"ท่านพ่อ ข้าสังหรณ์ใจไม่ดีเลยขอรับ" จูเปียวรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างบอกไม่ถูก
จูหยวนจางชำเลืองมองเขา "เป็อะไรไป เ้าเป็ถึงรัชทายาท ทำไมถึงทำตัวเหมือนเ้าหมอหลิวป๋อเวินนั่นไปได้?"
"เดี๋ยวก่อน หลิวป๋อเวินมากับพวกเรา พอเข้าเมืองแล้วทำไมไม่เห็นเขาเลย? หรือว่าจะพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมเหมือนจื่อถง?"
จูเปียวส่ายหน้า แล้วกล่าวเพียงว่า "ท่านพ่อ ข้าขอไปทำธุระในที่ที่สะดวกก่อนขอรับ"
"ได้ งั้นข้าก็ขอไปทำธุระด้วยคน" พอจูเปียวพูดขึ้นมา จูหยวนจางก็รู้สึกปวดปัสสาวะขึ้นมาทันที เขาจึงก้าวเท้าเดินตามจูเปียวไป
"นี่ ท่านพ่อ ท่านอยู่ข้าง ๆ ... ข้า..." จูเปียวนั่งยอง ๆ ก้นเปลือยอยู่บนพื้น สีหน้าดูลำบากใจเล็กน้อย
จูหยวนจางถลึงตาใส่แล้วกล่าวอย่างไม่พอใจว่า "อะไรกัน ไม่สะดวกงั้นหรือ? ข้าเห็นเ้าก้นเปลือยมาั้แ่เด็ก ตอนนี้เป็รัชทายาทแล้ว มีพิธีรีตองมากมายขนาดนี้เชียวหรือ? ถ้ามีความสามารถล่ะก็ ลองชิงบัลลังก์ดูสิ!"
"ข้าไม่มีคำจะ..." จูหยวนจางยังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับแผ่นดินถล่มูเาเลื่อน
ตูม! หลุมขนาดใหญ่รัศมีเกือบสามสิบเมตร ปรากฏขึ้นห่างจากจุดที่ทั้งสองคนยืนอยู่ไม่ไกล
ต้นไม้ใหญ่ั์ที่ต้องใช้คนสามคนโอบซึ่งอยู่ตรงนั้น ถูกะเิจนกลายเป็เศษไม้กระจายเต็มพื้น
หากไม่ใช่เพราะจูเปียวปวดท้องกะทันหัน จนทั้งสองคนเดินลึกเข้าไปในป่าทึบ ป่านนี้พ่อลูกคู่นี้คงได้กลายเป็ฮ่องเต้และรัชทายาทที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุดในประวัติศาสตร์โดยไม่มีใครเทียบได้...
ไม่มีอะไรจะใกล้ชิดไปกว่าการถูกะเิจนกลายเป็เศษเนื้อผสมปนเปกันอีกแล้ว
แม้จะผ่านศึกามาหลายปี แต่เมื่อคิดว่าเมื่อครู่เกือบจะต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ หัวใจของจูหยวนจางก็เต้นระรัว ตึกตัก ตึกตัก มือที่ดึงกางเกงขึ้นสั่นจนไม่สามารถผูกสายคาดเอวได้
ใบไม้ กิ่งไม้ และดินที่ปลิวว่อนมานั้น เลอะเต็มหัวและใบหน้าของทั้งสองคน
"เกิดอะไรขึ้น? แค่มาถ่ายทุกข์ จำเป็ต้องใช้อาวุธไฟมายิงพวกเราเลยหรือ?" จูเปียวรู้สึกมึนงง
"จ้าวสิง เ้าลูกเต่า! คิดจะก่อฏใช่หรือไม่! ถึงกล้าแอบวิจัยอาวุธไฟเป็การส่วนตัว!" หลังจากตั้งสติได้ครู่หนึ่ง จูหยวนจางก็กลับมาได้สติและด่าทออย่างรุนแรง แทบอยากจะถือดาบเข้าไปตัดหัวจ้าวสิงเสียเดี๋ยวนี้
สีหน้าของจูเปียวก็เริ่มเคร่งเครียดขึ้นเช่นกัน ไม่ว่าจ้าวสิงจะใช้ชีวิตฟุ่มเฟือย หรือทุจริตอย่างไร เมื่อเห็นว่าราษฎรในอำเภอเฟิ่งหยางมีความสุขและมั่งคั่ง ท่านพ่อก็อาจจะยอมอดทนต่อเขาได้ชั่วคราว
แต่การแอบสร้างอาวุธไฟที่มีอานุภาพทำลายล้างมหาศาลเช่นนี้ ต่อให้เทพเซียนลงมาช่วย จ้าวสิงและครอบครัวเก้าชั่วโคตรก็ยากจะรอดพ้นความตาย!
ในขณะนั้น จ้าวสิงไพล่มือไว้ข้างหลัง เดินออกมาจากด้านใน และมองดูหลุมใหญ่ด้านนอกด้วยความพึงพอใจ
"ไม่เลว ดูเหมือนรัศมีจะกว้างเกือบสามสิบเมตร มีความก้าวหน้ากว่าครั้งก่อน มอบเงินรางวัลให้คนละยี่สิบตำลึง ให้หยุดพักร้อนโดยได้รับค่าจ้างสามวัน และเพิ่มวันลาพักร้อนประจำปีอีกสองวัน!"
"ขอบคุณใต้เท้า!"
"ใต้เท้าช่างมีเมตตาเหมือนพระโพธิสัตว์จริง ๆ !"
"ใต้เท้าเป็คนดีจริง ๆ !"
เมื่อได้ยินคนข้างหลังยกย่องว่าตนเป็คนดี สีหน้าของจ้าวสิงก็มืดมนลงทันที และกล่าวอย่างหงุดหงิดว่า "หุบปากให้หมด ใครเป็พระโพธิสัตว์ ใครเป็คนดีกัน? ข้าให้เงิน ให้วันหยุด แต่พวกเ้ากลับด่าข้า? เงินเดือนเดือนนี้หักออกครึ่งหนึ่ง!"
เหล่านักวิจัยด้านหลังต่างงุนงง มีเพียงเฮยจื่อ คุนจื่อ และที่ปรึกษาที่ติดตามจ้าวสิงอยู่ตลอดเท่านั้นที่เข้าใจว่า คำพูดเหล่านี้สำหรับจ้าวสิงแล้ว มันคือคำด่าที่หยาบคายเพียงใด
พวกเขาไม่มีความสงสารคนที่ถูกหักเงินเดือนเลยแม้แต่น้อย
"มา เรามาทดสอบระยะหนึ่งพันเมตร สามพันเมตร และห้าพันเมตรกันต่อ" จ้าวสิงกล่าว แล้วจู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงหันไปบอกนักวิจัยข้าง ๆ "พวกเ้าส่งคนไปดูอีกทีว่าในเขตทดสอบของเรามีใครอยู่หรือไม่"
"แม้ที่นี่จะเป็เขตทดลอง และชาวบ้านก็รู้ดีว่าอันตรายจึงไม่กล้าเข้ามา แต่ถ้ามีเด็กดื้อบ้านไหนแอบเข้ามาแล้วถูกะเิตาย มันจะยุ่งยากมาก"
"ขอรับ ใต้เท้า!" คนข้าง ๆ รีบไปจัดการทันที
สายตาที่เหล่านักวิจัยมองจ้าวสิงนั้นเต็มไปด้วยความเคารพและเลื่อมใส ตอนนี้ปืนใหญ่อิตาลี 1.0 ระยะห้าพันเมตรถูกวิจัยออกมาได้จริง ๆ พวกเขาจึงมองจ้าวสิงเป็ดั่งเทพเ้า
เื่อาวุธไฟนั้นถือว่ามีพื้นฐานการวิจัยอยู่บ้าง
ในสมัยราชวงศ์หยวน หลังจากเจงกีสข่านกำจัดราชวงศ์จินได้ ก็ได้นำช่างฝีมือชาวฮั่น คีตัน และนูร์เชนจำนวนมากเข้าสู่กองทัพเพื่อผลิตยุทโธปกรณ์ ในตอนนั้นมีกองพันปืนใหญ่ และยังผลิตปืนใหญ่สนามรวมถึงถังน้ำมันไฟสำหรับตีเมือง
เมื่อกองทัพมองโกลบุกยุโรป บาตู หลานของเจงกีสข่านได้นำทัพพร้อมด้วยปืนใหญ่สนามและลูกธนูดินปืน กวาดล้างนครรัฐต่าง ๆ ทั่วทั้งยุโรป
ในการรุกรานญี่ปุ่นของกองทัพหยวน มีบันทึกใน ‘ฮาจิมาน กุโด คุน’ ว่ากองทัพหยวนใช้ปืนเหล็กบินมีแสงไฟวูบวาบ เสียงดังสนั่นราวกับสายฟ้า ทำให้ผู้คนขวัญหนีดีฝ่อ ตาพร่าหูหนวก และตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
อย่างไรก็ตาม ตอนที่จูหยวนจางเริ่มก่อฏใหม่ ๆ เขาไม่มีเงื่อนไขที่ดีเช่นนี้ การใช้งานอาวุธไฟนั้นซับซ้อนมากและต้องใช้ความรู้ทางเทคนิคสูง การฝึกฝนหน่วยรบอาวุธไฟมืออาชีพของกรมทหารนั้นทำได้ยากยิ่ง
พวกเขาก็เป็เพียงกลุ่มคนชั้นต่ำที่มารวมตัวกันแบบชั่วคราว จะมีความสามารถและเงินทองมาจากไหน?
แต่ในระหว่างการก่อฏ จูหยวนจางพบว่าอาวุธไฟนี่มันใช้งานได้ดีชะมัด! ยิงจนพวกเดียวกันเองร้องระงม!
ต่อมาเมื่อเริ่มมีกำลังพล มีฐานที่มั่นและเงินทอง ในกองทัพฏของจูหยวนจาง อาวุธไฟในยุทโธปกรณ์ของทหารราบมีสัดส่วนถึงร้อยละสิบ ซึ่งถือว่าเจ๋งที่สุดในบรรดากองทัพฏทุกสาย
ในตอนนั้น แม้แต่ทหารม้าเหล็กมองโกลเมื่อเผชิญหน้ากับกองทัพของจูหยวนจางก็ยังจนปัญญา
หลังจากขึ้นครองราชย์เป็ฮ่องเต้ เงินที่เหลืออยู่จำนวนมากถูกนำไปวิจัยยุทโธปกรณ์อาวุธไฟแบบใหม่ เช่น ปืนคาบศิลาปากถ้วย เป็ต้น...
เมื่อเห็นจ้าวสิงแอบวิจัยอาวุธไฟเป็การส่วนตัวในตอนนี้ เขาจะทนได้อย่างไร?
ถ้าเ้าเด็กนี่วิจัยสำเร็จ ก็ไม่ต่างอะไรกับจูฉงปาคนที่สองน่ะสิ!?
"เขาคิดจะก่อฏ!" จูหยวนจางกัดฟัน "สะสมเงิน วิจัยอาวุธไฟ แอบสร้างอาวุธ ข้าอยากจะรู้นักว่าจ้าวสิงคนนี้จะสร้างความประหลาดใจให้ข้าได้อีกเท่าไหร่"
พูดจบ จูหยวนจางก็มองจูเปียวด้วยสายตาที่ผิดหวังว่าทำไมถึงไม่ได้เื่ "เ้าดูสิ ขนาดเขายังรู้ว่า วังวนแห่งอำนาจมิได้มีไว้สำหรับผู้มีเชื้อสายเท่านั้น จึงวางแผนก่อฏอย่างรอบคอบ"
"แต่เ้าที่เป็ถึงรัชทายาท กลับไม่มีความทะเยอทะยานในบัลลังก์ของข้าเลยแม้แต่นิดเดียว จะไม่ช่วยให้ข้าได้ภูมิใจบ้างเลยหรือ?"
จูเปียวมองบิดาแท้ ๆ ของตน และเริ่มสงสัยว่าเมื่อครู่ท่านพ่อใจนสติฟั่นเฟือนไปแล้วหรือเปล่า ถึงได้พูดเื่ที่เหลือเชื่อเช่นนี้ออกมา
ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่นั้น นักวิจัยที่นั่งยอง ๆ วัดข้อมูลอยู่ข้างหลุมก็เดินตรงมาทางพวกเขา "พวกท่านเป็ใคร? มาทำอะไรที่นี่?"
เด็กหนุ่มคนนี้ดูอายุประมาณสิบห้าสิบหกปี เขามองจูหยวนจางและจูเปียวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและระแวดระวัง
ที่นี่อยู่ห่างจากสถาบันวิจัยไม่ถึงห้าร้อยเมตร ชาวบ้านแถวนี้ไม่มีใครกล้าเข้ามาเด็ดขาด เพราะกลัวว่าถ้าเกิดเื่ขึ้นจะได้ไปพบยมบาลทันที หรือว่าสองคนนี้จะเป็สายลับที่ใต้เท้าจ้าวบอกว่าอาจจะปรากฏตัวขึ้น?
"ชู่ว! พ่อหนุ่ม อย่าส่งเสียงดัง!" จูหยวนจางเห็นดังนั้นจึงรีบมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้ จึงกระซิบเบา ๆ
"อย่าส่งเสียงเด็ดขาด พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้แหละ"
เขาดึงกางเกงขึ้นเตรียมจะวิ่งหนี
แต่ในวินาทีต่อมา เมื่อจูหยวนจางเงยหน้าขึ้น ก็พบว่าเด็กหนุ่มคนนั้นกำลังเล็งปืนคาบศิลามาที่เขา
2K
