
ไท่เจี๋ยน 太监
(ขันทีเคียงบัลลังก์)
วังหลวงส่านชี ณ ที่แห่งนี้มีเพียงฮ่องเต้ที่กุมอำนาจไว้ และมีองค์ชายสามพระองค์ที่เกิดจากเืเนื้อเชื้อไข จากฮ่องเต้และฮองเฮา มีขันทีรูปงามผู้หนึ่งที่กุมหัวใจขององค์ชายซือเฉิงเอาไว้มานานปี ยามนี้องค์ชายได้เติบโตเป็หนุ่มรูปงาม
หากในจิตใจเขานั้น ช่างว้าเหว่นัก มีเพียงขันทีผู้นี้เท่านั้นที่คล้ายโอสถรสหวาน หากฝืดขมก็ยอมทน หากหวานเลี่ยนกลับสุขสม
แต่ทว่า ด้วยความรักที่มีให้ ขันทีชิงฮวาผู้นั้นกลับยิ่งทำตัวเ็า เดิมทีจิตใจดีคอยเอาใจเขา
บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนจนน่าโมโห เหตุใด ไม่ยอมรับความรู้สึกของข้า... เหตุใดเ้าถึงเ็ากับข้าเช่นนี้
เสียงเพลงขับกล่อม ยามค่ำคืน มีเพียงท่าน ที่สามารถทำให้ข้าหลงใหล ดั่งกำยานชวนสูดดมคล้ายหลับฝัน
"ยามนี้องค์ชายต้องเสด็จไปยังตำหนักส่านชี...เหตุใดยังคอยตามข้าอยู่ได้?"
"ข้าไม่้าหญิงใดมาเป็ชายาของข้า...มีเพียงเ้าที่ข้าอยากร่วมหอด้วย..."
"ข้าไร้รัก ไร้หัวใจนัก...ขอองค์ชายโปรดอภัย...เกรงว่าขันทีเช่นข้าจะตั้งตนเป็อื่นไปมิได้"
"ก็มีเพียงเ้าที่ยังทำให้ข้าเ็ป"
เหตุใดเล่าถึงยังคะนึงหามิขาดหาย....
มีเพียงใจของข้าเท่านั้นหรือที่ยังคงรอคอยเพียงเ้า ถึงแม้ยามใดต้องเ็ป
แต่ข้ามิอาจลืม..ใบหน้าของเ้าได้เลยสักชั่วยาม....
ข้าจะทำทุกทางให้เ้ายืนเคียงคู่บัลลังก์ข้างกายข้า....จนกว่าขีวิตจะหาไม่...
ฝากบทนำ เอาใจช่วยองค์ชายซือเฉิงกันด้วยนะคะ ><