเต้นจนรู้สึกปวดฉี่ ก่อนจะลุกไปเข้าห้องน้ำ ตอนเดินออกมาเธอเผลอไปชนกับคนร่างสูงจนเซล้ม ดีที่เขาขว้าเธอไว้ทัน

        "Sorry! I'm Thank you" เธอเอ่ยขอโทษ พลางขอบคุณที่ช่วยเธอไว้

        "คุณ"

         เสียงทุ่มเอ่ยพึมพำเบา เขาจำเธอได้ดีคนที่เจอที่ผับวันนั้น เธอคงจำเขาไม่ได้เพราะวันนั้นเธอเมา ร่างบางเงยหน้ามองคนตัวโตที่จับแขนเธอไว้ ไม่ยอมปล่อยเสียที เขาสวมแว่นตาสีดำ ทำให้มองไม่เห็นหน้าเขาชัดเท่าไหร่

        "เอ่อ รู้จักฉันหรอคะ" เธอถามอย่างแปลกใจ เพราะเธอเองก็ไม่รู้จักเขา

        "เปล่า" เขาตอบเสียงเรียบนิ่ง

        เขาปล่อยร่างบางเป็๲อิสระ ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป นับหนึ่งเกาหัวแบบงงๆ แต่เธอไม่ได้ใส่ใจอะไร ก่อนจะเดินไปนั่งที่ตัวเอง ประมาณ 5 ชั่วโมงกว่าๆก็ถึง ร่างบางลุกขึ้นพร้อมลูกทัวร์คนอื่นๆ ก่อนจะลากกระเป๋าตามเขาไป มีรถประจำทางสำหรับทัวร์จอดรออยู่แล้ว ก่อนที่จะมีไกด์นำเที่ยวและคนของบริษัททัวร์รวมๆ แล้ว 23 คนรวมทั้งนับหนึ่งด้วย เธอเดินไปนั่งตรงท้ายของรถเธอไม่ค่อยชอบคนเยอะสักเท่าไหร่ ก่อนจะมีผู้ชายหน้าตี๋ๆคนนึง เดินมานั่งข้างๆเธอ

        "เธอชื่ออะไรหรอ" เขาสกิดไหล่หญิงสาว

        "ชื่อหนึ่ง" หญิงสาวบอกกล่าวพลางเสมองไปตามข้างทาง

        "เราชื่อจอมทัพนะ ยินดีที่ได้รู้จัก" เขาส่งยิ้มไปให้หญิงสาว

        "อื้ม" เธอตอบรับก่อนจะยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปข้างทางไปเรื่อย

        "เธอมาคนเดียวหรอ" จอมทัพยังคงไม่ละความพยายามที่จะคุยกับหญิงสาว

        "ใช่ แล้วคุณล่ะ"

        "มากับเพื่อนน่ะ มันนั่งอยู่ข้างหน้านู้น" เขาชี้ไปที่ผู้หญิงผมหยิกๆ เซอร์ๆที่นั่งอยู่ข้างหน้า

        "อ้อ" เธอพยักหน้าเป็๲การบอกว่ารับรู้

        "ทำไมถึงอยากมาที่นี่ล่ะ"

        "ก็ไม่รู้สิ เราแค่อยากมาน่ะ" เธอส่งยิ้มให้เขา

        "เราไม่ได้อยากมาหรอก แต่ยัยผิงมันชวนมา มันอยากมาแต่ไม่มีเพื่อน" จอมทัพเอ่ยต่อว่าเพื่อนที่นั่งอยู่ห่างๆอย่างไม่จริงจังนัก

        "หรอ" เธอตอบรับในลำคอก่อนจะหันหน้าไปถ่ายรูปต่อ

         จอมทัพก็ชวนเธอคุยไปเรื่อยตามทาง ก่อนที่ร่างบางจะรู้สึกตื่นเต้นเมื่อรถทัวร์แล่นเข้าไปในเขตทะเลทราย เธอยกกล้องกดชัตเตอร์รัวๆ เธอมัวแต่สนใจข้างทางจนไม่ได้สนใจคนข้างๆแม้แต่น้อย ประมาณครึ่งชั่วโมงรถก็แล่นมาจอดที่โรงแรมแห่งหนึ่ง ก่อนที่ทุกๆคนจะยกกระเป๋าสัมภาระตัวเองลงไปรวมกันอยู่ข้างล่าง

        "เอาล่ะค่ะทุกคนตอนนี้เราก็มาถึงที่หมายแล้วนะคะ วันนี้เราจะพักที่โรงแรมก่อน เราจะมีห้องให้นะคะ ให้นอนเป็๲คู่เนาะ จะได้มีเพื่อน ขอให้ทุกคนเอาสัมภาระไปเก็บแล้วทุ่มหนึ่งลงมาเจอกันที่ห้องอาหารนะคะ เชิญทุกคนแยกย้ายกันได้ค่ะ"

         เสียงหัวหน้าทัวร์ประกาศบอกลูกทัวร์ นับหนึ่งยืนนิ่งเมื่อเธอไม่มีคู่ ทุกคนจับคู่กันแล้วก็เดินเข้าห้องพักไป

        "นี่ๆ เราชื่อผิงนะ พักด้วยกันมั้ย"

         ผู้หญิงผมหยิกฟูเดินเข้ามาหาเธอ เมื่อเธอเองก็ไม่มีเพื่อน มีเพียงจอมทัพซึ่งเขาเป็๲ผู้ชาย

        "อ่า เราชื่อหนึ่งนะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"

         เธอส่งยิ้มให้หญิงสาวก่อนจะพากันเดินเอากระเป๋าเข้าไปเก็บในห้องพักส่วนตัว มีสองเตียงพอดี นับหนึ่งเลือกฝั่งซ้ายอยู่ติดประตู ส่วนผิงนอนฝั่งขวาอยู่ติดห้องน้ำ ทั้งคู่เก็บกระเป๋าเสื้อผ้าก่อนจะมานั่งที่ปลายเตียง

        "นี่พึ่งจะห้าโมงครึ่งเอง ยังมีเวลาอีกเยอะ เธอไปอาบน้ำก่อนสิ" ผิงเอ่ยบอกนับหนึ่ง

        "อื้อ"

        ร่างบางขว้าผ้าขนหนูก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป อาบชำระร่างกายเสร็จเธอก็เดินออกมา ผิงก็เดินเข้าไปอาบต่อ นับหนึ่งเลือกใส่กางเกงขายาวสีดำ กับเสื้อยืดสีฟ้า ปล่อยผมสยายเต็มกลางหลัง เธอทาครีมก่อนจะตามด้วยแป้งเด็กกลิ่นหอมอ่อนๆ ทาลิปมันแค่นั้น เธอเดินไปนั่งเล่นโทรศัพท์บนที่นอน ก่อนจะกดโทรหาแม่ของเธอ

        "ฮัลโหลแม่" เสียงหวานกรอกไปตามสาย

        "อ้าวหนึ่ง ถึงแล้วหรอลูก"

        "ถึงแล้วค่ะ"

        "เป็๲ไงบ้างลูก" เธอถามลูกสาวด้วยความเป็๲ห่วงเมื่อต้องอยู่ไกลกัน

        "ก็ดีค่ะ บริษัททัวร์เขาก็ดูแลดีค่ะ"

        "อื้อ ดีแล้วลูก"

         ร่างบางคุยกับแม่สักพักก็วางสาย เธอโพสต์รูปที่พึ่งถ่ายมาพร้อมแคปชั่นเที่ยวทะเลทรายครั้งแรกในชีวิต แฮชแทค #ความฝันเป็๲จริง