เสาร์น้อยยิ้มที่มุมปากอย่างเ้าเล่ห์ หันไปหาใบไม้ใหญ่ๆหน่อยและพับเป็กรวย ค่อยๆตักน้ำที่ค่อยๆไหลมาให้ได้เกือบเต็มกรวยใบไม้ในมือ และค่อยๆเดินตามริมขอบแม่น้ำสายเก่า และหันมาหาทุกๆคนและพูดว่า
“เสาร์น้อยก็จะทำแบบนี้ไงคะ”เสาร์น้อย มองกรวยใบไม้ที่มีน้ำอยู่ในนั้นไม่ได้เยอะมาก ค่อยๆเอานิ้วจุ่มลงไป และหยดลงไปบนผืนดินตรงเส้นทางน้ำผ่าน โดยมีพ่อจับประคองลูกสาวเอาไว้ด้วยอย่างระมัดระวังอยู่ด้านหลัง เพราะด้วยที่พื้นต่างระดับนั้นอาจจะทำให้เสาร์น้อยหัวทิ่มลงไปได้
น้ำที่หยดลงไปนั้นก็หายวั๊บลงสู่ใต้พื้นดิน ไม่มีอะไรใดๆ เกิดขึ้นเลย
“.................!!”ทุกๆ คน
“อุ๊ย….โทษทีค่ะเสาร์น้อยลืมไปว่าหยดน้ำลงบนพื้นดินมันย่อมซึมลงไปใต้ดินเลยฮิ….ฮิ….”เสาร์น้อย ยิ้มอย่างเก้อเขินออกมา
“.................!!”ทุกๆ คน
“งั้นเอาใหม่นะคะทุกๆคน ดูใหม่นะ”เสาร์น้อย
เ้าตัวเล็กได้ขยับถอยตัวเองมาเพียงเล็กน้อย และตั้งท่ายืนให้คงที่ จุ่มนิ้วลงไปและสะบัดละอองน้ำไปตรงเส้นทางของแม่น้ำสายย่อย และปล่อยพลังนิ้ววิเศษออกมาหลังจากนั้นอย่างรวดเร็วเพื่อเพ่งไปยังหยดน้ำที่สะบัดไปเมื่อครู่นี้
“ปี้วว…….”
“ตูม……….”
“ได้แล้ว ได้แล้วค่ะทุกๆคนดูสิคะเสาร์น้อยทำได้แล้ว ทำแบบนี้ล่ะแป๊บเดียวน้ำเต็มเลยค่ะ ทุกคน!!..ชะอุ้ย……ทำไมทุกๆคนเปียกกันหมดเลยคะแฮะ…แฮะ…”เสาร์น้อย
พอหันไปอวดผลงานของตัวเองกับทุกๆคนในครอบครัวเสียหน่อย แต่ดันกลายเป็ว่า ทุกๆคนดันตัวเปียกกันไปหมดเลย
“คงไม่ใช่เพราะว่า……เอ่อ…..เพราะว่า…..เมื่อตะกี้นี้หรอกมั้งเนอะ”เสาร์น้อย หันหน้ากลับมาทางแม่น้ำสายย่อยอย่างรวดเร็วและบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆอย่างไม่แน่ใจนักกับผลงานของตัวเองที่พึ่งทำไปเมื่อตะกี้นี้
“.............!!”ทุกๆ คน ในครอบครัวของเสาร์น้อยได้แต่ลูบหน้าลูบตา สะบัดๆน้ำออกจากร่างกายอย่างงงๆกับเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน และไม่คาดคิดมาก่อน
“น้องเสาร์น้อย สุดยอดเลยน้องทำแบบนี้….แบบนี้…และก็ตูมน้ำกระจายแบบนี้เลย”พี่สาวโจวหวู่
“................!!!”เสาร์น้อยที่ฟังคำอธิบายแสนละเอียดจากพี่สาวของเธอถึงกับไปไม่เป็เช่นกัน ทุกๆคนเปียกเพราะเธอจริงๆจากแรงดิ่งลงของน้ำที่ตกลงจากอากาศสู่พื้นดิน
“พี่สาวชอบมาก”พี่สาวโจวหวู่
“แฮะ….แฮะ…..รอบต่อไปเสาร์น้อยจะลดแรงกระเด็นของน้ำลงหน่อยนะคะทุกๆคน”เสาร์น้อย
“ไม่ต้องๆพวกพี่ชอบมาก”พวกพี่ชาย เองก็ชอบใจไม่ต่างกันเพราะยังไงเด็กๆกับน้ำย่อมเป็ของคู่กันอยู่แล้ว เปียกนิดเปียกหน่อยไม่เป็ปัญหาเลยสำหรับพวกเด็กๆ
“เอ่อ…..ดูสิคะน้ำจะเต็มแล้วนะคะแล้วนู้นน้ำวิ่งไปทางนู้นแล้วด้วยค่ะ”เสาร์น้อย รีบเปลี่ยนเื่อย่างทันทีเพราะกลัวว่าจะโดนห้ามปรามให้ทำแบบนี้อีก ก็มันสนุกนี่หน่า!!
“เฮ้อ……”พวกผู้ใหญ่ พากันทอดถอนหายใจออกมาอย่างมีความสุขไม่ได้กลัดกลุ้มใดๆเลย และมองตัวเองที่เปียกกันอย่างจนใจและจำยอมไปก่อนแค่นั้น
“เอาล่ะเด็กๆคะ พวกเรารีบจัดการเื่นี้ให้จบโดยเร็วดีกว่านะ ตัวเปียกกันกลางป่าแบบนี้นานๆไม่ดีเลยนะ”แม่
“ได้ค่ะ” “ได้ครับ”พวกเด็กๆ
“เสาร์น้อย หนู้าทำน้ำเพิ่มตรงส่วนไหนอีกคะ”แม่
“ตรงด้านหน้า ่ที่น้ำยังไหลไปไม่ถึงค่ะเราเพิ่มน้ำเข้าไปเพื่อเป็ทางลัดให้น้ำเต็มได้เร็วขึ้น กระแสน้ำจะได้ไหลไปได้เร็วขึ้นจะได้ถึงหมู่บ้านของพวกเราเร็วๆ รับรองเลยว่าไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า บ้านพวกเรากับคนในหมู่บ้านจะได้มีน้ำใจกันแล้วค่ะ”เสาร์น้อย
“ไม่ใช่แค่หมู่บ้านของเราจะได้ใช้น้ำนะเสาร์น้อยหลานตา”ตา
“เอ๋.??หมายความว่ายังไงเหรอคะตา”เสาร์น้อย
“เพราะว่าเส้นทางที่เสาร์น้อย ได้ทำในวันนี้หมายถึงอีกหลายหมู่บ้านเลยที่จะได้รับประโยชน์ไปด้วยเพราะเส้นทางน้ำตอนนี้ไม่ได้อุดตันอีกแล้ว ลองมองดูทางด้านโน้นสิเด็กๆ”ตา
พวกเด็กๆพากันมองเส้นทางที่ตาได้ชี้ไปให้พวกเขาดู เพราะแม่น้ำสายย่อยที่ตรงด้านนี้ จะมีทางแยกด้านหน้าไปอีกและตรงบริเวณนั้นก็เคยมีเศษก้อนหิน ต้นไม้ทับถมขวางทางเอาไว้ แต่ตอนนี้มันไม่มีแล้วเพราะฝีมือของเสาร์น้อยนั่นเอง
“จริงด้วย”พวกเด็กๆ
“ทางแยกใหญ่ตรงบริเวณนั้นอีกส่วนหนึ่ง น้ำจะค่อยๆไหลลงไปหาหมู่บ้านที่อยู่บริเวณนั้นทั้งหมดเลยอย่างไรล่ะเด็กๆ”ตา
“ดีจังเลยนะคะ ถ้าแบบนี้ก็ถือว่าตอนนี้อะไรๆก็น่าจะกลับมาเหมือนเดิมก่อนเหตุการณ์น้ำท่วมหลายสิบปีก่อนหน้านั้น”เสาร์น้อย
“ใช่แล้วล่ะเสาร์น้อย หลานรัก”ปู่
“พวกเรารีบจัดการในส่วนของพวกเราให้เรียบร้อยกันดีกว่านะ จะได้ไปดูที่บ่อน้ำตรงที่ดินของบ้านพวกเรากันบ้างดีไหมเด็กๆ?”ตา
“ดีค่ะ” “ดีครับ”พวกเด็กๆ
จากนั้นพวกเราก็เดินไล่ย้อนกลับไปทางเดิม ทางเดินที่จะเดินกลับสู่หมู่บ้านของพวกเรา เพียงแต่รอบนี้จะเน้นให้เสาร์น้อยสร้างน้ำเพิ่มมากขึ้นจากนิ้ววิเศษ
“ปี้ว….ปี้ว…..”
“ตูม…..ตูม…..”
เสียงปี้ว…ปี้ว….จากพวกพี่ๆ และเสียงน้ำหล่นกระเด็นกระจัดกระจายดังเป็ระยะๆอย่างต่อเนื่องไหนจะเสียงกรี๊ดกร๊าดชอบใจของพวกเด็กๆอีก จากป่าที่มีแต่เสียงนกร้องและเสียงเงียบ ก็ไม่เงียบอีกต่อไปแล้วกลับคึกคักขึ้นมาเสมือนในหมู่บ้านที่มีคนอาศัยอยู่เป็ปรกติ
ส่วนพวกผู้ใหญ่เองก็รู้ทันพวกเด็กๆจึงไม่ได้อยู่ใกล้กับเสาร์น้อยมากนัก นอกจากพ่อที่จะต้องคอยจับเ้าตัวเล็กเอาไว้ป้องกันการตกน้ำลงไปในเส้นทางที่น้ำไหลผ่านเท่านั้นเอง จึงให้ท่านไม่สามารถที่จะหลีกเลี่ยงที่จะเปียกแล้วเปียกอีกได้
ทางด้านพวกพี่ชาย พี่สาวก็อยู่ต่อแถวกระดานเรียงหนึ่งต่อจากเสาร์น้อยเช่นกัน เพราะกลัวจะไม่ได้เล่นน้ำที่สาดกระเด็นออกมา
“พี่สาว พี่ชาย สนุกไหมฮิ…ฮิ…”เสาร์น้อย คอยหันมาถามพวกพี่ๆเป็ระยะๆ หลังจากขยายมวลน้ำให้มากขึ้น
“สนุกมากๆน้องเสาร์น้อย”พวกพี่ๆ ตอบออกมาอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าที่มีความสุขที่สุดเลย
“งั้นพวกเรารีบไปต่อเถอะ จะได้สนุกกันต่อนะ”เสาร์น้อย
“ตกลง”พวกพี่ๆ
พวกผู้ใหญ่ ได้แต่เดินตามพวกเด็กๆ ไปและส่ายหน้ากันน้อยๆ เมื่อได้ยินบทสนทนาของพวกลูกๆหลานๆ แสนซนเหล่านี้
“ว๊า…..จะถึงหมู่บ้านพวกเราแล้ว”เสาร์น้อย ที่กำลังเพลิดเพลินกับการลองใช้พลังให้คุ้นชินในวันนี้ก็หันไปเห็นเขตที่เข้าสู่หมู่บ้านของตัวเองแล้ว
“จริงด้วย ทำไมพวกเราเหมือนกับใช้เวลาเพียงแป๊บเดียวเองล่ะไม่เหมือนตอนออกเดินทางเข้าไปทีแรกเลยนะ”พี่สาวโจวหวู่
“ขาไปกับขากลับ เหมือนเวลาต่างกันมากๆเลยพี่ใหญ่เห็นด้วย”พี่ใหญ่โจวซาน
“ใช่ๆ”พวกพี่ๆ
“ถึงบ้านก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอเด็กๆ พวกเราจะได้ไปจัดการตรงบ่อเก็บน้ำของพวกเราบ่อใหญ่ไงครับ”พ่อ
“จริงด้วย”พวกเด็กๆ
“น้องเสาร์น้อย ก็ทำน้ำตูมใหญ่ๆตกลงมาแบบนี้ให้ท่วมหมู่บ้านเลยนะ”พี่รองโจวซื่อ
“................!!!”ทุกๆ คน
“เอ่อ…..พ่อว่าไม่ดีมั้งเ้ารองแค่ให้น้องทำน้ำหล่นตูมลูกเล็กๆให้ไหลไปตามรอบหมู่บ้านก็พอลูก แต่ไม่ต้องทำน้ำท่วมหมู่บ้าน”พ่อ
“นั่นแหละครับพ่อ ผมจะหมายถึงแบบนั้นเลย”พี่รองโจวซื่อ
“พี่รองเขาใช้คำพูดผิดไปแค่นั้นค่ะพ่อ เดี๋ยวเสาร์น้อยจะรีบจัดการให้นะคะ ทีนี้อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าหมู่บ้านเจียวจิ้นของพวกเราจะมีน้ำไหลเข้ามาไว้ใช้กิน ไว้ใช้ปลูกพืช ปลูกผักกันแล้ว”เสาร์น้อย
“เย้…เย้….”พวกพี่ๆ
“ไปกันเลยพวกพี่ๆ ตามเสาร์น้อยมาเลย”เสาร์น้อย ที่ทำท่าจะเดิน แต่ก็หันกลับมาหาพ่อยกมือขึ้นสองข้าง
พ่อที่เห็นเ้าตัวเล็กทำแบบนี้ก็รู้แล้วว่า้าอะไรจึงเข้าไปอุ้มลูกสาวคนโตที่อยู่ใกล้สุดข้างขวา และเดินไปอุ้มเสาร์น้อยด้านข้างซ้าย
“สงสัยจะเมื่อยแล้วแน่ๆค่ะ ไม่ยอมเดินกันแล้วทั้งพี่ทั้งน้องเลยนั่น”น้าสะใภ้
“จะว่าไปั้แ่เดินกลับออกมา พวกเด็กๆเองแกก็เดินออกมาเองซะส่วนใหญ่นะคะเก่งมากเลย”อาสะใภ้
“คืนนี้มีหวังนอนหลับแต่หัววันกันแน่นอน”แม่
“เดี๋ยวแม่ว่าพวกเราพอดูน้ำเต็มบ่อเสร็จแล้ว แยกตัวออกมาจัดการเื่เกลือ น้ำตาล ข้าวสารให้เรียบร้อยกันก่อนเถอะนะ วันนี้ยังไงซะเด็กๆ ในหมู่บ้านจะได้กินข้าวกันได้เต็มที่เสียทีนะ”ยาย
“เสาร์น้อยเตรียมของพวกนี้ให้เรามากพอดูแล้ว เพียงแต่เร่งมือกันหน่อยจะได้ทันไปจ่ายก่อนมืด”ย่า
“ได้ค่ะแม่”น้าสะใภ้ อาสะใภ้ แม่
กลุ่มพวกเด็กๆ ที่เดินนำพวกท่านไปค่อนข้างไกลกันแล้ว พวกท่านเลยเร่งฝีเท้าให้ทัน
เมื่อมาถึงบริเวณบ่อน้ำในอดีตที่เคยมีน้ำกินน้ำใช้ พ่อ อาเล็ก น้าชาย ปู่ ตา พวกพี่ชายก็พากันช่วยจัดการเื่รั้วล้อมรอบบ่อน้ำนี้กันใหม่ ก่อนที่เสาร์น้อยจะจัดการเพิ่มน้ำในทางลัดให้
ใช้เวลาอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงที่ล้อมรอบบริเวณจุดเสี่ยงที่พวกเด็กจะเดินผ่านเสร็จเรียบร้อยแล้ว มุมอื่นๆพวกท่านก็ตรวจตราให้รอบคอบอีกครั้งจึงปล่อยให้เสาร์น้อยเพิ่มมวลน้ำลงไปในบ่อได้
“เสาร์น้อยรั้วล้อมรอบเรียบร้อยแล้วครับ”พ่อ
“ถ้างั้นเสาร์น้อยจัดการที่เหลือเองค่ะ ทุกๆคนเตรียมหลบนะคะ”เสาร์น้อย ที่ตอนนี้พ่ออุ้มยกตัวขึ้นไปทางบ่อน้ำของที่บ้านในท่าเตรียมพร้อมแล้ว
พี่สาวโจวหวู่ส่งกระบอกไม้ผ้ที่มีน้ำติดอยู่ในกระบอกนิดหน่อยยื่นให้น้องเสาร์น้อยของเธอ
เสาร์น้อย ได้รับแล้วก็สาดน้ำในกระบอกไม้ไผ่ขึ้นสู่บนอากาศและด้วยสายตาที่เฉียบคมและพลังนิ้ววิเศษส่งไปยังน้ำที่โดนสาดกระจายบนอากาศมวลน้ำที่มากมายก็หล่นสู่พื้นดินตรงบ่อน้ำของที่บ้านเสาร์น้อย
“สำเร็จแล้วมีน้ำแล้ว น้ำเต็มบ่อแล้วค่ะทุกๆคน”เสาร์น้อย
“เย้…เย้…..”พวกพี่ๆ
“เดี๋ยวเสาร์น้อยจะเพิ่มน้ำ ตรงไหนต่ออีกคะพ่อ”เสาร์น้อย
“ตรงด้านนี้เลยครับลูกสาว เพราะจะมีน้ำไหลแยกตรงไปทางบ้านคนอื่นๆในหมู่บ้านที่เหลือ”พ่อ อุ้มพาเสาร์น้อยไปบอกตรงบริเวณทางแยกที่เคยขุดทางน้ำให้ไหลต่อเชื่อมกันไปตลอด
เสาร์น้อยเองก็พอเห็นได้ด้วยตาในตอนนี้เพราะน้ำที่ไหลตามเส้นทางจากบ่อน้ำเริ่มปริ่ม และวิ่งลงมาเส้นทางที่มันเคยไหลผ่านอย่างช้าๆ เสาร์น้อยเองก็จัดการเพิ่มมวลน้ำให้ไหลช้าๆไปเรื่อยๆให้ครบและน้ำหนาแน่นมากพอที่จะกระจายให้เร็วที่สุดรอบหมู่บ้าน
เพียงไม่นานผ่านไปแค่ครึ่งชั่วโมงเสียงของผู้คนในหมู่บ้านต่างส่งเสียงโห่ร้องะโออกมากันอย่างต่อเนื่อง ดังพัดมากับสายลมแว่วๆมา เพียงแค่เดาก็รู้ได้เลยว่าพวกเขานั่นส่งเสียงออกมาในลักษณะแบบใด
แน่นอนว่าต้องมีความสุขที่ตอนนี้ในหมู่บ้านได้มีน้ำกลับมาใช้กิน ใช้ปลูกพืชผักกันอีกครั้งในรอบหลายสิบๆปีที่ผ่านมา มันเหมือนกับความฝันแต่มันไม่ใช่ พวกเด็กๆ ที่ต่างพากันวิ่งไปมาหาสู่กันบอกเล่าเื่ราวอันน่าตื่นเต้นดีใจนี้ให้พวกเพื่อนๆฟังกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยหรือเบื่อหน่ายกันเลย
บรรดาพวกผู้ใหญ่เองก็ไม่ต่างกัน ต่างกับกลุ่มพูดคุยเื่น้ำกันอย่างตื่นเต้นแต่ละคนอยู่ในสภาพเปียกปอนกันไปหมด วันนี้พวกเด็กๆ เลยได้เล่นน้ำกันอย่างเต็มที่เหมือนได้เฉลิมฉลองกันและไม่โดน พวกผู้ใหญ่ที่บ้านดุด่า หรือตีที่เล่นน้ำตัวเปียก
และแน่นอนว่าไม่ใช่เพียงแค่พวกเขาพากันจับกลุ่มไปดูต้นทางน้ำที่บ่อน้ำในที่ดินของครอบครัวเสาร์น้อยเท่านั้น แต่พากันไปเดินดูยันต้นน้ำภายในป่าด้านในกันด้วย เนื่องจากอยากเห็นกับตาของตัวพวกเขาเองว่าน้ำที่ไหลมานี้มันมาจากไหนและมันจะยังคงไหลต่อไปใช่หรือไม่
และคำตอบที่พวกเขาได้รับก็คือการเดินเข้าไปในป่าด้านในกันได้อย่างสะดวก บริเวณไหนที่เคยเป็ปัญหาที่มีกองดินกองหินขวางทางกลับไม่มีอีกแล้ว มันเหมือนกับพวกเขาฝันไปจริงๆ แต่แน่นอนว่าอะไรไม่เท่ากับความตื่นเต้นที่เห็นแม่น้ำสายย่อยที่แยกออกมาจากแม่น้ำฮุ่ยเหอ มันกำลังไหลผ่านสู่หมู่บ้านของพวกเขาจริงๆ
ไม่ใช่แค่เพียงหมู่บ้านเจียวจิ้นเท่านั้น หมู่บ้านอื่นๆก็เช่นกันที่สายน้ำกำลังค่อยๆไหลกระจายไปให้ทั่วถึงกัน แต่อาจจะช้ากว่าหมู่บ้านเจียวจิ้นที่มีเสาร์น้อยเพิ่มมวลน้ำให้ แต่อย่างไรเสียทุกหมู่บ้านจะต้องมีน้ำใช้ทันภายในรุ่งเช้าอย่างแน่นอน
เพียงแค่นี้ก็ได้มีการจัดงานเฉลิมฉลองและพิธีไหว้แม่น้ำเกิดขึ้นในแต่ละหมู่บ้านเพื่อทำความเคารพเทพเ้าที่ปกปักษ์รักษาแม่น้ำสายนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มั่งมีแต่ชาวบ้านก็นำวัตถุดิบที่ดีที่สุดภายในบ้านมาแบ่งปันทำของจัดโต๊ะพิธีไหว้ให้กับแม่น้ำสายนี้กันอย่างครึกครื้น
เพราะนับจากนี้ความอุดมสมบูรณ์ และความมั่งคั่งคงจะอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม มีน้ำที่ใสสะอาดที่ไหนย่อมหมายถึงความสมบูรณ์ของแหล่งธรรมชาติที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ทรัพย์สมบัติทางธรรมชาติมีให้ใช้ไม่มีวันหมดถ้าธรรมชาติยังคงสมบูรณ์ทั้งน้ำ ดิน ต้นไม้ สัตว์ป่า
************
เสาร์น้อยทำประโยชน์ให้กับทุกๆคนอีกแล้ว โดยขยายมวลน้ำให้เพิ่มขึ้นจากน้ำเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น ใช้พลังจากนิ้ววิเศษอย่างคุ้มค่าอีกครั้งตัดตกแต่งแม่น้ำให้ไหลกลับคืนดังเดิม อะไรที่มากีดขวางทางเดินก็แค่ปี้ว…ปี้ว…ให้มันย่อขนาดลงแค่นั้นเอง
อิไร้ท์จิอยากเอานิ้วของน้องเสาร์น้อยมา ปี้ว….ปี้ว….ขยายทองเส้นละสลึงให้เส้นใหญ่หนักเป็สิบๆโลเสียจริง!!ฮิ…ฮิ…
รี้ดล่ะคะอยากจะมีนิ้ววิเศษย่อ-ขยายอะไรกันบ้างเอ่ย???