อีกอึดใจเดียวก่อนถึงฝั่ง เหมือนเวลาครู่เดียวที่ไม่จำเป็ต้องใส่ใจ แต่กลับยาวนานและรวดเร็วสลับสับสนในห้วงเวลาเดียวกัน
เสียงครืนดังกึกก้องกว่าเสียงคลื่นที่กระทบเรือ สายฟ้าฟาดลงมาไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนจะได้ยินเสียงดังถนัดชัดว่ามีอีกเสียงที่น่าหวาดหวั่นกว่าเสียงอสนีบาต
“เฮ้ ! นายได้ยินเสียงนั่นไหม ไม่เข้าท่าแล้วล่ะ” ชายสวมหน้ากากเหมือนจะมีสัญชาตญาณที่ไวกว่าเซเก้นอยู่พอสมควร ะโถามสหายหน้าใหม่
“ดะ เดี๋ยว ... ชะ ใช่ ฉันไม่ได้หูฟาดไปคนเดียวใช่ไหม นั่นมันเสียงอะไร มะ มัน ไม่เห็นเหมือนเสียงฟ้าผ่า” เซเก้นพยายามตั้งสติตอบโต้ก่อนจะจับขวานติดมอเตอร์มากำไว้แน่นทั้งๆ ที่มือของเขาเริ่มสั่นเทา
“แจ็คพ็อตแล้วล่ะ ไม่ทันได้สู้กับพวกบนฝั่ง หาทางเอาตัวรอดกันก่อนดีกว่า มา ! ตามฉันมา เออ ! ฉันชื่อซิกส์ ยินดีที่ได้รู้จัก แล้วก็อย่าเพิ่งตายซะก่อนล่ะ” ชายสวมหน้ากากแนะนำตัวและชวนให้เซเก้นตามเขาไป
“เฮ้ ! ฉะ ฉัน เซเก้น ยินดีซิกส์ ตลกดีว่ะ มาทักทายแก้กลัวกันตอนนี้ แต่ทำไมถึงขั้นต้องตายเลยเหรอ … เหวอออ อะ อะไรน่ะ !!” เซเก้นแหกปากเสียงหลงหลังจากแนะนำตัวไม่ถึงสองวินาที
“ไอ้นั่นน่ะเหรอ ... เฮ้ยยย ! วิ่งไปคุยไปอย่าอยู่นิ่งๆ เดี๋ยวโดนไอ้หนวดๆ นั่นหวดตกน้ำล่ะจบเลยนะ ! มันคือราชินีแห่งความกลัว ราชินีขี้อิจฉา ลิเวียธาน ! ซวยจริงๆ จังหวะมาเจอแบบไม่ตั้งใจแบบนี้” ซิกส์กระชากแขนเซเก้นที่มัวงงงวยกับสิ่งที่ได้ยินแล้วพุ่งกลับไปทางท้ายเรือ
“ฮะ เฮ้ๆ ! คนอื่นวิ่งไปหน้าเรือ ทำไมเราขี้ขลาดวิ่งลงหลังล่ะ เ้าบ้า ! นายมันบ้า ถ้าไม่ช่วยกันจะชนะได้ยังไง” เซเก้นะโถาม
“ฮ่าๆๆ พวกโง่อย่างพวกนาย ชนะลิเวียธานไม่ได้หรอก แต่นั่นอาจเป็แค่คราเคนหรือเปล่าก็ไม่รู้เพราะเห็นแต่ไอ้หนวดๆ นั่นหวดฆ่าคนไปสองสามคน ยังไม่เห็นหัว ไม่สิ ! ถ้าเห็นหัวมันปานนี้เราตายแล้วล่ะ ขวานของนายพ่นไอพ่นได้นานเท่าไหร่ ... ฮะ เฮ้ย เหวี่ยงแล้วพ่นไอพ่นเลย ไม่ต้องพูดแล้ว !” ซิกส์ะโเสียงลั่นให้เซเก้นเปิดไอพ่นท้ายขวานแล้วเหวี่ยงตัวออกนอกเรือให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
ด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอดยังพอมีอยู่บ้าง เซเก้นเปิดสวิตซ์ไอพ่นของขวานที่ปกติใช้ในการเพิ่มแรงพุ่งเข้าไปสับหัวศัตรู แต่ตอนนี้กลับเป็พุ่งหนีจากศัตรูไปพร้อมกับซิกส์
ด้วยน้ำหนักของสองคนรวมกันแม้จะเยอะแต่แรงไอพ่นของขวานเยอะกว่า ทั้งสองทะยานออกจากท้ายเรือที่กำลังโดนทำลายอย่างรวดเร็วด้วยสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เข้าจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว
สิ่งที่เห็นต่อหน้าหลังจากพุ่งสุดตัวออกมาจากเรือ คือเืที่พุ่งกระฉูดจากร่างทหารไวกิ้งที่ถูกหวดด้วยหนวดจากใต้ทะเล และเรือที่ลุกไหม้ด้วยแรงะเิจนอับปางลงอย่างรวดเร็ว เืนองผืนทะเลใกล้บริเวณเรือไว้กิ้งที่พังยับเยิน
มอเตอร์ของขวานรบไม่เคยถูกใช้งานต่อเนื่องนานขนาดนี้ แรงเหวี่ยงและพุ่งกระโจนออกมาทำได้ไม่ค่อยดีนัก แต่ก็พอรอดจากระยะโจมตีของสัตว์ประหลาดั์เมื่อครู่
ทั้งสองพุ่งหนีออกมาได้ไกลพอจะตั้งหลักให้ซิกส์ใช้ไอพ่นชนิดพกพาจากกระเป๋าสะพายด้านหลังสำหรับพุ่งต่อไปได้อีกระยะหนึ่ง อย่างน้อยก็ใกล้ฝั่งที่จากมามากขึ้น
“นี่เรารอดแล้วใช่ไหม ฉันรู้สึกใมาก มันไวและโจมตีรุนแรงมาก ไอ้ตัวบ้านั่น” เซเก้นรู้สึกว่าปลอดภัยขึ้น จึงระบายความรู้สึกออกมา
“ฉันเข้าใจดี ยังมีไอ้ตัวแบบนั้นอีกเยอะ แต่นายนี่ดวงแจ็คพ็อตจริงๆ เจอของแข็งเป็ครั้งแรกเลย ไอ้นั่นฉันก็เคยเห็นแต่แบบไกลๆ ระยะประชิดแบบนี้ก็เพิ่งเคยเจอ ตอนนั้นมันล่มเรือทหารรับจ้างไปสามลำรวดเดียวเลย เถื่อนมาก” ซิกส์เล่าประสบการณ์ของตนให้เซเก้นฟัง ก่อนจะพากันว่ายเข้าฝั่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
โชคดีที่ว่ามันไม่ไกลจากฝั่งมากนัก แต่โชคร้ายคือของที่เอามาด้วยถูกทิ้งไปพอสมควร เพื่อให้เอาตัวรอดขึ้นฝั่งได้