(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ตอนที่ 11กลับเข้าฝั่ง ธามกับเพชรพันปียกมือไหว้ขอบคุณผู้มีพระคุณทั้งสองคนอย่างนอบน้อม ถ้าไม่ได้ทั้งคู่ช่วยเหลือ เขาและเธอก็อาจจะตกทะเลตายไปแล้วก็ได้ แถมลุงชอบยังขอแบ่งน้ำมันทั้งจากเรือของลุงเองและเรือของชาวบ้านบางส่วนให้ด้วย ซึ่มากพอที่จะทำให้ไปถึงยังจุดที่ต้องการได้“ลุงกับป้าจะไม่เข้าฝั่งพร้อมกันหรือคะ” เพชรพันปีถามอีกครั้ง“ป้ากับลุงอยากอยู่ที่นี่ต่ออีกสักวันสองวัน คุณธามกับหนูเพชรเข้าฝั่งแล้วจะกลับกรุงเทพฯ เลยหรือเปล่าจ๊ะ” ป้าชบาเปลี่ยนเรื่องถามต่อ“คิดว่าคงจะพักในเมืองก่อนสักคืน จากนั้นค่อยกลับค่ะ” เพชรพันปีตอบ“พ่อหนุ่มล่ะ จะกลับพร้อมหนูเพชรเลยไหม”“คงจะเป็นอย่างนั้นครับ คงพักที่บ้านของผมสักคืน แล้วค่อยไปขึ้นเครื่องที่หาดใหญ่”สองสามีพยักหน้ารับรู้ หลังจากการล่ำลาจบลง ธามกับเพชรพันปีก็มุ่งหน้ากลับไปยังที่หมายของพวกเขาต่อทันที“ผมรู้สึกใจหาย” นักแสดงหนุ่มพูดออกมาเมื่อเห็นว่าเพชรพันปีมาอยู่ข้างๆ ในขณะที่กำลังขับเรือ“ใจหายทำไม”“ตอนที่อยู่บนเกาะผมรู้สึกสบายใจมาก พอรู้ว่าจะต้องกลับมาสู่โลกที่วุ่นวายในอีกไม่กี่วัน เลยรู้สึกใจหาย” ธามอธิบายความคิดของเขาให้เธอฟัง“ช่วงนี้คุณพักงานไม่ใช่เหรอ”“ใช่”“ถ้าคุณอยากสงบก็ไม่ต้องอ่านข่าวสิ ตัดขาดโลกภายนอกไประหว่างที่คุณหยุดพัก ลองไม่เล่นโซเชียล เฟซ ไลน์ ไอจี ทวิตเตอร์ แล้วก็บรรดาแอปพลิเคชันที่ใช้ในการสื่อสารต่างๆ ก็เลิกใช้ไปซะ ใช้แค่รับโทรศัพท์ แต่ต้องเป็นสายที่คุณรู้จักเท่านั้นนะ ไม่รับนัดใคร แบบนี้มันคงช่วยได้มาก” หญิงสาวแนะนำ“ถึงผมจะมีบัญชีโซเชียลต่างๆ แต่ผมก็ไม่ค่อยเล่นพวกนี้อยู่แล้ว ส่วนมากผมก็แค่อ่านข่าว”“เดี๋ยวนี้คนติดพวกเครื่องมือสื่อสารมากไปจนลืมใส่ใจคนรอบตัว ตอนที่อยู่ที่บ้าน บ้านของฉันจะมีกฎว่าเมื่ออยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวครบทุกคน เราจะต้องเอาเครื่องมือสื่อสารทุกชนิดวางไว้บนโต๊ะที่มุมห้องและลืมมันไปซะ ถ้ามีใครโทรมาค่อยไปรับ”“ดีจัง ผมจะทำบ้าง บางทีการตัดขาดจากโลกภายนอกไปสักสามเดือนน่าจะดี”“บางทีการที่เราได้อยู่ในโลกส่วนตัวของเราเงียบๆ มันจะทำให้เราสงบขึ้น”“คุณเคยทำเหรอ”“เคย แต่โลกส่วนตัวที่ฉันว่า คือโลกที่มีครอบครัวของฉันอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา การได้กลับบ้าน ได้เจอพ่อแม่ พี่ชายพี่สาว ได้พูดได้คุยกัน เป็นเป็นสิ่งที่วิเศษมากสำหรับฉัน มันคือโลกที่ฉันสามารถทิ้งตัวลงไปแล้วไม่เจ็บตัวเจ็บใจ” “คุณโชคดีที่เกิดมาในครอบครัวที่พ่อแม่รักกันและเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อลูก” ธามยิ้มรับรู้ถึงความอบอุ่นจากครอบครัวของเธอได้จากแววตา“พ่อแม่ทุกคนก็เป็นแบบนั้น”“ไม่ทุกคน บางคนทิ้งลูกไปโดยไม่สนใจด้วยซ้ำว่าลูกจะอยู่ยังไง จะคิดถึงและโหยหาความรักมากแค่ไหน” เขายังคงย้ำคำเดิม และเพชรพันปีสังเกตได้ว่าสายตาของธามแสดงความเจ็บปวดออกมาโดยที่เจ้าตัวนั้นแทบไม่รู้ตัว นอกจากความเจ็บปวดแล้ว มันยังมีความน้อยใจสะเทือนใจอยู่ในนั้นด้วย“ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็ยังเชื่อว่าจะต้องมีเหตุผล ซึ่งบางครั้งเหตุผลนั้นเราอาจจะไม่เข้าใจมัน”“เหตุผลกับคำว่าเห็นแก่ตัว สองคำนี้มันใกล้กัน คนเราสามารถหาเหตุผลมาสร้างความเห็นใจให้กับความเห็นแก่ตัวของตัวเองได้เสมอ” ธามยังคงย้ำในสิ่งที่เขาคิดแม่ค้าสาวถอนหายใจออกมาเบาๆ ไม่อยากจะเถียงกับเขาแล้ว และถ้าจะให้เดาผู้ชายที่กำลังขับเรืออยู่คนนี้คงมีประสบการณ์ที่ไม่ดีนักเกิดขึ้นในชีวิต“ฉันไม่รู้ว่าคุณเจออะไรมาบ้างนะ แต่ฉันไม่อยากให้คุณเอาอดีตมาสร้างอคติในใจ บางครั้งการเปิดใจจะช่วยให้สบายใจขึ้นไม่มากก็น้อย”“มันไม่ง่าย”“แต่ก็ไม่ยากไม่ใช่เหรอ”“สำหรับผมมันยาก”“ไม่ยาก ถ้าคุณพยายาม”“เอาเป็นว่าถ้าผมอยากเปิดใจ ผมจะบอกคุณคนแรก” เพชรพันปีหันมามองเขาด้วยความแปลกใจเมื่อได้ยินแบบนั้น“ทำไมต้องบอกฉันเป็นคนแรก”“เพราะคุณเป็นคนแรกที่บอกให้ผมเปิดใจ” เพชรพันปีอึ้งไปเล็กน้อย ธามเปลี่ยนเรื่องพูดต่อไปว่า“กลับเข้ากรุงเทพฯ แล้ว ถ้าไม่ติดอะไรทำข้าวกล่องให้ผมต่อเลยนะ” หนุ่มเปลี่ยนเรื่อง“จะไม่ให้พักเลยหรือไง” เพชรพันปีบ่นเบาๆ“การเดินทางไม่น่าจะเหนื่อย เพราะคุณแค่นั่งรถแล้วไปต่อเครื่อง เดินทางไม่ถึงครึ่งวันด้วยซ้ำ”“แหม คิดเองเลยนะคุณ”“ผมให้คุณมื้อละสองพันก็ได้ ตกลงไหม” ชายหนุ่มเอาเงินมาล่อ“ตกลง” เพชรพันปีตอบทันที“งกไม่เปลี่ยน” ธามแกล้ง่า“ไม่ได้หรอก อาหารหนึ่งชุดแลกกับเงินสองพันคุ้มจะตาย” เพชรพันปียิ้มอย่างมีความสุข“ทำให้อร่อยคุ้มค่าเงินก็แล้วกัน ผมอยากกินหมูย่างโป๊ยกั๊ก”“เจ้าค่ะ คุณท่าน ไม่ต้องห่วง ฉันจะทำให้อร่อยสุดฝีมือเลย” หญิงสาวประชด ส่วนคนรอกินนั้นได้แต่ยิ้ม ทันทีที่มาถึงที่พักเพชรพันปีถูกบรรดาเพื่อนๆ รุมกอดด้วยความเป็นห่วง ธามมองภาพตรงหน้าแล้วลอบยิ้ม เมื่อเห็นความรักความห่วงใยของเพื่อนที่มีให้กันมากมายแบบนั้นดรุณี สนิทพิมพ์และพรพรรณเดินตรงเข้าไปหาธามต่อ หลังจากได้รู้จากเพื่อนว่าเธอติดเกาะอยู่กับเขา ทั้งสามคนขอบอกขอบใจนักแสดงหนุ่มกันยกใหญ่ แถมยังขอถ่ายภาพเป็นที่ระลึกอีกด้วย ธามยอมโดยดีกลายเป็นว่าเพื่อนๆ ของเธอกลายเป็นแฟนคลับของเขาไปแล้ว หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก นักแสดงหนุ่มก็ขอแยกตัวไป ส่วนเพชรพันปีนั้นยังต้องเจอคำถามจากเพื่อนต่อ“ไปรู้จักกับเขาได้ยังไง”“แกกับเขาคบกันในสถานะไหน”“แล้วไปอยู่ที่เกาะมีเรื่องโรแมนติกอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า”เพชรพันปีนั่งกุมขมับเมื่อเจอคำถามของเพื่อนแต่ละคน และดูเหมือนว่ามันจะยังไม่จบแค่นี้“พวกแกหยุดถามได้แล้วมั้ง ถามมาตั้งแต่เจอหน้ากันจนตอนนี้จะสองทุ่มแล้ว ไม่เหนื่อยหรือไง” เพชรพันปีย้อนหลังจากถูกรุมมานานหลายชั่วโมง“ก็ตอบมาสิ พวกเราจะได้เลิกถาม” พรพรรณเอ่ย เพราะไม่ว่าถามมากขนาดไหนเพชรพันปีก็ตอบไม่ชัดเจนสักอย่าง“ก็ไม่รู้จะตอบอะไร เขาเป็นลูกค้าอาหารปิ่นโตของฉัน แล้วพอดีช่วงนี้เขาอยากพักงานในวงการเลยมาเที่ยว พอเจอกันก็ชวนไปลงเรือเล่น แล้วบังเอิญเรือโดนขโมยน้ำมัน ก็เท่านี้เอง” หญิงสาวเล่าเรื่องจริงเป็นรอบที่เท่าไรแล้วไม่รู้“แต่ท่าทางเขาดูสนิทกับแกนะ”“มันก็สนิทแบบแม่ค้ากับลูกค้า ไม่มีอะไรหรอกน่า”“แน่ใจนะว่าไม่มีอะไร” สนิทพิมพ์ถามย้ำ“แน่”“เพชร ฉันว่ามีหน่อยก็ดี คุณธามหล่อเข้มเป็นบ้าเลยแถมยังสง่า เดินนี่หลังตรงเป๊ะบุคลิกดีเป็นบ้า ไม่สนเขาเหรอ แกชอบผู้ชายเข้มๆ นี่” ดรุณีถามบ้าง“ชอบ แต่คนนี้ไม่เอา”“ทำไม” เพื่อนทั้งสามถามออกมาพร้อมกัน“ถึงจะหล่อแค่ไหนแต่ปากร้ายฉันก็ไม่เอาหรอก ผู้ชายบ้าอะไรเลี้ยงหมาในปากไว้เป็นร้อย” คำตอบนั้นทำเอาเพื่อนๆ ต่างพากันหัวเราะ“แกก็ไม่เบาเหมือนกัน ปากร้าย”“ฉันชอบผู้ชายอบอุ่น”“แกอยากมีแฟนเป็นเตาแก๊สหรือไง” พรพรรณพูดอย่างหมั่นไส้เมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทนั้นเรื่องมากเหลือเกิน“เปล่า อยากได้เตาผิง” เพชรพันปีกวน แต่มันก็เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้เป็นอย่างดี“เอาล่ะ แกคงอยากพักแล้ว” ดรุณีพูดแทรกขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนมีท่าทีเหนื่อย“ใช่ ฉันอยากนอนมากเลย”“ถ้าอย่างนั้นนอนเลย ว่าแต่พรุ่งนี้ตื่นเช้าหน่อยนะ เราต้องเดินทางไปสนามบินด้วย” สนิทพิมพ์ย้ำ ก่อนที่ทุกคนจะออกไปจากห้องพัก และปล่อยให้เพชรพันปีได้พักผ่อนตามที่ใจเธอต้องการ หลังจากที่ลูกสาวกลับมาอย่างปลอดภัย เถ้าแก่ทองคำแท้และคุณนายพลอยพันแสงก็รีบพาลูกสาวคนเล็กไปทำบุญเป็นการใหญ่ กว่าถึงจะยอมปล่อยให้เพชรพันปีกลับไปทำงานตามปกติ แต่ก็ยังเป็นห่วงอยู่เมื่อคิดถึงสิ่งที่ลูกเล่าให้ฟัง เถ้าแก่ใหญ่เดินวนไปวนมาทำเอาผู้เป็นภรรยาต้องเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“เฮีย เดินวนไปวนมานานแล้วนะ คิดอะไรเหรอคะ” คุณนายพลอยพันแสงเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ เพราะตั้งแต่ลูกสาวกลับไปทำงาน สามีก็ทำท่าคิดมากแบบนี้มาตลอด“คิดเรื่องของไอ้เพชร”“ทำไมคะ เพชรมีอะไร”“แม่พลอย เพชรมันบอกว่าที่ไปติดเกาะนั่นเพราะเบื่อ และสาเหตุมันก็น่าจะมาจากการที่เพื่อนของมันมีคนรักกันหมดแต่มันยังโสด”“แล้วยังไงต่อ”“เฮียว่าลูกเรามันคงเหงา อาจจะอยากมีแฟน”“คงรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินมั้งคะเพราะเขาไปเป็นคู่ แต่ปรกติเพชรมันก็ชอบเที่ยวคนเดียวอยู่นะ” คุณนายพลอยพันแสงว่า“เฮียคิดว่ามันได้เวลาแล้ว ที่เฮียจะต้องทำอะไรสักอย่าง”“ทำอะไรคะ”“แม่พลอยจำเพื่อนรักของเฮียที่ชื่อเพ้งได้ไหม” เถ้าแก่ใหญ่ถาม“เฮียเพ้ง คุณพงษ์ศักดิ์ใช่ไหม เจ้าของร้านทองเหรอ” เธอพยักหน้ารับ“มันเป็นเพื่อนรักกับเฮีย เราเคยสัญญากันตอนสมัยหนุ่มๆ ว่าถ้ามีลูกจะให้แต่งงานกัน เมื่อหลายวันก่อนมันพูดว่าอยากจะแนะนำลูกชายให้รู้จักกับลูกสาวของเราไว้”“จะจับคู่ให้ลูกเหรอ” คุณนายพลอยพันแสงดักคอ“มันก็น่าลองนะ ไอ้เพ้งมันก็เพื่อนสนิทเฮีย นิสัยหรือก็ดีมาก ลูกมันก็น่าจะนิสัยดีเหมือนพ่อ แม่พลอยว่าจริงไหม”“เพชรมันไม่ยอมหรอก เฮียก็รู้ว่าลูกเราคนนี้ไม่ชอบให้ใครมาบังคับ ยิ่งบังคับยิ่งไม่เอา” พลอยพันแสงเตือนเพราะรู้จักนิสัยของลูกสาวคนเล็กดี เพชรพันปีไม่ใช่ผู้หญิงที่เชื่อฟังเหมือนกับทับทิมสยาม ยิ่งถ้าไม่เต็มใจจะทำด้วยแล้ว ถ้าบอกซ้ายจะไปทางขวาทันที“เฮียก็ไม่ได้บังคับ แต่จะแนะนำให้สองคนรู้จักกันเท่านั้น ถ้าชอบกันมันก็จะเป็นเรื่องดีนะ”“ผมขอค้านครับเตี่ย” เสียงของรัตนเพทายดังขึ้นแทรกการสนทนาของทั้งคู่ เขานั่งเคียงข้างมารดาสีหน้าเครียดและจริงจัง นี่ถ้าไม่เข้ามาคงไม่ได้ยินเรื่องที่น่าตกใจแบบนี้“จะค้านทำไมเจ้าเพ อย่ามาทำเป็นหวงน้องสาวไม่เข้าเรื่องหน่อยเลย”“เตี่ย เพไม่ได้หวงน้อง แต่เรื่องนี้ผมมองว่ามันไม่ใช่เรื่องที่จะมาจับคู่กันได้ ควรปล่อยให้เลือกเอง”“ปล่อยให้เลือกเองแล้วมันได้ผลดีไหม ทับทิมก็เคยเลือกเองแล้วดูผลที่ได้ มันถูกไอ้แมงดาหน้าเข้มนั่นทิ้งไปแบบไม่หันมามองเลย” เถ้าแก่ย้อนเขาเจ็บใจทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้ ตอนนั้นทับทิมสยามคบหากับผู้ชายไทยหน้าตาคมคาย เธอรักผู้ชายคนนั้นมาก มากเสียจนไม่ฟังคำเตือนของใคร และในที่สุดก็รู้ว่าผู้ชายคนนั้นหวังมาเกาะ เมื่อมันเจอที่เกาะใหม่ที่รวยกว่า มันก็ทิ้งลูกสาวของเขาไปแบบไม่ไยดี เขาจำสภาพของลูกสาวคนกลางได้เป็นอย่างดีว่ามันร้ายแรงแค่ไหน ยิ่งรู้ว่าผู้ชายคนนั้นเลวร้ายกว่าที่คิดไว้ ทั้งลงไม้ลงมือเมื่อไม่พอใจ ทั้งยังไม่ให้เกียรติ ต้องใช้เวลาอีกหลายปีกว่าที่เธอจะกลับมาสดใสเหมือนเดิม“แต่ทับทิมกับเพชรไม่เหมือนกันนะ เตี่ย” ลูกชายคนโตยังคงไม่ยอม“อย่าค้านตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มได้ไหม”“เฮียเอาจริงใช่ไหม” คุณนายเจ้าของโรงงานน้ำพริกถามสามีอีกครั้ง เป็นการตัดบทการโต้แย้งของลูกชายกับสามีไปในตัว“จริงที่สุด”“ถ้าเฮียจะทำอย่างนั้นฉันก็จะไม่ว่า แต่ขอร้องแค่พาสองคนมาแนะนำให้รู้จักกันก็พอนะ เรื่องอื่นให้ลูกตัดสินใจเอาเอง อย่าพยายามดันเด็ดขาด”เถ้าแก่ใหญ่ยิ้มเมื่อเห็นว่าภรรยาไม่คัดค้าน ส่วนคุณนายพลอยพันแสงได้แต่ถอนหายใจ พอจะเดาออกว่าถ้าเพชรพันปีรู้เรื่องนี้ มันคงจะมีเรื่องน่าปวดหัวตามมา“มันก็ต้องแบบนั้นอยู่แล้ว”“เตี่ยสัญญาแล้วนะว่าจะแค่ให้รู้จักกัน แค่นั้น” รัตนเพทายย้ำ“เออ” เถ้าแก่ใหญ่รับคำภรรยากับลูกชายอย่างขอไปทีเพื่อให้สองคนนี้สบายใจ แต่จะทำหรือไม่นั่นเป็นอีกเรื่อง คุณหมอธรอมยิ้มเมื่อเห็นลูกชายปลูกต้นไม้ที่สวนหลังบ้าน เพราะระยะสิบกว่าปีที่ผ่านมา ลูกชายแทบไม่มีเวลาหยุดพัก จะเจอหน้ากันแต่ละครั้งก็ยากเย็นเนื่องจากมีงานติดต่อกันทุกวัน บางครั้งไม่เจอหน้ากันร่วมเดือนเลยก็มี“พักงานนานหน่อยก็ดีนะ พักสักปีพ่อก็ไม่ว่า” ธามยิ้ม พอจะรู้ว่าพ่ออยากให้ตนเองนั้นทำงานให้น้อยลงบ้าง“พักนานแบบนั้นก็เคยตัวสิครับ”“ลูกทำงานหนักเกินไป แต่ช่างเถอะ มันเป็นความสุขของลูก ว่าแต่ไปติดเกาะมาหลายวัน ดูลูกสดใสขึ้นนะ”“ยังไงครับ”“ดูยิ้มมากขึ้น แล้วก็ดูเหมือนว่าลูกจะชอบมองดาวตอนกลางคืน”“ผมกำลังมองดาวนำโชคของตัวเองอยู่ครับพ่อ”“เชื่อเรื่องพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่”“จริงๆ ก็ไม่เชื่อหรอกครับ แต่มองไปนานๆ มันก็สวยดี”คุณหมอเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังอมยิ้ม รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างของลูกชาย“วันนี้หนูเพชรจะเอาอาหารมาส่งหรือเปล่า” คุณหมอวัยกลางคนเปลี่ยนเรื่อง“มาสิครับ ถ้าไม่มาผมเล่นงานแน่”“อาหารอร่อยทุกอย่างเลยนะ เต้าเจี้ยวหลนก็อร่อยมาก ลูกรู้ไหมว่าวันนี้จะทำอะไรมา”“เดายากครับ แต่ผมเชื่อว่าต้องอร่อย” ธามด้วยความมั่นใจ เขาไม่รู้ว่าเธอเก่งเรื่องอะไรบ้าง แต่เรื่องอาหารนั้นมันแน่นอนว่าเธอทำออกมาได้ดีมากทุกครั้งคำพูดของลูกชายทำให้คุณหมอธรเอะใจ พอเห็นแววตาของลูกชายเวลาพูดถึงเพชรพันปี ท่านก็เข้าใจอะไรบางอย่าง หวังว่าเรื่องดีๆ กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า
-------------------------------------------------------------------------------------------------โหลด (ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ) มาอ่านเพลินๆเลยค่ะ กดข้างล่างนี่เลย ???? https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTEzMTI4Ijt9สำหรับท่านใดอยากได้แบบรูปเล่ม สามารถติดต่อได้ที่????เพจตะวันเปรมปรีดิ์????Line :tawan9645 มี @ นำหน้าด้วยนะคะ
error loaded

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 11.....กลับเข้าฝั่ง (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 11.....กลับเข้าฝั่ง (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้