War of the gods destroy Multiverse

วันที่ ยี่สิบเอ็ด สิงหาคม เวลาช่วงเช้าแต่ตะวันยังไม่ขึ้นทางด้านลู่ขุยอัน โม่เฉิงฟู่ หลัวถานจิ้น หลิงคุนหลุน และเยี่ยหลง ก็มารับภารกิจจากหลินจิงอวี่หรือเจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่ ณ ตำหนักกลาง

" ภารกิจของพวกเจ้าในครั้งนี้ คือ คุ้มกันสินค้าจากโรงประมูลของเมืองเมฆต่ำผสานป่าเขียวนิรันดร์ ไปยังอาณาจักรวิญญาณฟ้า เมืองวิญญาณดารา ส่วนของข้างในนั้นคืออะไร อาจารย์ขอเก็บไว้เป็นความลับ " หลินจิงอวี่บอก

" จะให้พวกศิษย์เดินทางกันวันนี้เลยหรือไม่อาจารย์ " หลิงคุนหลุนถาม

" ใช่แล้ว พวกเจ้าต้องเริ่มเดินทางกันวันนี้ " หลินจิงอวี่กล่าว

" เดี๋ยวก่อนผู้อาวุโส ศิษย์รู้แล้วว่าภารกิจครั้งนี้คือการคุ้มกัน แต่เรายังไม่มีหลักฐานแสดงตนเลยว่าเป็นคนที่ถูกเลือกให้มาคุ้มกันสิ่งนั้นเลยนะขอรับ " โม่เฉิงฟู่กล่าว

" หลิงคุนหลุน รับเอานี่ไป " หลินจิงอวี่กล่าวพลางโยนตราบางอย่างให้หลิงคุนหลุน

" เอาสิ่งนี้ไปแสดงกับโรงประมูล แล้วพวกเขาจะรู้เองว่าคือพวกเจ้า ผู้ที่จะมาคุ้มกัน " หลินจิงอวี่กล่าว

" มีใครจะถามอะไรอีกมั้ย " หลินจิงอวี่ถาม

พวกเยี่ยหลงเงียบ

" ถ้าไม่มีแล้ว เช่นนั้นก็เริ่มออกเดินทางได้ " หลินจิงอวี่กล่าว

พวกเยี่ยหลงตอบรับ """"" ทราบ """"" จากนั้นก็เริ่มออกเดินทางไปโรงประมูล

พอถึงโรงประมูล หลิงคุนหลุนก็โชว์ตราที่ได้มาจากอาจารย์ตน

เมื่อคนของโรงประมูลเห็นตราแล้ว คนก็เดินนำทางพวกหลิงคุนหลุนไปยังเกวียนสินค้าที่ต้องการให้คุ้มกันในทันที

ครั้นพวกหลิงคุนหลุนมาถึงเกวียนแล้ว เจ้าของสินค้าก็กล่าวกับพวกเยี่ยหลง " การส่งสินค้าครั้งนี้ต้องรบกวนพวกท่านแล้ว หากการส่งสินค้าครั้งนี้เสร็จสมบูรณ์ ของที่สำนักเมฆาอรุณต้องการ จากโรงประมูลข้า ข้าย่อมให้แน่นอน "

" ถึงแม้พวกข้าจะไม่รู้ว่าสินค้าที่จะคุ้มกันไปส่งคืออะไร เพื่อความปลอดภัย ข้าก็จะทำการคุ้มกันเป็นอย่างดีแน่นอน ขอให้ท่านวางใจได้ " หลิงคุนหลุนกล่าว

" ถ้าเช่นนั้น พวกเราออกเดินทางกันเลยดีมั้ย " เจ้าของสินค้าถาม

" เช่นนั้นก็ดีเหมือนกัน เราออกเดินทางกันเถอะ " 

หลิงคุนหลุนกล่าว

เมื่อหลิงคุนหลุนกล่าวมาแบบนั้น พวกคนก็เริ่มออกเดินทางในทันที

วันที่ ยี่สิบห้า สิงหา พวกคนเดินทางมาถึงครึ่งทางแล้ว และในจุดที่พวกคนมาถึง ก็เป็นบริเวณป่ารกแห่งหนึ่ง

พวกคนที่มาถึงจุดๆนี้ หลิงคุนหลุนก็กล่าวขึ้น " พวกเราระวังตัวกันให้ดีๆนะ บริเวณป่านี้เดิมทีควรมีสัตว์วิเศษชุกชุม แต่นี่กลับไม่มีเลย ระวังตัวกันให้ดีๆด้วย "

พวกเยี่ยหลงพยักหน้าตอบรับ

ทันทีที่พวกเยี่ยหลงพยักหน้าตอบรับ ทันใดนั้นจู่ๆก็มีกลุ่มคนประมาณสิบโผล่ขึ้นมาจากดงป่าดงหญ้าซ้ายขวาพุ่งเข้ามาโจมตีพวกคน

เมื่อพวกเยี่ยหลงเห็นดังนั้น ทางด้านหลิงคุนหลุนก็กล่าวกับพวกคนขึ้น " ทุกคนเราโดนซุ่มโจมตี เตรียมตัวรับมือ "

ทันควันที่หลิงคุนหลุนกล่าวจบ พวกคนก็เข้าปะทะกับกลุ่มคนที่เข้ามาโจมตีพวกตน

หลังจากปะทะกันได้ไม่นาน หลิงคุนหลุนที่บังเอิญสังเกตเห็นชุดด้านในชุดดำของพวกมัน คนก็รู้ในทันทีว่าพวกนี้เป็นใคร " พวกเรา เจ้าพวกนี้คือคนของพรรคมารฟ้า ไม่ว่าสินค้าที่พวกมันต้องการจะชิงไปคืออะไร อย่าให้พวกมันได้ไปเด็ดขาด " หลิงคุนหลุนออกคำสั่ง

พอพวกเยี่ยหลงได้คำสั่งมาแบบนั้น พวกคนก็ทำการดึงคนของพรรคมารฟ้ามาสู้คนละสองคน

ในระหว่างที่พวกคนกำลังต่อสู้อยู่นั้น จู่ๆก็มีคนชุดดำอีกคนหนึ่งพุ่งใช้พลังเวทเข้าทำลายเกวียน

พอเกวียนแตก สินค้ากระจายออกมา คนชุดดำก็ทำการใช้แหวนมิติดูดสินค้าทั้งหมดเข้าแหวนไป

เมื่อเก็บสินค้าทั้งหมด จนหมดเกลี้ยงแล้ว คนก็ทำการพุ่งตัวหนีไป

ครั้นคนชุดดำที่เก็บสินค้าจากไปแล้ว พวกคนพรรคมารฟ้าที่สู้อยู่กับพวกเยี่ยหลงก็พากันค่อยๆถอยหนีกันไป

พอพวกมันหนีกันไปหมดแล้ว หลิงคุนหลุนที่เห็นว่าเกวียนถูกทำลาย จนสินค้าที่คุ้มกันมาโดนโขมยไป

คนก็หัวเสีย และพูดขึ้น " โธ่เว้ย พลาดจนได้ "

หลิงคุนหลุนที่พูดเสร็จ คนก็ค่อยๆปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ จากนั้นก็กล่าว " พวกเราต้องขอโทษด้วย ที่ทำให้สินค้าของท่านโดนขโมยไป มันพอจะมีวิธีไหนมั้ยที่ของที่สำนักเมฆาอรุณต้องการ จากโรงประมูลท่าน จะได้มาสู่มือของสำนักเมฆาอรุณ เพราะเกรงว่าข้อตกลงที่ว่าให้คุ้มกันสินค้าเพื่อแลกกับของที่สำนักเมฆาอรุณต้องการมันคงจะเป็นไปไม่ได้แล้ว "

เจ้าของสินค้าบอก " ข้อตกลงยังตามเดิม เพราะของที่พวกมันชิงไปนั่นเป็นแค่ของตบตา ส่วนของที่จะให้คุ้มกันจริงๆ มันอยู่บนตัวข้ามาตลอด " เจ้าของสินค้ากล่าวเสร็จ คนก็โชว์กล่องบางอย่างที่มีไอเย็นและร้อนออกมาในเวลาเดียวกันมาให้พวกเยี่ยหลงดู

เมื่อพวกเยี่ยหลงได้เห็นดังนั้นว่าของที่ต้องคุ้มกันยังไม่โดนแย่งไป คนก็รู้สึกโล่งใจ

" ในเมื่อของยังอยู่พวกเราก็เริ่มออกเดินทางกันเลยเถอะ ก่อนที่พวกมันจะรู้ตัวว่าของยังอยู่กับพวกเรา " หลิงคุนหลุนกล่าว

" แต่จะว่าไปนะ ศิษย์พี่ การที่พวกมันเก็บของแบบไม่เลือกแบบนี้ แสดงว่าพวกมันก็คงไม่รู้เป็นแน่ว่าของที่พวกเราต้องเอาไปส่งมันคืออะไร การที่พวกอาจารย์ไม่ยอมบอกพวกเราว่า ของที่ต้องคุ้มกันไปส่งมันคืออะไร คงเป็นเพราะอยากรู้ว่าคนของพรรคมารที่แฝงตัวอยู่ในสำนักเรา มีหน่วยข่าวสารว่องไวแค่ไหนเป็นแน่ คิดเหมือนกันไหม " โม่เฉิงฟู่กล่าวและถาม

" ก็คงเป็นเช่นนั้นแหละ " หลิงคุนหลุนตอบ

" ข้าขอถามได้หรือไม่ ว่าของในกล่องมันคืออะไร " เยี่ยหลงถาม

เจ้าของสินค้าตอบ " มันคือ ไข่มุกสองขั้ว "

เมื่อหลิงคุนหลุน คนก็กล่าวขึ้น " ของมีค่าขนาดนี้เชียว โชคดีแล้ว ที่พวกพรรคมารไม่ได้มันไป "

" ของสิ่งนี้วิเศษมากขนาดนี้เชียวฤา " เยี่ยหลงถาม

" วิเศษสิ เพราะมุกนี้มีความสามารถที่เรียกได้ว่า ฟื้นคืนชีพคนตายได้เลยนะ หากตายได้ไม่นาน " หลิงคุนหลุนกล่าว

" วิเศษขนาดนี้เชียว " เยี่ยหลงกล่าว

" พวกเราเริ่มออกเดินทางกันเลยมั้ย " หลัวถานจิ้นถาม

หลิงคุนหลุนตอบ " ก็ดีเหมือนกัน งั้นพวกเราออกเดินทางกันเลย "

เมื่อหลิงคุนหลุนบอกมาแบบนั้น พวกคนก็เริ่มออกเดินทางโดยทิ้งเกวียนเอาไว้ และเดินเท้า

ส่วนม้าที่ลากเกวียน พวกคนก็ให้เจ้าของสินค้าขึ้นไปนั่งและให้เยี่ยหลงจูงม้า

ไม่นานวันที่ สามสิบ สิงหา พวกคนก็มาถึงอาณาจักรวิญญาณฟ้าและมาถึงจุดหมายคือจุดที่เจ้าของสินค้าบอกให้หยุด

พอคนมากันถึงแล้ว เจ้าของสินค้าก็กล่าว " ขอบคุณมากที่ช่วยคุ้มกันสินค้าของข้าและข้ามาถึงจุดหมาย "

หลิงคุนหลุนกล่าวบอก " ไม่เป็นอะไรหรอก เพราะอย่างไรมันคือหน้าที่ของพวกข้าอยู่แล้ว ในเมื่อพวกข้ามาส่งสินค้าของท่านและท่านถึงที่แล้ว เช่นนั้นของที่สำนักเมฆาอรุณการเล่า "

เจ้าของสินค้าบอก " เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง เพียงแค่เจ้าเอาตรานี้ไปแสดงแก่โรงประมูลข้า เดี๋ยวเด็กๆข้าก็รู้เองว่าควรเอาของสิ่งใดให้พวกเจ้า " 

เจ้าของสินค้ากล่าวเสร็จ คนก็ยื่นตราบางอย่างให้กับหลิงคุนหลุน 

หลิงคุนหลุนที่รับมาแล้ว คนก็ทำการคารวะขอบคุณเจ้าของสินค้า และกล่าว " ขอบคุณมาก งั้นพวกข้าขอตัวลาก่อน "

พอหลิงคุนหลุนกล่าวกับเจ้าของสินค้าที่พวกคนคุ้มกันเสร็จ คนก็หันมากล่าวกับพวกเยี่ยหลง " เอาเป็นว่าวันนี้เราพักกันที่เมืองวิญญาณดาราวันหนึ่งก่อน พรุ่งนี้ค่อยออกเดินทาง เอาตามนี้นะ "

พวกเยี่ยหลงพยักหน้าตอบรับ

วันที่ สามสิบเอ็ด สิงหา ช่วงเช้ามาถึง พวกเยี่ยหลงก็เริ่มออกเดินทางกลับสู่อาณาจักรตนและเมืองตนในทันที

และวันที่ สิบเอ็ด กันยา พวกคนที่มาถึงอาณาจักรตนและเมืองตนแล้ว พวกคนก็แวะโรงประมูล เพื่อเอาของที่ทำการตกลงกันไว้ หากคุ้มกันสินค้าไปส่งถึงที่อย่างปลอดภัย

เมื่อหลิงคุนหลุนได้ของมา ซึ่งเป็นของที่ถูกใส่ในกล่องยาวเอาไว้ คนก็ไม่รีรอช้าเก็บเข้าแหวนมิติในทันที

ทันทีที่เก็บเสร็จ หลิงคุนหลุนก็ไม่รีบไม่ช้า มุ่งเดินทางเข้าพบอาจารย์ตน 

พอพบอาจารย์ตนแล้ว หลิงคุนหลุนก็ส่งมอบกล่องที่ได้มาแก่หลินจิงอวี่หรืออาจารย์ตน

พอหลินจิงอวี่ได้กล่องมาแล้ว คนก็ไม่รีรอช้ารีบเปิดกล่องดู

ครั้นคนเปิดกล่องดูและเห็นข้างในเป็นม้วนคัมภีร์ม้วนหนึ่ง คนก็ทำการทิ้งกล่องลงพื้นและเปิดม้วนคัมภีร์ดู

" เป็นคัมภีร์เวทโรคระบาด ของพรรคมาร พรรคหมื่นพิษจริงๆด้วย " หลินจิงอวี่กล่าว

" โชคดีแล้ว ที่คัมภีร์นี้ตกอยู่ในมือฝ่ายธรรมะเรา ถ้าตกอยู่ในมือพรรคมารล่ะก็ หายนะเกิดขึ้นแน่ " หลิงเถียนอี้กล่าว

" จริงอย่างที่เจ้าพูดศิษย์น้อง งั้นพวกเรารีบนำคัมภีร์นี้ไปผนึกในที่ผนึกของอันตรายในสำนักเราเถอะ" 

หลินจิงอวี่กล่าวเสร็จ คนก็ทำท่าจะมุ่งไปทำในสิ่งที่ตนต้องการ

แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้า หลิงคุนหลุนก็กล่าวถามขึ้นก่อน " ท่านอาจารย์มีสิ่งใดให้พวกศิษย์ทำกันอีกหรือไม่ "

หลินจิงอวี่กล่าว " ไม่มีแล้วล่ะ หากมีข้าจะให้คนไปเรียกพวกเจ้าเอง ตอนนี้พวกเจ้าไปพักผ่อนหรือไปทำอะไรก็ได้ที่ยากทำเถอะ "

พอหลินจิงอวี่กล่าวเสร็จคนก็เดินออกจากตำหนักกลางไป โดยมีพวกเจ้าดอยคนอื่นๆตามหลังไปด้วย

วันที่ สิบห้า กันยา เวลาช่วงเช้าใกล้เที่ยง เยี่ยหลงก็เดินลงดอยมามุ่งสู่โรงประมูลเพื่อนำดอกไม้วิเศษที่ตนได้มาจากไป๋ชางหลงไปประมูล ตามที่ตนต้องการ

แต่เดินลงมาได้แค่ถึงข้างล่างดอยยังไม่พ้นดอยไปมาก คนก็โดนชายชุดดำพุ่งเข้ามาโจมตี

เยี่ยหลงที่ระมัดระวังตัวอยู่แล้วแบบมากๆ คนก็ไม่พลาดที่จะโดนคนชุดดำโจมตี

คนเข้าประมือกับคนชุดดำได้ประมาณห้าหกกระบวนท่า เยี่ยหลงก็รู้แล้วว่า คนชุดดำคนนี้คือ คนเดียวกับที่มาชิงคัมภีร์สวรรค์กับตน ตอนภารกิจแรก

คนทำการประมือกันไปเรื่อยๆ ได้สองนาที ในที่สุดคนชุดดำก็ใช้กระบวนท่าที่เยี่ยหลงไม่รู้จัก จนเยี่ยหลงพลาดท่าโดนจับมือข้างที่มีแหวนมิติอยู่

ทันทีที่คนชุดดำได้จับแหวนของเยี่ยหลงแล้ว คนก็ทำการส่งพลังเวทเข้าไปในแหวนในฉับพลัน

พอเจอสิ่งที่ต้องการในแหวนของเยี่ยหลงแล้ว คนก็ทำการใช้พลังเวทดึงของนั้นออกมา และเก็บใส่แหวนมิติของตน

จากนั้นก็ไม่คิดจะสู้ต่อ พุ่งตัวหนีไปในทันที

เยี่ยหลงที่เห็นดังนั้น แทนที่คนจะตามหรือรู้สึกหัวเสียที่ตนพลาดท่าโดนแย่งชิงของไปจนได้

คนกลับไม่รู้สึกหัวเสียแต่อย่างไร และคิดขึ้น ' ขอลองพิสูจน์ดูหน่อยก็แล้วกัน ว่าใช่เขาหรือไม่ "