และพวกมันทั้งสองก็ดักรูนทั้งทางเข้าเมืองและออกจากเมือง
" จะไปไหนจ๊ะน้องสาว " โจรผอมพูดพร้อมชักมีดออกมา
" เฮ้ยๆ อย่าไปขู่เธอสิเดี๋ยวเธอจะกลัวเอา ต้องพูดดีๆอย่างข้า " โจรอ้วนวางมาด
" น้องสาว หมาตัวนั้นน่ารักจังพี่อยากได้เอาไปเลี้ยงน้องจะให้ไหมจ๊ะ "
ในขณะที่พวกโจรกำลังคุยกับรูน เธอก็ไม่ได้สนใจกับคำพูดของพวกเขาเลย สิ่งที่เธอสนใจสุดๆก็คือ....ถุงเงินของพวกโจรทั้งสองนั่นเอง
จะทำยังไงน้า......ถึงจะได้ถุงเงินนั่น
" น้องสาว เป็ใบ้รึไงจ้ะทำไมไม่คุยโต้ตอบกับพวกพี่บ้าง "
" พี่ชายสุดหล่อ อย่าทำร้ายข้าเลยนะ.....ถ้าพี่อยากได้หมาตัวนี้ก็เอาไปได้เลยนะ แถมข้าให้กระเป๋าใบนี้ด้วย "
ติดตั้งสกิลอ้อนวอน
" เออ ยังงี้ค่อยคุยกันง่ายหน่อย " โจรผอมเมื่อได้ยินจึงเก็บมีดไว้ในกระเป็าที่เดิม
" อ้าว? ทำไมนายหญิงถึงกลับคำล่ะครับ ไหนบอกว่าจะปกป้องข้า " เ้าหมาทวนคำพูดรูนที่เธอพูดก่อนหน้านี้
" ข้าเปลี่ยนใจแล้วน่ะ "
" อะไรกัน.... " เขาพูดอย่างผิดหวังในตัวรูน
" ข้าเก็บเ้าเอาไว้ใช้งานเท่านั้นแหละ แต่ตอนนี้เ้าต้องตอบแทนข้าแล้วนะอย่าลืมสิว่าข้าเคยช่วยชีวิตเ้าเอาไว้ "
" หน็อย! ยัยบ้ารูบี้รูน "
โฮ่งๆ โฮ่งๆ
" รำคาญเ้าหมานี่จริงๆ เห่าอยู่ได้ "
" เฮ้ย! ข้าว่าน้องสาวคนนี้สติไม่ดีเลยว่ะ "
" เ้าหมายความว่าไง? "
" ก็คนปกติที่ไหนคุยกับหมารู้เื่ล่ะ! "
" เออ จริงด้วยว่ะ "
ด้วยความสามารถพิเศษของรูน เ้าพวกโจรโง่จึงได้ยินแค่ภาษาหมา (โฮ่งๆ)