ญี่ปุ่น ประเทศที่สวยงาม ซึ่งฉันใฝ่ฝันจะไปเยือนนานแล้วและฉันก็ได้มีโอกาสเดินทางไปที่นั่น ถึงสองครั้งด้วยกันโดยครั้งแรกฉันนัดแนะกับเพื่อนเป็มั่นเหมาะสำหรับการเดินทางอันแสนสุขในครั้งนี้แต่ เฮ้อมันน่าปวดหัวก็ตรงมีแต่นี่ล่ะ ในเมื่อยัยเพื่อนตัวดีของฉันเกิดติดธุระกะทันหันแล้วนางก็เทฉันซะงั้นเลยค่ะ ตอนนั้นฉันรู้สึกอารมณ์ประมาณว่าได้ขึ้นไปยืนสูดอากาศบนยอดูเาไฟฟูจิแล้วอยู่ดีๆก็ได้นั่งรถไฟเหาะที่กำลังดิ่งลงมาจากที่สูงซะงั้น อยากจะกรี๊ดดังๆมาก
แต่สุดท้ายฉันก็ไม่ปล่อยให้อารมณ์ตัวเองดิ่งนานตัดสินใจเดินหน้าต่อ ไปคนเดียวมันซะเลยค่ะ แต่ไปกับทัวร์นะคะ ฉันเดินหน้าจ่ายค่าทัวร์รวมทั้งเดินทางไปสัมภาษณ์ที่สถานทูตญี่ปุ่นคนเดียวเลยค่ะแบบมั่นๆอ้อเมื่อก่อนต้องใช้วีซ่านะคะ สมัยนี้ได้รับการยกเว้นแล้ว (แต่กรุณาเช็คก่อนไปดีสุดค่ะ เพราะ ‘สมัยนี้’ ที่ได้อ่านเื่ของฉันไม่รู้เมื่อไหร่นะจ๊ะ) เมื่อก่อนทุกอย่างค่อนข้างจะเข้มงวดโชคดีที่ตอนนั้นฉันได้ทำงานในบริษัทที่ค่อนข้างจะมีชื่อและมั่นคงพอสมควรเลยมีจดหมายรับรองให้ แม้จะเป็ผู้หญิงคนเดียว แต่สุดท้ายก็ผ่านฉลุยต้องขอขอบคุณบริษัทในตอนนั้นจริงๆค่ะ
แล้วก็ถึงวันเดินทางฉันไปสนามบินเพื่อรวมตัวกับลูกทัวร์คนอื่นๆ ประมาณยี่สิบกว่าคนถ้าไม่ถึงสิบห้าคนในตอนนั้นเขาจะยกเลิกไปก่อน จริงๆตอนนั้นแอบลุ้นอยู่ว่าจะล่มไหมนะในใจอ้อนวอนขออยู่สองทาง ทางของนักผจญภัย ‘อย่าล่มเลยฉันอยากออกไปท่องโลกคนเดียวบ้างอะไรบ้าง’แต่อีกใจสำหรับหญิงสาวที่แอบกลัวการออกเดินทางไปต่างประเทศคนเดียว ต่อให้ไปกับทัวร์ก็เถอะ‘ล่มก็ดีเหมือนกันน่ะ ค่อยไปกับเพื่อนวันหลังก็ได้ไม่เป็ไรหรอก’ แต่สุดท้ายทุกคนคงพอเดาออกไม่ล่มจ้าลูกทีมมาครบ ทั้งยังมีคณะเดินทาง พี่น้องพ้องเพื่อนที่มาจากทั้งกรุงเทพฯและเดินทางมาไกลจากต่างจังหวัด ตอนนั้นที่จำได้มีครอบครัวใหญ่ครอบครัวหนึ่งซึ่งมีคุณยาย คุณพ่อคุณแม่ ลูกชายลูกสาว คุณน้าคุณอา กลุ่มใหญ่พอตัวเดินทางกันมาไกลจากหาดใหญ่เลยค่ะ เป็ครอบครัวที่น่ารักมากครอบครัวหนึ่งเลยล่ะ แค่เห็นก็อบอุ่นใจแล้วพลางคิดในใจ ‘เอาวะญาติเขาก็เหมือน ญาติเราน่ะแหละมีญาติผู้ใหญ่อยู่เป็ร่มโพธิ์ร่มไทร อุ่นใจ สบายๆนะ อย่าไปกลั๊วว’
แล้วก็เริ่มการเดินทางมีไกด์และพนักงานของบริษัททัวร์มาช่วยแนะนำอำนวยความสะดวกเื่การกรอกเอกสารเข้าประเทศล่วงหน้าเช็คอินเตรียมพร้อมขึ้นเครื่องออกเดินทาง เริ่มจากไกด์เห็นฉันเป็ผู้หญิงตัวคนเดียวเลยจับไปเช็คอินนั่งข้างๆด้วยเลยในระหว่างเดินทางก็เม้าท์มอยคุยกันไป สุดท้ายมารู้ว่าไกด์กับฉันเป็คนบ้านเดียวกันจ๊ะฮาเลยงานนี้ พอลงเครื่องเตรียมทัวร์ปุ๊บ ฉันก็มีหน้าที่เสริม เป็ผู้ช่วยไกด์กันไปเลยจ๊ะสนุกสนานครื้นเครง
พอเดินทางไปด้วยกันสักพักอ่อขอบอกก่อนว่าฉันเป็ไกด์กิตติมศักดิ์ได้นั่งข้างไกด์หลักตลอดเลยจ้าพอเริ่มสนิทคุ้นเคยกัน พี่ไกด์เขาก็จะมีเรียบๆเคียงๆบอกเป็ั์พักๆประมาณว่า ‘จะแว่บไปไหน หรือจะหายไปเลยให้บอกกันก่อนนะไม่ใช่อยู่ๆก็ไม่เจอกันแล้ว’ ฉันนี่ไม่รู้จะขำเพราะหน้ากับหุ่นอย่างฉันจะให้มาทำอะไรที่นี่คะ ภาษาญี่ปุ่นก็ไม่ได้นาจ๊ะส่วนเศร้า นี่เพราะเขาเห็นฉันเป็พวกผีน้อยหรือโรบินฮู๊ดหน้าตาท่าทางไม่น่าไว้วางใจขนาดนั้นเลยเหรอ หรือดีใจเฮ้อดีจังมาคนเดียวยังมีคนเป็ห่วง สรุปครบทุกความรู้สึกเลยจ้าเป็การมาเที่ยวคนเดียวแบบหลายรสชาติดี เก็บเกี่ยวคุ้มจริงๆ
ทริปญี่ปุ่นทริปนี้เป็ครั้งก่อนที่ฉันจะเล่าถึงทริปจริงๆนะคะ ครั้งนี้ที่ไปคนเดียวรู้สึกดีสนุกสนานและอบอุ่นมาก เนื่องจากครอบครัวจากหาดใหญ่ที่ฉันพูดถึง เห็นฉันมาคนเดียวผู้หลักผู้ใหญ่ คอยถาม คอยดูแลตลอดไปไหนก็ให้ไปกับเขาไม่ให้ไปคนเดียวเพราะเป็ห่วง ส่วนฉันก็พยายามทำตัวเป็ลูกหลานที่ดีอีกคนหนึ่งพอพูดภาษาอังกฤษได้บ้างก็เลยช่วยคุณยายคุณป้าคุณลุง คุยไปตอนซื้อของมีความสุขอบอุ่นใจไปอีกแบบ
ในวันสุดท้ายของการเดินทางฉันดันมีนัดกับเพื่อนที่มาทำงานอยู่ญี่ปุ่นได้เป็ปีแล้ว เพราะมันเห็นฉันโพสต์รูปในโซเชียลจ๊ะ (นี่คือข้อควรระวังอย่างหนึ่งในการใช้โซเชียล) เลยนัดเจอกันที่ดิสนีย์แลนด์ แล้วคุณเดาสิว่ามันมาเจอฉันเพื่อทำอะไรมาฝากของถุงใหญ่ซึ่งหนักมากกลับไปให้ครอบครัวที่บ้านจ้า แล้วของข้างในหนักๆนั่นคือะไรรู้ไหมคะคือสาลี่พันธุ์อะไรก็ไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว แต่โคตรใหญ่และหนักเลยค่ะคุณขาเพื่อนบอกว่าเป็หน้าสาลี่ชนิดนี้พอดี ฉันนึกในใจดีนะที่มันไม่มีหน้าทุเรียนที่ญึ่ปุ่นแล้วก็เป็ไปตามคาด หลังจากแยกย้ายกับเพื่อนขึ้นรถไปเจอพี่ไกด์ ฉันก็โดนเลยจ้า ‘รับของฝากกลับมาต้องระวังดูให้ดีนะว่าเป็อะไร ที่สำคัญแต่ละประเทศมีกฎไม่เหมือนกันบางประเทศห้ามเอาผลไม้เข้าประเทศด้วย หรือบางชนิดก็ห้ามเอาขึ้นเครื่องพยายามอย่าไปรับฝากอะไรมาสุ่มสี่สุ่มห้าดีที่สุด’อย่างพี่ทุเรียน าาผลไม้บ้านเรายังไงล่ะจ๊ะ จำได้ครั้งหนึ่ง เ้านายฉันเคยเล่าให้ฟังว่าเขาซื้อทุเรียนแกะแล้วห่อแพ็คอย่างดี บอกไม่มีกลิ่นแน่นอนจะเอาขึ้นเครื่องสุดท้ายต้องแกะกินให้หมดตรงหน้าที่สแกนของนั่นจนจุกกันไปเลยจ๊ะ เพราะกฎก็คือกฎค่ะอย่าดูถูกทุเรียนซึ่งเป็าาบ้านเรา ท่านพร้อมส่งกลิ่นได้ทุกเมื่อ
เอาล่ะสุดท้ายก่อนลาจากคราวนี้ฉันก็ขอเปิดตัวอย่างเป็ทางการ จบทริปสวยๆด้วยการแจกนามบัตรที่ระบุตำแหน่งหน้าที่การงานซึ่งขอบอกว่าก็ไม่ได้เป็พนักงานธรรมดาแหละจ๊ะแค่มีระดับขยับสูงขึ้นมาหน่อย แสดงจุดยืนชัดเจนเป็การส่งท้ายว่าไม่หนีไปไหนกลับไทยด้วยกันนี่แหล่ะจ้าที่ไม่กลับก็มีแค่พี่เอ็นจิเนียร์สามคนที่มาดูงานแล้วซื้อทัวร์ชิวๆมาด้วยกันก่อนเริ่มงานแค่นั้น
ตอนนี้ดิฉันก็ขอจบเื่เล่าก่อนเดินทางของทริปจริงที่จะเขียนต่อไปไว้ณ.ที่นี้นะคะ อ้อแต่อีกเื่หนึ่งที่ต้องขอเตือนไว้ก่อนการที่เป็ผู้หญิงแล้วไปเที่ยวคนเดียวบางครั้งก็เป็สิ่งที่ดี ที่ได้เจอคนดีๆเื่ราวดีๆ แต่ต้องเผื่อใจไว้ด้วยนะคะ เื่แย่ๆเกิดขึ้นได้เสมอ เพราะคนเลวก็มีอยู่ทั่วไปหมดถ้าเลือกได้ก็หาเพื่อนไปด้วยกันดีกว่าคะ เพราะโลกกลมๆใบนี้ไม่ได้สวยงามไปหมดมีทั้งด้านมืดและด้านสว่างอย่างที่ผู้อ่านก็น่าจะรู้กันดีอยู่แล้วนะคะ
183K
