บทที่ 3 ชาโม่ลี่ฮวา
แน่นอนว่าพระรองเช่นเขาคงจะไม่ตามเข้าไปให้เสียเปล่า บทบอกให้เขานำอาหารมาให้ครอบครัวนี้ หลังจากนั้นก็ไม่รู้ว่าเื่ราวเป็เช่นไรอีก ในเนื้อหากล่าวเพียงนางเอกช่วยเหลือพระเอกเอาไว้ก็เท่านั้น แล้วก็เป็บทของพระนางต่อไป ตัวพระรองเช่นเขาไม่มีความจำเป็อีกแล้ว เช่นนั้นเขาก็ไม่อยู่ให้กลายเป็ลำบากตนเอง
“ทุกท่าน วันนี้ข้าคงจะขอตัวกลับก่อน หากซือเอ๋อร์กลับมา ให้กล่าวกับนางว่าข้าขอโทษที่ทำเื่เช่นนี้โดยพลการ ข้าเพียงแค่ห่วงว่านางจะกินไม่อิ่มท้องแล้วอาจจะเป็ลมล้มพับไปได้ ข้าไม่ได้เจตนาจะดูแคลนนางเลย”
“พวกเราเข้าใจคุณชายอยู่แล้วขอรับ หากนังเด็กไม่รักดีกลับมา ข้าจะสั่งสอนนางเอง”
“เอ่อ สำหรับเื่นี้...ข้าขอให้ท่านไม่ลงไม้ลงมือกับนางได้หรือไม่ ข้าไม่อยากให้นางต้องเกลียดชังข้าไปมากกว่านี้”
“อะ อ่อ ฮ่าๆ ได้อยู่แล้วคุณชาย นี่เป็วิธีสั่งสอนในครอบครัวของข้า หากคุณชายไม่ชอบก็เปลี่ยนมันเสียเถอะ”
“ขอบคุณพวกท่านที่เข้าใจขอรับ”
เมื่อหลี่ชิงหมินกล่าวจบลง เขาก็หมุนตัวกลับไปทันที ราวกับว่าไม่อยากจะอยู่ที่นี่นานเกินไปอย่างไรอย่างนั้น การกระทำของคุณชายถูกใจฝูเซ่ามากที่สุดแล้ว เด็กหนุ่มรีบควบม้าตามไปทันที ั้แ่ต้นจนจบ เขาแทบจะไม่ปริปากพูดอะไรกับครอบครัวอู่ที่น่ารังเกียจพวกนี้เลยด้วยซ้ำ
ทั้งสองนายบ่าวควบม้าจนถึงหน้าจวนสกุลหลี่ แสงแดดจ้าของหน้าร้อนทำให้ไม่ค่อยมีคนเดินพลุกพล่านมากนัก เว้นไว้เพียงพวกคนงานของตระกูลเท่านั้น เหล่าเ้านายของตระกูลล้วนแต่หลบแดดอยู่ในสวน ไม่ก็พักอยู่ในห้องพักของตนเอง ครั้นเมื่อบ่าวไพร่ได้เห็นคุณชายคนเล็ก พวกเขาก็รีบกรูกันเข้ามาต้อนรับทันที
“คุณชายกลับมาแล้วหรือเ้าคะ คือว่า....นายหญิงกำลังรอคุณชายอยู่ที่สวนหน้าจวนอยู่เลยเ้าค่ะ” หญิงรับใช้หัวเราะแห้งๆ นางได้รับมอบหมายหน้าที่นี้ เพื่อให้บอกคุณชายก่อนที่จะเข้าไปพบนายหญิงใหญ่ด้วยตนเอง
“หืม? ท่านแม่รอข้าที่สวนหรือ? คงจะเป็สวนโม่ลี่ฮวา (ดอกมะลิ) กระมัง”
“เอ่อ แหะๆ ใช่แล้วเ้าค่ะ”
“อืม ขอบใจที่มาแจ้งก็แล้วกัน” ชิงหมินอดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้
ก่อนหน้านี้เขาเคยตำหนิมารดาและเหล่าพี่น้องของตนเองเกี่ยวกับการรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวมาบ้างแล้ว พวกนางชื่นชอบสวนโม่ลี่ฮวาของเขาเป็อย่างมากจึงทำให้แวะเวียนมาที่สวนของเขาทุกวันจนแทบจะไม่มีเวลาอยู่กับตัวเอง
ถึงเขาจะเข้าใจว่าที่นี่มีแรงดึงดูดมากเกินไป ซึ่งอาจจะเป็เพราะกลิ่นที่หอมจนดึงดูดผีเสื้อหลากสีเข้ามา ทำให้สวนแห่งนี้ดูมีชีวิตชีวามากกว่าสวนอื่นๆของจวน
หรือการที่ดอกโม่ลี่ฮวาสีขาวบริสุทธิ์ของมันทำให้หัวใจที่ยุ่งยากเปลี่ยนกลับมาเงียบสงบ เมื่อรวมกับฝีมือการออกแบบสวนของเขาที่เรียนรู้มาจากยุคสมัยใหม่ ยิ่งทำให้บรรยากาศของมันไม่ต่างอะไรกับคาเฟ่นั่งดื่มกินอย่างสบายใจ
หรือสุดท้ายนี้ ที่อาจจะเป็เพราะ “ชาโม่ลี่ฮวา” สูตรพิเศษที่ยิ่งได้ดื่มมันในสวนโม่ลี่ฮวาแล้วจะยิ่งทำให้อร่อยมากขึ้นกว่าเดิมเป็สิบเท่าก็ตามที
ชิงหมินได้ออกกฎสำหรับพวกนางเกี่ยวกับการมาเยี่ยมชมสวนของเขาแล้วว่า จะต้องแจ้งล่วงหน้า และไม่บุ่มบ่ามเข้ามาไม่รู้เวลาอีก แม้ว่าหลายคนจะเชื่อฟังตามคำขอนั้น แต่หลายๆครั้งก็จะมีเหตุการณ์เช่นนี้ปรากฏให้เห็นอยู่ดี
คราวนี้เห็นทีมารดาของเขาคงจะมีเื่ทุกข์ใจอะไรอีกนั่นแหละ ไม่อย่างนั้นจะบุกรุกเข้ามาโดยไม่วางแผนล่วงหน้าก่อนได้อย่างไร แต่ก็นะ....ดูเหมือนว่าเขา ชิงหมินผู้นี้ควรจะต้องทำใจให้ชินไปเสียแล้ว
“แล้วท่านแม่กำลังกังวลเื่ใดอยู่?”
“เอ่อ ดูเหมือนจะเป็เื่ที่นายท่านถูกเรียกตัวไปที่เมืองหลวงเ้าค่ะ”
“หืม?”
“เป็การเรียกตัวกะทันหัน เนื่องจากในจวนแม่ทัพใหญ่เกิดเื่เ้าค่ะ มีกลุ่มฏที่เคยถูกแม่ทัพใหญ่จัดการกลับมาแก้แค้น แม่ทัพใหญ่เสียชีวิตที่นั่น และมีผู้าเ็อีกมากมาย ดังนั้นจึงมีการเรียกผู้เกี่ยวข้องไปที่เมืองหลวงเพื่อให้ความช่วยเหลือเ้าค่ะ”
“โอ้ เป็การเรียกตัวอย่างกะทันหันนี่เอง” ชิงหมินพยักหน้ารับคำของสาวใช้ประจำตัวมารดา นางรู้เื่ได้รวดเร็วจริงๆ ต่างจากเขาที่มัวแต่ไปสนใจเื่ของซือซือ จนเื่ในจวนยังรู้เป็คนสุดท้าย
มารดาของเขาจะกังวลก็ไม่แปลกอะไร การที่มีการทำร้ายและก่อฏเช่นนี้ ผู้คนส่วนใหญ่ยังกลัวว่าจะเกิดการซ้ำรอยเดิม อาจจะมีการโจมตีระลอกที่สอง หรือมีผู้ไม่หวังดียื่นมือเข้ามายุ่มย่าม ความปลอดภัยของบิดาจึงน่าเป็ห่วง
ทว่า ชิงหมินที่รู้เนื้อเื่มาก่อนแล้วไม่ได้คิดเช่นนั้นเลย การเดินทางไปเมืองหลวงครั้งนี้ไม่ได้มีพูดเอาไว้มากนัก เว้นเสียแต่เป็บทที่เรียกตัวผู้เกี่ยวข้องเข้าเมืองก็เท่านั้น การต่อสู้ระลอกที่สองไม่ได้เกิดขึ้น ตัวตนของบุตรชายคนสำคัญหายไปจากจวน สิ่งที่พวกคนร้ายหรือคนเป็ลุง้ามากที่สุดก็คือ “ตำแหน่งของบุตรปีศาจ” คนนั้น
ถึงจะต้องเดินทางไกลและต้องลำบากลำบนเสียหน่อย ทว่าก็ไม่ได้มีเื่อะไรเกิดขึ้น ครอบครัวของพระรองที่นี่ก็ยังมีชีวิตที่สงบสุขดี ไม่ได้มีปัญหาอะไรให้ต้องกังวล มีเพียงพระรองเท่านั้นที่เริ่มเจอกับความปวดใจหลังจากที่เห็นสาวงามสนใจบุรุษอื่นอย่างออกนอกหน้า
ก็นะ....บทของพระรองจะซับซ้อนไปเพื่ออะไรกันล่ะ จริงไหม?
“ท่านแม่ ข้ามาแล้วขอรับ”
“โอ้ ชิงหมินน้อยของแม่ เ้ามาแล้วหรือ?” หญิงวัยกลางคนที่มีอำนาจมากที่สุดในจวนยืนขึ้นเมื่อเห็นว่าเ้าของสวนโม่ลี่ฮวาตัวจริงเดินเข้ามาแล้ว นางยังทำหน้าเศร้าให้เขา เพื่อดึงความน่าสงสารมาที่ตนเองอีกสิบส่วนด้วย
ชิงหมินไม่ได้ตำหนิอีกฝ่าย เพียงกล่าวสิ่งที่ตนเองรู้มา พร้อมทั้งปลอบประโลมมารดาให้ใจเย็น คลายความกังวลลงก็เท่านั้น
“ข้ารู้เื่การเรียกตัวแล้ว ท่านแม่ไม่ต้องกังวลไปขอรับ นี่นับเป็โอกาสดีด้วยซ้ำที่บิดาจะได้พบเจอกับขุนนางมากขึ้น ต่อไปเส้นทางการค้าก็อาจจะเพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน คิดเสียว่าเป็การเดินทางไปค้าขายก็ได้ขอรับ”
“แต่มารดาเกรงว่าบิดาของเ้าจะมีภัย การก่อฏที่สังหารได้กระทั่งแม่ทัพนี้ อาจจะไม่ใช่แค่การแก้แค้นธรรมดาๆ หากมันบานปลายถึงขนาดมีการต่อสู้ชิงบัลลัง...”
“ท่านแม่ ท่านคิดมากเกินไปแล้วขอรับ”
“เ้ายังเด็ก ยังไม่เข้าใจหรอกว่าที่เมืองหลวงน่ากลัวขนาดไหน หากเกิดเื่ใหญ่จริงๆ บิดาของเ้าอาจจะเอาชีวิตกลับมาไม่ได้ก็ได้”
“ข้าเข้าใจขอรับ พวกเรากังวลไปก็ทำสิ่งใดไม่ได้อยู่ดี ตอนนี้ทำได้แค่คิดเกี่ยวกับเื่โชคดีเอาไว้เท่านั้นขอรับ ท่านแม่เองก็หาโอกาสไปที่อารามเพื่อขอพรให้บิดาด้วยก็ดี ให้พระท่านมอบคำทำนายมาด้วยเลย”
“อืม มารดาเ้าก็คิดเช่นนั้น แล้วพรุ่งนี้เ้ามีเวลาหรือไม่”
“ขอรับ?”
“มารดาอยากจะไปทำบุญเสียหน่อย แต่เ้าอาวาสที่นั่นชมชอบชาโม่ลี่นี้ หากว่าชิงหมินน้อยเป็ห่วงบิดา อยากให้ท่านเ้าอาวาสอวยพรดีๆ อย่างนั้น....”
“พรุ่งนี้ลูกไม่สะดวกน่ะสิขอรับ”
“เอ่อ เช่นนั้น....ลูกมอบเพียงชา...”
“ฮ่าๆ ท่านแม่ ลูกเข้าใจแล้ว ท่านแม่สนใจเพียงชาของลูกก็เท่านั้นเองสินะขอรับ”
“เอ๋ เ้าลูกคนนี้ แม่จะคิดสนใจเพียงเท่านั้นได้อย่างไร แม่ก็ชวนเ้าแล้ว แต่เ้าปฏิเสธไม่ใช่หรือ?” คนเป็มารดาทำตาเขียว กลบเกลื่อนความเขินอายของตนเอง
ที่นางมาที่นี่ก็เพราะคิดเหมือนกับชิงหมินนี่แหละ อยากจะเดินทางไปอาราม ขอพรและขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้มาคุ้มกันสามีในระหว่างเดินทางเสียหน่อย แต่การไปอารามครั้งก่อน ท่านเ้าอาวาสพอใจในชาโม่ลี่อย่างมาก หากครั้งนี้ไปกราบไหว้แต่ไม่ได้นำชาไปด้วย เกรงว่าคำอวยพรนั้นจะเปลี่ยนเป็ไม่ดี
ถึงจะรู้ว่าพระท่านคงไม่ทำเช่นนั้น แต่มันน่าจะดีกว่าหากทำทุกอย่างให้สมบูรณ์พร้อม ทั้งนี้ก็เพื่อความสบายใจของตนเองทั้งสิ้น
หลี่ชิงหมินไม่ได้โต้เถียงกับมารดาอีก เขาเพียงสนับสนุนสิ่งที่ทำได้ก็เท่านั้น ถึงแม้ว่าชาโม่ลี่ฮวาฉบับชิงหมินจะเป็ของล้ำค่า เนื่องจากเขาจะคัดเอาโม่ลี่ฮวาที่พร้อมที่สุด มีกลิ่นหอมมากที่สุด เติบโตเต็มวัยและเหมาะสมมากที่สุดเพื่อนำมาตากแห้ง หลังจากนั้นก็บดเพื่อทำเป็ผงชา ผสมกันกลายเป็ชาที่มีกลิ่นหอมพิเศษของตนเอง
กระบวนการนี้กินเวลานานไม่น้อย และคนขยันอย่างเขาจึงต้องหวงแหนชาเป็พิเศษ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องลงมือทำงานหนักในครั้งต่อไป กระนั้น...เมื่อเป็เื่ของครอบครัวที่มอบความสุขให้เขาเช่นนี้ ชิงหมินก็จำยอมที่จะมอบของดีให้กับพวกเขา
นอกจากจะให้มารดาเตรียมไปทำบุญแล้ว ยังมอบห่อชาให้บิดาไปอีกหลายห่อด้วย หวังว่าเขาจะมีความสุขในระหว่างที่ทำงานหนักอยู่ในเมืองหลวง และได้มี่เวลาคิดถึงครอบครัวทางนี้บ้าง
บิดาของเขาก็เหมือนกับบุรุษในยุคสมัยนี้ทั่วไป ค่านิยมความรักไม่ใช่การมีภรรยาเดียว ที่จวนของพวกเขานี้มีอนุภรรยาอยู่ 4-5 คนแล้ว ยังมีตามรายทางเรื่อยไป เข้าหอโคมแดงโคมเขียวก็บ่อยครั้ง ถ้าไม่ใช่เพราะมารดาของพวกเขาแข็งแกร่งมากพอ คงจะจัดการเื่ราวของหลังจวนให้สงบเช่นนี้ไม่ได้เป็แน่
การเตรียมตัวส่งบิดาไปเมืองหลวงนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชิงหมินยังมีเวลาพักผ่อนหลังจากที่เขาทำความดีครั้งใหญ่ด้วยการมอบชาล้ำค่าให้ทั้งมารดาและบิดา โชคดีที่ผ่านมานี้ไม่มีบทสำหรับพระรองเช่นเขา ไม่อย่างนั้นคงจะวุ่นวายน่าดู
อิงตามเนื้อเื่...หลังจากผ่านไป 1 สัปดาห์ พ่อพระเอกและนางเอกจะกลายเป็มิตรต่อกันแล้ว พระเอกที่ไม่ไว้ใจใครเลยก็จะเชื่อใจนางเอกมากขึ้น เมื่อพบว่านางดูแลตนเองอย่างดีแม้ว่าจะลำบากอยู่ก็ตาม ตัวเขานั้นเป็ผู้ปลุกพลังได้แล้ว ใช้ิญญาแถวๆนั้นให้ตรวจสอบเื่ของนางเอกและหมู่บ้านแห่งนี้ หากมีเื่ไม่ชอบมาพากลจะได้จัดการเสียั้แ่ต้น
หลังจากที่รู้ว่าสามารถใช้ชีวิตที่นี่ได้ เขาก็เบาใจลงไม่น้อย หนึ่งสัปดาห์ก็สามารถวางกับดักล่าสัตว์เล็กๆน้อยๆได้ ฝีมือของบุตรชายแม่ทัพใหญ่ไม่ได้น้อยหน้า แค่เหลาไม้แหลมเอาไว้ไม่กี่สิบไม้ ก็สังหารหมูป่าที่พยายามจะเข้ามาหาของกินในบ้านเขาได้ไปแล้ว 2 ตัว
เนื้อหมูชั้นดีถูกแบ่งให้นางเอกได้กินด้วย บางส่วนก็นำไปติดต่อกับหัวหน้าหมู่บ้านเพื่อที่จะมอบเป็สินน้ำใจ พร้อมกับขอเช่าที่บ้านเล็กๆนั้นอยู่อาศัยเป็เวลานาน
ชาวบ้านไม่ได้มีอาหารดีอยู่แล้ว เมื่อเห็นพระเอกเก่งกาจและมีน้ำใจเช่นนี้ ย่อม้าให้อยู่ด้วยกัน ลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้านเสียใจจากคุณชายหลี่ ก็เปลี่ยนเป้าหมายมาเป็คนกำยำแข็งแกร่งเช่นพระเอกแทน
แม้จะพูดว่า “เปลี่ยนใจ” ไม่ได้เต็มปาก เพราะรูปร่างของชิงหมินไม่ได้ทำให้สาวๆหวั่นไหว พวกนางเป็คนชนบท บุรุษในฝันย่อมเป็คนร่างกายกำยำแข็งแรง ถ้าจะมีสาวงามสนใจชิงหมิน ก็ต้องเป็สาวงามในเมืองเท่านั้นแหละ ดังนั้นทันทีที่พระเอกปรากฏตัวพร้อมกับความสามารถเช่นนี้ สาวๆมากมายก็มองตามเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้มกันแล้ว
หลังจากพระเอกสร้างฐานความนิยมให้ตนเองได้ใน 1 สัปดาห์ ก็ถึงเวลาของชิงหมินที่จะต้องปรากฏตัวเพื่อค้นพบว่าสาวงามในดวงใจกำลังมองบุรุษอื่นด้วยสายตาที่เขาหวังให้นางมองมาตลอด
การแย่งทำคะแนน พร้อมกับการเริ่มมีปัญหาเล็กๆน้อยๆกับพระเอกก็เริ่มต้นจากนี้ บทบาทของเขาที่มากขึ้นทำให้ชิงหมินรู้สึกปวดหัวั้แ่ยังไม่ได้ลงมือ
เขาจึงเก็บตัวตลอดเวลา 4 วัน เมื่อมีพลังงานเต็มเปี่ยมแล้วจึงยอมลุกจากเตียงนอนเพื่อไปยังหมู่บ้านชายป่าตามบทบาทที่ได้รับอีกครั้ง...
……………………………………..