หวงยี่เข้าพบผู้กำกับที่สถานีตำรวจ พร้อมกับนำหลักฐานการติดต่อกันระหว่างนายตำรวจคฑาวุธกับเ้าพ่อมายื่นให้ด้วย
“คุณมีเื่สำคัญอะไรหรือเปล่า ทำไมเดินทางมาถึงที่นี่เลยครับ” ผู้กำกับทักผู้มาเยือน
“ผมจะแจ้งให้ผู้กำกับทราบว่า ขณะนี้เ้าพ่อถังฟุ อาชญากรที่ท่านตามตัวอยู่ ตอนนี้เขาอยู่ที่ประเทศไทยแล้วนะครับ” หวงยี่กล่าว
“แล้วเขาอยู่ที่ไหนล่ะครับ” ผู้กำกับกล่าว
“คุณเองควรจะสืบจากลูกน้องของคุณนะครับ” หวงยี่ซัดทอด
“ใครหรอครับ” ผู้กำกับสงสัย
“คฑาวุธ ธงอัครชัย ตำรวจนายนี้ทำงานให้กับเ้าพ่อครับ” หวงยี่กล่าว
“ผมทราบแล้ว ผมจะแอบสืบอย่างลับๆ เพื่อหาที่ซ่อนของเ้าพ่อเสียก่อน ค่อยจับกุมนายคฑาวุธอะไรนั่น” ผู้กำกับบอกแผน
“ขอบคุณที่ยังเชื่อผม ผมมีเื่แค่นี้ งั้นลานะครับ” หวงยี่กล่าว
เพราะเมื่อเจ็ดปีก่อน ผู้กำกับเคยมีตำแหน่งเป็เพียงผู้กอง ในตอนนั้นผู้กองถูกเ้าพ่อถังฟุจับกุมตัวไว้ หวงยี่รู้สึกอยากกลับเนื้อกลับตัว เลยแอบช่วยชีวิตผู้กองไว้ ั้แ่นั้นมาทั้งสองแอบติดต่อกันและให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกันมาโดยตลอด หวงยี่จึงรับรู้ว่าผู้กำกับเป็คนซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ ทำงานเพื่อบ้านเมือง ในขณะที่ผู้กำกับก็รู้ว่าหวงยี่ไม่ได้ข้องเกี่ยวกับอาชีพผิดกฎหมายเ่าั้อีกแล้ว
**************************************************
ณ สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง
“คุณเรียกวลัยมา มีอะไรเปล่าคะ” วลัยสงสัย
“ผมเพิ่งรู้ว่าคุณเป็คนรักของหวงยี่อะไรนั่น” คฑาวุธกล่าว
“มันไม่เป็ความจริงค่ะ และอีกอย่างตอนนี้วลัยลาออกแล้วด้วย ไม่มีความเกี่ยวข้องกับหวงยี่นั่นอีก” วลัยกล่าว
“คุณรู้ตัวมั้ยวลัย คุณมีค่าตัวที่สูงมาก เ้าพ่อถังฟุอยากได้ตัวคุณไปเป็เมียบำเรอท่าน หากนายหวงยี่รู้เื่นี้ หวงยี่ต้องปวดใจอย่างมากแน่ๆ เลย คุณว่ามั้ย” คฑาวุธเผยตัวตน
“นี่คุณพูดบ้าอะไรน่ะ” วลัยกำลังจะวิ่งหนี
คฑาวุธรีบรวบตัวเพื่อนสาวไว้พร้อมกับโปะยาสลบทันที หันไปสั่งลูกน้องอีกสองคนว่า “พวกนายพาตัวเธอไปหาเ้าพ่อถังฟุซะ”
“ครับลูกพี่”
**************************************************
กัณฑ์ตั้งใจว่าจะไปพบลูกค้าและคืนสมุดไดอารี่ให้กับพี่วลัยซะที บังเอิญเธอเดินผ่านสวนสาธารณะแห่งนั้นพอดี แล้วจึงไปชนกับคฑาวุธเข้า ระหว่างที่เธอล้มอยู่นั้น คฑาวุธก็ช่วยพยุงเธอให้ลุกขึ้นดีๆ
“เป็ไงบ้างกัณฑ์ พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ ต่อไปต้องระวังกว่านี้นะ รู้มั้ย” คฑาวุธกล่าวแบบเป็กันเอง และทำตัวให้เป็ปกติมากที่สุด
กัณฑ์ได้แต่พยักหน้า ไม่ได้ตอบอะไร แต่เธอเห็นภาพนิมิตว่า มีคนร้ายสองคนซึ่งเป็ลูกน้องของคฑาวุธจับกุมพี่วลัยไว้ กัณฑ์เห็นเขาเดินไปทางสถานีรถไฟฟ้า เธอจึงเดินตามเขาไป โดยได้โทรไปเลื่อนนัดลูกค้าคนนั้นก่อน พร้อมกับขอโทษขอโพย กัณฑ์้าจะรู้ว่าพวกเขาจับวลัยทำไม และจับไปไว้ที่ไหน ใครเป็ผู้บงการ
กัณฑ์เห็นคฑาวุธขึ้นไปบนรถไฟฟ้า พอได้ที่นั่งก็รีบนั่งแล้วเล่นไลน์โดยไม่สนใจใคร เธอซึ่งตามเขาไปติดๆ จึงยืนจับราว แกล้งทำเป็หันไปทางอื่นเวลาเขาหันมามอง กัณฑ์ใช้โอกาสนี้เพ่งสมาธิไปที่เขา เธอได้เห็นนิมิตอีกครั้งว่า คฑาวุธได้รับคำสั่งจากเ้าพ่อถังฟุ นายเก่าของหวงยี่ ให้จับวลัยซึ่งเป็คนรักของหวงยี่ไว้ เพื่อที่จะให้วลัยมาเป็เมียบำเรอ ถังฟุ้าทำให้หวงยี่เ็ปเจียนตาย เมื่อถูกแย่งแฟน แต่ภาพก็มลายหายไปทันที เพราะคฑาวุธรีบลงป้ายที่จะถึงนี้
กัณฑ์อยากตามไป แต่เธอเลือกที่จะไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อบอกข่าวกับหวงยี่ โดยการไปห้างนี้จะต้องลงป้ายถัดไป เธอคิดว่าหวงยี่ต้องช่วยวลัยได้อย่างแน่นอน
**************************************************
หน้าห้องทำงานของหวงยี่ กัณฑ์ได้พบกับเลขาฯ คนใหม่
“ได้นัดไว้หรือเปล่าคะ” เลขาฯ กล่าวตามหน้าที่
“มีเื่ด่วนมากจริงๆ ฮะ เขาอยู่ในห้องใช่มั้ยฮะ” กัณฑ์กล่าวอย่างรีบร้อน
“ยังเข้าไม่ได้นะคะ ท่านยังไม่อนุญาตค่ะ” เลขาฯ กล่าว
กัณฑ์ไม่สนใจรีบผลักประตูเข้าไปทันที
“ผมบอกคุณแล้วใช่มั้ย ว่าต้องขออนุญาตก่อนน่ะ” หวงยี่ดุใส่เลขาฯ
“ฉันบอกเขาแล้วนะคะ แต่เขาไม่ฟัง” เลขาฯ กล่าว
“ผมมีเื่เกี่ยวกับวลัยจะมาบอกฮะ” กัณฑ์รีบพูด
พอได้ยินชื่อว่าวลัยหวงยี่จึงยอมฟัง แล้วว่า “งั้นไม่เป็ไร คุณเลขาฯ คุณออกไปก่อนเถอะครับ”
“ค่ะท่าน” เลขาฯ รีบออกไปทันที
“มีอะไรก็ว่ามาครับ ผมไม่ได้ว่างขนาดนั้น หรือเธอฝากคุณมาแจกการ์ดแต่งงานกันล่ะครับ” หวงยี่กล่าวอย่างน้อยใจ
“เธอยังโสด จะแต่งกับใครล่ะฮะ” กัณฑ์กล่าว
“ก็นายตำรวจคฑาวุธอะไรนั่นไง” หวงยี่กล่าว
พอได้ยินชื่อคฑาวุธ กัณฑ์นึกขึ้นได้ จึงรีบบอกเขาทันที “วลัยถูกคฑาวุธจับกุมตัวไปฮะ เขาบอกว่าจะส่งตัวเธอไปให้กับเ้าพ่อถังฟุ โดยให้เธอไปเป็เมียบำเรอ ซึ่งมันจะทำให้คุณรู้สึกเ็ปใจอย่างมาก”
“ในที่สุดมันก็เผยธาตุแท้มาจนได้สินะ เป็ไงบ้างล่ะวลัยคงจะเสียใจมากล่ะสิ เห็นบอกว่าชอบตำรวจนั่น” หวงยี่แกล้งทำเป็ไม่สนใจ
กัณฑ์กลัวไม่ทันการณ์ อยากรีบกระตุ้นให้หวงยี่รีบไปช่วยเธอ เลยว่า “เธอรักคุณต่างหากฮะ”
“อะไรนะ วลัยนี่นะ รักฉัน เอาอะไรมาพูด วันก่อนเธอยังแสดงท่าทีรังเกียจฉันอยู่เลย” หวงยี่กล่าว
“ไม่เชื่อคุณก็อ่านไดอารี่นี่สิฮะ ไดอารี่นี้เป็ของพี่วลัย เนื้อหามีแต่เื่ของคุณคนเดียว หากเธอไม่รักคุณ จะเขียนถึงแต่คุณได้ยังไงล่ะฮะ” กัณฑ์ยอมโกหก เพราะจริงๆ วลัย้าจดไว้ เพื่อเธอจะได้แก้แค้นเขาภายหลัง
“ตอนนี้พวกมันจับเธอไปไว้ที่ไหนล่ะ” หวงยี่รีบกระตือรือร้นขึ้นมาทันที หลังจากเปิดไดอารี่อย่างคร่าวๆ ก็มีแต่ชื่อหวงยี่เกือบทุกหน้าจริงๆ
“เื่นี้ผมไม่รู้จริงๆ ฮะ ผมคิดว่าคุณน่าจะสืบได้ไม่ยาก” กัณฑ์กล่าว
“ไม่เป็ไร ลูกน้องฉันโทรมาพอดี” หวงยี่กล่าวหลังจากได้ยินเสียงมือถือดัง
หวงยี่รีบรับโทรศัพท์
“ฮัลโหล นายครับ พวกมันจับคุณวลัยไปที่โกดังข้าวที่นนทบุรีครับ ผมตัวคนเดียวไม่อาจช่วยเธอได้ ผมจึงรีบโทรหานายเพื่อขอกำลังเสริมครับ” ลูกน้องกล่าวเสียงอันแ่เบา
“เดี๋ยวฉันกับพรรคพวกจะรีบไปเดี๋ยวนี้ จับตาดูความเคลื่อนไหวไว้ อย่าให้คลาดสายตาล่ะ” หวงยี่สั่ง
“ครับนาย เท่านี้นะครับ” ลูกน้องกดวางสายทันที
“ที่แท้คุณก็ส่งคนไปติดตามเธอตลอดสินะ” กัณฑ์กล่าวหลังเขาโทรเสร็จ
“ผมทำได้แค่ให้ลูกน้องติดตามเธออยู่ห่างๆ โดยไม่ให้เธอรู้ ดังนั้นลูกน้องผมเลยคุ้มกันเธอไม่ได้เต็มที่ เพราะต้องคอยหลบเธออยู่ห่างๆ” หวงยี่อธิบาย
“งั้นผมขอไปด้วยนะฮะ” กัณฑ์กล่าว
“อย่าเลยคุณกัณฑ์ มันอันตรายเกินไป เพราะตัวผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีชีวิตรอดหรือเปล่า” หวงยี่กล่าวอย่างหวาดหวั่นเพราะต้องเผชิญหน้ากับเ้าพ่อถังฟุ
“ทำไมไม่แจ้งตำรวจล่ะฮะ” กัณฑ์กล่าว
“อื้อ ใช่ ผมต้องโทรบอกผู้กำกับเสียก่อน คุณกลับไปเถอะ ผมสัญญา ผมจะช่วยวลัยให้ถึงที่สุด แม้มันต้องแลกด้วยชีวิตผมก็ตาม” หวงยี่กล่าวอย่างมุ่งมั่น
กัณฑ์มองออกว่าชายคนนี้พูดด้วยความจริงใจ อีกอย่างตัวเธอก็ไม่อยากเป็ตัวถ่วงเขา จึงยอมที่จะไม่ติดตามไปด้วย