สัปดาห์ที่แสนวุ่นวายและอลหม่านของนับดาวและนายโชคดีผ่านไปแล้ว ทุกอย่างในห้องตอนนี้ ดูเข้าที่เข้าทาง เรียบเฉยและดูไม่มีอะไรแปลกใหม่ นับดาวยังคงใช้เวลาในห้องพักเพื่อทำงานบ้านทั้ง ๆ ที่งานบ้านก็แทบไม่มีอะไรให้ทำแล้ว
“วันนี้คุณถูบ้านมาสามรอบแล้วนะ อีกนิดนึงบ้านคงสะอาด จนสะท้อนเงาเป็กระจกได้แล้วมั้ง” นายโชคดีพูดหยอกนับดาวเล่น ช่างน่าประหลาดที่เธอไม่ต่อปากต่อคำอะไร
เธอเพียงหยุดถูบ้านแล้วเอาถังน้ำกับไม้ถูพื้นไปเก็บ แล้วก็ไปนั่งดูวิวเงียบ ๆ คนเดียวที่ระเบียงห้อง
นับดาวดูนิ่งเฉยและสงบปากสงบคำกว่าเมื่อสัปดาห์ก่อน จนบางครั้งนายโชคดีที่กำลังแอบมอง รู้สึกเหมือนหญิงสาวผู้นั้นมีอะไรในใจ บางครั้งเธอนั่งเหม่อลอย สายตามองทอดยาวไปไกล ซักพักก็เดินไปเปิดโน้ตบุ๊คเช็คอีเมล เช็คโทรศัพท์ แล้วก็มานั่งทอดถอนใจอยู่คนเดียว
สำหรับนายโชคดี นับดาวก็ดูน่ารำคาญอยู่หรอกเวลาที่เธอพูดมาก บ่นนู่นบ่นนี่ แต่มันก็ช่วยสร้างสีสันให้ห้องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ นี้ดูมีชีวิตชีวา พอนับดาวเปลี่ยนไปแบบนี้ ก็ทำให้นายโชคดีรู้สึกเป็ห่วงเธอไม่น้อย
เช้าวันนี้ก็เป็อีกวันที่นับดาวยังคงนิ่งเฉย หญิงสาวดูเหนื่อยล้า หมดแรง ทั้ง ๆ ที่เธอเพิ่งตื่นนอนและยังไม่ได้ทำงานหนักอะไร
ขณะที่หญิงสาวกำลังเก็บจานที่ล้างแล้วไปวางที่ชั้นพักจาน เธอได้เผลอทำจานใบหนึ่งหลุดมือ ตกลงมาแตก
นายโชคดีได้รีบวิ่งมาดูเธอด้วยความห่วงใย สิ่งที่ชายหนุ่มเห็นอยู่เบื้องหน้า คือภาพหญิงสาวที่เคยร่าเริงสดใส ในสัปดาห์ที่ผ่านมา นั่งกอดเข่าร้องไห้
เธอร้องไห้เหมือนคนที่เก็บกดและอัดอั้นอะไรไว้ในใจมาเนิ่นนาน เธอไม่ได้สนใจาแ ที่เกิดจากอุบัติเหตุเมื่อครู่ที่มือของเธอเลยด้วยซ้ำ
ชายหนุ่มค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเธออย่างเก้ ๆ กัง ๆ เขานั่งลงเบื้องหน้าของเธอ มือโปร่งแสงของเขาได้เอื้อมไปแตะที่แขนของเธอ ทำให้หญิงสาวรู้สึกถึงลมเย็นที่พาดผ่านแขนอันเรียวเล็กนั้น
“นับดาวคุณมีอะไรในใจใช่ไหม คุณบอกผมได้นะ คุณไม่ได้อยู่คนเดียวนะ คุณยังมีผมไง” นายโชคดีพยายามปลอบใจหญิงสาว แต่หญิงสาวก็ร้องไห้หนักขึ้น
นายโชคดีจึงค่อย ๆ เข้าไปโอบกอดเธอ ตอนที่ชายหนุ่มดึงหญิงสาวมาโอบกอดนั้น หญิงสาวถึงแม้จะััไม่ได้ถึงผิวกายที่มนุษย์จะพึงมีทั่วไป แต่เธอััได้ถึงสายลมเย็นที่มาต้องตัว แต่สายลมเย็นนั้นกลับทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นลึกลงไปถึงหัวใจ
ั้แ่เกิดเื่ราวมากมายในชีวิต่ที่ผ่านมา นี่คงเป็ครั้งแรกที่เธอได้ัักับคำว่าอุ่นใจ
ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดอะไร ชายหนุ่มก็คลายกอดแล้วมองที่มือเธอ มือนั้นมีแผลที่โดนเศษจานบาด ถึงแม้ว่าาแจะไม่ใหญ่มาก แต่ก็มีเืไหลออกมาพอสมควร
“คุณไปทำแผลก่อนนะนับดาว ถ้าทิ้งไว้เดี๋ยวแผลจะติดเชื้อ เดี๋ยวผมไปนั่งเป็เพื่อน” นายโชคดีพูดด้วยความห่วงใย
ในใจของชายหนุ่มที่เห็นสภาพของนับดาวในวันนี้ กลับมีความรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมา เขารู้สึกอยากปกป้องอยากดูแล แต่ก็รู้สึกอึดอัดที่ไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่าการััผ่านลม และบอกให้เธอทำนั่นทำนี่โดยที่มีเขาทำได้แค่นั่งข้าง ๆ
นายโชคดีเดินมานั่งข้าง ๆ หญิงสาว ซึ่งตอนนี้หยุดร้องไห้แล้ว และกำลังนั่งทำแผลที่โซฟาเงียบๆ
“คุณพูดกับผมได้นะ ถ้าคุณมีเื่อะไรในใจ ผมรู้ว่าผมอาจช่วยอะไรคุณได้ไม่มาก แต่ถ้ามีคนมาช่วยแบ่งเบาความรู้สึกบ้าง มันก็คงดีกว่าต้องแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวไม่ใช่หรอ” นายโชคดีพูด
“นายไปเรียนคำซึ้ง ๆ พวกนี้มาจากไหนหรอ นายโชคดี” หญิงสาวแกล้งทำปากดี เพราะไม่อยากให้นายโชคดีต้องกังวลกับเธอมากเกินไป
อย่างไรเสีย เขาก็เป็คนที่เพิ่งเข้ามาในชีวิต ไม่ควรต้องมาเจอสถานการณ์ที่น่าอิหลักอิเหลื่อแบบนี้
แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อเขาและเธออยู่ร่วมกันตลอดเวลา และเวลาส่วนตัวแทบจะทั้งหมดของเธอ ก็ล้วนแต่อยู่ในสายตาเขา ความรู้สึกที่เธอพยายามกลบเกลื่อน มันจึงปกปิดและเก็บงำไว้ไม่ได้นาน
“อ้าว พูดจริง ถ้าไม่คิดว่าผมห่วง ก็คิดว่าผมอยากรู้เื่ของคุณก็ได้” ชายหนุ่มแกล้งหยอกเธอกลับไป เพื่อให้สถานการณ์ผ่อนคลายมากขึ้น
ถึงเขาจะพูดจากวนโมโหไปบ้าง แต่นับดาวก็รู้สึกได้ถึงความจริงใจ “ถ้านายอยากรู้อยากเห็นขนาดนี้ ฉันก็จะเล่าให้นายฟัง”
***************************************
2K
